Lente

Het is hier echt heerlijk weer, zo rond de 16 graden. Als het ‘s avonds donker wordt, weet je wel weer meteen dat je in de bergen woont, dan is het gewoon -1. Aan het einde van deze week zakt bij ons het lekkere weer overigens weer in, dan wordt het weer "gewoon" 4 graden. Vandaag zijn we een stukje omgereden naar Deggendorf; voor de kenners niet de gebruikelijke route door Arnbruck en Teisnach en dan de B11, maar via de Grosse Arber, langs Bodenmais, door Regen en dan door Bischofsmais naar Rusel. Heerlijk door het bos gereden. Je doet er op die manier wel iets langer over naar Deggendorf, maar wordt wel beloond met prachtige vergezichten. Op de Grote Arber werd nog volop geskied, de sneeuw zag er nog best OK uit. We zeiden wel tegen elkaar dat de Worldcup geen weekje later had mogen zijn, de warme temperaturen overdag zijn natuurlijk funest voor de sneeuw.

Men was zeer tevreden over de Engelse vertaling van de website. We hadden er in onze urenverantwoording een paar uur bijgefantaseerd, omdat we op wel heel erg veel minder uur uitkwamen dan de Tsjechische vertaalster. Het werd nog steeds erg weinig gevonden, dus nu willen ze me voor 25 uur gaan uitbetalen ipv voor 18 uur. Daar doen we natuurlijk niet moeilijk over… Het overkoepelend orgaan Tourismus Ostbayern heeft misschien zowiezo nog wat budget over, en als dat zo is (gaan ze volgende week naar kijken) mag ik waarschijnlijk ook de Nederlandse versie gaan maken.

De hygienecursus van het Gesundheitsamt was weer eens een compleet lachertje. Je moest van te voren je certificaat al ondertekenen (wat nou diplomauitreiking?) en na een kleuterklaspraatje van een uurtje over handenwassen en salmonella in eieren mochten we het papiertje mee naar huis nemen. Ik ben ervan overtuigd dat wakker blijven tijdens de speech niet nodig was geweest (een paar mensen zaten er ook erg pro-aktief bij, ahum).

Vandaag contact gehad met onze financieel adviseur. We krijgen een groot bedrag terug aan BTW van de aankopen die we gedaan hebben voor het bedrijf. Dat is bijna het bedrag van de aanleg van de telefoon en dergelijke (en het geld van het vertalen helpt ook natuurlijk). Dat zou ons weer wat lucht moeten geven. Natuurlijk hebben we "recht" op dat geld, als ondernemer draag je over je verdiensten ook BTW af, maar ergens recht op hebben en iets ook daadwerkelijk op een zinnige termijn uitbetaald krijgen is natuurlijk niet hetzelfde.

Bruidsparendansles was super, het is met recht een "stoom"cursus, we hebben al 4 figuren in de Weense Wals geleerd en 3 in de Disco-Fox. Er is een reservering voor dit weekend binnengekomen, dus we kunnen zaterdag niet oefenen, maar ja, weer eens gasten ontvangen zou ook het hogere doel moeten zijn. Met de reserveringen gaat het momenteel wat moeizaam, maar we spraken vandaag onze concullega verderop weer en hij heeft deze week ook weinig nieuws binnengekregen…

Pepijn moest bij de gemeente papieren om laten schrijven, want bij de aanmelding van ons bedrijf is er daar iets fout gegaan. Ze hebben ons toen allebei een formulier in 14 voud (met carbonvel, hard drukken graag) laten invullen, dus nu staan er twee eenmansbedrijven op dit adres ingeschreven ipv 1 Vennootschap onder Firma. De belastingdienst en de Kamer van Koophandel begrepen het meteen, daar staat het bedrijf ook vanaf het begin goed geregistreerd, maar als wij de papieren niet opnieuw invullen hebben wij twee Gaststättenerlaubnissen (vergunning tot het voederen van niet-hotelgasten) nodig, en betalen we twee keer voor die vergunning en krijgen we twee keer bezoek van de Keuringsdienst van Waren. De gemeente Lam stelt zich op het standpunt dat zij niet vinden dat ze iets fout hebben gedaan, en "dat ze het alleen veranderen indien zij daartoe door hun meerderen bij het Landratsamt Cham toe gedwongen worden". Die hadden wij al gesproken toen wij het formuliertje aan het invullen waren, en ja, dat moet echt. Je begrijpt al, ambtenaren, dus die meerderen waren ziek, hadden ATV of waren met vakantie. Wordt morgen vervolgd. Grrrr…Duitse bureaucratie!!!!

Get a life!

Pepijn kreeg net een medewerker van HRS volledig over de zeik aan de telefoon. Die kerel van die reservering/annulering zonder ontbijt had de klantenservice van HRS gebeld dat hij het beláchelijk vond dat hij niet zonder ontbijt kon boeken, en zij belde lekker brutaal op om even verhaal te halen. We kunnen er allebei niet over uit dat HRS ons opbelt over deze onzin, en dan ook nog op zo’n manier. Hij had ons gedreigd te annuleren als hij zijn zin niet kreeg, dat heeft hij gedaan, dus wat is dan het probleem? Get a life! Duidelijk zo iemand die niets anders te doen heeft. En waarom wil je persé bij ons logeren? Bel gewoon een ander hotel waar je je zin wel krijgt! Dat hele ***-HRS zit ons inmiddels tot hier, weg met die onzin….

We gaan nu naar Cham, we moeten bij het Gesundsheitsamt nog 1 cursus van een uur doen voordat we officieel drankjes en eten aan voorbijgangers (dus niet-hotelgasten) mogen verkopen. Dan moeten we nog wat papierwerk invullen, en kunnen we vanaf 1 april de ijsjes en de broodjes slijten.

Catwalk of fame

Pepijn heeft net het personeelstoilet en opslaghok getegeld. In de nieuwe gastengang zat nog een klein randje tussen het beton en de betonplaten. Dat heeft hij even dichtgesmeerd met de overgebleven tegellijm, gade geslagen door een klein dik zwart wit diertje. Dat nieuwe grijze randje moest ook even uitgeprobeerd worden natuurlijk…. Resultaat: walk of fame met kattenpoot. Reactie Pepijn: "En wat ben je dan…?" Reactie Katja *vertwijfeld* "Miauw…?".

Gastenwensen

Het was weer eens zo ver: via de website (geen dubieuze toko, maar 1 van Duitsland’s grootste) waar we altijd onzinnige boekers van krijgen, die dan niet opdagen of allerlei noten op zang hebben, kwam weer een typische reservering binnen. De gast wilde wel komen, maar dan moesten wij hem wel een vette korting geven omdat hij het ontbijt niet wilde gebruiken. Hij dreigde dat hij onmiddellijk zou annuleren als er niet een substantieel deel van de rekening af ging. Verder had meneer nog een scala van wensen, en of wij even contact met hem op konden nemen. Probleem was wel dat er geen telefoonnummer of  emailadres bij stond. We hebben dus contact opgenomen met die boekingssite of zij het konden regelen. Zij geven namelijk nooit gegevens van gasten vrij. Rare zaak, alle andere hotelboekingssites doen dat wel, het is toch fijn als er contact mogelijk is als dat nodig is? Zij hebben direkt een email naar de gast gestuurd dat zowel site als hotel het erover eens waren dat de kamerprijs al laag genoeg was, en twee minuten later kwam de annulering binnen. Dat heet nou opgeruimd staat netjes. Iemand die € 42,- per kamer (dus € 21,- p.p incl ontbijt) te duur vindt, gaat maar naar de jeugdherberg, die ga je nooit tevreden stellen. En hoeveel euro aftrek hij dan in gedachten had? Geen idee, ik hoef het ook niet te weten.

In ieder geval, wij hebben deze organisatie er direkt van op de hoogte gesteld dat dit zo niet langer kon, dat wij ook niet weten waar het aan ligt, maar dat wij voor alle boekingskanalen dezelfde prijzen en voorwaarden hanteren, en alleen van hen van die rare boekingen krijgen. In de vrije tekst staan echt de onmogelijkste eisen. Ook worden er relatief veel boekingen gemaakt die op het laatste moment geannuleerd worden of waarbij de gast gewoon niet op komt dagen. Het is dus nu afgelopen, wij nemen geen boekingen meer van ze aan zonder garantie, en vanaf 24 uur voor aankomst kun je niet meer annuleren. Dit zou er voor moeten zorgen dat de ergste grapjassen afvallen. Onze ervaring is namelijk met een aantal andere sites dat mensen die serieus zijn toch wel boeken onder deze voorwaarden (zo onredelijk zijn die niet).

Vandaag zijn de PR-dames naar de dierenarts geweest voor hun jaarlijkse prikjes, ze hebben heen en terug vol zelfmedelijden de hele auto bij elkaar zitten jammeren. Katja is weer terug op het dieetvoer wat ze in Amsterdam ook al een tijdje gehad heeft, ze past namelijk nauwelijks meer door het kattenluikje. Het zit gewoon in de genen, haar neefje in Amsterdam die er precies hetzelfde uitziet heeft hetzelfde probleem. Jane eet ongevraagd mee aan dit voer, zij vindt het namelijk lekkerder dan Katja, en anders gaan ze stiekum van etensbakje ruilen als je niet kijkt.

Onze Zweedse gasten zijn vanmiddag aangekomen, het blijkt dat hun dochter deelneemt aan de skiwedstrijden, dus ze zijn mee om aan te moedigen. Ze hebben hier niet gegeten, want ze hadden met hun dochter afgesproken. Die zit in het trainingskamp in Zwiesel, en voor haar was het te ver om hier naar toe te komen. Dan zou het voor de belangrijke wedstrijd ook te laat worden voordat ze weer terug was. Morgen gaan ze vroeg weg om aan te moedigen, dus we kunnen vroeg aan het klussen beginnen. Waarschijnlijk eten ze hier morgenavond weer niet.

Vanmorgen moesten we ook vroeg op, want de CV-monteur is eindelijk geweest. Nadeel: hij kon alleen om half 8 komen. De grootste slapstick was wel dat het roestremmende middel wel aan hen geleverd was, maar dat ze dat aan een andere klant hadden verkocht. Zucht! Ons leidingwater is namelijk té zuiver. Je wist het niet, maar dat kan ook…. Omdat het heel zuiver bergwater is, zitten er redelijk wat mineralen in en geen kalk. Dit alles is heel slecht voor de leidingen, zowel voor die in huis als in de straat. Gevolg: koffiekleur water uit de leidingen en vreselijke roestvlekken in je hotelwasgoed. Daar heb je dan een speciale doseerinstallatie voor die een soort tegenmiddel in je water mengt. Dat middel proef je niet en is ongevaarlijk, maar daar moeten we dus nu weer op gaan zitten wachten….

Vouwen

Vandaag werden er twee hele grote dozen afgeleverd: de hotelfolders. Het enthousiasme werd toch wel een beetje getemperd door de constatering dat ze niet gevouwen waren, en dat er dus iemand met 5400 stuks aan de stamtafel mocht gaan zitten fröbelen. Aangezien het mijn favoriete dag van de maand was en er verder toch niet zoveel uit mijn handen kwam, was ik de vrijwilliger. Na in bijna 2 uur slechts 20 stuks gevouwen te hebben, heb ik Pepijn er maar even bijgeroepen. Wat ik ook probeerde, ik kreeg er geen nette vouw in. Samen kwamen we erachter dat de vouwrand er verkeerd om ingestanst was, dus het "verkeerd om"-vouwen ging heel erg makkelijk. Maar meestal is het toch de bedoeling dat de voorkant met naam, foto en logo van het hotel ook aan de voorkant zit, en niet aan de binnenkant. Dus Pepijn het folderbedrijf gebeld, en daar kregen we echt nul op het rekest. Nee, het lag allemaal aan ons, wij begrepen het niet. Pepijn heeft heel snel de telefoon aan mij gegeven om te voorkomen dat hij nare dingen ging zeggen, dus die heb ik toen maar gezegd. Ik kan me voorstellen dat je alle klachten maar een hoop onzin vindt, maar behandel je klant niet als een driejarige…. Uiteindelijk kwam het zo ver dat ik hem netjes maar beslist vertelde dat ik nu de verbinding ging verbreken, aangezien hij toch niet wilde luisteren en dat verder praten dus geen zin had. Twee minuten later belde hij terug of we een aantal exemplaren wilden terug sturen, want "hij kon zich de klacht niet zo goed voorstellen, en dan kon hij er op zijn gemak nog even naar kijken". Ik heb al tegen Pepijn gezegd, we kunnen ons de moeite van de portokosten en daar opvolgende ergernis besparen, er komt toch niets uit. Het ligt toch allemaal aan ons, wij zijn een stelletje randdebielen die niet kunnen vouwen….

Als er trouwens nog 1 keer iemand beweert dat Duitsers zo efficient, grondig en beleefd zijn, dan word ik echt boos. En dat niet alleen naar aanleiding van bovenstaand verhaal… Al 4 weken wacht ik op antwoord van de organisatie van de Gartenschau (soort Floriade) over het bestellen van kaarten, al 6 weken belt Pepijn iedere week met de verwarmingsmonteur die ook iedere week belooft terug te bellen over het maken van een afspraak voor CV-ketelreiniging, en wachten we ook al weer een week op antwoord van een hotelboekingssite over door hen teveel in rekening gebrachte commissie en/of BTW. Mijn ervaring is dat Duitsers heel goed zijn in het omzeilen van problemen door er niet over te praten. Als je het er niet over hebt, dan gaat het probleem vanzelf weg. Het nare voor deze mensen is dat wij nogal vasthoudende typjes zijn, die heel erg onaangenaam kunnen worden als je doet alsof wij debiel zijn.

De dansles gisteravond was hilarisch. Niets is leuker dan een beginnersklasje te zien stuntelen. Voor het gemak vergeet je zelf even dat je er ook ooit zo bij hebt gestaan. Wij kwamen alleen voor de Weense Wals, dus de rest van de les hebben we gewoon gekeken. Het viel ons erg op hoe jong de aanstaande bruidsparen waren, iedereen was stukken jonger dan wij, een aantal kunnen niet ouder dan 20 geweest zijn. Daaraan zie je dan toch weer hoe traditioneel men hier is; meteen na de middelbare school met je jeugdliefde trouwen. Sommige van de dames (en dan met name de piepjonge) waren héél erg zwanger, die gingen echt nog even snel trouwen voordat de baby kwam. Wij kunnen nu ook een blokje dansen in de Weense Wals, in de komende drie weken moet daar nog meer bij komen.

Pepijn heeft vandaag de ruimte leeggeruimd waar de bibliotheek komt, dat was toch een bende! Er was natuurlijk flink gezaagd en geklust, dus lag alles onder een dikke laag stof.

Berouw komt na de ...

Of liever gezegd, spierpijn komt na het wandelen….Vandaag voelen we ons allebei niet echt toppie. Pepijn loopt al de hele dag te klagen over hoofdpijn, en ik heb in mijn heupen en kuiten zo’n spierpijn dat ik niet echt vooruit kan. Tsja, het was misschien toch wel wat ver, na bijna een hele winter niet wandelen. Ik probeerde net een bed op te maken, maar ben er snel weer mee opgehouden.

Nu probeer ik een beetje verder te werken aan mijn vertaalwerkje, maar ik ben er met mijn kop niet bij. We moeten allebei maar vroeg naar bed vanavond. Stelletje krukken, we worden echt oud….

De Worldcup Ski gaat door! Er is de laatste dagen nog een beetje sneeuw bijgekomen op de Grote Arber, en dus heeft men besloten dat het evenement plaats gaat vinden. Hier in het dal is het ondertussen de hele week al 14 graden en dat blijft zo. We zijn heel benieuwd of het uit gaat maken in de boekingen als bekend wordt dat het doorgaat. Zelf denk ik dat het te laat gaat zijn voor mensen om bijvoorbeeld nog vrij te krijgen van hun werk, veel toeschouwers hadden zich er waarschijnlijk al op ingesteld dat het niet door zou gaan.

Vandaag hebben we samen zitten pompelen om eventueel een arrangementje aan te bieden, in een poging om de boekingen wat op te krikken. Sommige mensen willen nou eenmaal graag zo’n pakketje boeken, in 1 van de hotels waar ik heb gewerkt was het super-populair.  Je kunt nu bij ons in de periode maart t/m juni een wandelarrangement boeken voor een week, geen idee of dat wat gaat doen. We hebben er overigens wel voor gezorgd dat we het arrangement goed doorgerekend hebben, we moeten er voor zorgen dat het voor beide partijen leuk blijft.

Morgen zijn we het enige paar op de bruidsparen-dansles dat niet gaat trouwen! Dit is een poging middels een stoomcursus de Weense Wals en de Disco-Fox te leren. Het begint namelijk wel vervelend te worden dat wij dat niet kunnen.  Op de dansavonden op zaterdag doen ze altijd een hilarische quiz waarmee je leuke (kleine) prijsjes kunt winnen. Meestal is het een onmogelijk onderwerp (bijvoorbeeld de kleur van de stropdassen van de Beierse Minister-President), maar dit keer ging het over musicals van Andrew Lloyd Webber. De winnaar moet ten overstaan van de hele zaal met zijn/haar partner de Weense Wals dansen. Groot was de schrik toen ik als enige van onze tafel alle antwoorden goed bleek te hebben. Gelukkig was ik niet de enige in de zaal, en werden er namen getrokken… en niet die van mij… Pfoe!

Relax

We hebben eens een weekend min of meer voor onszelf gehad. Gedaan wat iedereen eens een keertje een weekend zou moeten doen: bijna niets! We hebben het niet over het hotel gehad (ok, BIJNA niet…). Gisteren hebben we tot 11 uur uitgeslapen, rustig gebrunched en gedouched, en ‘s middags zijn we op ons dooie akkertje naar Deggendorf gereden voor een gezelig dineetje in een sjiek restaurantje. Grappig: toen ik even naar het toilet liep, kwamen er net nieuwe gasten binnen, en die dachten dat ik bij het personeel hoorde. Zou het met houding te maken hebben? Na het diner hebben we nog ergens gezellig een glaasje gedronken en zijn we naar de dansschool gegaan voor een gezellig avondje dansen. Mensen die we kennen van onze cursus vroegen nog of we meegingen naar de disco, die in hetzelfde pand zit, maar we moesten vanmorgen redelijk op tijd op voor de stamtafel, dus dat aanbod hebben we maar afgeslagen. Bovendien waren we wel erg op ons paasbest gekleed…

Vanmorgen heeft Pepijn de buren op Schnaps getrakteerd tijdens het Frühschoppen. De heren waren nog niet weg, of de zon begon heerlijk te schijnen, dus na een snelle lunch hebben we de wandelschoenen aangetrokken en hebben we minstens 10 kilometer gelopen. We hebben een combinatie gemaakt van verschillende bestaande wandelroutes en eigen improvisaties met behulp van de wandelkaart, dat worden toch altijd de leukste uitstapjes. Onderweg hebben we erover gesproken hoe erg we het zouden vinden als het allemaal niet zou lukken, en we uit deze mooie omgeving weg zouden moeten. Jammer dat de prachtige vergezichten en de dikke bossen niet zo goed te fotograferen zijn, alle foto’s worden altijd zo donker, zelfs als het zonnig is. Omdat het de afgelopen dagen keihard geregend heeft, waren de bospaden wel erg drassig, maar voor de rest hebben we ongelofelijk mooi weer gehad. Pepijn was als een kind zo blij dat er halverwege de route ook nog taart gegeten kon worden. Ik was als een kind zo blij omdat ik mij zo had ingespannen, en nog ging inspannen, dat ik ook wat mocht.

Je kan het niet zo goed zien, maar in de verte ligt er sneeuw op de Grote Arber. Het goede nieuws is dat er daar de afgelopen nacht maar liefst 5 hele centimeters verse sneeuw bij gevallen zijn. Best weinig natuurlijk, maar het lijkt erop alsof men toch gaat proberen de Ski World Cup door te laten gaan. Geen idee of in dat geval de boekingen voor deze week dan nog gaan aantrekken.

Morgen gaan we weer over tot de orde van de dag. Schoonmaken, klussen, you name it! Dinsdag wordt de laatste hand gelegd aan de reclameborden, donderdagmorgen heel vroeg kwam er iemand van de brouwerij de verlichte menukast brengen, dus die kunnen ze gelijk ophangen. Ik heb net wat foldermateriaal geplastificeerd om erin te hangen, zodat mensen die voorbij wandelen een indruk krijgen van de binnenkant van het pand en de prijzen enzo.