Aaaahhhh....

Dat was onze reactie toen we gisteren het blik verf opentrokken. Met andere woorden: welkom bij weer een nieuwe aflevering van de soap "Goede Klussers, Slechte Klussers". De kleur was echt véél te donker. Pepijn en ik riepen nog optimistisch dat we wel een klein hoekje konden proberen, maar de muur werd een soort knaloranje-bruin. Zelfs toen we er een blik witte verf bijpakten, en het 1:4 verdunden, was de kleur nog steeds afschuwelijk. ‘s Middags zijn we dus maar even samen naar de bouwmarkt teruggereden (uur heen, uur terug) om andere verf te halen. Gelukkig was de eerste lading niet uit een verfmachine, maar kant-en-klaar, dus we konden 5 van de 6 tonnen teruggeven. Wat we met een enorme aangebroken ton terracotta-achtige verf voor 100 m2 muur moeten, weten we nog niet echt goed. We hebben nu maar verf laten mengen op een gewenste kleur. De muur is nu een soort zacht roze, wat waarschijnlijk ook beter bij onze nieuwe gordijnen gaat passen en bij de tapijttegels.

Toen we bijna bij Straubing waren ging de telefoon. Iemand begon, zonder zich voor te stellen, in het plat Beiers een hele tirade. Het duurde even voordat ik door had waar het over ging. Het transportbedrijf stond voor de deur met anderhalve palet tapijttegels, en er was helemaal niemand thuis om het aan te nemen. Die kerel was volledig van de kook, want "wat dacht ik dat hij nu met die palets ging doen". Nou ja, weer mee terug nemen natuurlijk, of een uur wachten totdat er iemand terug gereden was. Hij had anderhalf uur gereden vanuit Landau an der Isar, en of hij het niet bij 1 van onze buren kon dumpen. Euhhh…. wij nemen regelmatig een pakketje aan voor de buren en andersom, maar dit is toch wel van een hele andere orde…. Uiteindelijk ging ik maar net zo bot tegen hem doen als hij tegen mij was, het was toch echt zijn probleem en niet het mijne, want er stond op de bon dat hij éérst moest bellen voordat het in de vrachtwagen ging. Vanmorgen heeft Pepijn gebeld met de tapijtboer en die belde terug om te zeggen dat het transportbedrijf ook niet echt begreep waarom de chauffeur niet eerst gebeld had. Waarschijnlijk wordt het nu dinsdag. Fijn, dan ben ik alleen thuis, is Pepijn naar Bonn en heb ik halfpensiongasten. Die kerel komt natuurlijk zeer ongelegen, en gaat weer een heel verhaal ophangen.

Vandaag gaan we in Deggendorf de gordijnen ophalen, en naar de dansles. Ik heb de gordijnenwinkel deze week al 3x gebeld ivm de soap over het meubilair, want ze hadden dezelfde gordijnen ook in het blauw, en die hadden we nodig in het restaurant bij het ‘nieuwe’ meubilair. Ben benieuwd of ze er nog wat van begrijpen….

Toch restaurantmeubilair?

Maandag zijn we naar het dierenpark om de hoek in Lohberg geweest. Verwacht geen grote dierentuin of safaripark, het is allemaal redelijk kneuterig. Er zijn alleen dieren die hier in het Beierse Woud in de vrije natuur hier voorkomen, zou die wolven of lynxen toch niet graag tegenkomen.  Mijn vader heeft foto’s gemaakt, maar ik geloof niet dat wij zijn digitale camera kunnen ‘leegtrekken’ op onze computer, dus helaas geen foto’s bij dit logje. Het was die dag 24 graden, maar gisteren is het weer ineens gigantisch ingestort, het is nu zo’n 8-11 graden en nat.

Het klussen vordert maar heel langzaam. Hopelijk kan er dan vandaag eindelijk geverfd worden in de hotelgang boven. Gisteren werden we gebeld door de gordijnenwinkel dat de gordijnen binnen zijn, dus die kunnen we morgen ophalen. Met dank aan mijn ouders is er wat meer orde in de bonnetjes-chaos gekomen. Totdat je ermee gaat zitten besef je niet wat een puinhoop het is. Mijn ouders hebben vele uren zitten plakken, knippen en ordenen. We weten nu gewoon zeker dat er een hulp in de huishouding moet komen, de administratie is ons echt boven het hoofd gegroeid en de accountant is natuurlijk heel erg duur (duurder als een poetsdame).

We werden gisteren gebeld door de verkoper van het restaurantmeubilair. De koper was alles komen ophalen, en er was een discussie geweest. Hij zegt natuurlijk dat het de schuld van de koper was die het niet goed begrepen had (gezien het grillige biedgedrag best mogelijk), maar hij wilde vervolgens wel méér geld uit ons persen. Nou nee, wij zijn om duidelijke redenen op een bepaald punt afgehaakt met meebieden. Óf je verkoopt het aan ons voor de prijs van ons laatste bod, óf we zijn niet geinteresseerd. Daar moest hij even over nadenken, hij zou ons terugbellen. Vanmorgen belde hij ineens. Pepijn heeft net een busje geregeld, dinsdag gaat hij de spullen ophalen in Bonn (eindje rijden!).

Jodeldans

Al met al zijn we een paar minuten binnen geweest bij het Steigenberger Hotel. Al bij de voordeur kwamen de klanken van accordeon en jodelen ons tegemoet en de slechte zanger in Lederhosen was nou niet echt onze definitie van "live band". De meerderheid van de bezoekers zat er verveeld bij, gedanst werd er nauwelijks. Het viel op dat er veel mensen even kwamen kijken en bijna meteen weer weggingen. Erg jammer, er zijn al genoeg van dit soort uitgaansmogelijkheden in Lam. Het had een meerwaarde gehad als het nu eens wat anders was, wij vonden het bovendien een aanfluiting voor zo’n luxe hotel (4 sterren superior), dan verwacht je toch iets meer zangkwaliteit (over smaak valt te twisten).

Gisteravond was de dansavond van de dansschool heel erg gezellig, zo gezellig dat we anderhalf uur na het einde nog geanimeerd zaten te praten. Op de dansavond wordt altijd een ludieke quiz gehouden, waarna er uit de papiertjes met de goede inzendingen een aantal winnaars worden getrokken die kleine prijsjes krijgen. Heel toevallig werden alle dames aan onze tafel uit de hoed getrokken. Ik won een fles champagne, die we met z’n allen hebben opgedronken.

Bij de online meubelveiling zijn we uiteindelijk afgehaakt, er zat iemand erg gedreven te bieden. In totaal is er 46 keer geboden, waarvan 40 keer door 1 persoon. Wat ie zat te doen, wij begrepen het niet helemaal. De prijs was enorm, veel meer als bij vergelijkbare produkten. Voor dat bedrag kunnen we een hoop tafelkleedjes en decoratiemateriaal kopen voor het restaurant. We hebben vandaag de tafels anders neergezet, dat ziet er al wat leuker uit. Qua verven hebben we nog niet veel kunnen doen, morgen verder.

Kleuren

Het lijkt bijna wel of de bomen met elkaar hebben afgesproken om met z’n allen op de eerste officiele dag van de herfst in herfstkleuren te gaan staan. Plotseling is het herfst! Ook is het weer echt prachtig zonnig, al is het wel wat koud. Dit weekend worden temperaturen van 20 graden voorspeld. Je zou er zo maar van in het bos willen gaan lopen.

Wij zijn gisteren op jacht geweest naar decoratiemateriaal. Eerst naar Kötzting, toen naar Straubing en toen naar Deggendorf. ‘s Avonds bij de dansles waren we niet echt fris meer, en de voeten waren al even vermoeid. Maar… we hebben licht abrikozen-zalmkleurige verf, genoeg voor 600 m2 wand, we hebben gordijnen voor in de gang (die liggen nog bij de winkel apart, want er moesten er een paar worden bijbesteld), we hebben nieuwe handgrepen voor de voordeur, beits om de bar te lakken, en een hanglamp voor boven de bar.

Verder zijn we bezig met een online veiling van restaurantmeubilair, er houden regelmatig restaurants op te bestaan of kopen zelf wat nieuws, dus er zwerft op het internet veel mooi gebruikt meubilair rond. Dat doet qua prijzen bijna niets, want wat moet je als particulier met 10 eetkamertafels en 40 stoelen? Met nog 1 dag te gaan, staat het hele stelletje wat wij op het oog hebben samen nu op een biedbedrag van 151 euro (met ons als hoogste bieder). Zelfs al gaat het nog een beetje omhoog, en moet je een busje huren om het te gaan afhalen, dan heb je voor een paar honderd euro een hele nieuwe look in je restaurant. Ons meubilair is namelijk wel heel erg donker en somber, en draagt ook niet echt bij aan de sfeer. Zonder tafellakens zijn de tafels eigenlijk helemaal niks en de stoelen zien er ook zo gedateerd uit. Misschien lukt het niet hoor, als er nog een horecagelegenheid of een tweedehands-meubelhandelaar de laatste dag meebiedt gaat de prijs teveel omhoog, maar het is een leuke hobby. Zo zijn we ook voor een zacht prijsje aan onze horeca afwasmachine en ons formuis gekomen….

Zojuist kondigt onze Slowaakse zakenreiziger aan dat hij graag nog 2 weken wil blijven. Gelukkig heeft hij kamer 20, helemaal beneden aan het eind van de gang, dus van het klussen in de lobby heeft hij geen last. Ik heb hem wel verteld dat hij volgende week de enige gast is, maar dat leek hij wel lekker rustig te vinden. Hij eet hier toch niet, want hij wil ‘s middags warm en dat leveren wij niet, en hij is toch het grootste deel van de dag buiten de deur ivm werk. Volgende week moet hij misschien een paar keer in de bibliotheek ontbijten omdat de eetzaal op z’n kop staat, maar ook daar weet hij van. Hij vindt het gratis onbeperkt internet ideaal, zo kan hij veel werk op zijn laptop doen. Veel hotels in onze prijsklasse bieden dat niet aan, dus alleen daarom wil hij al blijven.

Wilde ideeen

Hier in Beieren is de strijd om de opvolging van CSU-kanselier Edmund Stoiber in volle gang. Er zijn verschillende kandidaten die van alles roepen. Wat hiervan het nut is, is niet duidelijk, het "Beierse Volk" wordt toch niets gevraagd, over 10 dagen wordt binnenskamers bij de CSU besloten wie het wordt. Er zijn een paar stoffige mannelijke kandidaten waar je geen beschuitje mee zou willen eten en 1 "outsider" die eigenlijk geen kans maakt. Landsrat Pauli is namelijk een vrouw, en dan ook nog eentje die niet onaantrekkelijk is, en dat kan in Beieren eigenlijk natuurlijk niet….

Vandaag heeft ze iets wilds geroepen, iets wat in het oer-conservatieve Beieren natuurlijk helemaal niet kan. Het voorstel is dat alle huwelijken nog maar voor een termijn van 7 jaar gesloten worden, en stellen die wél gelukkig zijn met elkaar, kunnen na die termijn voor nog eens 7 jaar verlengen. Uit onderzoek is namelijk gebleken dat binnen 7 jaar toch meer dan de helft van alle huwelijken in Duitsland in echtscheiding geeindigd is, dus als je het zo regelt, scheelt het weer dure echtscheidingsadvocaten, eindeloos getouwtrek en heel veel rechters. Op zich een praktisch idee, maar binnen de CSU is de beer nu los. Alleenheerser Stoiber was er als de kippen bij om te verklaren dat Pauli maar een andere partij moet zoeken, en de Beierse Katholieke Kerk (met als grootste voorman de Beierse Paus) zou het liefste een brandstapel oprichten. Saillant detail is echter dat alle tegenkandidaten gescheiden zijn of in een bijzonder slecht huwelijk zitten, en onwettige kinderen en véél maitresses hebben….

Tapijt

Gisteren hebben we nieuwe tapijttegels besteld voor alle algemene ruimten. We kregen naast de toch al gunstige aanbiedingsprijs ook nog extra korting vanwege de hoeveelheid! We hebben uiteindelijk gekozen voor bordeauxrood, aangezien die kleur ook al voorkomt in onze hotelfolder, de gordijnen en de servetten, en we het gewoon sjiek vinden staan. Natuurlijk heb ik net weer staan vloeken op onze digitale camera, want het blijkt een probleem om een fatsoenlijke foto te maken. Het lijkt net oranje, maar het is toch echt mooier dan op de foto.

Morgen hebben we natuurlijk onze Ruhetag, dan gaan we verf kopen en voor het eerst weer eens naar  dansles. Zaterdag kunnen we ook naar de dansavond, daar zijn we ook al maanden niet meer geweest. Even pasjes oefenen is natuurlijk wel een goed idee!

Gisteravond erg aardige gasten gehad: twee jongens uit Roemenie die een auto kwamen kopen bij 1 van de autohandelaren hier in de buurt. Vanwege de grens met Oost-Europa zijn er veel autobedrijven die zich specialiseren in goede tweedehands auto’s. Ze hadden duidelijk jaren gespaard om een Ford Focus te kopen. Lijkt me trouwens erg moeilijk: je rijdt in 1 ruk uit Roemenie hierheen, gaat dan in 1 dag een auto uitzoeken, nachtje slapen bij ons en dan de auto ophalen en weer helemaal terug. Op de terugreis heb je een extra hotelovernachting in Hongarije nodig, want dan rij je met 2 auto’s achter elkaar aan en kun je dus niet van bestuurder wisselen.

Na een dagje regen is het hier weer stralend weer. Prima weer om te wandelen, er komen dan ook veel dagjesmensen voorbij. De afgelopen dagen hebben we ook een paar keer passanten binnen gehad voor een drankje. Er staan nu heel brutaal twee onbekende auto’s op de parkeerplaats. Geen idee van wie die zijn, waarschijnlijk wandelaars die ons met hun auto hebben opgezadeld. Ik vind dat nogal grof als je bij die horecagelegenheid niets gebruikt, ik ga bij jou thuis toch ook niet zomaar op je oprit staan….

"tot volgend jaar"

We zitten hier een beetje moe voor ons uit te staren na een druk weekend. We hebben er wel weer een enorme kick aan over gehouden. De wandelgroep was zo positief dat ze unaniem waren dat ze volgend jaar weer terug wilden komen. Daar zijn we erg blij mee, we willen natuurlijk graag een vaste klantenkring opbouwen, en deze mensen consumeren veel en boeken lang van te voren. Ook betalen ze netjes voor niet-bezette kamers van groepsleden die op het laatste moment toch niet mee kunnen.

Wat rest, zijn een heleboel gebruikte kamers en een hoop lege flessen. Ik heb al een paar dozen lege flessen naar de glasbak gebracht en Pepijn is maar eens begonnen met poetsen. Onze accountant belde vrijdag op dat we achterliepen met de administratie, maar vandaag konden we niet gaan zitten zonder in te dutten, dus morgen gaan we maar eens rekeningen en bonnetjes sorteren.