Er bestaat een engels spreekwoord wat vrij vertaald zoiets wil zeggen
als: "Als iets te mooi lijkt te zijn om waar te zijn, dan is het dat
waarschijnlijk ook". Soms worden er dingen beloofd waarvan je van te
voren weet dat die nooit waargemaakt kunnen worden. Vandaag hebben we
ons dood gelachen om de zeurderige en verontwaardigde reacties op een
nieuwssite over de hotelbonnenactie van het Kruidvat. Iedereen die van
te voren logisch had nagedacht, had geweten dat deze actie te mooi was
om waar te zijn.
Voor diegenen die het niet gevolgd hebben: je kon voor € 9,95 bij
alle filialen van drogisterijketen Kruidvat een waardebon kopen voor een
overnachting bij 1 van de Fletcher Hotels in Nederland. Let wel: het is
op basis van een tweepersoonskamer, dus je moet 2 waardebonnen kopen om
te kunnen overnachten, zelfs als je alleen wilt komen. De prijs is
zonder ontbijt, je moet reserveren via een betaalnummer (€ 40 cent per
minuut) en je betaalt 5 euro administratiekosten per boeking. Deze aktie
is bij verschillende filialen van het Kruidvat uitgelopen op mat- en
scheldpartijen, mensen zijn onder de voet gelopen, er zijn mensen die al
voor de openingstijden van de winkels met een slaapzak of klapstoel
aanwezig waren en in een enkel geval moest de politie er zelfs aan te
pas komen. Sommige "gelukkigen" kochten wel 50 kaarten om die daarna met
vette winst op Marktplaats te verkopen. Personeelsleden bleken zich
fijn ook aan dit praktijken schuldig te maken. Kruidvat laat in een
reactie weten "overdonderd te zijn door het succes", maar vrijdag naast
de al uitgegeven 100.000 bonnen nog eens 100.000 extra bonnen in omloop
te brengen.
Maar wacht ‘ns even…. hoeveel van die hotels zijn er eigenlijk, en
hoeveel kamers hebben die? Bovendien mag je met feestdagen niet komen en
moeten de bonnen voor 30/04/2009 ingewisseld zijn (eigenlijk 29 april
dus, want de 30ste is een feestdag). Ook is er een beperkt contingent
beschikbaar, zelfs als er voor normale prijs nog kamers zijn, kan het
zijn dat de "actiekamers" op zijn. Een snel rekensommetje leert dat een
deel van die 200.000 "geluksvogels" helemaal niet kán reserveren, omdat
de hotels zowiezo al niet zoveel kamers ter beschikking hebben. En daar
gaan veel van die 445 reacties over. Mensen konden hun hardbevochten
bon niet inwisselen. Uren lang hingen ze voor 40 cent per minuut in de
wacht, de site was plat gegaan door de belangstelling en uiteindelijk
konden ze helemaal niet boeken in het hotel van hun keuze, en bleken er
nog allerlei kosten bij te komen.
Als je bij ons boekt, krijg je vanaf 49 euro een net gerenoveerde
standaardkamer voor twee personen(waarschijnlijk mooier dan de kamer die
je met die bon zal krijgen), en je hoeft geen duur betaalnummer te
bellen, onze online reserveringssite is niet overbelast, je betaalt geen
5 euro administratiekosten, je kunt boeken én reizen wanneer jou dat
uitkomt, en je krijgt nog een prima ontbijt erbij ook. Wij hebben in het
verleden (toen wij nog echt goedkoop waren) al veel te veel gasten
gehad van het type "gratis, gratis, hebben, hebben". En maar zeuren en
een grote bek geven. Bittere ervaring: hoe goedkoper de kamer, des te
minder gasten daarnaast uitgeven en des te meer ze jatten uit je kamer.
Het water moet deze hotels wel heel erg tot aan de lippen staan dat ze
dit soort koopjesjagers willen hebben. We hebben al bij voorbaat
medelijden met het personeel. En met de nietsvermoedende gast die al
eerder voor de volle mep daar geboekt had. Als mensen in de winkel hun
fatsoen al niet kunnen houden, hoe moet dat dan in hemelsnaam in het
hotel?
ons hotel
woensdag 29 oktober 2008
dinsdag 28 oktober 2008
Zomer definitief voorbij
Hier is de zomer definitief voorbij. Vandaag heeft Pepijn de
winterbanden onder de auto gemonteerd. Voor morgen of donderdag is er
namelijk overdag boven de 400 meter sneeuw voorspeld. De temperatuur
komt nu overdag al niet meer boven de 7 à 8 graden uit, de komende
dagen zou het echt winter moeten worden. Ook is het toeristenseizoen met
het aflopen van de herfstvakanties echt voorbij. Mede dankzij het
frisse herfstweer is het qua gasten erg rustig, maar heel vervelend
vinden we dat niet. Naar het zich laat aanzien, treffen wij het alleen
volgende week niet erg op onze eigen korte vakantie. Was het deze week
nog 23 graden aan de Cote d’Azur, volgende week wordt het daar
waarschijnlijk slechts 12 graden. Brrrr…. Eerst maar eens zien of we
zondag t/m dinsdag niet ingesneeuwd raken bij onze collega in het Zwarte
Woud! We hebben in ieder geval heel veel zin om alle gezellige
TipTop-collega’s weer te zien en ontspannen van gedachten te wisselen.
Het klussen gaat ondertussen zeer voorspoedig. De drie standaard kamers zijn wat betreft het klussen en de techniek helemaal klaar. Sandra heeft maandag al een beetje puin geruimd en ik zal morgen de kamers weer inrichten, de ramen lappen en de fris gewassen gordijnen terug hangen. Morgen gaan Pepijn en Timo beginnen met het in elkaar zetten van de sauna. Aan de ruimte waar hij komt te staan hoeft eigenlijk weinig gedaan te worden: het hok is leeg en schoon, de muren zijn nog prachtig wit, en de tegelvloer ziet er prima uit. We moeten alleen de wastafel vervangen door een douche die de gasten nodig gaan hebben na een saunabezoek. Pepijn opperde dat we later wel wat kleuraccenten aan kunnen brengen als het te klinisch wordt, we hebben nog wel wat potten verf staan die voor een ander doel toch een wat verkeerde kleur bleek te zijn. Eerst maar eens kijken of de mannen wijs kunnen uit een pallet met 450 kg houten onderdelen.
Vandaag zijn we even naar het overdekte winkelcentrum in Regensburg geweest. We hadden niets nodig, maar het was vreselijk slecht weer, dus voor je lol ging je op je vrije dag niet buiten lopen en we wilden toch even weg. Onderweg kwamen we overigens langs het vreselijk slechte restaurant van een paar weken terug: hij lijkt nu failliet te zijn. We hebben op de terugweg bij onze favoriete Griek in Cham gegeten, helaas was de sympathieke eigenaar er zelf niet, en toen was het op naar de tsjechische les. We beginnen er al een beetje een talent voor te ontwikkelen, we merken dat we zeker niet de slechtste van de klas zijn. Er wordt altijd gezegd dat als je al een aantal talen beheerst een volgende taal leren makkelijker wordt, en misschien is dat wel zo. We merken dat het qua grammatica en zinsopbouw redelijk veel weg heeft van frans, al lijken de meeste woorden op geen enkele andere taal die wij kennen. Volgende week missen we een lesje, maar dan mogen we ons frans weer eens gaan oefenen.
Het klussen gaat ondertussen zeer voorspoedig. De drie standaard kamers zijn wat betreft het klussen en de techniek helemaal klaar. Sandra heeft maandag al een beetje puin geruimd en ik zal morgen de kamers weer inrichten, de ramen lappen en de fris gewassen gordijnen terug hangen. Morgen gaan Pepijn en Timo beginnen met het in elkaar zetten van de sauna. Aan de ruimte waar hij komt te staan hoeft eigenlijk weinig gedaan te worden: het hok is leeg en schoon, de muren zijn nog prachtig wit, en de tegelvloer ziet er prima uit. We moeten alleen de wastafel vervangen door een douche die de gasten nodig gaan hebben na een saunabezoek. Pepijn opperde dat we later wel wat kleuraccenten aan kunnen brengen als het te klinisch wordt, we hebben nog wel wat potten verf staan die voor een ander doel toch een wat verkeerde kleur bleek te zijn. Eerst maar eens kijken of de mannen wijs kunnen uit een pallet met 450 kg houten onderdelen.
Vandaag zijn we even naar het overdekte winkelcentrum in Regensburg geweest. We hadden niets nodig, maar het was vreselijk slecht weer, dus voor je lol ging je op je vrije dag niet buiten lopen en we wilden toch even weg. Onderweg kwamen we overigens langs het vreselijk slechte restaurant van een paar weken terug: hij lijkt nu failliet te zijn. We hebben op de terugweg bij onze favoriete Griek in Cham gegeten, helaas was de sympathieke eigenaar er zelf niet, en toen was het op naar de tsjechische les. We beginnen er al een beetje een talent voor te ontwikkelen, we merken dat we zeker niet de slechtste van de klas zijn. Er wordt altijd gezegd dat als je al een aantal talen beheerst een volgende taal leren makkelijker wordt, en misschien is dat wel zo. We merken dat het qua grammatica en zinsopbouw redelijk veel weg heeft van frans, al lijken de meeste woorden op geen enkele andere taal die wij kennen. Volgende week missen we een lesje, maar dan mogen we ons frans weer eens gaan oefenen.
zaterdag 25 oktober 2008
Uitslapen!
De enige keer dat we lekker uit konden slapen, hebben we meteen
benut. Nou ja, ik dan. Ik heb een gat in de dag geslapen, terwijl Pepijn
om 9 uur al uit de veren was. Vanavond hebben we weer een vaste gast
die iedere drie weken komt, en vanaf maandag hebben we ook weer een
reservering erbij. We hebben vandaag wat rondgerommeld in de te
renoveren kamers, en ik heb de was gedraaid en wat aan onze internetsite
gerommeld. Zo heb ik wat oude arangementen eraf gehaald die niet meer
boekbaar zijn, en er een nieuwe opgezet. Niets staat suffer dan een
potentiele gast lekker maken voor een leuk reisje wat hij dan vervolgens
niet meer kan boeken. Het is verder erg rustig, maar het gevoel is dat
dat overal in Lam het geval is. Het was vandaag stralend weer, maar er
komen niet veel wandelaars voorbij.
In onze kelder stond nog een huishoudformuis rond te zwerven van de vorige eigenaar. In goede toestand, maar meteen na onze aankomst uit de keuken verbannen ten behoeve van een echte horecakeuken met prachtfornuis. Hij stond nu in de weg in de ruimte waar de sauna komt, en moest dus weg. Maar het afvoeren van grofvuil kost in Duitsland vreselijk veel geld, en bovendien was dat zonde, want hij zag er nog heel mooi uit. Deze week heeft Pepijn ‘m dus op Ebay gezet, met het idee "dan heeft er nog iemand anders plezier van en wie krijgen we er nog wat voor". Groot was onze verbazing dat hij uiteindelijk bijna honderd euro heeft opgeleverd en meteen vandaag is opgehaald! Nu hebben we de smaak te pakken. Als we terug komen uit Frankrijk gaan we eens wat meer meuk fotograferen en op Ebay gooien. Zou er een markt zijn voor schilderijtjes van een ploegende boer of een kerkje op de heuvel?
In onze kelder stond nog een huishoudformuis rond te zwerven van de vorige eigenaar. In goede toestand, maar meteen na onze aankomst uit de keuken verbannen ten behoeve van een echte horecakeuken met prachtfornuis. Hij stond nu in de weg in de ruimte waar de sauna komt, en moest dus weg. Maar het afvoeren van grofvuil kost in Duitsland vreselijk veel geld, en bovendien was dat zonde, want hij zag er nog heel mooi uit. Deze week heeft Pepijn ‘m dus op Ebay gezet, met het idee "dan heeft er nog iemand anders plezier van en wie krijgen we er nog wat voor". Groot was onze verbazing dat hij uiteindelijk bijna honderd euro heeft opgeleverd en meteen vandaag is opgehaald! Nu hebben we de smaak te pakken. Als we terug komen uit Frankrijk gaan we eens wat meer meuk fotograferen en op Ebay gooien. Zou er een markt zijn voor schilderijtjes van een ploegende boer of een kerkje op de heuvel?
donderdag 23 oktober 2008
Klusbeesten
De mannen zijn hard aan het werk, en inmiddels ligt het laminaat in 2
van de 3 kamers. Er is goede hoop dat de derde kamer vandaag ook zijn
metamorfose ondergaat, dan kan Pepijn dit weekend de electra weer
aansluiten en de plintjes leggen. Begin volgende week even
schilderijtjes ophangen en schoonmaken, en voila!
Eén van de redenen dat het zo supersnel gaat, is natuurlijk omdat het zo rustig is in het hotel. Op dit moment vinden we dat niet zo erg, want het klussen schiet voorbeeldig op. Je hoeft nauwelijks rekening te houden met gasten tijdens het boren, zagen, verven, enz. Gistermiddag is de sauna geleverd. Nou ja, het zelf-bouwpakket dan….Ongeveer 450 kilo, het moest door het transportbedrijf met een vorkheftruck met veel moeite in de garage worden getakeld. Nu staat de hele garage vol, dat moeten de heren volgende week plank voor plank naar binnen sjouwen en dan opbouwen in de juiste ruimte.
Gisteren is ook de nieuwe kookplaat geleverd. De oude inductieplaat sloeg steeds in storing, en de voorrijkosten waren, voor er iemand ook maar een blik op had geworpen, al zo hoog dat dat de moeite niet waard was. De oude plaat gaat in januari met ons mee naar NL, waar hij bij de reparatiedienst kan worden afgeleverd. We hadden dus dit keer een propaangaskookplaat besteld, omdat we niet weer gedoe wilden met een dure inductieplaat. Toen de gasfitter kwam, waren we echter onaangenaam verrast: in een gastro-keuken gelden er hele andere eisen dan in een privé-keuken, en er moest een halve verbouwing plaatsvinden voordat we ermee mochten koken. Zo moest er een leiding naar buiten worden gelegd, waar een speciale afsluitbare kast gebouwd moest worden voor de gasflessen. Die kast moest aan allerlei eisen voldoen. Ook moest een speciale schakeling worden aangebracht waarbij de gaskookplaat automatisch uitschakelt als de afzuigkap uitgezet wordt. Uiteindelijk kwam het op enkele honderden euro’s en de keuken zou volledig overhoop gezet worden, dus hebben we de gaskookplaat terug moeten sturen. Nu hebben we dus weer een supersonische induktieplaat, morgen komt de elektricien ‘m aansluiten.
Eén van de redenen dat het zo supersnel gaat, is natuurlijk omdat het zo rustig is in het hotel. Op dit moment vinden we dat niet zo erg, want het klussen schiet voorbeeldig op. Je hoeft nauwelijks rekening te houden met gasten tijdens het boren, zagen, verven, enz. Gistermiddag is de sauna geleverd. Nou ja, het zelf-bouwpakket dan….Ongeveer 450 kilo, het moest door het transportbedrijf met een vorkheftruck met veel moeite in de garage worden getakeld. Nu staat de hele garage vol, dat moeten de heren volgende week plank voor plank naar binnen sjouwen en dan opbouwen in de juiste ruimte.
Gisteren is ook de nieuwe kookplaat geleverd. De oude inductieplaat sloeg steeds in storing, en de voorrijkosten waren, voor er iemand ook maar een blik op had geworpen, al zo hoog dat dat de moeite niet waard was. De oude plaat gaat in januari met ons mee naar NL, waar hij bij de reparatiedienst kan worden afgeleverd. We hadden dus dit keer een propaangaskookplaat besteld, omdat we niet weer gedoe wilden met een dure inductieplaat. Toen de gasfitter kwam, waren we echter onaangenaam verrast: in een gastro-keuken gelden er hele andere eisen dan in een privé-keuken, en er moest een halve verbouwing plaatsvinden voordat we ermee mochten koken. Zo moest er een leiding naar buiten worden gelegd, waar een speciale afsluitbare kast gebouwd moest worden voor de gasflessen. Die kast moest aan allerlei eisen voldoen. Ook moest een speciale schakeling worden aangebracht waarbij de gaskookplaat automatisch uitschakelt als de afzuigkap uitgezet wordt. Uiteindelijk kwam het op enkele honderden euro’s en de keuken zou volledig overhoop gezet worden, dus hebben we de gaskookplaat terug moeten sturen. Nu hebben we dus weer een supersonische induktieplaat, morgen komt de elektricien ‘m aansluiten.
zondag 19 oktober 2008
...Maar nu even niet
We zijn inderdaad hoteliers. Dat betekent dat we
normaal gesproken kamers verhuren, voor onze gasten zorgen, hapjes en
drankjes aan passanten verkopen.
Maar nu even niet! Dit weekend hadden we geen gasten, en hebben we besloten om ook geen last-minuteboekingen aan te nemen. Dit weekend was voor ons…
Gisteren lekker een rondje door Deggendorf gelopen, een beetje winkelend voor een bloesje wat bij een nieuw jurkje van Natascha moest passen. Nou hadden we daar een redelijk specifiek beeld bij, en het voldeed er allemaal niet aan, maar het was lekker weer en we hadden geen haast dus wie kan het wat schelen. Daarna heerlijk gegeten in een aziatisch restaurant (Chinees-Mongools) met een buffet, eigenlijk teveel, want toen we daarna naar de dansavond van de dansschool gingen waar we tot het voorjaar hebben gelest zaten we toch wel erg vol. Het werd een erg gezellige avond, Christoph, Suzanna, Arthur en Nelly waren er ook, en aan het aind van de avond kwam Alex, 1 van de eigenaars, er ook nog even bij; we lagen pas om half 2 in bed.
Vanochtend ben ik om half 10 opgestaan om de stamtafel van bier te voorzien, ze drinken niet veel maar ze komen wel trouw elke week, dus dan doe je niet zomaar de deur op slot. Natascha mocht nog even slapen. Begin van de middag zijn we naar de Sattelparkplatz gereden want we wilden de Osser nu eindelijk na bijna 2,5 jaar eens op! De Osser is de berg waar Lam tegenaan ligt, het is zelfs de berg waarvan het slhouet in ons logo verwerkt is. Het is ook bij ons vanuit het hotel rechtstreeks te doen maar dan moet je vroeger beginnen en goed fit zijn. Je daalt dan eerst vanaf ons hotel (op 550 meter hoogte) 50 meter en stijgt er daarna 800…. héén en terug is het samen ongeveer 17 kilometer. Zo moe als we de laatste tijd zijn, en gezien de late start, hebben we dat maar niet gedaan.
Vanaf de Sattelparkplatz op 933 meter, waar overigens maar 10 auto’s opkunnen en de overige 150 staan dan in de berm van het bospad ernaartoe, is het nog 360 meter klimmen via een best goed maar stenig en soms van water en bladeren glad pad. We waren blij met onze goede schoenen.Het was koud maar zonnig, werkelijk een heerlijke tocht, en dan word je wel beloond: de top komt in zicht met zijn 1293 meter hoogte.
Het laatste stuk van het pad loopt pal langs de grens met Tsjechie, nu niet meer bijzonder maar voeger stonden er natuulijk grote hekken, ook hierboven.
Boven is een eetgelegenheid, het Osserschutzhaus, type skihut, waar we een lekkere kop thee hebben genomen en een worst met brood. De keuze was niet groot, maar het was eigenlijk precies wat we nodig hadden en paste ook in de sfeer.
Nog even het uitzicht vanaf de Grote Osser naar de Kleine Osser, de 2e top waarover we richting Lam terugliepen:
Het pad over de Kleine Osser was eigenlijk best slecht te noemen maar het uitzicht was weer om te zoenen en heel apart was ook het grote aantal glijschermvliegers. Eéntje was in een uitstekend humeur en vloog rond terwijl hij een deuntje floot. Helaas floot hij wel vals, hij kon echt kompleet geen toon houden. Volgende keer toch maar een gewoon zangvogeltje, al waren deze leuk om naar te kijken. Opstijgen doen ze trouwens op de weide bijna bovenop, je ziet dan ook mensen het pad opkomen met achterlijk grote rugzakken. Nee, ze gaan niet kamperen, dat zijn die glijschermen.
Het was ondertussen na vieren en de zon begon al wat te zakken. Nog een klein uurtje bracht ons terug bij de auto, en we zijn naar beneden gereden waar we bij collega Steffi hebben gegeten. (Hotel Sonnbichl) Ook zij hebben een goed seizoen gehad, maar het loopt ook bij hun nu ten einde, ze had wat tijd om met ons aan tafel te komen zitten en wat bij te praten. Daarna thuis nog een paar mails beantwoord, nog wat BBC gekeken en deze log geschreven. Morgen heb ik het voorrecht uit te slapen terwijl Natascha aan Timo vertelt wat er verwacht wordt, en dan begint het "normale leven" weer.
Maar nu even niet! Dit weekend hadden we geen gasten, en hebben we besloten om ook geen last-minuteboekingen aan te nemen. Dit weekend was voor ons…
Gisteren lekker een rondje door Deggendorf gelopen, een beetje winkelend voor een bloesje wat bij een nieuw jurkje van Natascha moest passen. Nou hadden we daar een redelijk specifiek beeld bij, en het voldeed er allemaal niet aan, maar het was lekker weer en we hadden geen haast dus wie kan het wat schelen. Daarna heerlijk gegeten in een aziatisch restaurant (Chinees-Mongools) met een buffet, eigenlijk teveel, want toen we daarna naar de dansavond van de dansschool gingen waar we tot het voorjaar hebben gelest zaten we toch wel erg vol. Het werd een erg gezellige avond, Christoph, Suzanna, Arthur en Nelly waren er ook, en aan het aind van de avond kwam Alex, 1 van de eigenaars, er ook nog even bij; we lagen pas om half 2 in bed.
Vanochtend ben ik om half 10 opgestaan om de stamtafel van bier te voorzien, ze drinken niet veel maar ze komen wel trouw elke week, dus dan doe je niet zomaar de deur op slot. Natascha mocht nog even slapen. Begin van de middag zijn we naar de Sattelparkplatz gereden want we wilden de Osser nu eindelijk na bijna 2,5 jaar eens op! De Osser is de berg waar Lam tegenaan ligt, het is zelfs de berg waarvan het slhouet in ons logo verwerkt is. Het is ook bij ons vanuit het hotel rechtstreeks te doen maar dan moet je vroeger beginnen en goed fit zijn. Je daalt dan eerst vanaf ons hotel (op 550 meter hoogte) 50 meter en stijgt er daarna 800…. héén en terug is het samen ongeveer 17 kilometer. Zo moe als we de laatste tijd zijn, en gezien de late start, hebben we dat maar niet gedaan.
Vanaf de Sattelparkplatz op 933 meter, waar overigens maar 10 auto’s opkunnen en de overige 150 staan dan in de berm van het bospad ernaartoe, is het nog 360 meter klimmen via een best goed maar stenig en soms van water en bladeren glad pad. We waren blij met onze goede schoenen.Het was koud maar zonnig, werkelijk een heerlijke tocht, en dan word je wel beloond: de top komt in zicht met zijn 1293 meter hoogte.
Het laatste stuk van het pad loopt pal langs de grens met Tsjechie, nu niet meer bijzonder maar voeger stonden er natuulijk grote hekken, ook hierboven.
Boven is een eetgelegenheid, het Osserschutzhaus, type skihut, waar we een lekkere kop thee hebben genomen en een worst met brood. De keuze was niet groot, maar het was eigenlijk precies wat we nodig hadden en paste ook in de sfeer.
Nog even het uitzicht vanaf de Grote Osser naar de Kleine Osser, de 2e top waarover we richting Lam terugliepen:
Het pad over de Kleine Osser was eigenlijk best slecht te noemen maar het uitzicht was weer om te zoenen en heel apart was ook het grote aantal glijschermvliegers. Eéntje was in een uitstekend humeur en vloog rond terwijl hij een deuntje floot. Helaas floot hij wel vals, hij kon echt kompleet geen toon houden. Volgende keer toch maar een gewoon zangvogeltje, al waren deze leuk om naar te kijken. Opstijgen doen ze trouwens op de weide bijna bovenop, je ziet dan ook mensen het pad opkomen met achterlijk grote rugzakken. Nee, ze gaan niet kamperen, dat zijn die glijschermen.
Het was ondertussen na vieren en de zon begon al wat te zakken. Nog een klein uurtje bracht ons terug bij de auto, en we zijn naar beneden gereden waar we bij collega Steffi hebben gegeten. (Hotel Sonnbichl) Ook zij hebben een goed seizoen gehad, maar het loopt ook bij hun nu ten einde, ze had wat tijd om met ons aan tafel te komen zitten en wat bij te praten. Daarna thuis nog een paar mails beantwoord, nog wat BBC gekeken en deze log geschreven. Morgen heb ik het voorrecht uit te slapen terwijl Natascha aan Timo vertelt wat er verwacht wordt, en dan begint het "normale leven" weer.
vrijdag 17 oktober 2008
Wat doe jij maart 2010?
Geen idee? Nee, wij eigenlijk ook niet. Maar dat is toch een vraag die gesteld wordt door reisbureau’s. Gisteren was bijvoorbeeld de deadline voor onze TipTop Hotelgids en moesten de teksten en aanbiedingen worden ingeleverd, geldig tot eind maart 2010. Voor het arrangementenboekje moesten we onze kerstaanbieding voor 2009 klaar hebben. Het is nog niet eens Kerst 2008!
Het verven schiet lekker op, Timo heeft gisteren kamer 8 en 9 gedaan, vandaag komt hij terug voor kamer 10 en om de oneffenheden in de andere 2 kamers bij te werken. Volgende week kunnen de mannen dan laminaat gaan leggen. Inmiddels hebben we bericht gehad dat de sauna woensdagmiddag geleverd wordt. Die wordt even een paar daagjes "geparkeerd", waarschijnlijk in de garage, totdat de drie standaardkamers weer helemaal in gebruik genomen kunnen worden. Gezien hoe snel en nauwkeurig Timo werkt, zijn we heel erg blij met hem, en hebben we goede hoop dat na de sauna ook kamer 16 en 17 onder handen genomen kunnen worden voor de kerst. En wie weet: in het nieuwe jaar de balkonkamers weer eens verven, onze eigen badkamer af en de fitnessruimte in gebruik? Moet hij natuurlijk geen andere baan krijgen…..
Volgende week lijkt qua gasten een extreem rustige week te worden, maar je weet het niet, deze week hadden we ook ineens heel veel last-minutes. We hebben nog steeds voor dit weekend geen boekingen. Nou ja, een keertje uitslapen zou ook niet fout zijn….
woensdag 15 oktober 2008
Toch niet helemaal naar les…
De zakenreiziger belde keurig netjes op hoe laat hij zou komen. Zo tussen 20 en 21 uur. Grrr…. Pepijn riep meteen dat hij wel thuis zou blijven, aangezien ik bij de Tsjechische les betere aantekeningen maak. Euh? Maar volgende keer ben ik de klos.
Eerst ben ik naar de groothandel in Straubing gegaan, en langs de boekhouder in Cham. Sinds ons debacle van vorig jaar zorg ik nu dat ik iedere maand alles op tijd bij hem inlever, en zelfs in het hoogseizoen is dat gelukt. Pepijn belde tussendoor even op dat er nog een zakenreiziger had gereserveerd. Snel alle boodschappen thuis gebracht, even snel gegeten en toen naar de les. Erw aren meer mensen niet, maar iedereen vroeg wel waar Pepijn was.
Eerst ben ik naar de groothandel in Straubing gegaan, en langs de boekhouder in Cham. Sinds ons debacle van vorig jaar zorg ik nu dat ik iedere maand alles op tijd bij hem inlever, en zelfs in het hoogseizoen is dat gelukt. Pepijn belde tussendoor even op dat er nog een zakenreiziger had gereserveerd. Snel alle boodschappen thuis gebracht, even snel gegeten en toen naar de les. Erw aren meer mensen niet, maar iedereen vroeg wel waar Pepijn was.
Ook vandaag weer een zakenreiziger, we zeiden het al, het is echt de tijd van het jaar voor de last-minute boekingen en dan vooral van zakenreizigers. Timo is net naar huis, het stucwerk en de elektra is af, morgen wordt er geverfd.
Abonneren op:
Posts (Atom)