ons hotel

woensdag 18 augustus 2010

Shoppen

Gisteren goot het pijpenstelen, het was echt nauwelijks een moment droog. Geweldig ongezellig weer dus. En wat moet je dan met een totaal verrregende Ruhetag? Ergens droog en warm binnenlopen dus. Pepijn stelde voor naar het overdekte Donau Einkaufszentrum in Regensburg te gaan. Bijkomend voordeel: daar zit ook de Saturn en we hadden nog een PC terug te brengen. Ze waren helemaal blij verrast dat we 'm zo snel persoonlijk kwamen brengen. Er werd wel 10 keer gezegd dat dat echt niet nodig was geweest, en dat we hem ook portvrij op hadden mogen sturen. Nou ja, we waren toch in de buurt. Ze leken niet verbaasd over de geweldige – kuch – klantenservice van Acer.
Pepijn kon wel een paar nieuwe broeken gebruiken en er was nog een staartje uitverkoop. Het werd echt een running joke: iedere keer als hij met het gordijn van het pashokje in zijn handen stond, ging de mobiele telefoon. En natuurlijk allemaal dingen die alleen hij kon afhandelen… Uiteindelijk is hij goed geslaagd, niet in de uitverkoop, wel voor een leuk prijsje. We hebben uiteindelijk een leuke middag gehad en zijn daarna naar Stadtamhof gereden. Dat is een wijkje van Regensburg op een eiland in de Donau, wat helemaal hip en in opkomst is. Daar zitten hele leuke restaurantjes en hebben we heerlijk gegeten. Het regende ondertussen stug door. Bij thuiskomst vonden we onze eerste boeking voor Oud & Nieuw in de inbox.
Vandaag niets anders dan regen. Het is heel rustig, alleen twee zakenreizigers die heel vroeg (snurk…) moesten ontbijten. Ik zou als vakantieganger ook niet graag met dit weer hier zijn. Vanavond zijn wij weer aan de beurt voor de organisatie van het activiteitenprogramma. Vorige keer dat wij de organisatie in handen hadden is het afgelast wegens slagregens. Er is een grote kans dat vanavond hetzelfde gaat gebeuren. We zijn best moe, dus we zouden het niet heel erg vinden.

maandag 16 augustus 2010

Hè, toch jammer


Vanmiddag belde de Saturn Regensburg. Zij waren er achter dat Acer de computer naar ons had gestuurd ipv naar hen. Of we 'm toch even wilden retourneren. Nou ja, na 8,5 maand toch knap dat ze erachter zijn waar die gebleven was. Niet dat we hem echt gebruikten, maar het was zo'n leuke stunt.
Wat ook echt jammer is, is dat er waarschijnlijk iets in de wond is achtergebleven na de kaakoperatie en dat dit pijn in de kaak veroorzaakt. De tandarts is er nog niet uit wat het precies is wat er op de foto te zien is. Stuk tand? Botsplinter? Het kan theoretisch zelfs gewoon wondvocht of littekenweefsel zijn, maar dat zal niet want dan zou het niet ontsteken. Hij wil eigenlijk het liefste dat ik weer terug naar de kaakchirurg ga om nogmaals onder het mes te gaan, maar iedereen begrijpt dat ik niet sta te springen. Ik heb voorgesteld om het toch nog even een paar daagjes aan te kijken.

vrijdag 13 augustus 2010

Uit de bocht gevlogen


Zucht…ambtenaren…je zou ze af en toe…
Een half jaar geleden ongeveer is Pepijn gaan informeren hoe het moest met de verlenging van zijn rijbewijs. Je mag in Duitsland nog rondrijden met een nederlands rijbewijs totdat hij verloopt, en dan hoef je 'm pas om te ruilen voor een duitse. Lekker makkelijk en voordelig, aangezien die van Pepijn toen we hier kwamen wonen nog 4 jaar mee kon en de mijne zelfs nog 7 jaar. Je mag theoretisch met een velopen nederlands rijbewijs in Duitsland nog rijden (want die kennen geen verloopdatum), maar dan mag je in Nederland en een aantal andere landen niet meer de weg op. Enfin, er werd ons toen meegedeeld bij de KFZ-Stelle die alle documenten, kentekens e.d. regelen dat Pepijn gewoon langs kon komen met zijn oude rijbewijs, zijn paspoort en wat centjes, en dat het dan geregeld zou worden. Hahahahha…..
Gisterochtend ging Pepijn dus vol goede moed naar Kötzting. Ik moet eerlijk zeggen dat we al zo'n donkerbruin vermoeden hadden, want er wonen hier zo weinig buitenlanders dat ze over het algemeen niet weten hoe ze dat soort dingen moeten aanpakken. Het is geen onwil, alleen onkunde. Een uur later kwam Pepijn briesend thuis. Hij had een formulier meegekregen van 5 kantjes om in te vullen en daar moest hij dan mee naar de gemeente voor de nodige stempels. Waarom heeft niemand dat ding de vorige keer meegegeven???? Om 2 minuten voor sluitingstijd stond hij bij de burgerlijke stand die gelukkig nog wilden meewerken, en toen kon hij weer terug naar Kötzting. Nog kreeg hij geen rijbewijs, want ze gingen het opsturen naar de Bundeskriminalamt (zeg maar FBI) om te checken of het geen vervalsing was. Zucht!!! Dat ging 1-2 weken duren en in de tussentijd heeft Pepijn geen rijbewijs. Gelukkig was hij zo slim geweest om zelf een ontvangstbewijsje te typen en dat te laten ondertekenen, want hij kreeg niets, nada, nakkes als bewijs dat hij zijn rijbewijs had afgegeven. Een kopietje van het rijbewijs wilden ze dan nog wel maken, maar dat hadden we ook al zelf gedaan.
Hij heeft maar meteen formulieren voor mij meegenomen, heb ik nog 3 jaar om daar op te studeren…..
Wordt vervolgd….

donderdag 12 augustus 2010

Gierig

Wij verkopen koffie per kopje en per kannetje. Dat is in Duitsland gebruikelijk. Een kopje is 1,50 en een kannetje 2,50. Dat soort prijzen zijn in Duitsland ook vrij normaal. Je betaalt minder voor een kannetje dan voor 2x een kopje, aangezien wij minder handelingen hoeven te verrichten, en je ook maar 1 kopje vuil maakt en 1 koekje op je schoteltje krijgt. Gisteren hadden we een vreemd stel in huis. We vermoedden dat ze normaal niet bij elkaar horen, maar alleen een avondje een hotelkamer gehuurd hadden…nou ja, je begrijpt 'm wel….. Ze bestelden een kannetje met 2 kopjes. Pepijn:"Ah ha, twee kopjes koffie voor meneer en mevrouw". "Euh nee…we willen 1 kannetje delen….". Sorry jongens, óf 1 kannetje met 1 kopje, óf 2 kopjes. Alle consumpties zijn per persoon, als je 1 cola met 5 rietjes wilt ga je maar naar McDonalds….
Goed nieuws is dat het definitief doorgaat met de grote reisorganisatie deze winter. Gisteren belden ze nog om alles af te spreken. Het gaat waarschijnlijk nog 2-3 maanden duren voordat ze ons ook daadwerkelijk gaan verkopen. Ze proberen op dit moment het arrangement ook te slijten aan andere partners. De kans bestaat dat we dus ook nog in de supermarkt enzo komen te liggen….

dinsdag 10 augustus 2010

Hectisch weekend

We zitten nog na te stuiteren van de drukte rond en in het weekend. Dagenlang hebben we beiden maar een paar uur per nacht geslapen, mega veel eten en drinken verkocht, duizenden stuks servies afgewassen, zere voeten, etc. De stapels wasgoed beneden zijn angstaanjagend en we zijn door alle schone lakens heen. Gelukkig is de groothandel net komen leveren, want de koelcel en de voorraadruimte waren grotendeels leeg. Gisterochtend moest ik om 7 uur voor de deur van de supermarkt gaan liggen en daarna weer heel snel naar huis scheuren omdat bijna alle eieren, bakjes yoghurt, brood en melk op zondag opgegaan waren. 
Uiteindelijk hebben we op interet een TV gekocht, die is net geleverd.
Vandaag nemen we het begrip "rustdag" heel serieus: het is half 1 geweest en Pepijn komt net uit bed om te douchen. Straks als hij beschikbaar is ga ik lekker bijslapen. Misschien dat we vanavond nog een terrasje gaan pakken en/of ergens lekker gaan eten. Deze week lijkt het iets rustiger te zijn. Even bijkomen dus….

donderdag 5 augustus 2010

Druk weekje


Het is hoogseizoen. Hard werken dus, al komt de grootste drukte pas dit weekend. Er is in 1 van de kamers een TV doorgebrand, dus dinsdagmiddag zijn we TV's gaan kijken in Kötzting en Regensburg. We konden echter niet slagen: te klein, te groot, te duur, onhandige afstandsbediening, etc. We blijven deze week nog wel even stoelendansen met apparaten. Als we echt helemaal vol komen dit weekend hebben we toch geen tijd om TV te kijken, en kunnen we die van ons wel even uit onze woonkamer halen.
Echt een rustdag voor onszelf hebben we dus dinsdag niet gehad. We waren zowiezo erg laat de deur uit door de drukte. En toen we toch bij de Mediamarkt liepen, hebben we maar gelijk bij de Metro boodschappen gedaan voor het bedrijf. 's Avonds hebben we bij onze favoriete Griek in Cham gegeten. Ik had moussaka, want het gegrilde vlees wat je bij de gemiddelde Griek kunt verwachten kan ik nog niet eten. Nu de pijn wat afneemt vergeet ik soms daar rekening mee te houden. Gisteren ging ik thuis redelijk de fout in met een lamskarbonaatje. Ik heb hem in hele kleine stukjes moeten snijden omdat dat soort vlees kauwen echt nog een brug te ver is.

zondag 1 augustus 2010

Hechtingen eruit


Vandaag zijn de hechtingen uit mijn kaak verwijderd. Voordat iedereen denkt: "Zondag????", de tandarts had toch weekenddienst en vanaf morgen is hij een weekje met vakantie. De hechtingen begonnen steeds meer pijn te doen en moesten er dus dringend uit. Het voelt nu wat beter aan, al leef ik nog wel op pijnstillers. Mijn ouders zijn vandaag naar huis gegaan, ze hebben erg goed geholpen, en we hadden het ook moeilijk zonder ze gered, maar nu is het tijd om het weer zelf te doen. 
Volgend weekend zijn we bijna vol, en gezien het aantal telefoontjes vandaag voor dat weekend komen we ook nog helemaal vol. Er zijn veel grote evenementen in de regio, onder andere de Drachenstich, het vliegfeest in Arnbrück, en een optreden van de in Beieren zeer bekende band Spider Murphy Gang. Handig dat dit soort dingen altijd allemaal tegelijk gepland worden….