Het ziet er nu wel heel erg uit dat het ons deze keer wel gaat lukken. We hebben contact gehad met de bank; de deelstaat Beieren heeft de subsidieaanvraag goedgekeurd en het hypotheekaanbod van de bank is per post naar ons onderweg. Vandaag gaan we dus maar verder met dozen inpakken enzo....
We zijn gisteren voor een demonstratie van een checkin systeem naar een hotel op Schiphol geweest, we waren onder de indruk en de prijs was ook goed. We gaan nu alle aanbieders naast elkaar leggen om te kijken welk systeem het beste waar voor het geld biedt en welk systeem ook echt allemaal kan wat wij willen.
Voor iedereen die het zich afvraagt: we zitten in Lam ongeveer 40 km van de Donau en ongeveer 90 km van Passau, dus nee, we overstromen daar echt niet. Bovendien is Haus am Berg toch echt op een berg....
De post van de bank lag gisteren nog op de mat, en na wat heen en weer ge-bel , fax en email kwamen we eruit. De rente blijft wat langer vast voor het gedeelte banklening dan oorspronkelijk voorgesteld, en er zijn nog wat andere details aangepast, in elk geval: aan het eind van de avond hebben we het laatst gedane aanbod getekend teruggefaxt.
Dit betekent nu wel dat we afscheid moeten gaan nemen van ons huis, waar we 7 jaar wachttijd in hebben zitten, en onze auto, die in Duitsland minder waard is en ook nog eens de verkeerde voor als je een bedrijf hebt - je moet eigenlijk een diesel stationcar en niet een leuke pittige Rover 214Si met dik 100 pk...... dus zoeken we een goed huis voor onze auto, we willen hem niet naar 't asiel brengen.
Nou stellen we het wel heel dramatisch, maar we zijn gek genoeg echt gehecht aan die auto..... gelukkig hebben we nog de optie hem terug te verkopen aan de dealer, die weet natuurlijk hoe goed hij onderhouden is en kan er op die basis ook nog wel weer redelijk wat voor krijgen.
Ondertussen zijn we druk bezig met inpakken, bouwen van een website, experimenteren met recepten uit kookboeken (voor ons halfpensionmenu straks) en nog veel meer. Het is de bedoeling inderdaad 1 Juni daar aan het werk te zijn, maar Pepijn zal er al eerder wat aan 'inwerken' gaan doen om te bekijken hoe de huidige eigenaars het aanpakken - en wat we anders willen doen.
De punt-eu landslide heeft voor ons goed uitgepakt: Hausamberg.eu is voortaan van ons. De website is nog niet online, maar we zijn er wel hard mee bezig. Dus niet meteen allemaal naar het adres surfen, want daar is nog even niets te zien.
Wie goed oplet zal zien dat de bronzen award die tot dusver in de linkerkolom prijkte nu is vervangen door een zilveren...
We belden vandaag de bank, dat we in Duitsland nu bankrekeningen nodig gingen hebben. Die waren heel voortvarend zelf al aan het rekeningen openen geslagen, één voor ieder individueel en één voor ons samen. Dat noemen we nou meedenken!
Jane lijkt het er steeds moeilijker mee te hebben dat het huis zo om haar heen verandert door het inpakken en verschuiven van de spullen. Ze is altijd al een gewoontedier geweest en ze heeft daarbij ook nog een uniek eigen willetje. We zijn er nog steeds niet achter of ze de groeiende stapel dozen interessant vindt om op te zitten of dat het een protestactie is tegen de verhuizing. Feit is wel dat ze helemaal ingeklemd zit tegen het plafond en ook niet meer op een normale manier naar beneden durft. Er zitten allemaal kleine gaatjes in de dozen waar Jane naar boven is geklommen....
Na lang beraad hebben we besloten de bank niet mee te verhuizen: hij maakte rare geluiden als je ging zitten en had nogal wat rare vlekken (met dank aan knoeiende TV-kijkers) en loshangende draden (met dank aan baldadige katten). Een bank is natuurlijk een vrij kolossaal ding en telt enorm mee voor het aantal kubieke meters in de verhuiswagen. Weg met dat ding dus! De kringloopwinkel had geen interesse, dus hadden we van de gemeentereiniging opdracht gekregen de bank in het parkeervak tegenover het huis te zetten voor de grofvuilwagen. Daar was mevrouw het natuurlijk niet mee eens: het was HÁÁR bank, en die stond ineens op straat. Dat werd dus een sit-in actie op de bank. Het was zowiezo al een suf gezicht, zo'n bloemetjesbank in een parkeervak middenin Amsterdam, en dan ook nog met een trouwe kat erop. Gelukkig kwam de vuilniswagen vrij vlot, dus kon ze verder binnen gaan zitten mokken.
Ze heeft zichzelf van de week ook al bijna gestrot bij het uitproberen van het nieuwe poezentuigje. We vonden het zo zielig als de katten meer dan 800 km in de auto in een kooitje moesten, en toen kwam onze dierenarts met de opmerking dat een tuigje veel beter is: kunnen ze op de achterbank liggen en op schoot zonder onder de pedalen te duiken. Wel moet je even met ze oefenen om ze te laten wennen. Onze Katja legt zich gewoon neer bij dat rare geval om haar nek en buik, maar Jane wil het natuurlijk weer kosten wat kost af hebben. Gelukkig zaten we ernaast om haar te redden toen we verstikkingsgeluiden hoorden, daarna voelde zich daarna niet echt lekker. Ze maakt er iedere keer zo'n drama van dat ze wellicht toch in een kooitje moet....
We zijn sinds gisteren de officiele eigenaren van ons hotel en sinds vandaag staan we officieel ingeschreven in de gemeente Lam. Sleuteloverdracht is 1 juni. We zijn al dagen bezig met alle papiermeuk, hele dagen hebben we al besteed bij de bank, notaris, gemeente, belastingadviseur, auotdealer, telecomwinkel enz. En het is hier stralend weer! We kunnen iedere keer alleen maar verlangend naar buiten kijken. Gisteren hebben we we even een half uurtje op een terrasje gezeten en hebben prompt allebei een rood verbrande neus
We komen er vandaag eindelijk aan toe om even echt toeristisch rond te rijden, want vandaag zijn toch alle winkels en instanties gesloten. We zitten nu in een internetcafé in Plzen in Tsjechie. Ze hebben hier twee vaste bewoners, Albert en Hubert genaamd, twee vogels die af en toe "twiet" gaan. Vanaf de grenspost is het maar 74 km rijden. Plzen is best leuk, maar het historische stadshart is een stuk kleiner dan we gedacht hadden. Net een enorme lunch gehad voor weinig, Pepijn had er natuurlijk een Pilsener Urquell bij, het trotse product van Plzen.
Gistermiddag uitgebreid rondgekeken voor meubeltjes en auto´s. Auto´s zijn hier echt veel goedkoper dan in Nederland, vandaar dat onze auto niet meer mee gaat. Qua groothandel is het nog even tobben, de Makro is in Regenburg en lokaal kun je bij de Lidl terecht - zucht.
De huidige eigenaren zijn zo blij dat het verkocht is dat ze erg weinig moeite meer doen, we zijn dus blij dat de overname al over 5 weken plaatsvindt.
Er komt nu een complete lawine van "Papierkram", zoals de Duitsers dat noemen, op ons af. Ze vinden dat ze in een erg bureaucratisch land wonen, maar dat is hier in Nederland ook niet mis! Als je de lijst ziet van alle instanties die we moeten inlichten, word je er helemaal eng van.
Gisterenavond laat zijn we thuisgekomen. Op de laatste ochtend hadden we een afspraak voor een proefrit bij een soort autogroothandel die een paar honderd ex-leaseauto's had staan. We hebben er binnen ons budget een hele mooie (vinden wij) Fiat Stilo JTD stationwagon op de kop getikt. Hij is net 2,5 jaar oud en ziet er uit als nieuw, en rijdt ook zo, dus daar gaan we hopelijk veel plezier van hebben op onze tripjes naar de groothandel. Over een week of twee kunnen we hem pas ophalen, dat heeft onder andere te maken met het Duitse systeem van kentekenplaten, die niet bij de auto maar bij de eigenaar horen, en die altijd beginnen met de afkorting voor het district. Voor 10,20 Euro extra kan je een zelf uitgezocht kenteken krijgen, daar zullen we zeker gebruik van maken, wat dacht je bijvoorbeeld van CHA-RM-111 of zo? CHA-OS-666 mag ook maar de Chaoten in Duitsland is een groep reltrappende anarchisten, dus dat doen we toch maar niet.....
Dit is 'm dan!
We weten ondertussen trouwens nog steeds niet wat de METRO (Makro-groothandel) in Regensburg nou eigenlijk in het assortiment heeft, want er stond een weinig klantvriendelijke dame bij de ingang, die voet bij stuk hield: géén pas is níet naar binnen, ook al wil je alleen maar prijzen weten. In Clermont-Ferrrand kon je zo doorlopen, ook al kon je alleen wat kopen met klantenpas, en in Amsterdam werden we na een (beleefd) gesprek alsnog toegelaten. Beetje andere houding dus dan we gewend zijn, al kan het ook meespelen dat de dame in kwestie volgens ons Tsjechische was, en dat daar nog wel een stukje communistische mentaliteit in zit soms, zo van voorschrift is voorschrift. (soms, niet meestal, maar je komt ze nog steeds tegen)
Gisterenmiddag en -avond zijn we in acht uur naar huis gereden. Dat lijkt zo'n beetje de gangbare rijtijd inclusief stops voor ons. Het is totaal ongeveer 850 km die je moet afleggen van Lam naar Amsterdam of vice versa.
