Ze hangen

Even doortypen ja!

We snappen niet wat er aan de hand is, maar mensen lijken vandaag massaal kamers te willen boeken. De reserveringen komen sneller binnen dan we kunnen typen. Niet alleen voor de feestdagen (we zijn nu echt bijna helemaal ‘los’), maar ook voor januari t/m maart. Morgen krijgen we weer een zakenreiziger. Pepijn denkt dat het misschien ligt aan de derde ster dat we op zo veel belangstelling kunnen rekenen.

Ondertussen zijn we bezig het schoonmaakhok (waar ook het personeelstoilet is) en de was- en strijkruimte op te ruimen. Is toch wel zo vriendelijk voor onze nieuwe medewerksters als ze niet in de rommel hoeven te werken, en ze ook dingen kunnen vinden.

Gisteren hebben we onze gemiste vrije dag van donderdag ingehaald, we hadden vrijkaartjes gekregen voor een romantische kerstmarkt in de buurt van Cham. Het was best aardig, in de tuinen van kasteel Thierlstein, maar ik ben gewoon niet zo’n liefhebber van duitse kerstmarkten. We zijn rustig richting Deggendorf gereden dwars door het beierse platteland. We kwamen uit bij de kasteel van Egg, waar ook een kerstmarkt was. Dat was echt piepklein, binnen 5 minuten waren we weer weg. Na een pauze in Osterhofen hebben we in Deggendorf bij een Italiaan gegeten. De dansavond van de dansschool was niet goed bezocht, we hadden wel heel veel ruimte om te dansen. De wekelijkse quiz werd door ons beiden gewonnen: de vragen gingen over de bisschop van Myra (Sinterklaas dus) en wij hadden (gek he?) de meeste vragen goed….

Rustig aan

Hartelijk dank voor de vele felicitaties, telefoontjes, kaarten en reacties naar aanleiding van de derde ster. Wij zijn met die derde ster uiteraard heel erg blij, en het voelt goed dat mensen zo met ons meegeleefd hebben.

De storm loeit hier ondertussen om het huis, de regen komt met bakken uit de hemel. Echt lekker herfstig weer om binnen te blijven dus! Dat vinden onze potentiele gasten ook, daar hebben we er niet zo heel veel van op dit moment. Gisteren hadden we naast onze Slowaakse vriend 1 zakenreizigster, en daarom geen Ruhetag. We kwamen meer dan een half uur te laten binnenvallen op de dansles omdat we natuurlijk op onze gast moesten wachten. Onze komst werd met groot enthousiasme begroet, er waren maar 5 paren op komen dagen met het slechte weer. Vandaag kregen we een mailtje van Christoph en Susanna dat ze er vanwege snotteren niet waren.

De boekingen voor januari t/m maart beginnen voorzichtig te lopen, het feit dat er in november redelijk was sneeuw gevallen is, lijkt te helpen om mensen van de sneeuwzekerheid van het Beierse Woud te overtuigen.

Gisteren en vandaag hebben we 190 enveloppen zitten schrijven en postzegels zitten likken. We hebben een kerstgroet in nieuwsbrief-vorm gestuurd naar een flink aantal gasten van het afgelopen jaar. Niet naar iedereen, van sommige mensen hadden we geen volledig adres of was het registratieformulier onleesbaar, en er waren ook gasten bij waarvan wij het gevoel hadden dat ze het verkeerde soort hotel geboekt hadden of die toch niet meer onze kant op zouden komen (oudere Japanners op wereldreis komen niet zo snel een tweede keer helemaal uit Tokyo). Het heeft ook weinig nut om een mailing te sturen als de ontvanger niet minimaal 1 dezelfde taal spreekt als jij….

Pepijn is nu het bordeaux-rode tapijt, wat ook in de gangen ligt, aan het leggen in de balkonkamers. Dat gaat lekker snel, hij heeft in 1 dag kamer 1 en 2 al gedaan. Nu moeten we wachten op de nieuwe bestelling om kamer 3 t/m 5 te kunnen doen. Het kleurt in ieder geval prachtig bij de bordeaux-rode gordijnen. Ondertussen zijn we ook bezig met administratieve dingetjes, kleine reparaties en dergelijke. Ook pakken we nu eindelijk de allerlaatste verhuisdozen uit, die waarop stond ‘oude papieren, niet belangrijk’. Al met al is er niet veel spectaculairs te melden. We hebben tussendoor nog wel een nieuwe bank gekocht bij Ikea, aangezien onze fauteuiltjes nu in gebruik zijn als (verplicht) zitje bij de receptie en we toch zelf ook wel eens lekker willen zitten in onze eigen woonkamer. Daar zien we de laatste weken weer wat meer van en we blijken ook nog een TV te hebben. Nu kunnen we dus samen languit op de zwarte leren bank liggen! De vreugde gaat natuurlijk van korte duur zijn als het hoogseizoen weer aanbreekt. We zijn in ieder geval alvast begonnen om de voorraad zelfgemaakte soepen in de vriezer weer op te bouwen voor die werk-je-een-slag-in-de-rondte-feestdagen.

Jaaa....ik zie een ster....

De verlossende fax der faxen komt net binnen: met verontschuldigingen dat het zo lang heeft geduurd, maar we hebben de derde ster gekregen! Nu wordt het dus tijd om allerlei zaken te regelen mbt het logo enzo. Op de gevel moet op het hotelbord de derde ster erbij geplakt worden, de website moet worden aangepast, al onze zakelijke contacten (bijvoorbeeld o.a. reisbureau’s en boekingssites) moeten op de hoogte worden gebracht en we willen een mailing sturen naar al onze gasten. Binnenkort komt de postbode met het nieuwe massief bronzen schild!

Samenwerkingsverbanden

De kogel is door de kerk: ik ben net telefonisch bezig geweest met goed- en slecht-nieuwsgesprekken met de sollicitanten. We hadden natuurlijk redelijk wat keus, en allemaal hadden ze zo hun verplichtingen, en dus beperkingen (anders zoek je geen Mini-job, voor maximaal 50 uur per maand), dus het was even dubben voordat we eruit waren. We hebben uiteindelijk, in plaats van de ene geplande poetsdame, 2 schoonmaaksters aangenomen die allebei niet zo veel uur kunnen/willen werken. Met beiden klikte het gelijk bij binnenkomst, ze hebben ervaring, en we denken dat ze het samen ook wel zullen kunnen vinden. De ene persoon is de mevrouw die de open sollicitatie had gedaan, en zo het sollicitatie-circus aan het rollen heeft gebracht, toen ik haar net belde kon ze bijna niet geloven dat het op die manier echt gelukt was om een baantje te vinden. Het voordeel van 2 personen is dat je niet meteen met een probleem zit als er iemand ziek is of met vakantie, en aangezien ze in een speciaal nul-uren-contract vallen, is het arbeidsrechtelijk en belastingtechnisch ook niet ongunstig (we hebben ons goed laten adviseren).

De tweede grote ontwikkeling is dat we per 1 januari lid worden van een duitse keten van twee- en drie-sterren familiehotels. Natuurlijk kost dat wel een beetje extra geld, maar door marketingactiviteiten haal je dat er meteen al uit. Zelf heb je het geld en de tijd niet om te adverteren in alle grote landelijke kranten, een brochure voor reisbureau’s uit te geven, en aanwezig te zijn op alle grote vakantiebeurzen. Een eigen boekingsengine op je website kost zo een paar duizend euro (of je moet provisie betalen), en die krijg je er ook bij. Ook hebben ze kortings-contracten met een aantal leveranciers waar we toch al producten van afnemen. We zien wel wat eruit gaat komen!

Vaste gast!

We kregen vandaag een mailtje van onze Slowaakse zakenreiziger. Na het weekend komt hij weer 2 weken bij ons logeren. Het ziet er voorlopig wel naar uit dat hij de enige gast is, de sneeuw dooit snel weg, maar wie weet krijgen we nog meer volk. Er staan in ieder geval een paar kamers klaar voor gebruik.

Kachel

We hebben gisteren een leuk dagje buiten de deur gehad. Het excuus was de via E-bay op de kop getikte kachel op te halen in Erding net buiten München. 
Kachel? We hebben toch centrale verwarming? Jawel, maar wat moet je dan met een hele berg oud hout, resultaat van ons klussen van de afgelopen anderhalf jaar? Inleveren kan/mag niet, opstoken in de tuin mag ook niet, maar in een houtkachel mag het ineens wel. We hebben nog ongeveer 120 m2 beneden die nooit afgebouwd zijn (het "zwembad") en daar ligt die houtstapel. Laat die ruimte nou ook nog eens onverwarmd zijn!

We werden laat in de middag verwacht, dus voor die tijd hebben we heerlijk toeristisch gedaan. Dit keer hebben we de streek onder Regensburg verkend. In Kelheim staat de enorme Befreiungshalle, een monument ter nagedachtenis aan de overwinning op Napoleon. We waren de enige bezoekers (het was ook waterkoud en erg mistig), en de bovenkant van het gebouw en het uitzichtplatform verdwenen in de wolken.

Langs de Donau naar Weltenburg gereden, waar een wereldberoemd klooster staat en waar je een mooi uitgesleten Donau-dal in de krijtrotsen kunt zien. Nou ja…als het niet mistig is. Van de parkeerplaats was het een stevige wandeling naar het klooster, en gezien de weersomstandigheden en de tijdsdruk om op tijd in Erding te zijn, hebben we dat maar voor een andere keer bewaard. In het leuke stadje Freising hebben we gelunched, en hebben toen het kacheltje in Erding opgehaald. Daar was ook een leuke kerstmarkt geopend waar het begrip "kachel" bij de vele Glühweinstandjes toch een andere betekenis heeft…. Het was al donker toen we naar Landshut reden . Ook hier een gezellige kerstmarkt, waar weer veel mensen kachel stonden te wezen. Na een rondje door het oude centrum (koud! mistig!) lokte het Mexicaanse restaurant. Redelijk laat waren we thuis, heel erg moe, maar wel een leuke dag gehad.

Vandaag is het 1 december, dus tijd om weer echt actief te worden. We hebben nog wel een leuk "to do"-lijstje om ons tot de kerst bezig te houden!