Halfpension

We hebben het al vaker gezegd: mensen die halfpension boeken zijn meestal diegenen die helemaal niets lusten. Avontuurlijke mensen boeken namelijk geen halfpension bij een reisbureau, die kijken wel wat er te happen is in het hotel, en anders zoeken ze een eetgelegenheid buiten de deur. Het zijn juist de onzekere types die voor alle dagen van het verblijf vooraf eten bestellen. Wij hebben een aantal jaar geleden al besloten dat wij geen pakketten met halfpension meer via externe kanalen verkopen, alleen op onze eigen website waar het menu duidelijk staat vermeld. Helaas wil onze waardeloze touroperator alleen pakketten met iedere dag halfpension aanbieden. Tot nu toe is dat vaak een probleem gebleken, aangezien hun doelgroep duidelijk niet de onze is. Voor die anderhalve man en een paardenkop die we via hen krijgen ga ik echt niet iets anders aanbieden wat ons concept niet is.

We hebben weer zo'n stel…zucht….Ze stonden hier bij het inchecken al moeilijk te doen of ze 's middags geen warm konden eten. a) dat heeft u niet geboekt en b) dat bieden we niet aan. Nou, dan maar om half 6 eten. Je gaat drie dagen achter elkaar kippensoep zitten eten, want je lust niets anders: geen tomatensoep, geen champignonsoep, geen ander voorgerecht, nee echt heeeelemaal niks. Waarom boek je een driegangenmenu als je geen nagerechten eet en je ook geen koffie of thee toe wilt? We hebben naast ons dagmenu (door schade en schande wijs geworden) ook een vast menu met simpele dingen zoals gehaktballen of zalm. Ook dat was te moeilijk. Vervolgens bestel je van het dagmenu eendenborstfilet met bosvruchten-cassislikeursaus en klaag je dat de saus zoetig smaakt. Ze hield er maar niet over op. Vanmorgen bij het ontbijt begon ze er weer over. Eerlijkheidshalve moet ik zeggen dat juist dit specifieke gerecht al jaren op onze kaart staat, een grote renner is en we er alleen maar complimenten over krijgen.

De nieuwe saunasturing is net geleverd. Pepijn kan dus straks meteen aan de bak en hem inbouwen. Met een beetje geluk doet de sauna het dan vanavond weer.

Botte e-mail

Soms helpt het als Pepijn zijn nederlanderschap even helemaal waar maakt. Nederlanders staan tenslotte bekend om het feit dat ze direct en eerlijk, maar daardoor een beetje bot zijn. Vooral als ze vinden dat ze onheus bejegend worden, en helemaal als er geld in het spel is, komt de geest uit de fles. Ik kan er ook wat van, maar soms helpt het engelse bloed wel eens om de zaak nog even af te remmen. Gisteren had ik de boekhouding gedaan, en dus kon ik Pepijn vertellen dat onze waardeloze touroperator al weer niet op tijd de openstaande rekening had betaald. De eerste afrekening was al een drama, daar hebben we 2 maanden op moeten wachten door een groot assortiment aan smoezen, en we waren vast besloten niet weer 2 maanden op ons geld te wachten.

 Vanmorgen toen ik uit bed kwam had Pepijn een botte email geschreven aan de touroperator en er als attachment een rekening bij gedaan, met aanmaningskosten en boeterente. Hij heeft er ook in gezet dat als dit zo door ging, we aankomende gasten met een voucher van hen voortaan hier bij checkin om geld gingen vragen. Om 15 uur moest ik even voor iets anders internetbankieren, en tot onze grote lol zagen we een spoedoverboeking, mét boeterente en inkassokosten. Kijk, dan helpt het dus om de zaken onduits aan te pakken…

Vandaag hebben we Ruhetag, maar we wachten op een aankomst. Pepijn is heerlijk aan het klussen. Hij bouwt een afgescheiden ruimte in de bijkeuken en is druk aan het verven, timmeren, boren, de elektra verleggen, enz. Het bedieningspaneel van de sauna heeft een storing, er is een nieuw onderdeel besteld wat deze week binnen zou moeten komen. De sauna is dus tijdelijk buiten gebruik en Pepijn heeft de kans waargenomen om de kitranden in de douche te vernieuwen. De douche in de saunaruimte veroorzaakte steeds een beetje lekkage en we hopen dat dat nu opgelost is.

Zuchtmeisje

Een zuchtmeisje is eigenlijk een benaming voor een Franse zangeres die zo zuchtend zingt. Wij hebben ons eigen zuchtmeisje: een van onze medewerksters praat zeer zuchtend als ze iets van ons wil. Het werkt averechts bij mij: ik heb liever dat ze gewoon zakelijk zegt "Ik kan niet komen vandaag" of "Ik heb geld nodig", dan dat er heftig gezucht wordt, gevolgd door een klagelijke litanie van een paar minuten met veel gezucht dat de kinderen ziek zijn, de hond heeft overgegeven en dat de auto alweer niet start. Vanmorgen was het weer zo ver, om half 8 hing ze aan de telefoon dat er weer een kind ziek was. Die kinderen moeten vreselijk ongezond zijn, die zijn echt iedere keer ziek. Dat wordt dus weer zelf stofzuigen vandaag. Grrr….

Verder is de uitnodiging voor het feestweekend in Berlijn binnen. We wilden er wel heen, maar toen we het rationeel gingen bekijken hebben we toch besloten niet te gaan. Te ver voor twee dagen, en veel te duur. De desbetreffende vrijdagochtend zouden we nog vertrekkende gasten hebben. Zelfs als die vlot de deur uit zijn, kunnen we nooit op tijd in Berlijn zijn voor het vrijdagavond-programma: 600 km plankgas scheuren en dan te laat binnen komen rennen. De volgende dag begint de feestelijke uitreiking al redelijk vroeg, en zien we dus niets van Berlijn (Pepijn is nog nooit in Berlijn geweest, beetje zonde dus). Op zondag hebben we aankomende gasten met halfpension, dus je moet een redelijke tijd thuis zijn om ze op te vangen en te koken. Dat betekent dat we uiterlijk 8 uur 's ochtends moeten uitchecken (fijn na een late avond) en dan weer 600 km moeten terugscheuren. We hebben ook eens even opgeteld wat dat weekend ons gaat kosten: 2 nachten hotel, feestelijk diner met de collega's, theatervoorstelling met de collega's, 2x lunch onderweg, veel drankjes, 1200 km diesel verstoken, parkeerkosten, openbaar vervoer in Berlijn, en dan natuurlijk nog de prijsuitreiking. Tel daar de gederfde inkomsten bij op omdat het hotel op vrijdag- en zateravond dicht moet (het is rustig, maar in het weekend heb je altijd wel wat gasten), en je komt al snel boven de 1000 euro uit. Kuch…kijk, daar ga ik nou heel hard van zuchten….

Het zit in het water....

De bandensporen op ons grasveld zijn nog vers, of we hebben vandaag alweer onze portie rare snuiters gehad. De leukste was deze email: "Ik wil graag mijn hotelvoucher '3 dagen met ontbijt in het Kuurhotel in Spiegelau' woensdag bij u inwisselen. Heeft u dan nog wat vrij?" En dat stuur je naar Hotel Haus am Berg in Lam….Op de vraag of hij wel het goede hotel had hebben we nooit meer iets gehoord.

M'n grasveld!!!

Gasten blijven je verbazen. Vandaag hadden we er eentje waar we nog steeds een beetje verdrietig van zijn. Een aankomende gast is onze voortuin geheel ingereden: door de aarde, over het wandelpad, over het grasveld en is in onze voortuin voor de gevel bij de kamers tot stilstand gekomen. Er loopt nu een diep bandenspoor over het gras wat zeker tot ver in het najaar nodig gaat hebben voordat er weer gras op groeit. De gast sluit zijn auto af en komt rustig naar binnen gewandeld. Vervolgens vraagt hij ook nog of hij de auto zo kan laten staan. "Nou, u staat overdwars midden in de voortuin, er kan niemand meer de trap naar de parkeerplaats op of het tuinpad gebruiken, bovendien is dit niet goed voor het gras, dus we zouden graag willen dat u uw auto uit onze voortuin haalt". En niet begrijpen wat nou het probleem is hè? Dit is een bejaarde wiens rijbewijs ze onmiddellijk moeten afnemen…..

Hoeveel sterren??

Iedere drie jaar moeten de hotelsterren vernieuwd worden. Logisch, in drie jaar kan er een hoop veranderen, zoals verbouwing, achterstallig onderhoud of zelfs wisseling van eigenaar of pachter. Je vult een vragenlijst in en dan komt er een commissie controleren. Dit grapje kost je elke 3 jaar 500 euro. Aan de hand van de vragenlijst kun je zelf inschatten waar je gaat uitkomen qua sterren en eventueel wat kleine dingetjes veranderen. Gisteren kregen we een fax van de Beierse hotelsterrenkeuring: "Wij hebben besloten om u voorlopig op basis van de ingevulde vragenlijst Drie Sterren Superieur te verlenen. Uiteraard hangt de uiteindelijke verlening af van de beslissing van een commissie die u in de komende weken zal bezoeken". Euh…. ook wij hebben de puntenlijst en een rekenmachine, en wij komen met de beste wil van de wereld niet aan de 3+… We zouden ruim in aanmerking komen voor de 3 sterren, wat we nu ook hebben. Het zal ons benieuwen wat de commissie vindt. We hebben samen besproken dat als ze ons de 3S geven dat we het bord wel aan de gevel hangen, maar dat wij voorlopig bij reisorganisaties en hotelwebsites met 3 sterren blijven werven, aangezien wij vinden dat dat beter bij de inrichting en sfeer van ons hotel past. We hebben op dit moment op bijna alle beoordelingssites een 8,2 of 8,3, en dat willen we graag zo houden. Een te hoge sterrenklassificatie kan makkelijk tot teleurstellingen leiden en dus slechte recensies.

Sinds gisteren zie ik er nog 10 jaar jonger uit. Mensen schatten mij zowiezo vaak geen 37, maar eerder ergens tegen de 25-30. Nu ik een slotjesbeugel heb in mijn onderkaak, denkt iedereen helemaal dat ik 17 ben. Een slotjesbeugel heb je als kind, niet als volwassene…. Het was een lange zit bij de orthodontist. Gelukkig was parkeerbeheer in Viechtach niet langs de auto geweest, dan had ik een vette bon gehad… De beugel zit onprettig, maar niet dramatisch. Het vervelendste was het implanteren van een pin. Omdat ik nogal veel tanden mis aan de achterkant van de onderkaak, moet de beugel aan iets anders worden bevestigd. Na de orthodontist ging ik nog even boodschappen doen. Ik wilde de hele Aldi wel bij elkaar gillen, zelf met zware pijnstillers die ik standaard in mijn tas heb. Bij de kassa stond ik letterlijk te klappertanden van de pijn. Gelukkig is het een stuk beter inmiddels. Nu heb ik weer last van het uiteinde van mijn beugel, want die loopt bij mij natuurlijk niet helemaal door naar achteren door ontbrekende tanden, en prikt het ijzerdraad lelijk in mijn wang. We moeten maar even creatief worden met gereedschap uit de werkplaats….

Verder is het hier aan het dooien, natuurlijk weer precies het weekend van het WK slalom voor dames op de Arber. De hele week was het berekoud en eergisteren hadden we nog een pak sneeuw erbij, en vanaf het midden van de aankomende week gaat het weer sneeuwen. Zucht! De timing is weer perfect. De Worldcup doet bij ons nooit veel qua gasten. De meeste toeschouwers komen uit de eigen regio.

Alles gaat z'n gangetje

Het is rustig, vrij normaal voor de tijd van het jaar. Vandaar dat het ook een tijdje rustig geweest is op de weblog. Een andere reden is dat er vrienden van Harald te logeren waren op hun heen- en terugreis naar/van Oostenrijk, die inmiddels in de loop der jaren ook wel meer dan alleen bekenden van ons geworden zijn. Veel te gezellig dus!

Er ligt hier nog steeds veel sneeuw en het is ook erg koud, maar nieuwe sneeuw is er (gelukkig) even niet bijgevallen. We vermaken ons prima binnenshuis. De afgelopen week ben ik druk bezig geweest met de kwartaal- en jaarafsluiting en gisteren heb ik alles naar de accountant gebracht. Zo, dat was 2010! Pepijn is in de badkamers de voegen opnieuw aan het kitten. Iedereen weet van zijn eigen badkamer dat het af en toe moet gebeuren omdat de kit verkruimeld, niet meer goed hecht of in dit geval lelijk verkleurd. Wij hebben dan gelijk 16 badkamers te doen. Verder is Pepijn druk bezig om onze nieuwe website steeds leuker en beter te maken. Tot nu toe eerst in het duits, want we hebben in de winter nauwelijks buitenlandse gasten. Dat gezegd, we hadden het weekend Nederlanders en nu hebben we Hongaren, maar dat is vrij uitzonderlijk.

Gisteren zijn we niet samen weggeweest. Pepijn had behoorlijk slaapgebrek door de gezelligheid de afgelopen dagen, dus hij wilde niet mee naar de accountant en bovendien was het waterkoud. Daarnaast hadden wij gisteren en vandaag de organisatie van het activiteitenprogramma. Gisteren moest Pepijn dus 15 lunchpakketten maken en standby staan voor kleine hand- en spandiensten bij het sneeuwschoenwandelen, en vanavond moeten we de Glühwein schenken en het kampvuurtje aansteken bij de nachtwandeling.

Maandag heb ik bij de tandarts afgehapt en nu worden de tandjes gemaakt. Over een paar weken kan ik dus echt weer lachen. Vrijdag gaan we voor de volgende lading blik naar de orthodontist, dan komt als alles goed is de beugel.