Blizzard

Hier was het nog goed skien; maar na de lunch sneeuwde het zo hard dat we het echt niet meer konden zien. Even een foto om te bewijzen dat ik gisteren écht op de ski’s gestaan heb.

Toen ‘s middags de blizzard toesloeg hebben we er wel een uurtje eerder dan gepland de brui aan gegeven, maar na een persoonlijke test kan ik het skigebied hier als officieel goedgekeurd bestempelen! (door bovenstaand testteam, v.l.n.r. Mieke, Sheila, Stefanie, Pepijn, en natuurlijk de fotografe, Claudie)

Eng

Pepijn is met de meiden gaan skien. Ik kan natuurlijk helemaal niet skien, dus ik ben thuis gebleven voor het frühschoppen, er moet toch iemand het bier inschenken. Ik zit er best wel een beetje over in, Pepijn heeft al 15 jaar niet op de ski’s gestaan, en als hij iets breekt zijn we echt heel erg zuur. Ik vind het verder OK hoor, dat hij met een harem van 4 dames gaat skien, daar gaat het niet om (ik ken iedereen langer dan vandaag). Ik werd zowiezo vanmorgen gebroken wakker na een drukke dag in Regensburg en ingespannen naar huis rijden in het donker, dus ik vind het wel lekker rustig. Bovendien staat er nog een berg afwas en ligt er nog een berg wasgoed, dus ik vermaak me wel.

Nog iets wat eng is, is dat ik inmiddels al ben afgevallen tot maat 36…. Ik heb dus echt in mijn hele leven nog geen maat 36 gehad. Het was altijd 38, de laatste tijd 40, en als ik nog langer zo door was gegaan met mijn Amsterdamse levensstijl was het misschien zelfs meer geworden. Mijn polsen zijn nu zo dun dat mijn horloge om mijn arm draait, en mijn ringen (1 erfstuk en 1 ring van Pepijn) glijden spontaan van mijn vingers af. Het rokje wat ik gekocht had, was in maat 36 eigenlijk nóg te ruim. 

Pepijn had overigens ook een kleinere maat broek nodig. Hij had in München een broek gekocht in maat 50, nu, een paar weken later, heeft hij dezelfde broek bij het filiaal in Regensburg in een andere kleur in maat 48 gekocht. Mijn broeken die ik in München had gekocht zijn ook al weer te wijd. Nou ja, de meiden wilden morgen weer gaan shoppen, dus ik kan ook weer aan de bak. Ik heb een paar basisdingen gekocht (zwarte rok, bruine broek, grijze broek, enz), want ik weet niet of ik nog dunner wordt, of misschien toch weer dikker, dus de hele garderobe vervangen lijkt mij op dit moment een beetje duur en voorbarig.

Korte update

Nou, iedereen is veilig aangekomen. Ook de Engelse gasten, waarvan we dachten dat ze misschien problemen zouden hebben met het slechte weer in Engeland, hebben het gered. Het was wel grappig weer eens engels te praten, ik (N) kwam er tot mijn schrik achter dat mijn engels toch een stukkie slechter was geworden dan ik dacht.

De meiden zijn gister een dagje gaan skien op de Grote Arber, ze hebben er erg van genoten en de sneeuwtoestand was redelijk tot goed. Vandaag gaan we met z’n allen een dagje naar Regensburg. De dames wilden shoppen, en daar konden wij het mee eens zijn. Pepijn en ik zijn nog verder afgevallen, dus moeten we kijken of we ergens nog wat meer kleding kunnen kopen, we passen allebei nu echt alleen nog maar in die 4 broeken die we in München gekocht hebben, en dat is natuurlijk wel wat weinig variatie. 

Ik denk wel dat we een uurtje moeten "splitsen", 5 giechelende dames voor een herenpashokje staat misschien wat raar, en is voor Pepijn misschien wat ongemakkelijk. Grappig trouwens dat hij er helemaal geen moeite mee heeft om met 5 dames op stap te gaan, hij wilde juist graag mee.

Pepijn heeft gisteren een nieuwe haakse slijper gekocht. Dit keer maar eentje van Black & Decker die iets steviger is en met iets meer garantie komt. De duurtest waaraan wij onze apparaten onderwerpen is ook niet normaal, daar kan het gemiddelde bouwmarkt-eigen-merk ook niet tegen.

We hebben weer een aantal goede boekingen ontvangen voor de komende weken. Zo belde er onverwachts een nederlander die volgende week 4 kamers wilde. Tuurlijk hebben we die nog! We hoorden al van een hotelboekingssite waarmee we zaken doen dat het bij hen deze week ook ineens storm loopt met de zaken.

Lekker zo'n muis!

Tot mijn grote verbazing zat Katja hier op het bureau de computermuis af te likken. Toen ik ‘m weghaalde, begon ze aan het toetsenbord…. Ze heeft nu de hik…. Een leuke foto maken lukte helaas niet.

Vanmorgen werden we wakker in een witte wereld, maar het meeste is nu al weer weggedooid. Ik had vanochtend heel enthousiast geSMSed naar de vriendinnen dat ze toch de skiuitrusting mee moesten nemen, maar eh… of dat nu nog wel nuttig is…. Nou ja, ik heb al 5 keer een SMS gestuurd met ja, nee, ja, nee, ja, dus laat nu maar. Het schijnt morgen in Nederland bar en boos te worden met een compleet sneeuwalarm, ze zullen dus wel veel vertraging hebben met het vliegtuig….

We hebben weer een gang zonder afstap in de vloer, Pepijn heeft de hele dag met betonplaten lopen sjouwen. De haakse slijper is met een flinke rookwolk doorgebrand als gevolg van het op maat snijden van die platen. We hopen morgenochtend de tapijttegels op z’n plaats te kunnen leggen.

We hebben vandaag een aantal leuke reserveringen binnen gekregen voor de komende maanden, als we ieder dag zo’n klapper maken zitten we al snel lekker vol…

Jubelstemming

Vandaag is Duitsland wereldkampioen handbal geworden, en het gaat in de media nergens anders meer over. Iedere keer moeten ze op de radio het winnende doelpunt wéér laten horen, moe wordt je ervan. Het ligt in Duitsland natuurlijk gezien het verleden redelijk gevoelig om je nationale trots te kunnen/mogen uiten, dus sportwedstrijden zijn een legitiem doel om met zijn allen eens flink met de duitse vlag te mogen zwaaien.

Wijzelf zijn in jubelstemming, omdat we voor een redelijk slappe periode een enorme groep hebben binnengehaald. Het is via een soort openbare inschrijving gegaan, iedereen kon via de VVV een bod doen, en de groep heeft dus voor ons gekozen…. In 1 klap meerdere dagen het hele hotel vol! Ze blijven in ieder geval de eerste avond met z’n allen eten, dus we hebben (om het logistiek in de hand te houden) een buffet aangeboden, wat ze prima vonden. Onze ervaring is ook, dat zo’n groep redelijk wat drank consumeert, je zit per slot van rekening allemaal gezellig bij elkaar, en dan wordt het al snel laat.

Pepijn kwam net helemaal blij naar boven, hij had in de oude opslag een stapel tapijttegels gevonden die hetzelfde waren als die in het restaurant en in de niet-gerenoveerde kamers. De stapel was ruim voldoende om de nieuwe gang waar we de muur gebouwd hebben van tapijtegels te voorzien. OK, van die lelijke prikkende Heuga-tegels zijn nou niet echt om natte dromen van te krijgen, maar in ieder geval ziet het hele hotel er eenvormig uit en hoeven we niet meteen een hoop geld uit te geven.

The Wall

De muur staat! Ons privÉ-terrein is bij deze een stukkie kleiner geworden, en de gastengang wat langer. OK, de badkamer van kamer 12 moet nog verbouwd worden, de muur moet gestucd en er moet nog een vloer gelegd worden in de gang, maar het gaat om het idee dat er weer een mijlpaaltje bereikt is. We hebben in de muur behalve een deuropening voor onszelf ook een opening voor een kattenluikje gemaakt. De dames moeten hun PR-werk wel kunnen doen in het hotel natuurlijk! Ze hebben meteen begrepen waar die opening voor was, ze hopsen al in en uit door het gat.

De hits op Google lijken trouwens in hoog tempo te jongen, vanmorgen waren het er al 25.500! De boekingen jongen overigens nog niet, maar hoe meer we te vinden zijn, hoe meer dat moet gaan gebeuren. We denken er ook aan om in maart of zo een aantal doelgerichte advertenties te gaan plaatsen in daarvoor geschikte tijdschriften, zoals wandel-, fiets-, motor- en natuurvriendenbladen. Dat kost wel veel geld, dus dat moet goed uitgezocht worden zodat we de juiste doelgroepen bereiken.

Vanmorgen was er hier in Lam een begrafenis van iemand die tegen beter weten in toch is gaan skien op de ijsplaat van een paar centimeter op de piste. Dat was een sportief, geoefend persoon, lid van de brandweer enzo, dus niet een ongeoefende houtenklaas die niet kon skien of niet lokaal bekend was. Het nieuws was zelfs op Bayern 3, aangezien deze meneer niet het enige dodelijke skiongeluk had in Beieren en Oostenrijk de laatste dagen, er werd een hele lijst genoemd. Het merkwaardige is dat de liften het nog steeds doen en er nog steeds geskied mag worden op de pistes ondanks dit soort voorvallen. De beheerders proberen natuurlijk ieder dubbeltje te verdienen wat ze kunnen, nu de sneeuw steeds meer wegsmelt en er geen nieuwe gaat vallen. Ik heb de vriendinnetjes maar een SMS gestuurd dat ze de skiuitrusting echt definitief thuis kunnen laten, ik zou het echt eng vinden als ze het gaan proberen.

Ik ben zelf kippenbouillon aan het maken, niet van een blokje, maar met kippenkarkassen en kruiden enzo. Het is eigenlijk zo gekomen dat ik, toen we hier pas woonden en ik nog redelijk naief was, dacht een goedkoop partijtje kippenbouten te hebben gekocht, maar dat bleken dus geraamtes te zijn om soep van te trekken. Het heeft een tijdje in de vriezer gelegen, maar dankzij Jamie Oliver hebben we een goed recept. Aangezien we een hele driesvriesla vol met die vogels hebben, maak ik er af en toe wat bouillon van, en die kan je dan weer als basis voor overheerlijke zelfgemaakte soep gebruiken. Jammer alleen dat ik even weggelopen was en Pepijn net de vloer heeft gedweild omdat alles overgekookt was. Mmmm… de laatste tijd gaat het goed wat dat betreft. Ik ben maar weer gestopt met mijn nieuwe medicijnen en terug gegaan naar de oude (waar ik overigens ook niet onverdeeld gelukkig mee was), van die nieuwe werd ik zo sloom en gezien de allergische reacties was dat niet de enige bijwerking. Het is te hopen dat ik de komende paar dagen weer wat helderder uit de oogjes ga kijken…..

Al Februari !

Het is al februari, ontdekte ik vandaag…. De sneeuw is hier in rap tempo aan het wegdooien, en de vooruitzichten voor de komende week zijn echt depressief te noemen. Ik heb de vriendinnen al verteld dat ze hun skiuitrusting waarschijnlijk thuis kunnen laten, en dat we beter naar het golfslagbad kunnen of een boswandeling kunnen maken voor de sportieve invulling. Op de Grote Arber ligt nog wat sneeuw, en er zijn nog een paar lullige pistes open, maar dat is over een paar dagen echt wel over. Pepijn is de betonblokken en de zakken cement eindelijk uit de aanhanger aan het laden, die hadden we gisteravond om 21.00 uur bij thuiskomst van de bouwmarkt zó in de garage gezet omdat het anders echt te laat werd.

De avond met de collega’s was nuttig en ook best gezellig. We lagen om kwart over 1 in bed…Iedereen was ons nog aan het aftasten, ze weten natuurlijk nog niet wat ze aan ons hebben, en of wij wel blijvertjes zijn. We hoorden van het hoofd van de VVV dat de bedbezetting in Lam voor januari op een dramatische 5,4% uit is gekomen, wij zitten op 5,8% dus dat klopt wel. Een direkt gevolg van het ontbreken van sneeuw. Één van de uitgenodigde collega’s was er niet meer bij, die schijnt economisch inmiddels kopje onder te zijn gegaan. Keihard gesteld, dat was qua grootte en inrichting 1 van onze grote concurrenten, maar het is natuurlijk wel een groot persoonlijk drama wat ons allemaal zou kunnen overkomen.

We kregen net voordat we weg wilden gaan naar de Wirtestammtisch een telefoontje of we nog een kamer vrij hadden; een zakenreiziger die ons op internet gevonden had. Ik heb eerlijk verteld dat het wel een beetje ongezellig was omdat we er niet waren, maar dat was geen probleem. De beste man was zo kapot, die is meteen naar bed gegaan en heeft tot het ontbijt de volgende ochtend aan 1 stuk geslapen.

Hij was wel vol lof over ons hotel, en zou het zeker aan al zijn collega’s aanraden. De laatste dagen krijgen we trouwens ineens veel boekingen van Nederlanders, geen idee waar die allemaal vandaan komen, we hebben niet echt bewust reclame gemaakt in een nederlandse krant of zo, en het zijn geen bekenden van ons. Iedere dag krijg je op Google meer hits als je "haus am berg"en "lam" intypt: 2 dagen geleden was het 1310, gisteren waren het 1340 hits en vandaag al 1350 hits. Het lijkt een soort kettingreactie te zijn.