Drankje erbij?

Gisteren weer de hele dag naar Regensburg geweest en obsceen veel geld uitgegeven aan het bestellen van nieuwe bedden, een pallet laminaat, een nieuwe keuken enz. Pepijn is nu naar de bouwmarkt om nog meer zaken te kopen, zoals bureaubladen voor het receptiekantoor. Ik ben al de hele dag bezig om de glazenkast achter de bar op te ruimen. Alle glazen met barsten en stukken eruit gaan weg, alle glazen met reclameopdrukken van merken die wij niet voeren (in Duitsland is het strafbaar dranken te schenken in glazen van een ander merk, zelfs al is het duidelijk dat die drank er echt niet inzit) kunnen naar de voorraadkelder, en alle nieuw gekochte glazen moeten afgewassen en ingeruimd. Het was wel een beetje raar dat er in het hele pand maar drie wijnglazen waren, dus daar hadden we er een hoop van nodig…..

De weersverwachting voor het weekend is heel erg gunstig: het ziet er naar uit dat het 25 graden gaat worden. Misschien dat de boekingen nog iets gaan doen. Op het moment loopt het nog niet echt storm. We hebben van de concurrentie verderop in de straat begrepen dat het bij hen ook rustig is, en dat dat wel zo blijft tot de grote vakantie. Wij vinden het op zich niet erg, wij moeten nog veel klussen en dat betekent alleen maar dat alles eerder af is. Na de updating kunnen we van 3 pensionsterren naar 3 hotelsterren en dan hebben we veel meer mogelijkheden met adverteren en touroperators, en dus kans op meer aandacht (mensen boeken liever een klein 3-sterren hotel dan een pension).

Hopelijk hebben we morgen ADSL, dus dan kunnen we weer eens wat foto’s uploaden!

Spierpijn

We hebben nog geen internet, de telefoon stoort nog steeds vreselijk en het is buiten nog steeds noodweer. Met andere woorden: weinig nieuws! We zijn erg enthousiast bezig met klussen en uitpakken en dientengevolge hebben we achterlijk veel spierpijn op plaatsen waarvan we niet eens wisten dat daar spieren zaten. Pepijn is bovendien een beetje grieperig en die is net naar bed gegaan om uit te zieken. Katja voelt zich duidelijk ook een beetje katterig, ze ligt de hele dag te maffen en het is voor het eerst dat ze niet de hele dag loopt te krijsen.

Gisteren heeft Pepijn heel actief het hele receptiekantoor geverfd (inclusief het veel te donkere schrootjesplafond) en vandaag kon er normale vitrage worden opgehangen ipv de vreselijke gebreide gordijnen. Het ziet er al een stuk beter uit, en de verwachting is dat het er de komende week helemaal professioneel uitziet met laminaat en een nieuw bureau van de Ikea. Zo kan er ten minste goed gewerkt worden zonder instortende, aan elkaar geplakte gammele kastjes en bureau’s…. Erg grappig (maar wel irritant) was dat het schuifraam van de receptie niet alleen gemaakt was van ondoorzichtig glas, maar ook dat het dichtgekit zat "want het tochtte zo"…. Hallo! Het is de bedoeling dat je gasten te woord staat!

Ik heb gisteren mijn dag nuttig besteed met het nalopen van alle kamers, het bijvullen van de voorraden en het uittesten van de professionele hotelwasmachine. Het lijkt erop dat de vorige eigenaresse niet alleen geen wasverzachter gebruikte en de handdoeken ook niet in de droger deed, ze haalden ze volgens mij ook nog eens door de strijkmachine. Tja, daar worden je handdoeken wel heel erg plat van. Ik stond al op het punt nieuwe te bestellen, toen bleek dat ze met mijn "Tender Loving Care" nog best te redden waren. Het komt er eigenlijk wel op neer dat ik alle handdoeken overnieuw kan gaan wassen en drogen. We hebben van een hotelier in de buurt zijn beddengoed over kunnen nemen voor een zacht prijsje, en dat is toch mooi! Hoog tijd om het strijkvrije knalgroene beddengoed naar de poetslappenmand te verbannen…. Het blijkt uit alles dat de vorige eigenaren naar onze mening niets begrepen hadden van professioneel een hotel runnen en gevoel voor smaak of reclame hadden ze volgens ons ook al niet. Ik wil niet beweren dat wij het allemaal zo goed weten, maar met onze ervaring en opleiding jeuken toch heel veel dingen.

Heel leuk is dat mijn ouders volgende week komen om een paar weken te helpen en dat 2 weken later goede vriend Harald met zijn broer Alwin langskomt. Twee dingen om echt naar vooruit te kijken! Zij kunnen dan ook een gedeelte van de spullen meenemen die bij mijn ouders in de garage zijn achtergebleven. Van Heleen en Martijn kregen we een werkelijk prachtig boeket via de Fleurop bezorgt, we hebben de hele dag lopen stralen. Grappig is wel dat de bloemenwinkel in het dorp zijn bloemen uit Rijnsburg krijgt. Je kan echter beter niet zeggen dat je ouders daar wonen, want de bloemenvrachtwagen heeft deze winter een bejaarde overreden op het marktplein, dus dat ligt nog een beetje gevoelig hier…..

Van Jane ontbreekt nog ieder spoor, we hebben gebeld met het tankstation: alle medewerkers wisten er duidelijk van (er hing een briefje bij de kassa) en zouden nogmaals proberen haar met voer te lokken. Voor iedereen die langs tankstation Hünxe op de A3 komt: doe een poging om een grijze kat te spotten…..

Verhuisstress

Inmiddels zitten we in de receptie van ons eigen hotel dit te typen. Helaas nog met een ouderwetse inbelverbinding (via Amsterdam zelfs), wil niet weten wat dat ons gaat kosten. Reden: het ADSL wordt volgende week pas aangesloten en dit was de beste tussenoplossing.

De verhuizing was 1 groot probleem: er waren meerdere Nederlandse verhuisbedrijven komen kijken en apart van elkaar hadden ze onze inboedel geschat op 28 kubieke meter. Vervolgens hebben we een goedkoper Duits verhuisbedrijf ingeschakeld, die met een vrachtwagen van 40 kuub gekomen zijn. Groot was dan ook de verbazing (en ontzetting) dat niet alles erin pastte. Mijn in de haast opgetrommelde vader is uit Rijnsburg komen rijden, heeft een aanhangertje gehuurd bij het lokale tankstation en heeft de rest van de spullen meegenomen en in zijn garage gestald. Omdat van te voren niemand wist dat dit zou gebeuren, hebben we een paar niet-essentiele dingen hier en een paar dingen die we graag hadden willen hebben in Nederland: het was bijvoorbeeld leuk geweest als we de ontbrekende zijwand van het bureau gehad hadden, en het tafelblad van de salontafel waar we wel het onderstel van hebben.

Wat werkelijk heel afschuwelijk is, en emotioneel heel erg moeilijk te verwerken, is dat 1 van onze katten (Jane, die al zo in de war was van dit alles) tijdens 1 van de pitstops uit haar tuigje gebroken is en hard het bos naast het tankstation ingerend is. We hebben wel een uur gezocht tot het donker werd, en toen de keiharde beslissing moeten nemen om haar daar achter te laten. We hebben ons telefoonnummer gegeven aan de beheerder van het tankstation: hij vertelde ons dat hij iedere morgen een aantal loslopende katten eten gaf daar en heeft beloofd ons te bellen als hij haar zag. Onze enige hoop is dat ze gechipt is en dat we gebeld worden als ze binnengebracht wordt bij een asiel, dierenarts of dierenambulance. Zoals iedereen begrijpt zijn wij er weliswaar kapot van, maar is Katja helemaal de weg kwijt. Ze lijdt aan vreselijke verlatingsangst: als ze ons ook maar 1 moment niet ziet gaat ze vreselijk zitten miauwen.

Sinds vandaag hebben we eindelijk telefoon: we moesten er 100 km voor rijden naar Regenburg (en 100 km terug) om bij de telecomwinkel alle snoertjes en verbindingskastjes te halen die we nodig hadden. In Duitsland heb je overal speciale stekkertjes voor nodig (monopolie van de T-Com), waar goed aan verdiend wordt. Ergernis! De huistelefoon werkt nu, en we hebben allebei een Duitse mobiel. De fax moet nog met zo’n speciaal stekkertje en volgende week krijgen we pas ADSL.

De oude eigenaren zijn gisteren na het overschrijven van de koopprijs weggegaan. Beetje jammer is dat ze letterlijk alleen hebben achtergelaten wat er op de inventarislijst staat: zo heeft mevrouw alle WC rollen en alle zeepjes meegenomen uit alle kamers. Toen ze al in de auto zat is ze nog terug naar binnen gerend om een doosje met 3 theezakjes en een half doosje eieren uit de keuken mee te nemen. Erg tragisch zoals die mensen zich hebben aangesteld! We zijn dus ook gisteren meteen naar de Metro (de lokale Makro) gereden om voor enige honderden Euro’s inkopen te doen. We stonden met twee kingsize-winkelwagens bij de kassa, en dat was nog maar de vangst van de halve winkel! Van de week gaan we dus weer terug en gaan we ook weer terug naar de Ikea die er in de buurt zit (de auto was vol) om een enorme bezorg-bestelling te plaatsen. Vandaag hebben we het complete aanbiedingen-schap douchekoppen opgekocht bij de bouwmarkt (er lagen er precies 15).

We hebben besloten om een weekje dicht te blijven: het is noodweer, zo erg hebben de lokalo’s het ook in tijden niet meegemaakt! Het is hier overdag ongeveer 5 graden en wat er uit de lucht komt kan je geen neerslag meer noemen, dat is een emmer water. Gisteren heeft het vreselijk gehageld en boven de 600 meter ligt er sneeuw op de Grosse Arber. Het is juni! Volgens de VVV is het zinloos om te denken dat je gasten gaat krijgen dit Pinksterweekend: het regent annuleringen en spontane nieuwe lastminute boekingen verwachten is kansloos. Gelukkig kunnen we ons het financieel veroorloven…

De laadste loodjes

We zitten tussen de dozen, gezellig bij het schijnsel van een peertje. De computer is het enige elektrische apparaat wat nog niet is losgekoppeld. Alles is ingepakt, nog een paar meubelstukken uit elkaar, en hier en daar nog een boorgaatje in de muur vullen. De jongens van het verhuisbedrijf zijn er al, die zijn ingecheckt in een hotel in de buurt zodat ze morgen vroeg fris kunnen beginnen.

Jullie zullen een paar dagen niets van ons horen, omdat we in Lam nog geen internetaansluiting hebben. Een van de eerste dingen na het uitpakken is naar de Deutsche Telekom om dat te regelen. Wel mooi is dat we dan ADSL hebben, niet meer dat ouderwetse gedoe met telefoontikken… We verwachten overigens niet dat we veel tijd gaan hebben om steeds een berichtje te schrijven!

Layout

Zoals iedereen misschien al is opgevallen, is het hele aanzien van onze weblog ineens veranderd. Dit is niet onze eigen keuze geweest, dat is ons min of meer opgedrongen door web-log.nl. Resultaat is dat er minder logjes zichtbaar zijn (je moet meer in het archief zoeken), dat de plaatjes niet meer goed passen en dat het voor ons een zoektocht is naar instellingen. Het ziet er op dit moment dus nog even een stukje minder uit dan eerst. Aangezien we omkomen in het werk hebben we op dit moment geen tijd om uit te zoeken hoe alles werkt en blijft het even zo….

We zijn aan het aftellen: nog 4 dagen inpakken te gaan, en dan staat maandag de verhuiswagen voor de deur. Dan gaat het echte leven als hoteleigenaar beginnen, en zullen de logjes hopelijk weer wat interessanter worden. Al dat gezeur over inpakken gaat iedereen inmiddels ook wel vervelen!

Gisteren zijn we een eindje gaan "proefrijden" met onze katten. De dierenarts had ons natuurlijk aangeraden ze een tuigje om te doen en de lijn ergens in de auto te bevestigen, zodat ze niet 850 km in een kooitje moeten. We wilden dus testen of dat ging en wat ze er van vonden. Jane was er ongewoon relaxed onder: ze zocht een lekker plekje uit achterin tegen de achterklep en ging rustig liggen. Katja (waar je normaal erg mee kan sollen) was echter redelijk in paniek. Ze heeft met trillende oortjes op de middenconsole gespannen naar het verkeer zitten kijken onder luid klagelijk gemauw. Wordt nog wat op de Duitse Autobahn….

Website

Het is ons vandaag gelukt een placeholder naar eigen ontwerp te plaatsen op ons nieuwe Internetadres www.hausamberg.eu. Het is nog niet helemaal wat het zijn moet, maar er staat in elk geval de contactinformatie op samen met een linkje naar de E-mail (info@hausamberg.eu) en naar de site van de gemeente Lam. Helaas is die laatste alleen in het Duits.

Ondertussen wordt ons huis steeds leger; er hangen voornamelijk nog kale peertjes aan het plafond, en de logeerkamer is alleen nog dozenstalling- tweederde vol en dan vrijwel tot het plafond.

Popconcert

We staan op een erg vreemde plaats te internetten… in de Heineken Music Hall voor aanvang van een popconcert waar we kaartjes voor hebben gewonnen toen we een CD kochten bij Fame in Amsterdam. Er treden vandaag 5 nederlandse bandjes op, en het duurt echt de hele avond. Geen idee of we het leuk gaan vinden en of we het de hele avond vol gaan houden maar het is waarschijnlijk de laatste keer in lange tijd dat we samen een avondje samen uit kunnen. De optredende bands zijn o.a. Krezip, Racoon en The Sheer.
Gisteravond gingen we veel te laat naar bed omdat we na een gezellig etentje thuis nog het op video opgenomen Eurovisie Songfestival hebben zitten analyseren. In het cafe hadden we het vanuit een ooghoek al gezien. Zo hebben we iedere avond wat dit weekend: iedereen wil in stijl afscheid van ons nemen. Inpakken ho maar!