ons hotel

dinsdag 7 augustus 2007

Fusion Cooking (kliekjesdag)

Vandaag wilde er geen enkele verblijvende gast ons halfpensionmenu, men vond het wel interessant maar ze hadden allemaal andere plannen. We hebben de kans dus waargenomen voor een beetje een inhaalslag met kamerschoonmaak, wat maar goed was ook want alle aankomende gasten wilden voor een "upgrade" van een standaard naar een kamer met terras betalen, dus wel zo netjes als die dan ook om 3 uur klaar staat zoals het hoort.

Voor onszelf dus maar wat simpels klaargemaakt: ik had een wrap van mexicaanse tarwe-tortilla gevuld met aziatische wokgroente, tomatenblokjes, thaise chili en hertenrollade (kleingesneden) met een laagje gerilde kaas erover. Natascha had het geheel zonder tortilla’s en kaas maar met rijst. Verrassend resultaat: best wel lekker.

Helaas hadden de zes aankomende gasten die allemaal bij de Postwirt hadden gegeten een unaniem maar lauwwarm oordeel over de keuken daar. Men is meestal positief over Gregor’s keuken, maar óf ze hadden daar hun dag niet, óf deze gasten hadden een andere smaak dan die we eerder hadden doorverwezen. We zullen bij gelegenheid eens vragen wat ze daar anders hebben gedaan. Andere kok op maandag?

We moeten ons morgen weer uit de naad werken met kamerschoonmaak, want het ziet er naar uit dat we komend weekend toch misschien weer vol gaan komen. Wat nou rustiger in augustus?  Natascha weet het nog niet, maar er is vanavond laat weer vanalles bijgekomen. Je zou bijna hopen dat men ervoor kiest om elders te eten, maar nee, toch maar hier, want we merken dat ons eten toch wel degelijk een "selling point" én een gastenbinder is. Het zijn vaak gasten die hier gegeten hebben die ons de beste kritieken geven en bij ons terugkomen. Wel een leuke revanche op de Franse bankiers die niet in onze kookkunsten geloofden….. wat het alleen nooit zal worden is regionale keuken, dat laten we over aan de specialisten uit de regio.

zondag 5 augustus 2007

Avondmens

Ik heb altijd gedacht dat ik een avondmens was…maar euh… niet dus…. Vroeger wilde ik altijd graag met collega’s ruilen voor avonddiensten, en vroeg ze altijd speciaal aan. De laatste week zijn we aan het experimenteren geweest met onze diensten. Het was altijd zo dat Pepijn en ik elke dag wisselden, dus dat je een lange en een korte werkdag achter elkaar had, en we dus om de beurt vroeg op moesten staan voor het ontbijt. We kwamen erachter dat Pepijn de vroege dag niet productief was en ik de uitslaapdag niet: 1 keer in de 2 dagen hadden we dus een min of meer langzame dag, want dat viel natuurlijk samen. Dus heb ik vorige week een week lang het ontbijt gedaan, en Pepijn de laatste werkzaamheden van de avond. Dat ging eigenlijk supergoed, daar voelden we ons allebei erg lekker bij. Wat al een paar dagen echt slecht gaat, is het andersom proberen. Na 3 dagen lopen we op ons tandvlees, met donkere kringen onder onze ogen. Vannacht kwam ik om half 3 naar bed, maar kan mij met de beste wil van de wereld niet herinneren waarom het zo laat moest worden. Vanaf morgen gaan we het tot nader order weer andersom doen. Ik verheug me nu al op vroeg naar bed vanavond….

Ineens is het rustig geworden in het hotel. Vanavond hebben we maar 4 kamers in huis, morgen komen er gelukkig wel een aantal nieuwe gasten bij. Zowiezo lijkt augustus een stuk rustiger te gaan worden dan de afgelopen maanden, maar mensen boeken vaak last minute. September loopt overigens al heel lekker, en deze week hebben we de eerste twee boekingen voor oktober gekregen. We zijn het er beiden over eens dat we het niet echt erg vinden dat het wat rustiger is. De administratie is een puinhoop, de tuin en de ramen verdienen een keertje aandacht en dan wordt het weer tijd om te klussen.

vrijdag 3 augustus 2007

Dansles

Niet veel nieuws, we maken niet zoveel mee, behalve hard werken. Wel hele tevreden gasten, dus dat is super.

Gisteren hebben we tegen iedereen verteld dat we op donderdag Ruhetag hebben, en dus niet zouden koken. Toen de laatste aankomst relatief vroeg was, zijn we naar Deggendorf gereden, heel snel wat boodschappen gedaan en in een half uurtje gegeten en toen naar dansles. We waren al zo lang niet geweest, tot wanhoop van de lerares, dat we behoorlijk bijgespijkerd moesten worden. Het was de laatste les, over 6 weken gaan we weer verder. We waren het er allebei over eens dat die ene middag in de week zo belangrijk voor ons is, dat we die echt nodig hebben, en dat we die voortaan echt gaan nemen. Op papier hadden we wel Ruhetag, maar eigenlijk deden we er niet of nauwelijks aan.

Groot nieuws is dat we uitgenodigd zijn door andere cursisten van de dansschool om over 2 weken gezellig met een ander stel van de dansles een avondje bij hen langs te komen. Zouden we dan toch vrienden gaan maken hier? Uiteraard gaan we er alles aan doen zodat we kunnen. Ze wonen alleen wel heel ver weg in Landau a/d Isar, dat is vanaf Deggendorf juist de andere kant op, dus ongeveer anderhalf uur rijden voor ons.

zondag 29 juli 2007

Topdrukte

We hebben even niet zoveel tijd om te bloggen, we zijn de hele dag volop in touw. Iedere dag hebben we aankomende en vertrekkende gasten, gelukkig vanaf vandaag weer wat minder mensen voor 1 nacht. Gisteren hadden we maar een paar gasten die bleven, voor de rest was het een complete migratie. Vandaag is het gelukt alle kamers voor de aankomsten vóór 15 uur schoon te hebben, een unicum. Het kamers schoonmaken gaat steeds sneller, we moeten ook wel….

We hebben sinds dit weekend ook weer wat meer Duitsers. Het begon echt een beetje een nederlandse enclave te worden hier. Het werd al zo erg dat de VVV vroeg als er Nederlanders binnenkwamen of ze bij ons logeerden…..

We maken eigenlijk niet zoveel mee, naar de supermarkt is het enige uitje. Jullie begrijpen dat we al weken niet naar dansles geweest zijn, we kunnen inmiddels niet meer tellen hoeveel lessen we al gemist hebben… We hebben gelukkig weer allemaal leuke en lieve gasten, en daar doen we het voor…

woensdag 25 juli 2007

Technisch

Wilde ik gisteravond ven een klein logje plaatsen, was web-log.nl onbereikbaar door een stroomstoring bij hun server in de USA…

De satellietmonteurs zitten weer op het dak. Toen het gisteren enorm regende, is het dak natuurlijk weer heftig gaan lekken bij de schotelmast….

Hier gaat het gewoon mega met de boekingen. De aanvragen en internetboekingen stromen binnen, het is duidelijk te merken dat het zaterdag zwarte zaterdag is. We gaan een redelijk eenvoudig menu doen, wat niet verpieterd als mensen heel lang in de file staan. Ik heb morgen de "sluitdienst", ben benieuwd hoe laat de laatste binnen is. Ondertussen is het poetsen, poetsen, poetsen. Over 1 ding zijn we het eens: volgend jaar komt er een housekeepingmedewerker! Gisteren tot 3 uur ‘s nachts aan het afwassen geweest, en toen stond het aanrecht nog vol. Ik heb de theedoek maar in de ring gegooid en ben naar bed gegaan. Vanmorgen werd ik wakker alsof er een olifant op mijn hoofd had gezeten, dus heb ik mij nog maar "even" omgedraaid. Om 12.30 was ik eindelijk onder de levenden. Heb net mijn ontbijt op, en ga zo snel de rest van mijn afwas afmaken. Pepijn heeft vanmorgen een paar rekken afgewassen, maar de ontbijtboel is er natuurlijk weer bijgekomen.

De ouders van goede vriend Harald zijn gisteren aangekomen. Die wilden het hele gebeuren ook wel eens aanschouwen en blijven een weekje. De zakken drop en het pak Cruesli zijn meteen opengesloopt, dat lijkt me duidelijk. Ik was al twee weken door mijn voorraadje suikervrije drop van Jamin heen, en Pepijn had ook al geen cruesli meer, dus dat kwam goed uit. Over twee weken komen goede vrienden Heleen en Martijn, dus die worden vast ook weer ingezet als boodschappenkoerier. Ik stuur nog wel een mailtje, hoor, Heleen….

zondag 22 juli 2007

Rare kostgangers

Pfoe… het was een raar weekend. We hebben een aantal gasten in huis (gehad) die op zijn zachtst eigenaardig waren…. Begrijp me niet verkeerd, ook een heleboel leuke, gezellige en lieve gasten. Maar de merkwaardige blijven je altijd bij.

Je kunt merken dat het zomervakantie is, en dat er een hoop mensen op een koopje uit zijn. Die mensen willen voor een dubbeltje het Hilton, en die zul je dus nooit tevreden krijgen. Op dit moment hebben we redelijk veel last van dat soort mensen die ook nog eens 1 nacht boeken. Dat zijn vaak mensen op doorreis die zich niet realiseren dat ze vanaf de snelweg een uur moeten rijden. Die kijken alleen naar de prijs, maar bedenken zich niet dat 50 km niet zo fijn rijden is, door het donker, over bergweggetjes, met jengelende kinderen achterin, als je al een hele dag in de auto zit. Alle attracties waarom mensen naar het Beierse Woud komen (de stilte, de bossen, de tractoren, de kleine bergweggetjes) vinden ZIJ alleen maar hinderlijk. Probleem is dat ze dus veel te laat heel erg chagerijnig aankomen, en NU willen eten, maar dan wel wat ZIJ in gedachte hadden (eigenlijk stiekum McDrive), en dus niet een half uur op iets goeds willen gaan zitten wachten. Jammer: first come, first serve, dus mensen die ‘s morgens of van te voren al halfpension geboekt hebben, krijgen éérst hun eten. Dan krijg je daarna gezeur over de ontbijttijd, want ze hebben ineens bedacht dat ze ultra-vroeg moeten gaan rijden. Ze willen dus dat wij maar uren eerder opstaan en voor het ochtendgloren ontbijt klaarzetten, want het is natuurlijk ONZE schuld dat zij niet van te voren op de kaart kijken waar ze eigenlijk boeken.

Natuurlijk zijn we best flexibel, en kan er een heleboel, maar wie zich gedraagt als een Hollywoodster hoeft niet op veel sympathie te rekenen in een 2-sterrenhotel. We gaan nu iets aan de prijsstructuur en boekingsvoorwaarden doen, want die één-nachters vullen wel mooi de lege gaatjes in de boekingskalender, maar die zullen voor die ene nacht iets meer moeten betalen, gezien de extra moeite en ergernis die het oplevert (al was het maar het extra wasgoed en de extra kamerschoonmaak). Ook kunnen mensen die na 17.00 uur aankomen (vooral voor 1 nacht) alleen nog maar iets van de kleine kaart bestellen (tenzij vooraf HP besteld), aangezien de kwaliteit van het driegangen-keuzemenu er onder lijdt voor álle gasten.

Andere rare kostgangers waren deze week mensen die op hun terras met hun zelf meegebrachte campinggrill gingen zitten barbequen. Ook hebben we gasten die iedere morgen steevast iets heel kleins (1 ei, 1 stuk fruit, 1 jammetje) van het ontbijtbuffet jatten. Het gaat alleen zo subtiel (het zijn echt "beroeps") dat we ze nog steeds niet op heterdaad hebben kunnen pakken. Nu vanavond een nieuw hoogtepunt met gasten die op hun eigen balkon gingen zitten picknicken, maar wel brutaal naar de keuken liepen of ze gratis 4 plakjes kaas mochten voor op hun zelf meegebrachte broodjes. Er werden nog eisen gesteld ook aan het soort kaas en de kwaliteit ervan. Nou ja zeg! Ook een stunt deze week waren gasten die vroegen of ze het geld van het verblijf bij thuiskomst konden overmaken, want nu afrekenen kwam ze niet zo goed uit. Túúrlijk, wij zijn het Leger des Heils, nou goed, en we vertrouwen u natuurlijk op uw blauwe ogen….

Aan de andere kant zijn er vanavond mensen uitgecheckt die hier 8 dagen geweest zijn, en ons heel dierbaar geworden zijn. Die komen waarschijnlijk met de kerstdagen terug om te langlaufen. Ook hadden we weer een aantal enthousiaste eters die niet zeiden "doe mij maar een bord friet", en hebben we deze week weer een aantal keren vette fooi gehad. Het is dus deze week meer een mix van verschillende ervaringen. Het houdt je scherp, maar het brengt je ook in verwarring. Wat de één geweldig vindt, vindt de ander vreselijk. Zolang je ‘s avonds maar in bed stapt met het idee dat jij er in ieder geval naar beste eer en geweten alles aan gedaan hebt… meer dan je best kun je niet doen…..

donderdag 19 juli 2007

"Rustdag"

Vandaag hebben we geen aankomsten en geen mensen die al vooraf halfpension geboekt hebben, dus hebben we met de paar gasten die we vanavond hebben afgesproken dat we vanavond niet koken. Vanaf morgen barst de drukte weer goed los. Vandaag geen dansles, dus wat dat betreft wel jammer getimed eigenlijk. Waarschijnlijk gaan we niets doen, letterlijk uitrusten is een betere optie. Zo meteen duiken we ons bed in om bij te slapen!

Het is hier nog steeds erg heet, zo’n 32-36 graden. Dat draagt natuurlijk ook niet bij aan het fitte gevoel. Dat is echter nog niets vergeleken met problemen die andere mensen hebben… Gisteravond heeft de buurvrouw een beroerte gehad. Binnen no time stonden er een auto van de Notarzt, de Rettungsdienst en een ambulance voor de deur. Gelukkig waren er geen "loeiende sirenes" nodig, en gaat ze het redden, maar het is toch naar.

Onze man uit Bahrein heeft afgezegd, omdat hij geen visum voor Duitsland krijgt. Toch jammer, nu zullen we nooit weten wat hij hier kwam doen. Nou ja, de boekingen lopen zo goed, er komt wel weer iemand anders voor in de plaats.