Rustigjes aan...

Er zijn in ieder geval 2 medewerkers van dit hotel die met volle teugen van hun rust genieten.

En als je niet mee wilt luieren, dan wordt je het werken gewoon onmogelijk gemaakt:

De tweebenige medewerkers hebben het ondertussen best druk met het aannemen van boekingen voor de feestdagen. De hele dag zijn we bezig met telefoon en email, het sturen van bevestigingen en het bijhouden van boekingssites. Tussendoor proberen we nog een beetje de woonkamer en de werkplaats op te ruimen, dat is nogal hard nodig. Je komt in ieder geval de meest verrassende dingen tegen "Goh, dit hadden we ook nog!" We doen het rustig aan, lopen op slofjes door het hotel en slapen lekker uit, maar toch zijn we de hele dag bezig met ditjes en datjes voor het bedrijf.

"psst....niet verder vertellen..."

Gisteren waren we toch een beetje moe van ons grote avontuur. We zijn maar eens begonnen aan die meter sneeuw op het tuinpad en de parkeerplaats. Natuurlijk was er een paar dagen geen sneeuw geruimd, dus het had alle tijd gehad om lekker op te stapelen. Daarna hadden we een lange warme douche nodig om alle ledematen te ontdooien en was het al weer avond. We werden ‘s avonds verwacht op de vergadering van de Wirtestammtisch, de informele samenkomst van hoteliers van het dorp. Bij binnenkomst vroeg het hoofd van de VVV samenzweerderig hoe het nu ging met de hotelkeuring.

"En, al wat gehoord…?"

"Nou, ze zijn afgelopen donderdag langsgeweest voor de herkeuring…"

"Jaha, dat weet ik heus zelf wel hoor…!"

"Ooh??"

"Ze hebben contact opgenomen dat ze jullie 3 sterren willen gaan geven en of wij dat OK vonden….. Maar euh…dat…euh..heb je niet van mij….ik mocht het officieel nog niet vertellen…. Ik dacht wel dat jullie het nog steeds niet wisten, want op het verkeersbord op de rotonde is de derde ster nog steeds afgeplakt met een stukje tape….Onderweg naar huis straks meteen even remmen dus om dat eraf te halen…."

"Als je het niet heel erg vindt, wachten we toch eerst even op de officiele fax…."

Vandaag is de voorzitter van de hotelketen waar we het eerder over hadden langsgeweest. Het klikte wederzijds goed, en waarschijnlijk willen we het wel gaan proberen. Ook belde er een vrouw uit het dorp op dat ze zich een beetje verveelde sinds haar kind naar de kleuterschool is en dat ze wat hotels aan het bellen was voor een baantje als parttime/oproep-schoonmaakster. Ze had wat ervaring bij een 4-sterren hotel in het volgende dorp en ze spreekt naar eigen zeggen ook engels. Volgende week komt ze kennis maken. Pepijn heeft maar even de hotelbond gebeld met vragen over contracten, salaris enzo. We weten niet of het wat is, maar dan zijn we vast voorbereid.

Baljurk uit München

De volgende morgen regende en natte-sneeuwde het nog erg hard. Toen het heel even wat minder werd, hebben we wat foto’s lopen nemen rond het kasteel.

Onderweg naar het centrum werd het weer zulk beestenweer dat we besloten om Salzburg dan verder maar te laten voor wat het was. We hadden natuurlijk ‘s avonds al leuk rondgelopen. We hebben het advies gevolgd van Ineke en zijn naar het overdekte winkelcentrum Europark gegaan, waar ik enthousiast baljurken heb staan passen. Om 12 uur waren we klaar, het wilde niet lukken. Problem is dat ik rond de taille zo ben afgevallen dat ik maat 36 nodig heb, maar dat de jurk dan aan de bovenkant niet dicht kan omdat er nou eenmaal bij vrouwen wat in de weg zit. Bij een grotere maat slobbert het dan rond de taille.

Pepijn kwam met de redenering dat het niet zo ver om was om via München naar huis te rijden. Anders hadden we er 3 tot 3,5 uur over gedaan op de provinciale weg, nu was het ruim een uur naar München en dan onder ideale omstandigheden 2,5 uur naar huis. Om even na enen waren we in het overdekte winkelcentrum Olympia in München. Daar een broodje gegeten en weer alle winkels af voor een jurk. We hebben nog pogingen gedaan voor een aparte rok en top, maar ook dat lukte niet.

Om 4 uur besloten we nog even het centrum in te rijden en nog een uurtje wat warenhuizen te proberen. Meteen de eerste jurk bij de eerste winkel was raak. Ik heb er nog een paar gepast, maar deze was het gewoon. Het was een enkel stuk, dus ze hadden hem afgeprijsd. De verkoopster was bereid er nog 30 euro af te doen, dus uiteindelijk heeft hij ook geen vermogen gekost. Wat een mazzeltje! Bij een tassenwinkel aan de overkant was opheffingsuitverkoop en daar hing een avondtasje in precies de juiste turquoise kleur op mij te wachten voor de halve prijs. Bij een goedkope sieradenwinkel naast de parkeergarage vonden we een diadeem met glittertjes en een ketting in dezelfde kleur. Alle accessoires hebben mij minder dan die uitgespaarde 30 euro gekost! Foto’s van de outfit volgen later, om nou speciaal alles voor deze log aan te trekken….

Inmiddels was het al 19 uur geweest en hebben we bij een steakhouse heerlijk gegeten. Tot Teisnach ging het naar huis rijden prima, toen begon de sneeuw weer met bakken uit de lucht te vallen. Vanaf Bodenmais was er bijna geen doorkomen aan, we kwamen zelfs een vrachtwagen tegen die noodgedwongen aan de kant van de weg aan het overnachten was. We zijn weer stapvoets over de bergpas bij Eck naar huis gegleden. Gelukkig hebben we hele goede winterbanden, we hebben de sneeuwkettingen niet nodig gehad. Rond half 12 waren we thuis, dus we hebben er ongeveer 3 uur over gedaan, valt nog mee.

Vandaag hebben we uitgebreid sneeuw staan scheppen, en voor de rest doen we het rustig aan.

Salzburg

Toen we zaterdagmorgen de gordijnen open deden, was de wereld heel erg wit. Volgens de weersverwachting zou er op zondag nog een halve meter bij vallen. Aangezien wij zondagmorgen heel vroeg naar Salzburg zouden vertrekken, hielden we met het ergste rekening. Zondagmorgen reden we om 8 uur weg, en was de conditie van de wegen hier in de omgeving niet echt joepie te noemen, we hielden er zelfs al serieus rekening mee dat we Salzburg misschien wel nooit zouden halen. We zijn stapvoets de pas bij Eck over gegleden, en de weg naar Bodenmais lag bezaaid met als luciferhoutjes omgeknakte bomen. Op sommige plaatsen had je er met een bredere auto niet langs gekund. Pas in de buurt van Deggendorf werd het beter, en konden we wat meer doorrijden. Uiteindelijk werden de winterse omstandigheden minder en minder, totdat er helemaal geen sneeuw meer lag. Zelfs aan de alpenrand lag helemaal niets, en in Salzburg stortregende het alleen maar.

Uiteindelijk waren we even voor 12 uur op de beurs, dus we hebben het uiteindelijk nog heel erg snel gedaan. De beurs was groot, maar veel dingen heb je al of gewoon helemaal niet nodig, dus dat kan je overslaan. We hebben redelijk wat tijd doorgebracht bij onze broodleverancier, die had niet alleen alle produkten uitgestald staan, je mocht ook echt alles proeven. We wilden graag wat andere dingen uitproberen voor ons ontbijtbuffet, aangezien een aantal dingen niet zo goed gegeten worden. Ook hebben we heerlijke taart geproefd die we als dessert kunnen serveren. Om half 5 hebben we in het restaurant een grote mok thee gedronken en zijn we naar het hotel gegaan. Dat was nog even zoeken, omdat we zo slim waren geweest allebei een routebeschrijving uit te printen en ze allebei thuis te laten liggen…

Tsja, wat zullen we eens zeggen over het hotel? Wij vonden het niet echt 4-sterren. Het was een erg mooi kasteel, en de openbare ruimtes waren echt top. De kamer was echter heel erg stoffig en slecht schoongemaakt, onze kamers zijn kleiner maar beter en completer ingericht. Er ontbraken allerlei elementaire dingen, zoals pen en papier, hoe je de receptie bereikt, hoe je de telefoon gebruikt, hoe laat het ontbijt is, enz. Het personeel was heel erg vriendelijk, maar zeer onervaren en dus ook erg nerveus. We konden ondanks de wervende teksten op internet daar niets te eten krijgen en de "paar minuten te voet" naar de stad bleek een goed half uur te zijn.  In een vliegende regen-, hagel- en natte sneeuwstorm zijn we dus naar het centrum gereden, waar we in de oude stad kleumend en nat onder een parapluutje 2 uurtjes nog een beetje aan sightseeing gedaan hebben. Uiteindelijk zijn we bij een klein gezellig grieks restaurantje neergestreken, de typisch oostenrijkse restaurants hadden ongezellig groot licht of serveerden schnitzels en braadworsten (net als hier dus). Terug bij de parkeerplaats was de kater groot dat we in een uitgestorven stad op zondagavond in november 12,20 euro mochten betalen voor 3 uurtjes parkeren. Terug in het hotel nog uitgebreid alle foldertjes bekeken en toen lekker naar bed.

Fingers crossed

De keuringscommissie is net weg, en het lijkt erop dat alles dit keer wel goed is gegaan. Het waren hele leuke mensen en ze kwamen heel erg positief over. Nu is het wachten op de eindbeslissing uit München, dat gaat nog een paar weken duren. Ons werd gemeld dat we de 2 sterren Superior in ieder geval wel zullen krijgen, en tussen de regels door lijkt drie sterren een haalbare kaart te zijn.

Zo… en nu gaan we lekker van onze vrije dagen genieten…..

Sound of Music

Vroeger ook de film The Sound of Music 10 keer gezien? Ik (N) in ieder geval wel, en ik ken nog alle liedjes uit m’n hoofd. We gaan volgende week een nachtje logeren in het prachtige kasteel in Salzburg waar die film is opgenomen. Het boeken van een hotel in Salzburg voor volgende week had nogal wat voeten in de aarde, aangezien er dan meerdere beurzen zijn. We konden kiezen uit krankzinnig dure moderne blokkendozen van de een-of-andere keten, of ietsje goedkoper maar dan echt treurig met douche op de gang (die hadden duidelijk de prijzen waanzinnig verhoogd). We hebben uiteindelijk na lang zoeken iets gevonden waarvan we hopen dat het echt leuk is. Wij hebben in ieder geval verlekkerd zitten kijken naar de foto’s. Aangezien we verder niet met vakantie gaan, hebben we onszelf gekieteld!

Spierpijn

We hebben spierpijn van het klussen. Pepijn kan bijna niet meer rechtop staan na honderden meters tapijtleggen, en ik kan mijn armen bijna niet meer omhoog houden na honderden meters verven. We zijn supergedreven om zoveel mogelijk te kunnen doen voor de hotelinspectie komt. Aangezien het hier nog een beetje een bouwterrein is, komen de foto’s later. Vanmiddag worden we de deur uit gedwongen, want de verf en het afplaktape zijn bijna op, de koelkast is bijna leeg en we hebben gordijnhaakjes nodig. Gelukkig even vrij, misschien eten we wel een hapje in Straubing.

Volgende week hebben we een leuk uitje gepland als de hotelinspectie weg is. We gaan ieder jaar naar de Beierse hotelbeurs HOGA. Dit jaar zijn ze zo handig geweest om hem in maart in te plannen tegelijktijd met de veel grotere internationale hotelbeurs INTERNORGA in Hamburg. Alle standhouders gaan natuurlijk daar naartoe, dus is de HOGA in München afgelast. Jammer, jammer. Nu kregen we van 1 van onze contacten de tip dat iedereen met zijn standje is uitgeweken naar de hotelbeurs "Alles für den Gast", die volgende weekend in Salzburg gehouden wordt. Salzburg is voor ons ongeveer drieeneenhalf uur rijden, en het is een hartstikke leuke stad, dus we slapen daar een nachtje. Kan ik gelijk kijken of ik daar een mooie baljurk kan kopen. Over 3 weken hebben we namelijk een groot galabal in Passau. Omdat wij niet midden in de nacht in de feestkleding nog bijna 2 uur naar huis willen rijden over misschien wel gladde of besneeuwde wegen, hebben we een nachtje gereserveerd in een hotel. Christoph en Susanna waren gelijk enthousiast en hebben daar ook een kamer geboekt om er met z’n vieren een gezellig weekend van te maken. Omdat ik zo ben afgevallen, slobberen alle baljurken om mij heen, en moet ik een nieuwe. Pepijn is nog nooit in Salzburg geweest, voor mij is het 20 jaar geleden.