Vrijersvoeten

Grote paniek toen Katja al 24 uur weg was. Onze "kleine smurf", zoals we haar altijd noemen, is er het typje niet naar om een maaltijd over te slaan. Integendeel, die staat al een uur voor etenstijd uitgebreid te roepen om het voer. Bovendien slaapt ze graag ‘s nachts lekker binnen in haar mand. Een luxe poes dus! Pepijn heeft heel lang lopen zoeken, en toen posters gemaakt om in de buurt op te hangen. Toen hij ze ging verspreiden, kwam er helemaal aan het eind van de straat een zielig klein klagelijke miauwtje uit het struikgewas, gevolgd door een wankele en zwakke Katja. Hij heeft haar naar huis gedragen, iets wat ze normaal nooit zou toelaten. Ze heeft enorm zitten schrokken met haar eten, maar toen wilde meteen daarna weer naar buiten. Nou nee, schat, eerst op krachten komen. Gezien de graagte waarmee ze weer naar buiten wilde, en de bronstige geluiden die eruit kwamen, heeft ze een vriendje….

Ondertussen is het hier zuchtend heet, net als overal in Europa. Ik hoor net op Radio 538 (met dank aan de nieuwe satelliet) dat het in Nederland ook bijna niet uit te houden is. Wat zijn we met z’n allen toch een stelletje zemelaars: als het koud is, is het niet goed, en andersom ook niet. Pepijn meldt net dat onze buitenthermometer aan de gevel in de schaduw vindt dat het 34 graden is.

Gisteravond een werkelijk unieke boeking binnen gekregen: de hele maand augustus een gast uit Bahrain. Wat die hier komt doen, we hebben echt geen idee. We hebben maar een leuk mailtje gestuurd met duidelijk erin dat we in het prachtige Beierse Woud gelegen zijn. Als hij een andere Lam bedoelde (er zijn meer plaatsen in de wereld die zo heten), kan hij tenminste niet zeggen dat hij het verkeerd begrepen heeft.

We hebben het nu een paar dagen wat minder druk qua gasten, dus eindelijk tijd om een beetje in te lopen met schoonmaken, was draaien en gras maaien. We zijn echter wel sloom door warmte en vermoeidheid, dus echt opschieten doet het niet.

Drup

Vanmorgen stortregende het weer, en nee he, weer lekkage langs de satellietmast. Zo meteen toch maar weer even bellen naar die jongens. Als zij het niet oplossen, bel ik een dakdekkersbedrijf en stuur ik hen een rekening. Astra 2 (BBC enzo) doet het trouwens alleen bij mooi weer, er wordt nu iemand van de fabriek langsgestuurd of het aan de geleverde apparatuur ligt. Wordt weer vervolgd. Zucht!

Was Pepijn morgen de klos met een vroeg ontbijtende zakenman, vandaag was het mijn beurt. Zakenreizigers zorgen voor een leuke vulling, en ze zijn minder "high maintenance" als vakantiegangers, maar arriveren vaak laat, en gaan vroeg weer weg. Gelukkig was ook hij weer erg tevreden.

Vandaag krijgen we een aantal gezinnen met kinderen, dus dat gaat vast voor leven in de brouwerij zorgen. De boekingen blijven ondertussen binnenstromen, en wij blijven ondertussen maar poetsen. We lopen natuurlijk weer achter: het is de bedoeling dat de kamers schoon zijn en dat je alleen een kamer hoeft schoon te maken die uitcheckt, en niet andersom (race tegen de klok om op tijd een kamer schoon te hebben voor een inchecker).

Vanaf morgen zou het weer eindelijk beter moeten worden, vanaf het weekend wordt het zelfs 31 tot 35 graden. We gaan weer heel blij zijn met de airco!

Knaagdier

Gisteren een hele drukke dag op route gehad in Regensburg. De auto zit nog tot het dak vol geladen met spullen, toen we om 23.30 (!) thuis kwamen, hebben we ‘m zo de garage ingereden met alles erin. De auto zit ongeveer 50 kg onder zijn maximale laadgewicht, zo vol is ie!

In de woonkamer roken we een rare en onaangename lucht, waarop Pepijn de kattenbak snel ververst heeft. Een uur later rook het nog zo vies. Pepijn vond na onderzoek op de vloer een grote muis in beginnende staat van ontbinding. Bah!

In Regensburg ben ik snel naar de kapper geweest, mijn favoriete, min of meer vaste, kapster was er niet. De nieuwe collega die het nu geknipt heeft, heeft het op z’n zachtst gezegd niet echt netjes gedaan. Het ziet eruit alsof de ratten eraan gegeten hebben, en ergens zit een hap die er na groot protest ook niet meer uit te krijgen was. Ik heb de zaak met speldjes maar een beetje gefatsoeneerd vanmorgen, hopen dat het er over een paar weken een beetje uitgegroeid is. Mijn haarband kan ik voorlopig niet in, dan valt het extra op dat die trut het in lagen geknipt heeft ipv recht. Als je zulk steil haar hebt als ik, moet je het niet in lagen knippen, dan krijg je een ontsierende rand in het haar. Zo zie je, je ervaring met een kapsalon is eigenlijk heel subjectief, het hangt er echt vanaf wie je haar knipt.

Er hingen weer een paar reserveringen in de inbox, onder andere voor morgen. Vandaag moeten we dus weer een paar kamers schoonmaken.

Psst...caffeetje kopen...

….met skischool….(niet verder vertellen hoor)

Je vraagt je natuurlijk af waar het nu weer over gaat. Sinds de CIA-log hebben we het erg druk gehad met gasten en weinig tijd gehad om te loggen, dus valt er vanalles te melden.

De satellietinstallatie werkt nu redelijk, onze decoder heeft alleen nog wat problemen met de netten die achter de Canaldigitaalkaart zitten (maar daar hebben de gasten geen last van) . Het lijkt bijna of het ding de hoeveelheid te decoderen data maar nauwelijks aankan. Zou het aan de decoder liggen? Ongecodeerde kanalen komen glashelder binnen!
Astra 2 (28.2 graden) ontvangen we met de grotere schotel nu net over de 50% signaalsterkte: voldoende om te kunnen kijken, maar nog niet perfekt. Bovendien pakt het systeem misschien 40 van de paar honderd kanalen op die schotel, de rest komt nog steeds te zwak binnen. Volgens ons en volgens de satellietboer moet dat beter kunnen dus komt er iemand van de schotelfabrikant kijken of die snapt waar het aan ligt. Zelfs het op dit vlak gespecialiseerde bedrijfje Bavaria Sat uit München deelt ons (telefonisch) mee dat we nu de juiste spullen hebben en dat het nu op de instelling aankomt.
De (lichte) lekkage, die trouwens alleen bij regenbuien type zondvloed optrad, is verholpen met rijkelijk siliconenkit. Het wachten is nog even op een echte test, maar de weersvoorspelling zegt dat die nog deze week komt.

Ondertussen hadden we de computercursus voor gepensioneerde Lufthansamedewerkers natuurlijk nog in huis, die zijn gisteren tevreden vertrokken, en nog wat losse kamers Duitse en Nederlandse toeristen. Voor het computeren was het LAN en het wireless natuurlijk doorslaggevend voor de boeking, en het hele systeem heeft gelukkig de hele week vlekkeloos zijn werk gedaan.

We hadden ook nog tussendoor een ook weer zeer tevreden zakenreiziger die zijn laptop niet te best had beveiligd. Tijdens het doen van de dagafsluiting kreeg ik van Mediaplayer ineens de vraag of ik of zijn PC opgeslagen bestanden wilde kunnen afspelen. Nee dus… maar het hele zaakje staat zo ingesteld dat ik die PC niet eens zou moeten kunnen zien, de deur moet dus echt wijd open hebben gestaan!

Kort na het plaatsen van het vorige logje kwam hier een verzekeringsagent binnen van wie ik (P) ooit een offerte voor een privé-ziektekostenverzekering had gevraagd. Glibberig tiepje, vonden we toen al, en die offerte lag er nog steeds. Maar daar kwam hij niet voor. Ik zat samen met Natascha de administratie te doen in kantoor, toen hij ineens bij de receptiebalie stond. "Kunnen we praten?" Ja natuurlijk, we zijn hier onder ons, zegt u het maar… Dat leek niet de bedoeling, hij had eerder een gesprek onder 4 ogen in een geluiddichte ruimte in gedachten, maar het hoge woord kwam er toch uit. Cafeetje kopen? In Bodenmais? Zit ook een skischool bij. Hoezo dat nou weer? Hmm, ik had ooit en passant gezegd dat onze ouders de voorspelling hadden gedaan dat als we het helemaal leuk, goedlopend en op poten hadden, we zouden zeggen "Nog een keer!" het hotel verkopen en het elders opnieuw maar nog groter zouden herhalen. Nou moet ik dat nog zien, ik kan het me wel voorstellen, maar het zit niet in de planning. Maar een café met skischool 45 minuten rijden hiervandaan, naast al het werk wat we al hebben? Ja we zijn zeker gek, bovendien wat moeten we met een skischool! Natas kan niet eens skien, en ik had het ook al 15 jaar niet meer gedaan voor we hier kwamen wonen. Wil de familie Sillevis geen dependance, die zijn tenminste nog gekwalificeerd voor zoiets. Hij kende dus iemand, vriend van een klant, via-via en lekker vaag, die te oud werd en geen kinderen had, je kent het wel, maar via déze glibberaal zou ik me 3-dubbel indekken voor ik een bedrijf overnam!

Na de drukte en het niet hebben van een Ruhetag donderdag dan dus vandaag maar. De gasten hebben net ontbeten, als ze straks de deur uitgaan nog even hun kamers rechttrekken en naar Regensburg. Hoewel, rustdag, we moeten naar IKEA voor 14 bureaubladen (groot succes in kamers 6 en 12), naar de Metro (Makro), kapper. Druk programma, en de gasten maar denken dat we leuk een dagje de hort op zijn…..

CIA-afluisterpost Haus am Berg

De nieuwe schotel is er en werkt maar wat í­s dat ding GROOT!

Het lijkt wel een afluisterpost van de CIA ofzo op het dak van ons hotel.

De hotelgasten hebben dus nu helemáál veel kanalen omdat we naast Astra 1 nu ook Astra 2 (Eurobird1) ontvangen. Vanwege de codering van veel Nederlandse programma’s moeten onze Nederlandse gasten het nog steeds met BVN en de regionale omroepen doen, hoewel ze theoretisch met een eigen decoder en abonnement hier wel kunnen kijken naar NL1-3 en de commercielen: het signaal komt hier namelijk wel binnen op de kamers.

Zelf hebben we nu dus ook iets van 500 kanalen – en geen tijd om er naar te kijken! Bovendien moeten we maar eens even gaan puinruimen, want 24-uur shoppingkanalen en talen waar we niets mee kunnen (Farsi, Ghanees, Hindi…) kunnen we beter meteen wissen. Kijken wat er overblijft dan.

*********

Update: er staan mannen op ons dak en in onze voortuin. Samenvatting: de tweede schotel doet helemaal niets meer. Bovendien hebben we vannacht lekkage gehad langs de mast wat door de zolder naar beneden in de gastengang is gedropen. Wordt vervolgd……

Zeikweer

Het regent hier echt de hele dag hard. Was het gisteren nog stralend zonnig en 30 graden, vandaag heeft het weer een duikeling gemaakt. Helaas voor onze gasten zijn de voorspellingen voor de rest van de week niet goed. We hebben het ondertussen best druk en na een beetje een boekingsdipje lopen de reserveringen ineens weer heel erg goed. Iedere dag moeten we meerdere kamers als de wiede-wiede-weerga schoonmaken omdat de volgende gast er dan al weer in moet. Ik voel me alsof ik achter de feiten aan loop. We hebben weer een boeking gekregen van terugkerende gasten: ze waren hier met Hemelvaart, en wilden graag over een paar weken nog een keertje komen, maar dan langer. Joehoe, het wordt nog eens wat met ons!

Pepijn is nu even naar de groothandel en de bouwmarkt in Straubing, dus ik bewaak het fort in mijn eentje tot hij terug komt. We kregen de rekening van de hotelsterrenkeuring, als we die betaald hebben komen ze waarschijnlijk kijken. Nog maar even een paar dagen niet betalen, totdat we zeker weten dat het er hier netjes uitziet!

Ik heb gedroomd van Belgie....

Zoiets was toch de tekst van het Goede Doel? De Belgen zijn in ieder geval hard onderweg om onze favoriete gasten te worden. Vriendelijk, beleefd, vragen geen buitensporige dingen maar zeggen het wel als er een probleem is, houden erg van het goede leven (belangrijker: van ons eten), besteden in het hotel ook nog iets aan drankjes enzo, en zijn positief ingesteld (ook als het stroomt van de regen zijn ze gezellig).

Het weer is de laatste week redelijk bizar geweest. Eerst zat ik zo te mopperen over de hitte, toen werd het twee dagen koud en nat, toen werd het opeens weer een paar dagen erg warm en gisteren is de temperatuur van 31 naar 9 graden geklapt. De regen kwam hier met emmers tegelijk uit de lucht, je kon de andere kant van het dal niet meer zien. Moeilijk te voorspellen dus, ik waag me er niet meer aan als gasten het vragen. Door die enorme temperatuurswisselingen zijn onze lichamen danig van slag, nu ligt Pepijn weer een uiltje te knappen, en mijn interne thermostaatje werkt niet meer zo goed.

Over een uurtje gaat de aanvraag voor de derde ster op de bus. Spannend! Het is nog redelijk wat werk geweest, aangezien er op de kamers verplicht een A-Z moet liggen met alle info over het hotel en Lam die je maar kunt bedenken (van de A van Apotheek tot de Z van Zwembad), en je deze A-Z ook ter inspectie mee moet sturen. 21 Pagina’s verder (!!) was hij ‘s nachts om 3.00 uur eindelijk af….

We hebben nog redelijk wat werk te doen aan kamer 12 voordat hij zondag in gebruik genomen kan worden. Pepijn is gisteren naar Straubing geweest met de aanhanger om straattegels voor het terrasje te halen, en de badwand moet nog aan de muur gemaakt enzo. Verder wordt het na het weekend redelijk druk, de buurman organiseert een computercusus voor bejaarden, en daarnaast hebben we nog een heel aantal andere gasten. Wordt dus weer hard poetsen, ook tijdens de week, omdat er dan in de uitgecheckte kamers meteen weer iemand anders incheckt.