ons hotel

woensdag 30 september 2009

Kleine Arbersee


Gisteren waren we op onze rustdag echt helemaal kapot. Ik heb eerst tot 15 uur in bed gelegen, terwijl Pepijn in kantoor de nodige zeer dringende administratie heeft weggewerkt. Aangezien het redelijk weer was en het voor de verandering gisteren redelijk rustig was in het hotel, besloten we toch nog weg te gaan. We waren nog nooit bij de Kleine Arbersee geweest, een bergmeer bij ons in de buurt. Je kunt er niet met de auto bij komen, en de laatste paar kilometer moet je dus lopen vanaf de parkeerplaats. Omdat de weg voortdurend bergop gaat, is het best nog wel pittig. We hebben over die 3 kilometer meer dan een uur gedaan. Toen we bij het meer kwamen waren alle andere toeristen al naar huis en was de Gaststätte ook al dicht, dus we hadden deze droomlocatie helemaal voor onszelf alleen, wat het extra rustgevend en bijzonder maakte. Het was echt om te janken zo mooi, de zon een beetje op het water, de mist tegen de top van de Grote Arber op de achtergrond. Natuurlijk hadden we weer eens geen fototoestel bij ons, we waren dit helemaal niet van plan geweest, dus ik heb maar een foto van het internet geplukt.
Op dit plaatje zie je niet zo goed hoe mooi het werkelijk is, we gaan zeker nog een keertje terug met een fototoestel als we tijd hebben. De andere kant op gefotografeerd heb je een mooiere foto, omdat je dan ook de grote Arber erop hebt staan. Het grootste natuurwonder van de Kleine Arbersee zijn de "drijvende eilanden". Op de bodem van het meer groeit veengrond. Op een gegeven moment laat dit los en komt dit bovendrijven. Dit worden dan drijvende eilanden waar allerlei soorten planten, dieren en soms zelfs bomen op leven. Dat geel/bruine op de foto is niet de overkant van het meer (dat is pas bij die bomen in de verte) maar zo’n drijvend eiland. Af en toe moet Natuurbeheer natuurlijk wel ingrijpen om ervoor te zorgen dat niet het hele meer dicht groeit. We hoorden overigens van gasten die er gisteren eerder op de dag ook waren, dat die wilde bevers gezien hadden.
Nadat we weer terug bij de auto waren, zijn we naar Zwiesel gereden waar we bij onze favoriete Griek hebben gegeten. We hadden wel even iets stevigs te eten nodig na deze gezonde wandeling. We moeten dit soort dingen vaker doen. Af en toe zouden we door de drukte vergeten dat we midden in een officieel Natuurpark wonen, en dat dit maar een paar kilometer van huis is!
Vandaag trekt de drukte weer ouderwets aan. Veel incheckers, nu al een paar eetbestellingen voor vanavond, het lijkt wel maar door te gaan. Morgen is het al oktober! We zouden eigenlijk vanaf maandag een verdieping af gaan sluiten voor de winter om stookkosten te besparen in de rustige maanden, maar als het zo druk blijft moeten we dat gaan uitstellen. De vermoeidheid begint nu echt bij ons beiden toe te slaan, vandaar dat we gisteren ‘s middags onze paar uurtjes relaxen gepakt hebben ondanks dat er nog zoveel administratie én vertaalwerk lag.

dinsdag 29 september 2009

Het kan altijd erger

Veel tijd om te loggen hebben we niet, maar als vrolijke noot dit artikel uit de Daily Telegraph: de belachelijkste dingen die mensen in hotels stelen:
Ook leuk: de belachelijkste dingen die gasten in hotels achterlaten bij vertrek:

vrijdag 25 september 2009

Peppillen gezocht

Ben je net begonnen al de nieuwe vertaalopdracht, komt de vorige opdrachtgever met de mededeling dat ze nog meer werk voor je heeft. Ook weten we al dat na deze opdracht van TipTop er van de centrale nog meer komt (ook nnog even de complete internetsite vertalen). Ondertussen jongen de boekingen voor het hotel ook maar door. Dachten we dit weekend niet meer zo vol te zijn, hebben we weer mensen die wilden verlengen en zijn er last-minute weer een paar leuke boekingen bijgekomen.
Pepijn zat er gisteren even helemaal doorheen. Ik liep de afgelopen dagen een beetje te kwakkelen, en dat met alle drukte erbij werd een beetje te veel.  Gelukkig hebben we iedere dag goede hulp van onze medewerksters. Vandaag heeft Sandra een bijna onmogelijke taak, het is echt veel te veel voor 1 persoon. Eén van ons zal moeten meehelpen om alle kamers weer op tijd schoon te krijgen.

woensdag 23 september 2009

Tot je een ons weegt...


Gisteren hebben we de hele dag voor Jan-met-de-korte-achternaam op een aankomst zitten wachten die uiteindelijk nooit gekomen is. Extra zuur dat het onze Ruhetag was, en de andere aankomende gasten er om 15 uur al waren. We konden zelfs niet even rustig zitten omdat we veel gasten hadden en je toch iedere keer dat de bewegingsmelder gaat naar de receptie moet voor het geval het je check-ins zijn. Tegen sluitingstijd van de receptie hebben we het telefoonnummer gebeld dat de gasten hadden opgegeven. Dit nummer bleek afgesloten. Toen was het ons wel duidelijk dat ze niet gingen komen. Vanmorgen gebeld met de boekingssite en die kwamen met de mededeling dat het opgegeven rekeningnummer ook al niet klopte en dat de incasso van de reserveringskosten dus ook niet gelukt was. Ook op een aanmaning was geen reactie gekomen. Beetje jammer dat ze hierover met ons geen contact hadden opgenomen. We gaan ze er wel even op aanspreken dat dit dus nooit meer zo mag gebeuren. Extra vervelend is dat we je een ander blij had kunnen maken met die kamer. De no-show-rekening is er waarschijnlijk eentje in de categorie "hele dubieuze debiteuren", hij wordt wel opgestuurd, maar zal waarschijnlijk nooit worden betaald.
We hebben het deze week heel erg druk, we zijn bijna helemaal vol, en vandaag kwam een aantal tevreden gasten ook nog met de vraag of ze konden verlengen. Mooi dus, we gaan echt als een trein deze maand! We hebben met nog een week te gaan al veel meer dan vorig jaar september. Eindelijk lopen we de slechte maanden weer in!
De vertaling van de website van het Beierse Woud is gisteren verstuurd, en vandaag kregen we gelijk weer een nieuw projectje van TipTop: slechte engelse teksten corrigeren. We hebben zo hard gelachen om het kromme engels dat de tranen ons langs de wangen liepen. Zo blijken we een collega te hebben waar de meubels allemaal samenspannen, kun je je bij een ander "verheugen" op het bijbetalen voor de sauna, bij meerdere collega’s wordt zeer oninspirerend gekookt (plain cooking) en heeft er iemand een kachel waar 110 gasten in passen. We hebben weer even wat bezigheidstherapie zullen we maar zeggen…
Gisteren bereikte ons overigens ook van de centrale het bericht dat de TipTop-collega in het Weserbergland waar ik in mei was voor de vergadering de deuren voor altijd heeft gesloten. Het hoe en waarom is nog een beetje onduidelijk, volgens de ene bron zijn ze failliet verklaard, volgens een ander konden ze het niet eens worden met de verpachter over de pachtsom en hebben ze zelf besloten ermee op te houden. Weer het zoveelste negatieve verhaal over pachten, wat een bevestiging voor ons is dat wij dat dus terecht niet wilden. Hoe dan ook, er zit natuurlijk een diepe menselijke tragedie achter. De zoon was dezelfde leeftijd als wij en de ouders zouden net met pensioen gaan en het overdoen aan hem.

zaterdag 19 september 2009

Doe joe wont vertaling?


Nou, dan mag je aansluiten achter in de rij! Zoals Pepijn het al omschreef: het jongt maar door voordat de vorige jonkies het nest hebben verlaten. Het was de bedoeling dat we voor de rustige wintermaanden wat omhanden zouden hebben, liefst wat ook nog iets opleverde, maar dit is eigenlijk net even een paar weekjes te vroeg gekomen. Het is ook nog héél erg veel… Veel stress dus om tussen de normale werkzaamheden door wat gedaan te krijgen!
De afgelopen twee dagen waren Heleen en Arno weer hier onderweg naar huis vanaf Kroatie. In tegenstellling tot de heenreis hadden we nu wel de mogelijkheid om gezellig samen te eten en wat te praten. Het is dus 2 avonden veel te laat geworden, ik heb vannacht ernstig te weinig geslapen. Maar ja, zo vaak komen er geen leuke vrienden langs, dus dan mag het voor een keertje wel eens. Het zou deze week eigenlijk doodstil zijn, maar zoals dat bij ons gebruikelijk is hebben we er last minute weer wat bij gesprokkeld. Vanaf maandag hebben we volle bak, een mooi resultaat nog zo laat in het seizoen.
Op dit moment hebben we allemaal hele gezellige gasten, op eentje na die denkt dat we hier op de oosterse markt zijn. Iedere dag komt die weer met de meest belachelijke afding-voorstellen en dat terwijl ze al een absolute bodemprijs heeft en er ook al een gratis upgrade vanwege een lang verblijf gegeven is. Gisteren was de nieuwste actie dat ze met de mededeling kwam dat ze ergens anders wilde gaan ontbijten en dat wij dat dan maar moesten gaan betalen. Als zij hier niet ontbeet, dan konden wij toch het volledige bedrag van een complete maaltijd elders van haar hotelrekening aftrekken? Helaas voor haar staat er in de algemene voorwaarden dat als je aangeboden prestaties die in de prijs inclusief zijn niet gebruikt, je dan geen geld terug krijgt. Ik wacht nog op degene die betoogt dat hij korting wil omdat hij geen laptop heeft en dus de internetverbinding niet gebruikt of dat de sauna in het openbare zwembad groter is dan de onze en wij dus maar de entree voor het zwembad moeten betalen. Eergisteren heeft deze gast overigens haar ongenoegen duidelijk gemaakt dat het ontbijt te laat begon, maar het is nu al bijna 9 uur en ik heb nog geen hond gezien, dus zo belangrijk is dat overduidelijk dan ook weer niet….
We hebben deze week stookolie voor de winter moeten bestellen, voor een heel hotel natuurlijk een gigantische rib uit het lijf. Als je weet dat er een hele grote tankwagen strotjevol met Heizöl speciaal voor ons moet rijden kun je wel bedenken over wat voor hoeveelheden (en ook over hoeveel geld) we dan praten. Nou ja, even 85.000 woorden vertalen van het duits naar het engels en we zitten er behagelijk bij. Tegen die tijd ben ik héél hard aan vakantie toe….

woensdag 16 september 2009

Waarom zou dit normaal moeten zij?

Stel:
-Iemand bestelt in een restaurant eten. Terwijl het eten voorbereid wordt in de keuken besluit deze persoon weg te gaan. Hij wil niet betalen voor het half-bereide eten met het argument dat niet alle tafels vol waren, dus dat hij geen tafel bezet heeft gehouden waar iemand anders wilde zitten. Bovendien hadden alle restaurants in de straat nog tafels vrij, dus de ober moet niet zo zeuren.
-Iemand bestelt een bankstel en laat dat in de winkel meteen apart zetten totdat het bezorgd wordt. Als de bezorgvrachtwagen voor de deur staat, zegt hij dat ze het bankstel weer mee mogen nemen, hij heeft zich bedacht. Hij wil de ondernemer niet voor de ontstane kosten betalen "want er stonden toch nog andere bankstellen in de winkel die hij in de tussentijd had kunnen verkopen".

Als je dit tegen iemand zo vertelt, en vraagt of dit normaal gedrag is, vindt bijna iedereen dit raar. Waarom zou je in een hotel wel hetzelfde mogen doen? Door een kamer te reserveren, ga je een zakelijke overeenkomst aan met een hotelier. Deze rekent erop dat je komt, trekt tijd uit om je reservering administratief te verwerken en je een bevestiging te schrijven, treft voorbereidingen door personeel in te delen, spullen in te kopen en wijst andere boekingen af voor die kamer. In alle hotels heb je annuleringsvoorwaarden, die in dit internet-tijdperk vaak heel soepel zijn. Er komt echter een moment dat je niet meer kostenloos onder je boeking uit kunt. Bij ons is dat in veel gevallen op de dag voor aankomst. De dag van te voren weet je echt wel of je de volgende dag naar dit hotel gaat komen. Om dan daarna nog met argumenten te komen als "ja maar u was toch niet vol" of "ja maar, alle hotels in uw gemeente hadden allemaal nog kamers vrij" is een beetje kinderachtig.
Bovendien hebben zowel de ondernemer als de klant geen volledig inzicht in het gedrag van andere consumenten. Om terug te komen op de voorbeelden: misschien liep er bij het restaurant een grote groep langs die daar graag had willen eten, maar door het raam zag dat ze 1 tafelje te kort kwamen, of misschien hebben er klanten onverricht ter zake de meubelzaak verlaten terwijl ze graag die specifieke bank hadden gekocht als die daar nog had gestaan. Als je op het internet geen eenpersoonskamers meer aanbiedt omdat ze allemaal gereserveerd zijn, weet je nooit of die ene consument die op zoek was naar een single room bij een ander heeft geboekt of dat die grote groep bij een ander hotel heeft gereserveerd omdat ze net 1 kamer tekort kwamen om in dit hotel te passen. En de redenering dat je niet zou hoeven te betalen omdat andere hotels nog kamers vrij hebben slaat natuurlijk helemáál nergens op.

Geloof het of niet: deze twee argumenten zijn de belangrijkste om gratis onder een niet meer te annuleren reservering uit te komen. Juist in het laagseizoen komt dit heel veel voor. En juist buiten het hoogseizoen is  het extra moeilijk om weer van zo’n kamer af te komen. Hoe lullig mensen het misschien ook vinden, je gaat een rechtsgeldig contract met een ondernemer aan waarin dit duidelijk genoemd wordt. En dat contract werkt 2 kanten op. Want als klant accepteer je het toch ook niet als een hotel zegt "er zijn zoveel gasten die nooit komen opdagen of die last-minute afzeggen, dat we uw kamer maar alvast aan een ander hebben verkocht"?

dinsdag 15 september 2009

De drukte voorbij (deze week dan…)

We zitten nog te tollen van de slaap, maar het weekend hebben we goed overleefd! Nu hebben we het een paar daagjes rustig en dan zijn we weer bijna een week helemaal vol. We kunnen dus concluderen dat september als een trein loopt, de eerste helft van de maand hebben we al flink meer omzet dan de eerste helft van vorig jaar september!
Vandaag lijken we voor het eerst in lange tijd een normale Ruhetag te hebben, waarbij we niet alsnog de hele dag in touw zijn voor het bedrijf. We moeten wel naar de accountant en wat boodschapjes doen, maar niet zo drastisch als vorige weken. De weersverwachting was voor gisteren en vandaag niet zo goed, dus mede daarom is het nu even wat rustiger met gasten. Het is net gestopt met regenen en nu komt er een flauw zonnetje door, dus met dat slechte weer valt het ook wel mee.
Voor het weekend hebben we ons hotel in Venete geboekt, een hotel in Lissabon plus de vliegtickets en de cruise hadden we allemaal al, dus we zijn er bijna helemaal klaar voor. Nu nog een reisverzekering en wat leuke reisgidjes…