ons hotel

woensdag 16 maart 2011

Jetlag


Wat doe ik om 2 uur 's nachts achter de computer? Ik heb een jetlag. Ik heb geen vliegtuig gezien, maar zo voelt het in ieder geval. Er is al bijna een week geen update omdat we een te druk sociaal leven hebben gehad. Mag ook wel eens. Heleen en Arno waren op bezoek, en dan slaap je te weinig door de lange gesprekken 's avonds. Maandag was het galabal van de Beierse hotelbond. Het was weer vanouds gezellig, om kwart voor 5 lagen we in bed. De belachelijk slechte band van vorig jaar was ingeruild voor een goede, ze hadden de irritante presentatrice afgeserveerd en de pauzeact was van hoog niveau. Het eten en de aankleding is elk jaar super. Ik merk wel dat we echt te oud worden voor dit slaapgebrek. Het hakt er toch heel erg in. Gisteravond konden we onze ogen niet openhouden, om 20 uur lagen we in bed, nagestaard door enigzins verwarde katten. Nadeel is dan wel dat je om 2 uur wakker wordt en niet meer kunt slapen….
Verder hebben we het druk met van alles en nog wat. Het werk heeft natuurlijk 5-6 dagen bijna geheel stilgelegen, daarnaast zitten we weer eens vol met plannen. We hebben besloten onze slaapkamer te verhuizen naar beneden. Onze slaapkamer zit nu in de nok van het dak, en is in de winter ijskoud en in de zomer veel te heet. Het is nu maart en 16 graden, en we drijven nu al weg als de zon op het dak heeft gestaan. Bovendien veroorzaken we door een krakende houten slaapkamervloer overlast voor de gastenkamer die er schuin onder ligt. We gebruiken onze droogruimte beneden steeds minder omdat we steeds meer huurwas hebben, en dat is een mooie grote koele ruimte met grote verwarming en daglicht, direct tegenover de badkamer. De waslijnen gaan naar het wasmachinehok.
Daarnaast hebben we besloten eindelijk eens onze woonkamer te gaan verven. Daar zijn we bij onze verhuizing zo ingetrokken zonder er iets aan te doen. We hebben er lang over nagedacht wat we er eigenlijk mee willen, en zijn tot de conclusie gekomen dat we bijna nooit in onze woonkamer zitten, omdat het meestal gewoonweg te druk is en je vanuit de woonkamer geen zicht hebt op de gasten. We eten ook meestal in de keuken. Wat moeten we met een woonkamer van 46 m2 die aan de ene kant 3 meter en aan de andere kant 5,5 meter hoog is met openslaande deuren naar het openbare terras? Deze ruimte schreeuwt om een beter gebruik. We gaan hem in ieder geval tot oktober gebruiken als ontbijtzaal/vergaderzaal. Als we vol zijn is het huidige restaurant wel wat krap voor al die ontbijters, en bovendien zijn we 's avonds nog erg lang bezig met ontbijt dekken als de gasten eindelijk hun bier op hebben en naar bed gaan. Als vergaderzaal kunnen we er nog geld (en punten voor de volgende keuring) mee verdienen ook. Oud meubilair hebben we in overvloed in de opslag, de inrichting gaat nauwelijks iets kosten.We moeten alleen even de deur van de woonkamer eruit halen en voor onze wenteltrap plaatsen.
Naast de droogruimte hebben we een klein kamertje wat nu (slecht) gebruikt wordt voor glazen- en serviesopslag. Gezien de maten van de bank en de stereokast is dit een ideale tv-kamer. Er ligt een ongebruikte tv- en Lan-kabel in het plafond boven, dus die kun je zo doortrekken en aansluiten. Het mooie is bovendien dat er een deuropening zit naar het nooit uitgebouwde deel van het pand. Die doorgang is nu dichtgetimmerd, maar indien de woonkamer echt permanent voor de gasten wordt bestaat de mogelijkheid op lange termijn uit te breiden op de benedenverdieping. Het plan is bovendien om nu eindelijk onze badkamer af te gaan werken. De komende weken is het belachelijk rustig met gasten, dus we komen waarschijnlijk een heel eind voordat het hoogseizoen echt losbarst. Gistermiddag hebben we even verf gehaald, de tegels voor de badkamer hebben we al heel lang klaar liggen.

donderdag 10 maart 2011

Je ergste nachtmerrie

In de nacht van maandag op dinsdag is het leuke Hotel Mooshütte in Lohberg (het dorp naast Lam) volledig afgebrand. De schade bedraagt meer als een miljoen euro. Door domweg groot geluk zijn alle gasten en personeelsleden er ongedeerd uitgekomen. Rond half 2 's nachts reden twee brandweermannen na hun avonddienst naar huis van Bayerisch Eisenstein door het bos van de Arber richting Lohberg, en zagen vlammen uit de balkons en het dak slaan. Het vuur moet al vreselijk intens geweest zijn dat je dat vanaf de weg kon zien. Op die weg rijdt na 21 uur eigenlijk bijna niemand, misschien 1 auto per uur. Wie weet hoe lang het vuur toen al brandde. De 39 aanwezigen sliepen op dat moment allemaal nog heerlijk, zich niet bewust van het grote gevaar waarin ze verkeerden. De 2 brandweermannen hebben meteen iedereen wakker weten te krijgen. Een extra complicatie was dat mobiele telefoons daar geen bereik hebben, en de hoteltelefoon het al niet meer deed, en iemand dus een flink stuk terug moest rijden om vanuit een ander hotel 112 te kunnen bellen. 22 brandweerkorpsen uit de wijde omgeving, tot Cham en Regen aan toe, konden toen al voor het pand niets meer doen. Een groot probleem was het gebrek aan water. De Mooshütte was niet aangesloten op de openbare waterleiding, en doordat het al weken niet geregend heeft, was de eigen bron bijna droog. Blusvoertuigen moesten een pendeldienst uitvoeren naar de Grote Arber waar het bassin van de kunstsneeuwinstallatie werd leeggepompt.De nachttemperatuur was op dat moment min 10, dus veel lokale vijvers en riviertjes waren ook nog bevroren.

Als je de foto's ziet is het een wonder dat iedereen ongedeerd is. Wij kennen de eigenaar niet persoonlijk (de meeste hoteliers kennen we hier in de omgeving wel), maar we kunnen ons het verdriet goed voorstellen. Hun slogan op hun website is "Heute schon Glück gehabt? So schnell kann es gehen!" Dat is wel een beetje wrang in deze context natuurlijk: zo snel kan je geluk ook weer weg zijn bij brand…. Ze deden erg hun best, renoveerden veel, hadden een eigen kruidentuin, organiseerden daar ook rondleidingen in. Iedereen die wel eens van de Kleine Arbersee naar de Grote Arber is gewandeld kent de Mooshütte.
Ik weet van een collega uit de omgeving van Würzburg die na een brand bij diens collega een deel van het personeel heeft overgenomen, tot grote tevredenheid van alle 3 de partijen. Wij hebben dringend een extra schoonmaakster nodig vanaf volgende maand, en een klusjes/tuinman voor 1-2 dagen in de week. Pepijn vindt het lijkenpikkerij en voelt zich er niet goed bij. Ik vind het gewoon een aanbod wat je een collega kunt doen.

dinsdag 8 maart 2011

Wonderen bestaan…


Vandaag een mailtje van onze contactpersoon bij de nog niet genoeg afgekraakte touroperator: Ze geven ons het allotment kamers terug. Joehoe! We zijn erg blij dat we dit blok aan ons been kwijt zijn! Nu kunnen we vol naar de toekomst kijken en zelf voor april en mei lekker gaan verkopen…

De lente komt eraan

Pepijn heeft zich goed uitgeleefd dit weekend. In alle badkamers werd het wandpaneeltje opengeschroefd en werd de tijdschakelaar gerepareerd. Het is een intelligent ding van solide kwaliteit: hij slaat pas na 3 minuten aan, zodat je 's nachts even snel naar het toilet kan zonder al te wakker te worden, en als je het licht uitdoet blijft hij nog 3 minuten nalopen. Alleen in kamer 7 ontbreekt hij helemaal en in kamer 19 moet er nog even op gestudeerd worden, want die heeft kuren. Op Ebay vonden we er eentje te koop voor een prikkie, dus die is nu onderweg naar ons en kan dan in kamer 7 gemonteerd worden.
Het is al dagen prachtig weer, dus heeft Pepijn nog even wat fruitbomen gesnoeid in de tuin voordat ze uitlopen. De winterinval was natuurlijk extreem vroeg dit jaar, dus waren we er in de herfst niet snel genoeg bijgeweest. Ondertussen heb ik mij uitgeleefd in de eigen woonkamer. Arno en Heleen komen donderdag een paar dagen langs. Reuze gezellig natuurlijk, en het is redelijk rustig deze week. Het is hier zoals gezegd volop lente. Elke dag prachtige zonneschijn en een aangenaam temperatuurtje overdag. Maart is bij ons altijd heel erg rustig, maar omdat er nauwelijks sneeuw ligt (alleen op de Arber) missen we deze carnavalsvakantie wel wat meer gasten dan normaal. Aan de andere kant kan er al fijn gewandeld worden, dus uiteindelijk gaat de maandomzet zelfs hoger uitvallen dan gemiddeld.
We wachten met spanning af wat de volgende week de reclamecampagne van onze nieuwe Oostenrijkse touroperator gaat doen. Dat wordt weer zo'n top-of-flop-actie in onze ervaring: of het loopt als een trein, of helemaal niet. Ondertussen liggen we nog altijd overhoop met onze nog niet genoeg afgekraakte touroperator. Wij willen de kamers die zij in allotment hebben terug, ze doen er niks mee, de resterende looptijd is te kort om nog een zinnige campagne te starten, maar wij hebben een probleem als we de kamers zelf verkopen en ineens hebben we dan een overboekingssituatie als ze toch wat verkopen.

zondag 6 maart 2011

Valsheid in geschrifte loont in Duitsland

Deze week lijkt alles in Duitsland in het teken te staan van het vertrek van defensieminister Karl-Theodor Freiherr von und zu Guttenberg. Voor wie het niet heeft gevolgd: Guttenberg studeerde rechten in Bayreuth. Daar deed hij 7 jaar over en studeerde in 1999 af met slechts het cijfer "voldoende" (een zesje dus). In 2006 ging hij zijn proefschrift schrijven, dat in 2007 al af was (475 pagina's naast een drukke baan als parlementslid, knap hè…). Om onduidelijke redenen werd het werk pas in 2009 vrijgegeven, en reeds begin 2010 begon het wetenschappers en andere geinteresseerden op te vallen dat zij citaten uit hun eigen werk en andermans werk herkenden. Een bekende jurist van de universiteit Bremen nam in januari 2011 contact op met de  universiteit Bayreuth dat hij wel heel veel van zijn eigen geschriften herkende. Al snel was een rel geboren. Binnen een paar dagen werden 80 passages gevonden, velen meerdere pagina's lang, die woordelijk overgeschreven waren uit publicaties van anderen, zonder bronvermelding. Nog ernstiger was het dat zonder voorafgaande toestemming informatie uit vertrouwelijke stukken van de Bundestag, die niet voor de openbaarheid bestemd waren, gebruikt waren in het proefschrift. Toen de universiteit Bayreuth hem zijn doktorstitel afnam en de ophef te groot werd, trad de minister af. Inmiddels zijn volgens Wikipedia op 324 van de 391 onderzochte pagina's tekst (excl literatuurlijst, inhoudsopgaven, etc), dus op 82% van de bladzijden, gevallen van plagiaat gevonden. In totaal zijn er lange, letterlijk overgeschreven, passages uit meer dan 120 andere werken ontdekt zonder bronvermelding. De universiteit Bayreuth heeft aangekondigd dat zij aangifte bij justitie heeft gedaan van valsheid in geschrifte. Er zijn inmiddels 80 aangiften gedaan door wetenschappers en instanties in verband met schending van hun copyright.
Je zou denken dat de duitsers met rotte tomaten naar Guttenberg zouden gooien als hij zich op straat waagde. Niets is echter minder waar. Hij is de grote volksheld. 75% van de duitsers vinden dat hij onheus bejegend is en willen hem terug. Er zijn manifestaties "Guttenberg voor Bundeskanzler". CSU-partijleider Seehofer heeft al gezegd dat als hij binnenkort met pensioen gaat, dat zu Guttenberg hem dan gaat opvolgen. Geen discussie mogelijk. Op Facebook heeft Guttenberg ondertussen al meer dan 411.000 volgelingen, en de pagina "Guttenberg moet weg" heeft maar 7 fans. Dagelijks ontvang ik van collega's en bekenden via Facebook oproepen om acties vóór Guttenberg te steunen. Vanmorgen vond ik een nog achterlijkere in mijn inbox: er is inmiddels een bankrekening geopend om geld voor hem te doneren. In een paar uur tijd hebben al 2029 mensen dat gedaan. En dat terwijl de familie zu Guttenberg en ook de schoonfamilie von Bismarck tot de Top 10 van de rijkste adelijkste families van Duitsland behoren, en de donateurs duidelijk niet. Heel Duitsland is collectief gek geworden.
Inmiddels loopt er trouwens ook een onderzoek tegen de universiteit Bayreuth. Die zou in 1999 en ook in 2007 in totaal 750.000 aan onduidelijke donaties van een stichting onder voorzitterschap van de familie zu Guttenberg hebben gekregen. De jaartallen vallen ineens wel heel erg op…

zaterdag 5 maart 2011

We hebben het overleefd!


Pfoe…het blijft toch erg spannend… Jij vindt wel dat je een leuke toko hebt, maar dan komen er 2 ambtenaren die je hele bedrijf met een stofkam navlooien, en die vinden altijd wat. Dat is net als de Keuringsdienst van Waren en andere van dat soort instanties. Ze waren echt gigantisch grondig: de bedden werden bijvoorbeeld helemaal afgehaald om de kwaliteit te bekijken. Tsja..toen vonden ze een kussen waar een vlek op zat. Zou natuurlijk niet moeten mogen, dat zeg ik gelijk, en het is ook hun job, maar als je maar diep genoeg graaft vind je altijd wel zo'n foutje. Er werd zorgvuldig gekeken hoe wij reageerden, en toen sloeg de sfeer ineens om: we kregen uitgebreid lof op de sauna en de bibliotheek, ze vonden nog 11 bonuspunten extra waarvan ze van mening waren dat we dat en onrechte niet als faciliteit aangemeld hadden, en na een korte optelling van de punten werd ons medegedeeld "geen twijfel mogelijk, drie sterren, zowel qua puntenaantal, inrichting als uitstraling". Ook waren er complimenten voor ons, ze konden aan alles zien met hoeveel liefde we het deden.
Ze kwamen met de suggestie om een schakelaar in te bouwen in de badkamerventilator waardoor de ventilator nog een paar minuten na het uitdoen van het licht doorloopt, zodat de badkamers niet zo vochtig worden en je minder vaak je kitranden hoeft te vervangen. Dat hadden we zelf al jaren in ons hoofd, maar ja, een hoop geld hè om alle badkamers te doen. Zojuist zaten we dus even op internet te zoeken wat zoiets zou kosten en hoe je het dan in moet bouwen. Pepijn maakt een badkamerschakelaar open om te zien of het geadverteerde apparaatje erin zou passen, en wat zien we tot onze grote verrassing: er zit een tijdschakelaar in! Iemand heeft bewust in alle badkamers het draadje losgetrokken zodat hij het niet meer doet. Zucht! Dat staat dus al 5 jaar onnodig op het verlanglijstje. Een schroevedraaiertje en 5 minuten later had kamer 10 een badkamerventilator met 3 minuten nalooptijd. Weer iets op de to-do-list! We hebben het al vaker gezien dat het pand als kwalitatief hoogstaand hotel is gebouwd, maar dat onze voorgangers om welke reden dan ook het raar amateuristisch hebben verziekt. Het dichtgeplakte- en geschroefde receptieraam, de verkeerd aangesloten coax-kabels en de versperde dubbele deur in het restaurant vielen natuurlijk ook in die categorie.

woensdag 2 maart 2011

De koningin komt….

Zo voelt het wel. Er wordt al dagen gepoetst en de puntjes worden op de i gezet nadat we het nieuws kregen dat de hotelcommissie vrijdag komt. Morgen komen beide dames helpen. Nog een keertje de hele lijst met criteria door om te checken of alles aanwezig is: geen zeepje in de badkamer, geen schoenlepel of niet-coordinerende kledinghangers in de kast betekent puntenaftrek. Wie onze log drie jaar geleden al volgde weet dat we reden hebben om zenuwachtig te zijn. Als ze willen, dan zoeken ze net zo lang totdat ze iets vinden om je op af te keuren.
Gisteren had ik mijn eerste controle bij de orthodontist. De beugel zit er al weer 4 weken in. Ik kreeg complimenten over de uitstekende mondverzorging en ze waren lichtelijk verbaasd dat alle slotjes nog netjes vast zaten, dat zien ze blijkbaar vaak anders. De schroeven zijn aangedraaid, dus het voelt allemaal weer erg rottig aan. Over 4 weken mag ik terugkomen. Gistermiddag was boodschappen-middag. Dat was niet zo erg, want ons leuke uitje hadden we natuurlijk in het weekend al gehad. We waren toch al in Viechtach, dus zijn we doorgereden naar Deggendorf naar de groothandel. Ook moesten we even naar een bouwmarkt voor kastplankdragertjes en 2 WC-borstels. 's Avonds hebben we bij onze favoriete pizzeria in Bodenmais gegeten. Daar waren we al een tijdje niet geweest. Het duurde natuurlijk wel eeuwig totdat ik mijn pizza in ieniemienie-stukjes gesneden had. Lastig hoor, zo'n beugel….