Gisteravond ging de telefoon: een zakenreiziger, of we nog een kamer
hadden. Welke van de 16 had u gehad willen hebben…. Pepijn is maar even
een overhemd gaan aandoen en ik heb de pantoffels maar even verruild
voor een paar fatsoenlijke schoenen, zo casual zaten we erbij! We hadden
dan ook niemand verwacht. Zo bleken we nog maar 4 plakjes kaas te
hebben, geen yoghurt, en de fruitsalade die eigenlijk voor de beurs
weggegooid had moeten worden had wat interessante pluisjes. Het
ontbijtbuffet zag er vanmorgen goed uit, hoor, met verse broodjes enzo,
we moeten zo meteen alleen nodig boodschappen doen. Hij blijft 2 nachten
en is redelijk "low maintenance" (de hele dag onderweg), alleen wil hij
om 7 uur ontbijten. Ach, geld is geld, na het weekend komt er weer meer
leven in de brouwerij.
Ik keek net in de spiegel en constateerde dikke wallen, en Pepijn
ziet er ook niet heel uitgeslapen uit. Hoe moe kun je zijn van het niet
hebben van gasten? Pepijn is bezig geweest met het instellen van een
aantal nieuwe hotelboekingssites op internet, maar veel fysieks komt er
niet uit onze handen….
ons hotel
dinsdag 15 januari 2008
maandag 14 januari 2008
Vakantiebeurs
Het is al na enen, en ik ben net uit bed. Conclusie: op een beurs
staan is zwaar! Vrijdag eind van de ochtend zijn we naar Stuttgart
gereden, waar we rond half 5 aankwamen bij het hotel. We konden ons
geluk niet op met een parkeerplekje voor de deur. Een eurootje in de
meter, en hij kon tot de volgende morgen blijven staan. Ons hotel was
dik in orde, en midden in het centrum. We zijn dus lopend naar de
Königsstrasse gelopen, volgens de VVV van Stuttgart de langste
winkelstraat van Europa. Pepijn had dringend een nieuw paar schoenen
nodig (geslaagd) en ik had niets nodig maar ben ook geslaagd (1 rokje
maar hoor). We hebben bij een mexicaan gegeten, en terug in het hotel
hebben we nog even tv gekeken.
Zaterdag gingen we met de metro naar de beurs. Wat een hoop mensen, het was echt sardientjeswerk. Helemaal bezweet en verkreukeld kwamen we eruit. De eerste klas was helemaal leeg, en de toeslag was maar 1,55 per kaartje, dus dat hebben we op de terugweg gedaan (lekker zitten!). Zaterdag liepen er echt een hoop idioten op de vakantiebeurs: gratis pennenverzamelaars, mensen die eigenlijk normaal uit verveling bij de woonboulevard lopen, maar nu hier. Ik ben zelfs door een man om mijn telefoonnummer gevraagd en of ik ‘s avonds een date met hem wilde….De buren (VVV Idar-Oberstein, een wijnhandelaar en een reisburo in Tenerife-reizen) zeiden dat het vaak zo irritant was de eerste dag. We stonden tegenover een enorme eetgelegenheidsstand van Beieren, dus we konden 2 dagen meegenieten van jodelmuziek en de lucht van braadworsten. Voordeel is wel dat mensen die daar gezeten hadden, daarna even langskwamen voor een folder van de speciale aanbiedingen die op het scherm geprojecteerd werden. ‘s Avonds hebben we op de airport van Stuttgart (metrostation was ook daar) even de email gecheckt en daarna hebben we bij een griek om de hoek van het hotel gegeten. Helemaal kapot zijn we daarna in bed gecrashed.
De wekker ging al weer veel te vroeg op zondag. De auto ging dit keer mee naar de Messe, want na de beurs gingen we direct naar huis. Er liepen veel meer serieuze mensen op de beurs. Uiteindelijk hebben we minder mensen door onze stand gehad en met minder mensen gepraat, maar die waren over het algemeen wel een stuk doelgerichter op zoek (en als je iets anders zoekt, dan loop je door). We voelden ons aan het eind van de dag een stuk minder uitgeput, maar we hadden natuurlijk nog een monsterrit voor ons. Op de heenweg waren we via Nürnberg en Heilbronn gereden (hotel lag aan noordkant van de stad), en op de terugweg via München (Messe ligt aan de zuidkant van de stad). Ergens tussen Ulm en Augsburg hebben we uitstekend chinees gegeten. Daarna begonnen op de A8 de wegwerkzaamheden en duurde het lang tot München. Op de radio werd al gewaarschuwd voor dichte mist, en op de A92 langs München Airport begon het feest: laagland tussen Isar en Donau, ideaal voor een lekkere wattendeken. Plaatselijk was het zicht 50 meter. Gelukkig werd het zicht na Deggendorf beter, toen we de bergen inreden. Om half 12 waren we thuis. De poesjes waren heel erg blij om ons te zien, en naast email en post openen moesten die natuurlijk uitgebreid geknuffeld worden.
Zaterdag gingen we met de metro naar de beurs. Wat een hoop mensen, het was echt sardientjeswerk. Helemaal bezweet en verkreukeld kwamen we eruit. De eerste klas was helemaal leeg, en de toeslag was maar 1,55 per kaartje, dus dat hebben we op de terugweg gedaan (lekker zitten!). Zaterdag liepen er echt een hoop idioten op de vakantiebeurs: gratis pennenverzamelaars, mensen die eigenlijk normaal uit verveling bij de woonboulevard lopen, maar nu hier. Ik ben zelfs door een man om mijn telefoonnummer gevraagd en of ik ‘s avonds een date met hem wilde….De buren (VVV Idar-Oberstein, een wijnhandelaar en een reisburo in Tenerife-reizen) zeiden dat het vaak zo irritant was de eerste dag. We stonden tegenover een enorme eetgelegenheidsstand van Beieren, dus we konden 2 dagen meegenieten van jodelmuziek en de lucht van braadworsten. Voordeel is wel dat mensen die daar gezeten hadden, daarna even langskwamen voor een folder van de speciale aanbiedingen die op het scherm geprojecteerd werden. ‘s Avonds hebben we op de airport van Stuttgart (metrostation was ook daar) even de email gecheckt en daarna hebben we bij een griek om de hoek van het hotel gegeten. Helemaal kapot zijn we daarna in bed gecrashed.
De wekker ging al weer veel te vroeg op zondag. De auto ging dit keer mee naar de Messe, want na de beurs gingen we direct naar huis. Er liepen veel meer serieuze mensen op de beurs. Uiteindelijk hebben we minder mensen door onze stand gehad en met minder mensen gepraat, maar die waren over het algemeen wel een stuk doelgerichter op zoek (en als je iets anders zoekt, dan loop je door). We voelden ons aan het eind van de dag een stuk minder uitgeput, maar we hadden natuurlijk nog een monsterrit voor ons. Op de heenweg waren we via Nürnberg en Heilbronn gereden (hotel lag aan noordkant van de stad), en op de terugweg via München (Messe ligt aan de zuidkant van de stad). Ergens tussen Ulm en Augsburg hebben we uitstekend chinees gegeten. Daarna begonnen op de A8 de wegwerkzaamheden en duurde het lang tot München. Op de radio werd al gewaarschuwd voor dichte mist, en op de A92 langs München Airport begon het feest: laagland tussen Isar en Donau, ideaal voor een lekkere wattendeken. Plaatselijk was het zicht 50 meter. Gelukkig werd het zicht na Deggendorf beter, toen we de bergen inreden. Om half 12 waren we thuis. De poesjes waren heel erg blij om ons te zien, en naast email en post openen moesten die natuurlijk uitgebreid geknuffeld worden.
woensdag 9 januari 2008
500 folders vouwen
We hebben net de laatste hand gelegd aan de 500 folders met
arrangementen-inlegvel om mee te nemen naar de beurs. Deze week is het
heel erg rustig, zeg maar gerust doodstil. Het feit dat het dagen lang
geijzeld heeft (te gevaarlijk om zelfs maar de straat op te gaan) en dat
de sneeuw op onze hoogte inmiddels allemaal weg is, helpt niet, al is
het skien op de Arber nog steeds goed. Wij zijn wel blij met de rust,
want we zijn nog steeds behoorlijk moe. Er is verder weinig te melden.
De dames gaan ondertussen als een bezetene door de schoonmaak heen,
binnenkort is het werk op als het zo rustig blijft. De boekingen voor
februari beginnen al goed te lopen, en ook voor de volgende maanden komt
er al wat binnen. We maken ons dus niet zo’n zorgen over deze ene
rustige periode.
Vandaag heb ik bij Amazon een paar goede engelse boeken besteld, daar kunnen we af en toe vast wat tijd voor maken. Als we terug komen uit Stuttgart willen we beginnen met het slopen van de lambrizering en renoveren van de standaard kamers. We hebben zo’n idee dat als we dat nu niet doen, het er verder het hele jaar niet van gaat komen.
Vandaag heb ik bij Amazon een paar goede engelse boeken besteld, daar kunnen we af en toe vast wat tijd voor maken. Als we terug komen uit Stuttgart willen we beginnen met het slopen van de lambrizering en renoveren van de standaard kamers. We hebben zo’n idee dat als we dat nu niet doen, het er verder het hele jaar niet van gaat komen.
zaterdag 5 januari 2008
Ikea op zaterdag
Wat doe je samen als je eens een weekend goed wilt uitrusten van de
drukke feestdagen? Juist ja, dan ga je op de laatste zaterdag van de
Beierse kerstvakantie naar de Ikea in Regensburg waar de uitverkoop net
begonnen is…. Ik moet eerlijk zeggen, het klinkt erger dan het was. Het
is per slot van rekening het verlaten Beierse Woud, en niet de Ikea in
Delft, zullen we maar zeggen…. We hadden een metalen kast gezien,
voorzien van twee afsluitbare vakken, die uitstekend geschikt zou zijn
als locker in het personeelshok. De dames hadden namelijk nog steeds
geen mogelijkheid om hun spulletjes tijdens het werk op de ruimen. We
hadden beloofd dat we daar na de feestdagen wat aan zouden gaan doen.
Toen we zo tegen vijven naar huis wilde rijden, kwam op de radio een
zware ijzelwaarschuwing voorbij. Mensen werden aangeraden binnen te
blijven en niet de weg op te gaan. Tsja, we moesten toch naar huis, dus
voorzichtig aan dan maar! We hebben geen last gehad van slippartijen of
zo, maar toen we thuis kwamen bleek de auto voorzien te zijn van een
laag vastgevroren ijzel. De parkeerplaats en het tuinpad was 1 grote
plaat ijs, we zijn heel benieuwd hoeveel mensen er morgenochtend komen
Frühschoppen…
Nieuwjaarsdag heb ik tot half 5 de afwas staan doen, en toen was het nog steeds niet weg. Regina heeft woensdagmorgen samen met Pepijn nog 4 uur staan afwassen, en toen was eindelijk het leed geleden. Donderdagavond hebben we een gezellige avond gehad met een aantal mensen van de dansschool. We kwamen tot de conclusie dat we dit volgend jaar na de feestdagen nog eens moeten doen: "eet de overgebleven etenswaren van de feestdagen op", maar dat we dan wel wat meer mensen moeten uitnodigen. Regina en Petra kregen ook allebei al een emmertje yoghurt en een kilo Brie mee naar huis waar we vanaf moesten, die hebben tenminste een gezin om te helpen eten. Wij eten waarschijnlijk nog dagen lang roastbeef. Deze week is het heel erg rustig, iets wat we eigenlijk wel lekker vinden. We hebben qua administratie en boekhouding nog genoeg te doen, en vrijdag zijn we al weer de hort op, want we staan het weekend in de stand van TipTopHotels op de vakantiebeurs CMT in Stuttgart. We hebben een hotel geboekt in Stuttgart, en dan maken we er met z’n tweeen nog een gezellig weekend van. We moeten nog wel even voor vrijdag 400 tot 500 folders vouwen om mee te nemen. Ik denk dat de dames dinsdag gaan helpen vouwen ipv te stofzuigen….
Nieuwjaarsdag heb ik tot half 5 de afwas staan doen, en toen was het nog steeds niet weg. Regina heeft woensdagmorgen samen met Pepijn nog 4 uur staan afwassen, en toen was eindelijk het leed geleden. Donderdagavond hebben we een gezellige avond gehad met een aantal mensen van de dansschool. We kwamen tot de conclusie dat we dit volgend jaar na de feestdagen nog eens moeten doen: "eet de overgebleven etenswaren van de feestdagen op", maar dat we dan wel wat meer mensen moeten uitnodigen. Regina en Petra kregen ook allebei al een emmertje yoghurt en een kilo Brie mee naar huis waar we vanaf moesten, die hebben tenminste een gezin om te helpen eten. Wij eten waarschijnlijk nog dagen lang roastbeef. Deze week is het heel erg rustig, iets wat we eigenlijk wel lekker vinden. We hebben qua administratie en boekhouding nog genoeg te doen, en vrijdag zijn we al weer de hort op, want we staan het weekend in de stand van TipTopHotels op de vakantiebeurs CMT in Stuttgart. We hebben een hotel geboekt in Stuttgart, en dan maken we er met z’n tweeen nog een gezellig weekend van. We moeten nog wel even voor vrijdag 400 tot 500 folders vouwen om mee te nemen. Ik denk dat de dames dinsdag gaan helpen vouwen ipv te stofzuigen….
donderdag 3 januari 2008
Jaaroverzicht deel 2
Juli begon met veel regen, maar werd daarna erg warm. Door de
afwezigheid van de favoriete kapster eindigde ik met een verknipt
kapsel, iets wat maanden heeft geduurd om uit te groeien. Eind juli en
begin augustus was heel erg druk. In augustus waren er vooral heel veel
Nederlanders. Het hotel draaide echt mee met de grote jongens toen de
VVV belde dat ze de stroom gastenformulieren niet meer konden verwerken,
en of we ze vaker langs wilden komen brengen. Ook tot onze grote
vreugde werden we uitgenodigd bij mensen van de dansschool, iets wat
inmiddels wel richting een leuke vriendschap is gelopen. De bank wilde
wat cijfers zien, en was meer dan tevreden met het resultaat. De
satellietinstallatie bleef voor problemen zorgen, ook omdat we er nu ook
nog lekkage bij hadden rond de mast. Uiteindelijk kwam de fabrikant van
de satellietschotel langs om er naar te kijken. De ontvangst van BBC 1
en ITV werd beter, maar BBC 2 is tot op heden nog steeds niet te
ontvangen. Eind augustus kochten we in de uitverkoop een complete nieuwe
garderobe wegens heftig afvallen.
In september hadden we grote plannen tot opknappen van een aantal kamers en het afbouwen van onze badkamer, maar tot op heden is dat er nog steeds niet van gekomen. We worden iedere keer door de ontwikkelingen ingehaald. In september hadden we een aantal grote groepen, en tijdens 1 van deze zeer drukke dagen kwam de hotelinspectie ons hotel keuren voor de derde ster. Ze waren bevooroordeeld en ongenuanceerd, en na een klacht bij de organisatie werd ons een herkeuring beloofd. We grepen deze kans aan om alle gangen aan te pakken, en ook het restaurant nieuw aan te kleden voordat ze terug kwamen. Er liep een Slowaakse zakenreiziger binnen voor een kamer, hij zou uiteindelijk meer als 6 weken blijven en in december nog een keer voor 2 weken terug komen.
Oktober stond in het teken van de herfst: overal paddestoelen in de tuin, snoeien, het kopen van een sneeuwploeg. We dachten een rustige maand te hebben, maar hadden veel walkins en last minutes, waardoor we de maand beter af konden sluiten dan vooraf gedacht. Daardoor hebben de gasten een paar weken in de bibliotheek moeten ontbijten, omdat de verbouwing van het restaurant maar niet opschoot. Op 21 oktober viel er zoveel sneeuw dat er al geskied kon worden. In onze zolder naast onze slaapkamer bleken we een groot wespennest te hebben. Midden in de nacht werd ik gestoken en hebben we een tijdje in een hotelkamer geslapen totdat de beesten waren uitgeroeid.
November bracht onwerkelijk veel sneeuw, en ondanks de bedrijfssluiting bleven we sneeuw scheppen. 8 november was D-Day ivm de herkeuring. Gelukkig waren de keurmeesters dit keer wel professioneel. We moesten echter nog tot 4 december wachten op de verlossende fax. We hoopten verder op een rustige maand, maar de aanvragen en boekingen voor de feestdagen liepen wel heel erg goed, dus van vakantie vieren kwam niet zo veel. De enige uitstapjes waren een bezoek aan de hotelbeurs in Salzburg en het galabal in Passau, en een dagje langs de Donau naar Weltenburg en Kelheim. Na een telefoontje van een dame die een baantje zocht als poetsdame, hebben we maar een ronde sollicitatiegesprekken gehouden, waarna er 2 geschikte kandidaten werden aangenomen.
Begin december hakten we de knoop door: we werden per 1 januari lid van de keten TipTopHotels. De balkonkamers kregen nieuw tapijt en wij kochten een nieuwe bank. De eerste helft van de maand waren we druk bezig met voorbereidingen voor de feestdagen. Petra werd ingewerkt en Regina kwam in het ziekenhuis terecht met een blinde darm ontsteking. De feestdagen waren hectisch: per nacht werd er maar een paar uur geslapen, en we hadden het gevoel aan de afwasmachine vastgeketend te zitten. Op kerstavond hadden we ook nog ineens een lekkage waarvoor de storingsdienst moest komen. Het Oudjaarsbuffet was een doorslaand succes, en in iets meer dan een week draaiden we een maandomzet.
Conclusie: 2007 was zakelijk een tevredenstellend jaar, met ontzettend goede hoop voor de toekomst. We hebben dit jaar het streef-aantal overnachtingen waarmee we kunnen overleven bereikt, en als de groei van afgelopen jaar zich zo doorzet, hebben we eind 2008 een goede boterham.
Privé hebben we onszelf wel veel te veel voorbij gelopen, we moeten wat meer tijd voor elkaar nemen, en af en toe gewoon een rustmoment forceren (Ruhetag was een goed begin, maar die moeten we ook consequent nemen). Het feit dat we nu personeel hebben, gaat ons helpen beter door de drukke tijden te komen, en zorgt ervoor dat we meer tijd hebben om nieuwe gasten binnen te halen én binnen te houden. Dit weekend is in ieder geval voor ONS!
In september hadden we grote plannen tot opknappen van een aantal kamers en het afbouwen van onze badkamer, maar tot op heden is dat er nog steeds niet van gekomen. We worden iedere keer door de ontwikkelingen ingehaald. In september hadden we een aantal grote groepen, en tijdens 1 van deze zeer drukke dagen kwam de hotelinspectie ons hotel keuren voor de derde ster. Ze waren bevooroordeeld en ongenuanceerd, en na een klacht bij de organisatie werd ons een herkeuring beloofd. We grepen deze kans aan om alle gangen aan te pakken, en ook het restaurant nieuw aan te kleden voordat ze terug kwamen. Er liep een Slowaakse zakenreiziger binnen voor een kamer, hij zou uiteindelijk meer als 6 weken blijven en in december nog een keer voor 2 weken terug komen.
Oktober stond in het teken van de herfst: overal paddestoelen in de tuin, snoeien, het kopen van een sneeuwploeg. We dachten een rustige maand te hebben, maar hadden veel walkins en last minutes, waardoor we de maand beter af konden sluiten dan vooraf gedacht. Daardoor hebben de gasten een paar weken in de bibliotheek moeten ontbijten, omdat de verbouwing van het restaurant maar niet opschoot. Op 21 oktober viel er zoveel sneeuw dat er al geskied kon worden. In onze zolder naast onze slaapkamer bleken we een groot wespennest te hebben. Midden in de nacht werd ik gestoken en hebben we een tijdje in een hotelkamer geslapen totdat de beesten waren uitgeroeid.
November bracht onwerkelijk veel sneeuw, en ondanks de bedrijfssluiting bleven we sneeuw scheppen. 8 november was D-Day ivm de herkeuring. Gelukkig waren de keurmeesters dit keer wel professioneel. We moesten echter nog tot 4 december wachten op de verlossende fax. We hoopten verder op een rustige maand, maar de aanvragen en boekingen voor de feestdagen liepen wel heel erg goed, dus van vakantie vieren kwam niet zo veel. De enige uitstapjes waren een bezoek aan de hotelbeurs in Salzburg en het galabal in Passau, en een dagje langs de Donau naar Weltenburg en Kelheim. Na een telefoontje van een dame die een baantje zocht als poetsdame, hebben we maar een ronde sollicitatiegesprekken gehouden, waarna er 2 geschikte kandidaten werden aangenomen.
Begin december hakten we de knoop door: we werden per 1 januari lid van de keten TipTopHotels. De balkonkamers kregen nieuw tapijt en wij kochten een nieuwe bank. De eerste helft van de maand waren we druk bezig met voorbereidingen voor de feestdagen. Petra werd ingewerkt en Regina kwam in het ziekenhuis terecht met een blinde darm ontsteking. De feestdagen waren hectisch: per nacht werd er maar een paar uur geslapen, en we hadden het gevoel aan de afwasmachine vastgeketend te zitten. Op kerstavond hadden we ook nog ineens een lekkage waarvoor de storingsdienst moest komen. Het Oudjaarsbuffet was een doorslaand succes, en in iets meer dan een week draaiden we een maandomzet.
Conclusie: 2007 was zakelijk een tevredenstellend jaar, met ontzettend goede hoop voor de toekomst. We hebben dit jaar het streef-aantal overnachtingen waarmee we kunnen overleven bereikt, en als de groei van afgelopen jaar zich zo doorzet, hebben we eind 2008 een goede boterham.
Privé hebben we onszelf wel veel te veel voorbij gelopen, we moeten wat meer tijd voor elkaar nemen, en af en toe gewoon een rustmoment forceren (Ruhetag was een goed begin, maar die moeten we ook consequent nemen). Het feit dat we nu personeel hebben, gaat ons helpen beter door de drukke tijden te komen, en zorgt ervoor dat we meer tijd hebben om nieuwe gasten binnen te halen én binnen te houden. Dit weekend is in ieder geval voor ONS!
woensdag 2 januari 2008
Jaaroverzicht deel 1
Ik zag bij veel collega-webloggers jaaroverzichten langs komen, en
dat leek mij ook wel leuk. Dus het onorginele, maar hopelijk wel erg
leuke, Natascha-en-Pepijn-en-Haus-am-Berg-jaaroverzicht!
Grote trend van het winterseizoen: geen sneeuw, en dus tragisch weinig gasten. Sissi, onze Beierse asielkat, begon in januari steeds meer ongewenst gedrag te vertonen, en we moesten haar noodgedwongen wegbrengen naar het asiel. Pepijn ging alleen naar Nürnberg om tijdens een feestelijke ceremonie de oorkonde voor de twee sterren op te halen. Door Orkaan Kyril sneuvelde bij ons in de tuin gelukkig alleen een boom en een aantal dakpannen. We vonden een fijne dansschool in Deggendorf, besloten een vaste Ruhetag in te stellen en werden uitgenodigd door de collega-hoteliers om deel te nemen aan de Wirtestammtisch.
Februari kwamen er een aantal vriendinnen van Martinair, waar Pepijn mee is gaan skien. We kregen de opdracht van Tourismus Ostbayern om hun website in het engels te vertalen. Ook werden de nieuwe reclameborden geplaatst en hadden we onenigheid met de buurman over wiens bladeren er in zijn tuin lagen.
In maart werden de verkeerd gevouwen hotelfolders geleverd. De Ski Worldcup voor dames ging op het laatste moment toch door, maar leverde nauwelijks boekingen op door de gezaaide twijfel. De bibliotheek werd gebouwd, het personeelstoilet werd betegeld en we kregen een exploitatievergunning voor het restaurant. Ook werd er een project gestart om in Lam een wandelbrochure te maken met de hoteliers. Er werd verspreid over meerdere maanden gewandeld, gecomputerd, teksten geschreven en veel gezellig gedaan met de collega-hoteliers.
April stond in het teken van kabels trekken voor de nieuwe telefoon-, satelliet- en internetinstallatie. De Keuringsdienst van Waren kwam langs, en verliet vol lof het pand. Het werd ontzettend mooi weer, de ouders van Pepijn boften toen die hier op bezoek waren. De boekingen begonnen ineens te lopen, we hadden het er maar druk mee!
In mei besloten we de was uit te gaan besteden aan een hotelwasserij omdat we er zelf niet meer aan toe kwamen. Hemelvaart en Pinksteren was 1 groot gekkenhuis. Het bleef kwakkelen met de nieuwe satellietschotel, die veel te klein bleek te zijn voor de BBC. Pepijn kreeg te maken met de nieuwe nederlandse pasfoto-eisen voor een nieuw paspoort. Door een sterfgeval moest ik op Tweede Pinksterdag ineens naar NL vliegen voor een begrafenis de dag erna. Eind mei waren we 1 jaar in Lam. Omdat ik er niet was, is dit "jubileum" eigenlijk ongemerkt voorbij gegaan.
Begin juni was het Frohnleichlam (Corpus Christi) en hadden we een drukke groep. De rest van de maand bleven de gasten maar komen, en hadden we nauwelijks tijd om te bloggen. Het weer was het grootste deel van de maand erg warm en plakkerig, wat bij ons voor grote sloomheid zorgde, maar ook voor grote drankomzetten op het terras.
Dat was al weer de eerste helft van het jaar!
Grote trend van het winterseizoen: geen sneeuw, en dus tragisch weinig gasten. Sissi, onze Beierse asielkat, begon in januari steeds meer ongewenst gedrag te vertonen, en we moesten haar noodgedwongen wegbrengen naar het asiel. Pepijn ging alleen naar Nürnberg om tijdens een feestelijke ceremonie de oorkonde voor de twee sterren op te halen. Door Orkaan Kyril sneuvelde bij ons in de tuin gelukkig alleen een boom en een aantal dakpannen. We vonden een fijne dansschool in Deggendorf, besloten een vaste Ruhetag in te stellen en werden uitgenodigd door de collega-hoteliers om deel te nemen aan de Wirtestammtisch.
Februari kwamen er een aantal vriendinnen van Martinair, waar Pepijn mee is gaan skien. We kregen de opdracht van Tourismus Ostbayern om hun website in het engels te vertalen. Ook werden de nieuwe reclameborden geplaatst en hadden we onenigheid met de buurman over wiens bladeren er in zijn tuin lagen.
In maart werden de verkeerd gevouwen hotelfolders geleverd. De Ski Worldcup voor dames ging op het laatste moment toch door, maar leverde nauwelijks boekingen op door de gezaaide twijfel. De bibliotheek werd gebouwd, het personeelstoilet werd betegeld en we kregen een exploitatievergunning voor het restaurant. Ook werd er een project gestart om in Lam een wandelbrochure te maken met de hoteliers. Er werd verspreid over meerdere maanden gewandeld, gecomputerd, teksten geschreven en veel gezellig gedaan met de collega-hoteliers.
April stond in het teken van kabels trekken voor de nieuwe telefoon-, satelliet- en internetinstallatie. De Keuringsdienst van Waren kwam langs, en verliet vol lof het pand. Het werd ontzettend mooi weer, de ouders van Pepijn boften toen die hier op bezoek waren. De boekingen begonnen ineens te lopen, we hadden het er maar druk mee!
In mei besloten we de was uit te gaan besteden aan een hotelwasserij omdat we er zelf niet meer aan toe kwamen. Hemelvaart en Pinksteren was 1 groot gekkenhuis. Het bleef kwakkelen met de nieuwe satellietschotel, die veel te klein bleek te zijn voor de BBC. Pepijn kreeg te maken met de nieuwe nederlandse pasfoto-eisen voor een nieuw paspoort. Door een sterfgeval moest ik op Tweede Pinksterdag ineens naar NL vliegen voor een begrafenis de dag erna. Eind mei waren we 1 jaar in Lam. Omdat ik er niet was, is dit "jubileum" eigenlijk ongemerkt voorbij gegaan.
Begin juni was het Frohnleichlam (Corpus Christi) en hadden we een drukke groep. De rest van de maand bleven de gasten maar komen, en hadden we nauwelijks tijd om te bloggen. Het weer was het grootste deel van de maand erg warm en plakkerig, wat bij ons voor grote sloomheid zorgde, maar ook voor grote drankomzetten op het terras.
Dat was al weer de eerste helft van het jaar!
Duracell-konijntjes
We voelen ons net van die konijntjes van de reclame: maar door en
door gaan…. Het "leed" is bijna geleden, woensdag checken de meeste
gasten uit en tegen het weekend is iedereen weg. We hebben het weekend
de internetsites dicht gegooid voor nieuwe boekingen, we hebben zelf
even een paar dagen nodig om bij te komen, en vooral om bij te slapen!
De laatste paar nachten is er maar 4 tot 5 uur per nacht geslapen, en
nog liepen we achter de feiten aan. Het is nu 2 uur geweest, en een deel
van de afwas van Oudjaar staat er nog steeds; er is niet door te komen
omdat er gedurende de dag steeds meer bijkomt aan ontbijt- en
lunchafwas. Ik heb vanmiddag even een kort slaapje gedaan en probeer nu
een inhaalslag te plegen, Pepijn is om 22 uur uitgeput in bed gecrashed,
die doet morgen het ontbijt alleen. De bibliotheek is al de hele dag op
slot omdat er daar nog allemaal lege glazen staan van de oudjaar-party.
Petra kan daar morgen om 8 uur meteen beginnen….ahum….Die arme meid
heeft op zondag al 16 kamers en alle openbare ruimtes praktisch alleen
moeten schoonmaken, en Oudjaarsdag is ze ‘s ochtends ook nog geweest.
Maar het is niet allemaal kommer en kwel! De kick is groot, we hebben het maar wel weer even gedaan dit jaar! Samenvattend:
Wij krijgen donderdag op onze Ruhetag bezoek van Christoph en Susanna en Arthur en Nelly die we kennen van de dansschool. Dan gaan we gezellig samen lekker alles opeten wat we nog in de koelcel hebben liggen. Er is ivm de kerstvakantie geen dansles, en de dansavond valt ook 2x uit. Wij konden natuurlijk ook al niet naar de kerstparty in onze dansschool en het Nieuwjaarsbal in de vestiging in Passau. Ons privé-gedeelte laten we maar niet zien, de afgelopen week hebben we alles naar binnen geworpen wat in de weg stond, dus daar wil je echt niet naar binnen. Onder andere de dozen van de kerstversiering staan pontificaal in de weg, en de boekhouding en de receptenboeken zijn flink uitgespreid op de tafel. Ook hebben we voor onze kast een schoenenkerkhof, een uitpuilende wasmand en een berg niet gesorteerde kleding (trek maar uit, werp maar neer, zoeken we later wel uit). Eerst maar even slapen, bijkomen en nagenieten van de afgelopen week, de rest komt dan wel weer….
Maar het is niet allemaal kommer en kwel! De kick is groot, we hebben het maar wel weer even gedaan dit jaar! Samenvattend:
- We hebben de laatste week een bezetting van 75% gehaald, en de laatste drie dagen zelfs een bezetting van 100%.
- We hebben in iets meer als 1 week een complete maandomzet gerealiseerd. We hebben met open mond naar de computeruitdraai zitten kijken. Dit compenseert dan weer voor de eerste paar weken van december die heel erg rustig waren.
- We hebben in 3 dagen rond de kerst aan passanten meer broodjes en drankjes verkocht dan in een heel jaar tesamen.
- Al deze passanten waren zeer positief en hebben brochures en visitekaartjes van het hotel meegenomen om misschien volgend jaar bij ons de feestdagen door te brengen.
- Het Oudjaarsbuffet werd zeer goed ontvangen door de gasten. De enige klacht was dat er veel te veel was en dat het allemaal veel te lekker was om op te houden met eten.
- De gasten die de afgelopen dagen uitcheckten waren alemaal erg positief. Ook mensen die erg hadden lopen zeurkousen (Petra zei al dat ze, als ze ons was geweest, haar geduld al lang had verloren) gingen uiteindelijk tevreden weg.
- Behalve dat Pepijn vanmiddag bij het tankstation (winkels waren natuurlijk dicht) snel nog wat melk en sinaasappelsap heeft gehaald (dat mensen daar in 2 ochtenden tientallen liters van drinken, daar reken je niet op), hebben we het met onze voorraden gered.
Wij krijgen donderdag op onze Ruhetag bezoek van Christoph en Susanna en Arthur en Nelly die we kennen van de dansschool. Dan gaan we gezellig samen lekker alles opeten wat we nog in de koelcel hebben liggen. Er is ivm de kerstvakantie geen dansles, en de dansavond valt ook 2x uit. Wij konden natuurlijk ook al niet naar de kerstparty in onze dansschool en het Nieuwjaarsbal in de vestiging in Passau. Ons privé-gedeelte laten we maar niet zien, de afgelopen week hebben we alles naar binnen geworpen wat in de weg stond, dus daar wil je echt niet naar binnen. Onder andere de dozen van de kerstversiering staan pontificaal in de weg, en de boekhouding en de receptenboeken zijn flink uitgespreid op de tafel. Ook hebben we voor onze kast een schoenenkerkhof, een uitpuilende wasmand en een berg niet gesorteerde kleding (trek maar uit, werp maar neer, zoeken we later wel uit). Eerst maar even slapen, bijkomen en nagenieten van de afgelopen week, de rest komt dan wel weer….
Abonneren op:
Posts (Atom)