Haus am Berg in het Koreaans

Het is een wonder: er stopte een auto van een besteldienst en die begon deuren uit te laden!!! We zaten nog even in spanning wat er uit het laadruim zou komen (sportschoenen?) maar het waren wel de goede. Jammer alleen dat de deurposten zo vreselijk transportschade hadden dat die meteen weer mee terug konden. We hebben ‘s middags dan maar de aanhanger achter de auto gekoppeld en zijn zelf naar een bouwmarkt gereden voor de deurposten. We zijn het er over eens dat we bij die toko online niets meer bestellen. Het was goed dat we de aanhanger bij ons hadden, we hebben een luxe douchekabine voor onszelf gekocht voor in onze nieuwe badkamer, compleet met een regendouche, van die massagestralen en een bankje. We hebben even staan rekenen, en kwamen tot de conclusie dat losse onderdelen bij elkaar opgeteld meer zouden gaan kosten, en dat je dan een eenvoudige douche had zonder toeters en bellen.

Deze week zijn er een aantal klussen eindelijk afgemaakt. Zo staan de kassa en het espressoapparaat eindelijk in het restaurant achter de bar op een nieuwe plank en heb ik alle BTW-bonnen van ongeveer 4 maanden gefiled. Jammer dat je met die kleine klussen geen enorme vooruitgang ziet, zoals met complete muren slopen, maar het moet wel gebeuren.

Vrijdag zijn we een dagje naar Regensburg geweest om bij de groothandel kerstversiering in te gaan slaan op horecaformaat. Je komt vaak met de kerstversiering in gewone winkels niet uit, omdat je pand gewoonweg veel te groot is, en je dan nog duur uit bent of het veel te frutselig staat. Zo hebben we een katrol met 44 meter lichtslang en een mega-aanbieding kerstbalen gescoord, en een guirlande van 5,40 meter lang voor langs de trapleuning. Als alles hangt en staat, plaatsen we wel een foto, maar we vinden het veel vroeg om half november al in kerstsfeer te gaan zitten. Het begint hier overigens al veel vroeger als in Nederland, ze doen hier natuurlijk niet aan Sinterklaas. Gisteren hebben we in spanning gezeten of er kinderen aan de deur zouden komen voor St. Maarten, maar in Frahels wonen eigenlijk bijna geen kinderen, en de heuvel is wel erg steil om met je lampionnetje omhoog te klimmen. Ook met Halloween niemand gezien, dat is hier ook wat gorter dan in Nederland.

Door al het bovenstaande zijn we eigenlijk nog niet veel verder gekomen met kamers 19 en 20, de elektra is grotendeels geinstaleerd, maar nu moeten de gaten in de muren weer eerst dichtgegipst worden voordat we kunnen gaan verven. Ook de gang naar het privé-gedeelte is nog 1 grote stofbende, maar de wenteltrap is wel helemaal klaar. We hebben uitgerekend dat we twee pallets met gasbetonblokken nodig hebben om de gang naast de wenteltrap weer toonbaar te maken en de muurtjes te bouwen die we nodig hebben.

Het is vandaag erg druk met frühshoppen, de stamtafel is te klein. Nou ja, beetje inschuiven en het past wel. Dat is wel leuk, de laatste weken komen er steeds meer buren een biertje pakken op zondagmorgen, toch ook wel een teken dat we steeds meer ingeburgerd raken.

Deze week is er een timmerman gekomen om de afvoerpijp van de afzuigkap te installeren, zodat we die eindelijk ook kunnen gebruiken. Niet alleen de keuken werd steeds erg vet, ook onze haren, brillen en kleding zaten steeds onder. Het vinden van een timmerman die voor zo’n relatief kleine klus wilde komen, was trouwens niet eenvoudig. We zijn maanden aan het leuren geweest voordat we iemand hadden. De afzuigkap hangt namelijk al een paar maanden. Gisteren bij het aanzetten maakte hij ineens een raar geluid, daar moeten we nog even naar kijken, maar het was wel windkracht 9 dus misschien trok hij verkeerd of zo.

Er hebben zich, met onszelf meegerekend, al 16 mensen aangemeld om te eten met Oud & Nieuw. Niets om zenuwachtig van te worden, het grootste aantal eters wat we gehad hebben deze zomer was 43. Dat was toch wel een beetje extreem, dat willen we eigenlijk niet meer.
We hebben trouwens in Google eens "haus am berg"+ Lam ingetoetst en we blijken op wel 80 websites te staan. Veel van die sites halen de gegevens bij Hotel.de en Bookings, sommigen zijn ook dochterondernemingen van, grappig is ook dat we in het Koreaans en het Japans te boeken zijn. Wat die mensen hier zouden moeten? Echt geen idee, maar leuk is het wel….

Lekkere auto

Harald wist een heleboel dingen van zijn auto, maar niet dat hij zo lekker smaakte. Toen de auto niet wilde starten, is de ANWB Alarmcentrale gebeld, en de vriendelijke monteur die kwam kijken, kwam tot de conclusie dat de bobinekabel bijna in zijn geheel door een marter verorberd was. Ook was de lekkerbek aan de ruitenwissersproeier-slang begonnen, maar van de bijbehorende blauwe cocktail kreeg de marter waarschijnlijk een vieze smaak in zijn mond. Het arme autootje is op een bergingswagen naar de dichtsbijzijnde garage vervoerd. De dealer had het onderdeel niet in huis, maar wel een tweedehands auto staan voor de verkoop waar hij de kabel uitgesloopt heeft. Om 14.00 uur kon Harald dan eindelijk richting Amsterdam vertrekken. Jammer overigens dat hij weer weg is…

Vandaag is de timmerman eindelijk aan de slag gegaan met de installatie van de afvoerpijp van de afzuigkap. Er moest een plafondbalk worden verwijderd, en dat moet natuurlijk professioneel gebeuren, anders zakt potentieel je hele dak of keukenplafond in. Niet echt iets wat je zelf gaat staan te knutselen… Het was echter lastig om iemand te vinden die dat even wilde komen doen (niet echt een langdurige of lucratieve job natuurlijk), dus we hebben maanden zonder werkende afzuigkap gekookt.

Vanmorgen vroeg viel de nieuwste editie van het blad Ajuus in de bus, met daarin ons interview! Natuurlijk vind je jezelf nooit leuk op de foto en achteraf denk je bij bepaalde dingen dat je het mooier of duidelijker had kunnen vertellen, maar zo’n artikel is altijd een samenvatting van een uitgebreid verhaal wat je hebt verteld. We zijn overigens niet ontevreden hoe het eruit is komen te zien! Ik heb gelijk alle vrienden en bekenden een mail gestuurd dat we in het blad stonden, benieuwd of de oplage in bepaalde regio’s in Nederland meteen stijgt (grapje, zoveel mails heb ik nou ook weer niet gestuurd).

We krijgen nog steeds aanvragen voor Oud & Nieuw, maar grotere groepen kunnen we gewoon niet meer kwijt, alleen nog een paar "losse" reserveringen. Ook hebben we de eerste reacties op het menu gehad, de eerste 8 schapen zijn over de dam. We zaten net te filosoferen dat we het helemaal niet erg vinden als het restaurant niet helemaal tot de laatste stoel vol zit, kun je net iets meer tijd en aandacht besteden aan de gasten die je wel hebt.

Vandaag ontzettend goed nieuws: onze waterinstallatie bevat helemaal géén legionella. We moesten een verplichte legionella-controle laten doen, en niet alleen zaten we onder de norm, het uiteindelijke testresultaat was letterlijk "0 ziektekiemen gevonden"! We zijn best een beetje trots, al weten we ook wel dat je als hotelier niet altijd schuldig bent. Natuurlijk moet je regelmatig de leidingen spoelen en je ketel lekker warm opstoken, maar het had kunnen zijn dat we wat onplezierigs geerfd hadden van de vorige eigenaar (die zette de ketel namelijk echt niet hoog genoeg).

Aan de deur wordt niet gekocht

Gisteren zaten we nietsvermoedend bij de receptie, toen er ineens iemand binnenliep met de mededeling "Ik moet even je dak op". Pardon? Wie bent u? Ja, hij was de plaatselijke schoorsteenveger en zou wel even onze schoorsteen komen vegen. Probleem 1: wij hebben helemaal geen schoorsteenveger besteld. Probleem 2: wij kennen u helemaal niet. Probleem 3: u kunt ons niet vertellen hoeveel het gaat kosten. Wij hebben hem dan ook weggestuurd. ‘s Avonds belde zijn baas op met de vraag waarom wij zijn werknemer niet binnen hadden gelaten, en wij hebben hem verteld dat als we van zijn diensten gebruik wilde maken dat we hem dan wel zouden bellen (natuurlijk met de gedachte dat we dat dus nóóit zouden gaan doen). Groot was mijn verbazing dat die kerel zelf net aan de deur stond dat hij nu toch echt de schoorsteen kwam vegen. Ik heb Pepijn er maar even bijgehaald, want ik was zo kwaad dat ik minder nette dingen wilde gaan zeggen, zoals of hij soms om geld verlegen zat; en dat als ik een hond had, ik ‘m op hem af zou sturen als hij niet oprotte. Hij kon zoveel kletsen als hij wilde (voor mij altijd een teken dat mensen iets te verbergen hebben), hij kwam er dus bij ons allebei gewoon niet in, onder het motto "aan de deur wordt niets gekocht".

Wij hebben vervolgens onze verwarmingsmonteur en de gemeente gebeld hoe het zat, en het blijkt dat deze man van staatswege een monopolie heeft in deze contreien en dat we hem toch echt binnen moeten gaan laten voor een wettelijk verplichte keuring van de schoorsteen. Erg vervelend, want het is echt een glibberig eng mannetje. Het probleem is dat je als startend bedrijf zoveel mensen aan de deur/email/telefoon/fax krijgt die je allemaal wat willen verkopen, die je vertellen dat je het écht moet hebben, dat je op een gegeven moment niet meer weet wat nu verplicht is en wat verkooppraat. Aan de telefoon kan ik er redelijk mee omgaan (gewoon beleefd afpoeieren) en de bedel-emails en -faxen worden gewoon (vaak ongelezen) gedelete in de computer, maar iemand die ongevraagd aan de deur komt vind ik zo onbeleefd! Bovendien kon hij zich niet identificeren, zoals bijv in Amsterdam de meteropnemer. Logisch als dan blijkt dat deze man al 45 jaar bij iedereen in het dorp jaarlijks over de vloer komt, maar echt netjes is het allemaal niet.

Pepijn en Harald zijn samen in kamer 19 en 20 de elektra aan het doen, met een beetje geluk kan ik morgen beginnen met verven. Tegen het weekend kunnen we dan het laminaat leggen, en klaar zijn we!

De sneeuw is hier trouwens helemaal weg, het is ineens weer 10 graden. Vanaf zaterdag zou het weer moeten gaan sneeuwen en wordt het weer kouder. Trouwens nog geen teken van de deuren cq sportschoenen (ben erg benieuwd of en wat ze gaan bezorgen).

Sportschoenen???

Pepijn heeft de afgelopen dagen in de clinch gelegen met een internet-besteldienst: we wachten al meer dan 4 weken op een partijtje binnendeuren en deurposten. We weten inmiddels dat de deuren de fabriek hebben verlaten, bij doe-het-zelf-concern Obi ook niet (meer?) staan en bij de bezorgdienst nooit zijn aangekomen, maar dat zij wel de opdracht hebben gekregen om de goederen uit te leveren. Vrijdag was dus de hele ochtend de brandende vraag: "Waar bevinden onze deuren zich nu?". Na 7 telefoontjes was het geduld behoorlijk op en waren we niet veel wijzer dan bovenstaand verhaal. Groot was dan ook de hilariteit toen we zaterdag een keurige brief ontvingen van de klantenservice van het bedrijf, met daarin excuses dat onze SPORTSCHOENEN nog steeds niet waren geleverd. Pardon?!?!Pepijn heeft vervolgens weer aan de lijn gehangen met de klantenservice, de dame in kwestie zag er zelf ook de humor wel van in, maar degene die de brief had geschreven was er op zaterdag niet. Obi en Otto zijn hier enorme bedrijven in Duitsland met een goede reputatie, maar die zijn ze bij ons wel kwijt… Het begint al net zo’n soap te worden als toen met de hoteldroger die door een dochter van Quelle (ook al zo’n grote naam hier) geleverd zou worden en die ook mysterieus in het luchtledige zweefde totdat we echt boos werden.

Gisteren heeft Pepijn een loos muurtje midden in de nieuw te maken badkamer eruit geslagen. Die ruimte oogt meteen een stuk groter, maar het heeft een extra grote stofbende opgeleverd. We vinden het stof overal, ook in ruimtes die niet direkt naast zijn of in verbinding staan met de bouwplaats. Gistermiddag hebben we echt moeite gedaan om alles weer toonbaar te krijgen, zo moest Pepijn alle glazen en alle plankjes in de bar afstoffen…Ik heb dit weekend alle gaten in de muren ingevuld van kamers 19 en 20 waar we de lambrisering van muren hadden getrokken, als Pepijn morgen de elektra even fií, kan ik dinsdag gaan verven.

We hebben vanavond samen oliebollen staan bakken. Misschien een beetje vroeg, maar we moeten toch goed voorbereid zijn met de feestdagen…. Ik had nog nooit oliebollen gebakken, en wilde weten of dat zou lukken. En dan is daar de altijd handige internetsite van Allerhande van AH met alle recepten die je maar kan verzinnen! Ze zijn gelukt, maar ik vind ze niet zo lekker. Volgens Pepijn komt dat omdat ik alleen van die donker uitgevallen ballen ken van de kraam en de bakker, en horen ze zo te zijn. Ze staan keurig in een tupperwarebak in de koelcel te wachten op het oordeel van Harald die morgen terugkomt uit Zwitserland…..

Ons Oudjaarsmenu is trouwens af en verstuurd naar alle gasten, nu maar kijken hoeveel mensen ervoor reserveren. Vanavond kregen we een telefoontje van iemand die heel veel kamers zocht met Oud&Nieuw, tsja, daar konden we hem niet meer aan helpen. Raar hoor! Midden deze week gaan we naar de groothandel om samen de wijnen die we uitgezocht hebben (en geproefd, hips!) voor het wijnarrangement te gaan inslaan. In ieder geval halen we een aantal flessen, als er veel aanmeldingen komen, kunnen we volgende maand nog wel wat bijhalen. De cursus Beiers koken waar Pepijn zich voor had aangemeld gaat niet door, jammer hoor… Nou ja, moeten we ons maar op het klussen storten!

Het sneeuwt!

En niet zo’n beetje ook! Gisterenmorgen werden we wakker in een witte wereld, en ‘s middags ging het echt pittig sneeuwen. Pepijn is gisteren meteen met de fotocamera naar buiten gerend, maar toen lag er nog niet zoveel, we hebben vandaag even wat nieuwe foto’s gemaakt. We zijn gisteren naar het overdekte winkelcentrum in Regensburg geweest, we konden allebei wel een extra paar winterbestendige schoenen gebruiken, en gelukkig zijn we allebei geslaagd.

Eergisteren hebben we een gat in het laminaat gezaaagd in de gang, precies op de plaats waar het gat voor de wenteltrap in het beton zit. We kwamen tot de schokkende conclusie dat er een hoogteverschil in het beton zat en dat de vorige eigenaar dat creatief had opgelost door er 8 cm gravel in te storten en daar platen hout op te leggen. Er zat niets anders op dan alles eruit te trekken en het grind af te graven. Dat was dus ongeveer 2 kuub! Harald en ik maar scheppen en Pepijn maar lopen met die kruiwagen… Nu hebben we dus kaal beton over en een afstap midden in de gang. We hebben al zitten filosoferen hoe we dat recht gaan trekken… Zie je het voor je, je haalt er een laag afbraakkwaliteit laminaat uit, daar ligt een al even lullig laagje schuimfolie onder, en een laag spaanplaat. Dan een laag hardboard…. en dan dus dat kattenbakgrit (zo zag het er uit tenminste) en een laagje plastic dunner dan de gemiddelde Komo-zak. WAAROM vraag je je dan af.
Goed, en dan hier de langverwachte sneeuwfoto, vanuit dezelfde hoek gemaakt als die in het logje Reclame, Reclame, maar nu met jas en warme trui aan, ipv shirtje…. en dat nog geen twee weken later.

Het was op de terugweg vanuit Regensburg wel fijn dat de winterbanden er al op zaten, en desondanks vonden we het  hard werk om in die sneeuwbuien te rijden, je zit een stuk minder ontspannen te sturen. De skipistes zijn al wit, het laagje is helaas nog te dun om er wat mee te kunnen. Je kan bij ons in de tuin wel met de slee de helling af.

Harald is ondertussen even een lang weekend naar Zwitserland met de trein en heeft zijn auto bij ons achtergelaten om in te sneeuwen.

Wachten op de sneeuw

Het weer is hier ineens omgeslagen, zojuist is het flink gaan regenen. Was het eerder deze week nog 21 graden overdag, nu komt het weerbericht dat na het weekend de eerste sneeuw gaat vallen. Eerst natuurlijk in de hogergelegen gedeelten (boven 600 meter, wij zitten op 545 meter), maar vanaf woensdag gaat het ook in Lam sneeuwen en wordt het ‘s nachts -8. Brrr! Gelukkig krijgt onze auto dinsdag nieuwe winterbanden, dus qua timing is dat ideaal gepland!
Wij zijn hier weer voortvarend aan het klussen. We hadden gasten, die zijn vanmorgen uitgecheckt, dus nu is het weer alle remmen los. Pepijn is in de kelder een betonnen fundering aan het maken voor de wenteltrap, we hebben in de keukenopslag nieuwe rekken geplaatst en na het weekend komen de nieuwe deuren en deurposten die we besteld hebben dus kunnen we boven een muur in onze slaapkamer bouwen. Een hoop dingen tegelijk, maar het geeft wel een goed gevoel dat we weer lekker aan de gang zijn.

 Met de tandjes gaat het redelijk, de tandarts was eigenlijk blij verrast hoe goed het ging, zelf ben ik wat voorzichtiger want ik weet dat ik in die regionen snel complicaties heb. De verwachting is dat over twee weken de oude kroon zelfs weer teruggeplaatst kan worden! Ik heb nu weer meer energie nu de penicillinekuur afgelopen is, wel merk ik dat ik nog steeds snel moe ben. De frustraties zijn gelukkig voorbij dat ik steeds te uitgeput was om wat dan ook te doen.

De komende weken staan er nog meer klussen op stapel: we hebben een timmerman gevonden om de afzuigkap af te maken, er komt een installatiebedrijf naar de koelcel kijken (die maakte naar onze smaak wat veel lawaai, en dat resoneerde door de muur van kamer 11), de leverancier van de reclameborden komt wat aan de aftandse borden op de parkeerplaats doen, en een horecabakker komt een oven en een vriezer plaatsen zodat we altijd lekker verse broodjes voor de gasten hebben. We zijn druk bezig geweest een menukaart te ontwerpen, want als we de hele dag lekkere warme koffiebroodjes, pistoletjes en pizzabroodjes kunnen verkopen, gaan we ook een menukaart buiten zetten en dingetjes aan wandelaars verkopen. Als gevolg van de duurdere broodjes en de ietsjes duurdere drankenleverancier hebben we onze (te goedkope) drankprijzen nog eens onder de loep genomen en zijn tot de conclusie gekomen dat daar best een duppie per drankje bij kan. Zowiezo gaat de BTW in Duitsland per 1 januari omhoog van 16% naar 19%, en dat verschil gaan we toch echt niet uit eigen zak betalen….

We zijn nog steeds ontstemd over de enorme rekening voor het kijk- en luistergeld, dat is werkelijk belachelijk veel. Ook dat is een reden geweest om ook onze kamerprijzen nog eens goed te bekijken. We hadden deze maanden eigelijk een goedkopere aanbieding om klanten te lokken in de slappe tijd, maar het is duidelijk dat de markt er gewoon helemaal niet is, dus we hebben de prijzen snel maar weer teruggezet naar wat ze anders zijn. Het zou ons hogelijk verbazen als we tot Kerst überhaupt iemand krijgen…. We hebben trouwens een Engelse touroperator van wandelvakanties gevonden die wel zaken wil doen, dus dat is positief. Voor Engeland zijn Duitse wandelvakanties wel een hele kleine markt, dus we moeten er niet te veel van verwachten, maar het is een leuk begin. Ook hebben we een Nederlandse aanbieders van hotel-weekendjes weg weten te interesseren, we hebben net deze week het contract ondertekend. We timmeren dus steeds meer aan de weg. Ik heb ook al het adres liggen van een aantal Belgische touroperators op het gebied van wandelvakanties die ik nog wil aanschrijven, het zou fijn zijn als we ook uit Belgie wat business zouden kunnen ontvangen. In de Franse markt ben ik nog niet gedoken, heb van de VVV wel begrepen dat Lam wel bekend is bij Italianen. Nou spreken we redelijk wat talen, maar in het Italiaans komen we niet verder dan wat standaardzinnetjes (hier is uw sleutel, het ontbijt is om …). Vandaag weer een aanvraag binnengekregen voor Oud&Nieuw, er komt binnenkort toch een moment dat we nee gaan verkopen (rare gewaarwording!)

Reclame, reclame

Sinds dit weekend liggen we enigszins op koers wat betreft reclameborden, vandaag komt er iemand langs van een reclamefirma voor de gesponsorde borden (waar we van de brouwerijen een bijdrage voor krijgen) en ondertussen hebben we ook wat van de "zelfbouw" af waardoor we een stuk aanweziger zijn voor passanten. Het waren allemaal bestaande borden waar geen extra vergunning voor nodig is, ze staan bovendien allemaal op eigen terrein dus hebben we daar redelijke vrijheid in. Op deze foto zie je als je goed kijkt alle drie de gerenoveerde borden: Die vooraan met Hotel** en ons logo, daar stond oorpronkelijk "Versper- u. Brotzeitstube nach 50m. rechts" op…. nu verwacht een Beier iets heel anders dan wij kunnen bieden bij een Brotzeitstube, en een vespermaaltijd (halverwege de middag) kennen ze hier niet, dat is schijnbaar iets voor Schwaben (waar de vorige eigenaar vandaan kwam). Daarom hebben we het er dus meteen de eerste week maar afgehaald en nu dus aangepast teruggeplaatst.

 

Bij het driehoekige bord onder de denneboom hebben we alleen het logo van Osser bier erafgehaald en er i.p.v. "Pension" HOTEL** opgezet…. de tekst "Haus am Berg" hebben we er in het zwierige lettertype wat er al opzat laten staan, dat vonden we wel leuk zo. Alleen het logo mist eigenlijk nog. Nu moeten de andere borden, ook die bij de parkeerplaats (net nog zichtbaar rechts onder het verkeersbord op de hoek) nog van de hotelnaam worden voorzien, en dan natuurlijk het bord aan de gevel nog.

Daar staat namelijk nog wél Pension op, we hebben daarom een ladder van ruim 6 meter gekocht om in elk geval die tekst (in plakletters) eraf te halen. Daar durven we allebei dus niet op, naar nu blijkt! Ofwel, beter gezegd, we komen met enige moed wel tot boven, maar dan durven we geen hand meer los te laten om aan het bord te rommelen. Daar hebben we dus een beroeps voor nodig. Bovendien is het hier ‘s avonds heel donker, en die borden ook… verlichting gewenst, want we zijn eigenlijk gewoon onzichtbaar.

Misschien kunnen we er meteen een lichtbak van maken…. en ondanks dat het bord 3 meter breed is, mag het in verhouding met de gevel zelfs nog groter zijn.

Natas is net terug van de tandarts met een positieve prognose, de ontsteking is weg, maar aangezien de wond waar een derde van een kies (zeg maar alleen de achterste wortel) is getrokken, nog niet dicht is, is het voorlopig nog even duimen voor de goede afloop. We houden jullie op de hoogte.