ons hotel

zondag 13 augustus 2006

Wie wil er nog wat blikvoer?

De katten in ieder geval wel, maar helaas de gasten ook. Dingen die kant en klaar zijn vinden gretig aftrek, verse groenten enzo iets minder. Zo hebben we al hele gezonde dingen gegeten als vissticks, ravioli in tomatensaus uit blik, schnitzels met (niet zelf gemaakte) aardappelsalade, en eten we verder deze week nog goulash uit blik, braadworst met friet en calamares ringen uit de diepvries. Echt heerlijk allemaal! Onze eigen magen zijn ervan danig van slag dus vanavond eten we maar eens wat anders dan de groep.

Het gaat allemaal iets beter met op elkaar ingespeeld raken, zij zeggen meer wat zij nodig hebben en wij proberen ons minder te ergeren. Qua geluiden die uit de gang komen lijkt het hier meer op een dierentuin dan op een hotel. Nou ja, alle potentiele klanten worden in ieder geval weggejaagd. Gisteren hadden we maar liefst 2x walk-ins, maar die zeiden in beide gevallen "er nog even over na te denken" toen ze het stelletje zagen zitten in het restaurant. Ook hebben we wat telefonsiche aanvragen gehad waartegen we het wel móesten zeggen en die ook nooit meer hebben teruggebeld. Begrijp me vooral niet verkeerd, we hebben niets tegen gehandicapten, maar zakelijk is dit echt heel slecht voor ons. Ook qua vermoeidheid is dit echt heel zwaar, we hebben al hard zitten grappen of het niet mogelijk was dat ze met het rolstoelbusje weg zouden gaan en dan pech zouden krijgen of zouden verdwalen en dan 24 uur wegblijven zodat we even bij kunnen slapen. Nou ja, nog 5 nachten te gaan…..

Voor de rest hebben we deze week de nodige problemen met de techniek. Onze oude wasmachine die meeverhuisd was uit Amsterdam heeft weer hetzelfde oude probleem met het doordraaien van de klok. Dan blijft het programma hangen en wordt de was uren lang gekookt. Toen dat 5 jaar geleden gebeurde is er 3x een monteur bij geweest en die had al gezegd dat het echt niet meer lonend was om het weer te laten maken mocht het weer gebeuren. Deze week was ik bij de Metro-groothandel in Regensburg en daar stond een vette aanbieding. Die nieuwe wasmachine ingeladen, blij naar huis en toen het garantienummer moeten bellen omdat hij het niet doet. Zucht! Ook de grote Miele profi-wasmachine deed deze week ineens moeilijk, we hadden een mini-overstoming in het washok en hij bleef maar water innemen. We hebben even hard tegen hem gevloekt en nu doet hij het ineens weer. Maar even in de gaten houden… Onze gloednieuwe droger dacht gister ineens: "Wat de rest hier in het washok kan, kan ik ook!". Hij is helemaal op hol geslagen, hij beweert iedere 2 minuten weer dat er 1 of andere storing is (iedere keer wat anders!). De storingsdienst gebeld, moet zeggen petje af van Miele dat ze voor bedrijven een 24-uurs dienst hebben, ook in het weekend, maar het probleem is zo ingewikkeld dat het moet wachten tot midden deze week omdat er een speciale service-auto moet komen die volgebouwd zit met elektronica om het ***-ding uit te lezen. De storing is zo onbekend, daar had de monteur die ik aan de lijn kreeg nog nooit van gehoord! We hebben het adres van een wasserette in de buurt die hotelwas doen en daar gaan morgen 10 vuilniszakken met dekbedovertrekken (slechts een klein deel van de hoofdhoge stapel in het washok) heen, want zelfs als we dat allemaal tussen de beslommeringen door kunnen wassen met die ene machine, hebben we geen droog-capaciteit genoeg en hebben we gewoon de manuren niet om het allemaal te strijken. We zijn voor de groep al overgestapt op het oude bedlinnen van de vorige eigenaar wat nog schoon in de kast lag, en dat vonden ze prachtig (allemaal felle kleurtjes). Ik heb wat die wasserette betreft even lucht nodig, ik werd er wanhopig van, ik wilde al niet eens meer het washok in. Ga nu even in de keuken weer wat blikken opentrekken, ze willen om vijf uur eten, want vanavond gaan ze een avondje uit (joepie!).

dinsdag 8 augustus 2006

Goed gesprek

Gisteravond een goed gesprek gehad met de leiding van de gehandicaptengroep. Het kwam erop neer dat wij niet tevreden waren met de gang van zaken en dat wij sterk het gevoel hadden dat zij dat ook niet waren. Het heeft de lucht enorm geklaard en vanaf dat moment kan er veel meer besproken worden met de leiding en zijn die een stuk aardiger en medewerkzamer dan eerst.

Het blijkt dat de vorige eigenaar zich heeft voorgedaan als expert op het gebied van groepen zwaar gehandicapten, en hij heeft hen voorgelogen dat het hele hotel speciaal aangepast is voor gehandicapten. Werkelijkheid: hij is vroeger klusjesman geweest in een tehuis. Ook heeft hij hen verteld dat wij ook specialist op dat gebied waren. Natuurlijk liepen ze hier chagerijnig in de rondte en moeilijk te doen, ze dachten dat wij ervan af wisten! Wij waren juist verteld dat de mensen zeer licht verstandelijk gehandicapt waren en er geen speciale dingen geregeld hoefden te worden, en dan wordt je iedere dag met een complete Kliko-bak luiers geconfronteerd, met mensen die met een rietje gevoerd moeten worden en uit hun aangepaste rolstoelen vallen als ze niet vastgebonden worden. Ze schrokken wel een beetje toen wij vertelde in wat voor soort hotels wij gewerkt hadden en dat wij echt veel meer overleg nodig hadden om het voor iedereen leuk te maken en te houden. Ze dachten ook dat de andere gasten in dit hotel ook gehandicapt waren, ze begrepen er niets van dat de gasten van kamer 18 gewoon een jong verliefd stelletje waren. We hebben ze verteld dat ze 50% van de kamers in gebruik hebben en dat ze wel een beetje rekening moeten houden met andere mensen. We hebben ze aangeboden dat als ze zo onttevreden waren dat ze weg wilden, we ze verder alleen lieten betalen voor wat ze tot nu toen gebruikt hadden, en we hebben aangeboden de VVV in te schakelen om geschiktere accomodatie te zoeken, dat vonden ze een aardig aanbod maar dat was niet nodig.

Ze vinden trouwens ook dat wij veel te veel werk maken van het eten, we geven ze al geen moeilijke of dure dingen. Gisteravond hebben we ze hamburgers met friet en een beetje sla gegeven, dat was volgens de leiding nog te gezond. Iedereen die ons een beetje kent, weet dat wij van kokkerellen houden en dat het al onze eer te na is om dit soort dingen te serveren in ons hotel. Pepijn loopt nu vertwijfeld in de supermarkt wat we ze dan moeten voeren, zij vinden dat we schnitzel of braadworst met friet moeten geven. A) dat is niet gezond. B) dat kun je ze ook geen 2 weken geven. Trouwens, de gehandicapten hebben gisteren zitten smullen, alle borden waren leeg en iedereen fluisterde hoe lekker ze het vonden. Er zijn van de leiding voortdurend klachten dat we ze te veel groente geven, maar die mensen eten het lekker op. We gooien op verzoek het hele zoutvaatje er al over maar het moet zogezegd nog véél zouter. Geen idee wat hun probleem is….

Pepijn en ik hebben wel al tegen elkaar gezegd dat dit soort groepen er niet meer inkomen. Als je niet bij het concept van het hotel past, voel je je er ook niet thuis. Ga lekker naar de jeugdherberg of zo, of zet ze in hun rolstoelbus en rijdt met ze naar McDonalds! Voor ons is dit een nieuw iets, tot nu toe is iedereen heel tevreden. Iedereen die bij ons gelogeerd heeft en ook bij ons gegeten heeft, heeft meteen weer geboekt of al een aanvraag gedaan voor een andere keer. Zo vies kan het eten dus niet zijn!

zondag 6 augustus 2006

Receptiemedewerker

Sissi zit de hele tijd in de buurt van receptie en kantoor. We realiseerden ons ineens dat de beloofde foto was uitgebleven, bij deze dus:


Nadeel is dat ze alleen Miauw spreekt, dus op gasten wachten naast het pinapparaat om 23:00 heeft misschien een aai als resultaat maar daar houdt het wel mee op. Overigens, in de tijd die het kostte om de foto in de weblog te plaatsen heeft Jane de receptiedienst overgenomen. Als wij in het kantoor zitten, willen Jane en Katja hier ook zijn….Gevolg is wel dat alle papieren en het buro iedere keer harig zijn en sommige mensen papieren terug krijgen met een pootafdruk ipv handtekening!
Dit is Jane voor de duidelijkheid:

Zoals jullie zien is het receptieraam nog steeds "in onderhoud" en voor die vreselijke kapstok hebben we ook nog steeds geen vervanging…..

zaterdag 5 augustus 2006

Aan de weg timmeren

Zo, eindelijk heel even tijd om een logje te schrijven. De afgelopen tijd hebben we het flink druk gehad met gasten, gelukkig was iedereen wel heel tevreden. Op dit moment hebben we een grote groep meervoudig (geestelijk en lichamelijk) gehandicapten in huis (kadootje van de vorige eigenaar) en dat is wel een grote belasting. Ze zijn er pas 1 dag en blijven er nog 13 dus we kunnen onze lol op. Als gasten geheel bij hun positieven zijn is dat al zwaar genoeg, en een groep is ook zwaar omdat iedereen tegelijk iets van je wil (inchecken, uitchecken, ontbijt, diner, enz) en we maar met z’n tweeen zijn. We hebben vanavond eigenlijk besloten dat we liever geen grote groepen van meer dan 10 personen aannemen. Het is dat we op dit moment geen andere gasten hebben, maar alle groepen veroorzaken toch redelijk wat overlast voor anderen, al is het maar in de vorm van decibellen en het gelijktijdig leegeten van het buffet. Deze groep was weer van alles beloofd door de vorige eigenaar, zo zouden er kamers zijn met speciale aanpassingen voor gehandicapten (nee dus). Dit is iedere keer zo frustrerend voor ons en voor de gasten! Ergens zijn we wel blij dat we nu zelf in de hand hebben in de toekomst wat er wordt toegezegd. Eén van de dingen die wij uit ervaring weten is dat je mensen nooit iets moet beloven wat niet waargemaakt kan worden, dat komt toch als een boemerang naar je terug.

Het is hier eindelijk koel geworden, en dan gelijk met een enorme val in temperatuur van meer dan 20 graden. Het is overdag niet warmer dan 15 graden, en ‘s nachts komt het niet boven de 3 graden. Ineens moet je weer een jas aan als je naar buiten gaat, ook wat nieuws…. Omdat we het redelijk druk hebben gehad is er om die reden van klussen niets gekomen, maar hopelijk gaat deze groep veel dagtochtjes maken zodat we overdag nog iets gedaan krijgen. Ik had gehoopt dat het gezinsvervangend tehuis op tijd naar bed zou gaan, maar het is 23.00 uur geweest en Pepijn gaat nu zeggen dat het mooi geweest is.

Positief nieuws is dat een aantal van de grootste hotelboekingssites op internet wel brood zien in samenwerking, dus als je over een paar weken een hotel in Lam zoekt, je dan ons op je scherm krijgt. Ook wil een hele grote Nederlandse touroperator op het gebied van autovakanties ons op hun site zetten en waarschijnlijk komen we ook in hun brochure Duitsland 2007 (als de drukker nog plaats heeft). Goed he!?! Donderdag is het hoofd van de VVV langsgekomen met zijn supergeavanceerde fotocamera om foto’s te nemen voor de nieuwe brochure van de VVV en die zijn echt topkwaliteit geworden. Dan is er nog een mailtje van een oud-klasgenote van mij, die tegenwoordig voor een blad schrijft wat zich specialiseert in verhalen over emigreren, en die komt langs voor een interview.

donderdag 20 juli 2006

Warm hè?

Hier in Lam is het net als in Nederland de ergste hittegolf in honderd jaar. Vanmorgen is hier in het sportpark ook bij het sporten iemand dood neergevallen, net als bij de Vierdaagse in Nijmegen. De katten zouden willen dat ze hun bontjasje even aan een kapstokje konden hangen, die liggen heel zielig te hijgen en drinken liters water. Het is nu bijna kwart voor negen ‘s avonds en je kunt nog steeds niet buiten zitten zonder aan de tuinstoel vast te plakken. Zoals iedereen kan begrijpen is het werkelijk héérlijk weer om te klussen en krijgen we hoegenaamd niets gedaan! Er is dan ook niet veel te vertellen, en zelfs voor een logje schrijven is het te warm. Gisteren zijn we heerlijk in onze airconditioned auto naar een grote overdekte shoppingmall met airco in Regensburg gereden. Lekker koel!

Slapen gaat moeilijk, zelfs met een mobiel aircoapparaat in de slaapkamer. We zijn uitgeweken naar een hotelkamer die van die luiken voor de ramen heeft, bij ons op de bovenverdieping van het privé onder het schuine dak is het om dood te gaan! Zowiezo hebben we 2 nachten slecht geslapen, we moesten voor de levensverzekering van de hypotheek een medisch onderzoek. De huisarts hier in Lam heeft dat bij mij afgenomen en ik had volgens haar een aantal vreselijke ziektes. Gelul! Na wat aandringen, wat research op het internet en eisen dat er nog een test gedaan werd, bleek ik ineens volgens haar wél zo gezond als een vis. Volgens de verzekering is het systeem hier een beetje net als in Amerika, artsen worden hier per handeling betaald door de verzekering en dus verzinnen ze van alles om je maar zo lang mogelijk binnen te houden en zo vaak mogelijk terug te laten komen. Je komt voor een gekneusde teen en gaat na een hersenoperatie weer naar huis….Heb maandag een afspraak voor een second opinion, wil natuurlijk bij een andere arts checken of alles nu wel OK is.

Velen hebben gevraagd om een foto van onze nieuwe keuken, maar met die hitte zijn we nog niet aan het afmaken van de keuken toegekomen, dus dat komt nog wel een keer. Pepijn heeft een RVS werktafel met een haakse slijper zo verbouwd dat de profi-afwasmachine erop (erin) past, dus dat ziet er ook goed uit. Gisteren hebben we een nieuwe slang gekocht voor het apparaat, dus hij loopt als een zonnetje.

We hebben de contracten binnen van een aantal grote hotelboekingssites op internet die wel wat zien in samenwerken. We moeten een paar daagjes gaan spenderen aan het goed op internet zetten van de juiste dingen en ook aan het eindelijk bouwen van onze eigen site www.hausamberg.eu . Deze week hadden we onverwachts ook walk-ins, mensen die zomaar binnen lopen op zoek naar een kamer. Ze zijn twee nachten gebleven, en hebben voor september weer geboekt en komen dan met 3 kamers 4 nachten. Ze waren heel erg tevreden en zeiden zich erg in de watten gelegd te voelen. Zoals iedereen kan begrijpen was dat best wel een kick. Ook hebben we een grote boeking ontvangen met de jaarwisseling, 5 kamers voor 5 nachten. Het komt allemaal wel, voorlopig vinden we het ook niet erg dat het wat rustig is. We hebben deze week een grote bestelling hotel-föhns binnengekregen, van die speicale die je aan de muur moet bevestigen in de badkamer en die bijna "sloop-proof" zijn. Dat is met een hotelgast overigens nooit, die kunnen alles slopen. Het nieuwe pinapparaat is ook aangekomen, dus mensen kunnen vanaf vandaag betalen met binnen- en buitenlandse bank- en pinpassen en met Visa en Euro-Mastercard. We gaan mee met de moderne techniek!

maandag 10 juli 2006

Uithijgen

Zo! Dat was me het weekend wel! Iedereen is volgegeten en uitgerust tevreden naar huis gegaan, dus het was een succes, maar het was wel hard werken. De sfeer was erg goed en alles was redelijk gelukt. Alleen jammer van die halve Kliko met niet opgegeten voer die we vanmorgen aan de straat hebben gezet. Nou ja, beter te veel eten dan problemen met de gasten. Als iedereen de portie had opgegeten die wij normaal per persoon eten, was alles schoon opgegaan. De gasten waren zo tervreden dat ze allemaal ons telefoonnummer of emailadres wilden, dus misschien krijgen we daar nog business uit in de toekomst. De leider van de groep vertelde in ieder geval zo tevreden te zijn dat ze zeker weer zouden komen als ze nog eens in de buurt zouden zijn.

De BBQ was heel erg hard werken, we misten eigenlijk 1 extra paar handen: Pepijn moest de BBQ’s bedienen en ik deed én de bar én het afruimen én de keuken (stokbrood, salades, etc). Dat is heel erg krap bemeten. Gelukkig had ik later Pepijn erbij na het grillen en ging het beter. Om 21.00 uur begon de troostfinale Duitsland-Portugal en iedere keer als Duitsland scoorde (het is natuurlijk 3-1 geworden), steeg onze drankomzet lekker. Op verzoek hadden we een TV-toestel op de bar gezet en tot 02.00 uur bleef het gezellig. Minder gezellig was het dat wij daarna het ontbijtbuffet nog op moesten zetten en dat om 07.00 uur de wekker al weer ging. Het ontbijtbuffet ging echter vlekkeloos en daarna ging het uitchecken ook goed. Alleen een beetje jammer dat we weinig hadden geoefend met het nieuwe computersysteem en dat we om de een of andere reden geen rekeningen konden splitsen of uitprinten. Maakte niet zo uit, iedereen was tevreden.

Toen het hele stelletje weg was zijn we gisteren eerst de hele middag gaan slapen. Vervolgens heeft Pepijn een paar uur zitten stoeien met het systeem om de rekening recht te trekken en hebben we alle bedden afgehaald en alle handdoeken verzameld. De wasmachine en de droger hebben gisteravond heel de avond staan draaien, de handdoeken zijn weer allemaal schoon in de kast, alleen liggen er nog een paar manshoge stapels beddengoed en tafellakens.

Vandaag is Pepijn heen en weer naar Dinslaken om Jane op te halen. Wel heel zwaar voor hem, eerst de hele dag heenrijden en dan de hele avond terug. Wat zal die kapot zijn als hij terugkomt na 1358 km! Dat heet nou liefde…. De katten zijn de hele dag uitgeteld, komt door alle indrukken van het weekend en de almaar voortdurende hittegolf. Het is hier al 5 weken 30 graden, om helemaal gek van te worden! Ik ben al de hele dag bezig met de papierwinkel van de VVV en de hotelsterrenkeuring, maar ben eigenlijk een beetje moe, dus er komt niet veel uit mijn handen. Vandaag is er weer een levering gekomen van hotelspullen, dus er zijn nu ook kofferrekjes en papierbakken op de kamers, de föhns komen volgende week. Die kamers moeten ook bijna allemaal nog schoon….

Na het eten ga ik maar eens dom stofzuigen, mijn hersens zijn gefrituurd door de warmte. Ook de computer begon eerder vandaag ineens raar te protesteren, de ventilator draaide op volle toeren, die had het ook erg warm!

vrijdag 7 juli 2006

PRrrr team weer compleet!!!

We hebben staan huilen en springen van geluk en we hebben een flesje namaak-champagne opengetrokken: Jane is gevonden! Wel een beetje mager, maar verder helemaal OK. Het is dat we dit weekend net helemaal vol zitten en haar niet meteen kunnen gaan ophalen (600 kilometer heen en 600 km terug is wat ver), anders zouden we meteen in de auto springen! Maandag gaat Pepijn haar halen, en dan blijf ik hier bij Katja en Sissi. We houden er wel rekening mee dat Jane een trauma gaat hebben van dit alles en dat ze misschien niet lief gaat zijn tegen Sissi. Sinds we Sissi hebben, wast en speelt Katja trouwens weer en lijkt ze weer wat gelukkiger te zijn, denk dat ze helemaal blij is om Jane weer te zien (ze zijn ten slotte in hetzelfde huis geboren en samen opgegroeid). Begint Sissi net een beetje te wennen, moeten alle ramen en deuren weer een paar weken dicht omdat anders Jane weg loopt…