Spoedopname

Maandagavond kreeg ik ineens stekende pijn in mijn onderlijf. Heel erg pijn. Omdat we laat en slecht gegeten hadden, zocht ik er eigenlijk eerst niets achter. Dinsdag was het iets minder, maar begon ik ineens te bloeden. Pepijn vond dat ik op moest bellen naar de kliniek in München. Daar waren ze het met Pepijn eens dat dit niet normaal was. Een beetje bloedverlies tot 4 weken later was normaal, zeurderige pijn ook, maar ineens heftig bloedverlies en steken 3 weken na de operatie niet. Pech: de chef-arts was naar een congres en volgende week weer aanwezig. Gezien de ernst van de klachten leek het de assistente een goed idee dat hij er zelf naar keek, en maakte een afspraak voor volgende week donderdag. (eerder ging niet).

Iedere dag sliep ik steeds meer deze week , dinsdag stond ik pas om 14:00 uur op, dinsdagavond ging ik om 22 uur helemaal kapot naar bed, om woensdagmiddag pas om 16:45 uur wakker te worden. Woensdagavond lag ik er weer om half 10 in. Donderdagochtend was ik het zat: naar de huisarts, en wel meteen. Gelukkig was ik zo bijdehand geweest nuchter te blijven, ik had al zo'n voorgevoel.... De huisarts vertrouwde het ook voor geen meter. Hij twijfelde tussen een beginnende blindedarmontsteking en rechter eierstokontsteking, en wilde mij zo snel mogelijk naar een ziekenhuis hebben. Natuurlijk niet in Cham, dat was wel duidelijk na hun poging mij te vergiftigen vorige keer. Hij raadde het Barmherzige Brüder St. Elisabeth in Straubing aan, aangezien die volgens hem een hele goede gynaecologie-afdeling hebben, en ook prima raad met een blindedarmontsteking weten. Hij belde meteen voor mij op dat ik eraan kwam. Wij zijn nog even snel thuis geweest om het personeel te instrueren en even een "vluchttasje" in te pakken met wat toiletspullen, nachthemd, ondergoed e.d. voor het geval ik moest blijven.

Bij aankomst in Straubing mocht ik meteen door naar de gynaecologieafdeling, waar een leuke en kundige vrouwelijke arts mij al opwachtte. Het hele team op de afdeling heeft meerdere keren excuus geuit dat het zo lang duurde, maar wij vonden het supersonisch snel gaan allemaal (en zeer professioneel). Na een echo was de arts van mening "daar zit wat achter de baarmoeder bij de eierstok". Er kwam een tweede arts bij, en samen dachten ze dat het een bloeduitstorting of inwendige bloeding van de vorige operatie was, die er onmiddellijk uit moest. Een ontsteking was onwaarschijnlijk, daarvoor waren mijn bloedwaarden te goed. Meteen kreeg ik een bed toegewezen, ik mocht de afdeling niet meer af, tijd om de tas uit de auto te halen was er niet meer, ik stond nog met mijn kleren aan naast het bed toen ik al werd afgehaald voor de operatie. Ik had op verzoek zo'n fijne slaappil gekregen als in München, maar er werd bij gezegd dat die niet meer op tijd ging werken. De rit met het bed naar de ruimte waar ik op een operatiebaar werd gelegd heb ik nog meegemaakt, daarna weet ik gelukkig helemaal niets meer.

Ik werd uren na de operatie wakker, met minimale pijn, en had meteen praatjes voor tien. Toen Pepijn 's avonds laat nog even op bezoek kwam was hij verbaasd hoe goed het ging. Om half 10 kreeg ik van de zuster een bordje eten: 3 bruine boterhammen met een kaasplateau. Ik had zo'n honger, het was een feestmaal. Na een goede maar korte nacht (welke idioot monteert geen gordijnen in een ziekenhuiskamer???) kwam de chef-arts die de operatie had uitgevoerd aan het bed. Ik mocht meteen naar huis, zo goed ging het met mij. Hij vertelde dat er nooit met zekerheid zal komen vast te staan wat er nou eigenlijk gebeurd is, maar dat mijn rechter eierstok en mijn blindedarm aan elkaar gekleeft zaten en dat was gaan irriteren en licht gaan ontsteken (wat heb ik toch een goede huisarts!). Nog 1 of 2 dagen langer en ik was echt een absoluut noodgeval geworden en was beide organen kwijt geweest. Waarschijnlijk is dit gebeurd nadat de endometriose van mijn eierstok is gelaserd in München, en bij de genezing is het per ongeluk aan elkaar gegroeid. Alle organen zijn gered, maar de komende weken moeten uitwijzen of mijn blindedarm het gaat redden. Aangezien ze de operatie konden doen via de al aanwezige sneden in de buik, en er voor een blindedarmoperatie nieuwe incisies gemaakt moesten worden en het niet duidelijk was of de blindedarm er daadwerkelijk uit moest, hebben ze besloten de blindedarm erin te laten zitten. Misschien zitten we er binnenkort dus weer....

Vandaag is het dorpsfeest hier in Frahels. Van taarten bakken is dit jaar natuurlijk niks gekomen, dat begrijpt iedereen. We gaan straks heel even langs om onze neus te laten zien, maar na 1 mineraalwater ga ik weer naar huis. Omdat ik mij zo goed voel, moet ik oppassen dat ik het niet overdrijf.

Wasgoed

Zo...alweer een (drukke) week voorbij! Het weer is hier niet echt super op dit moment (koud en af en toe heel nat), maar dat mag de pret niet drukken. Morgen hebben we weer een officiele katholieke feestdag (Fronleichnam), dus dan is weer alles dicht. Het betekent voor ons wel weer goede zaken, want iedereen in Beieren, Baden-Würtemberg en Oostenrijk heeft een lang weekend vrij. We waren helemaal vol, maar door het slechte weer hebben een aantal gasten die nog de mogelijkheid hadden zonder kosten te annuleren van de mogelijkheid gebruik gemaakt. Mei hebben we weer met een dikke omzetplus afgesloten, al hebben we natuurlijk hogere personeelskosten de laatste weken omdat ik niets kan/mag doen.

Wat de maand verder nog gaat brengen is afwachten, maar het ziet er goed uit. Het is EK, altijd goed voor een slappe hotelbezetting (mensen geven liever geld en vakantiedagen uit aan TV kijken met een krat bier dan aan hotelovernachtingen), al lijkt het dit jaar veel minder problematisch te zijn dan andere jaren. Pepijn overweegt 13 juni de nederlandse vlag buiten te hangen als ze tegen Duitsland moeten spelen. Ik vind het misschien niet zo'n goed idee. Geen idee of naderhand alle ramen er nog in zitten, mocht Duitsland verliezen.... We hebben geen britse of engelse vlag, anders zou ik die erbij kunnen hangen....

Gisteren ben ik voor het eerst mee geweest boodschappen doen. Pepijn heeft de kar geduwd en alle boodschappen getild, maar alleen al van het meegaan was ik doodop. Vandaag kwam ik pas om 13 uur uit bed, ik heb ook pijn vandaag. Ik heb de afspraak met de vertegenwoordiger van onze huurwas laten schieten, dat heeft Pepijn samen met Mareike afgehandeld. Zij doet 25 uur per week de kamers, dus het was wel goed om ook even haar mening te horen over kwaliteit en gebruiksgemak. We hadden tot nu toe altijd abrikozenkleurige huurwas, dat past leuk bij de bordeauxrode gordijnen, maar die kleur gaat nu uit het assortiment. We moeten dus nu een andere kleur uitkiezen. Hier zijn we niet blij mee.

Weer thuis

Sinds maandagmiddag ben ik weer thuis, dus na bijna een week in het ziekenhuis. Ik ben nog heel snel moe, en mag nog niets tillen enzo, maar verder gaat het redelijk. Wel heb ik af en toe nog pijnstillers nodig. Het was dan ook wel een grotere ingreep dan de artsen vooraf hadden ingeschat. Wie details wil weten, moet maar even een berichtje over Facebook of email sturen. Gisteren heeft de huisarts de hechtingen verwijderd, de wondjes zagen er keurig uit. Vandaag is Pepijn naar de Metro in Regensburg, dat kon ik natuurlijk echt niet, alleen de autorit was al te lang geweest voor mij, zelf rijden is gewoon te vermoeiend. Gelukkig hebben we maar 2 check-ins, die zijn er beiden al, en is het rustig met telefoon, dus hier op een stoel zitten en een beetje lezen/surfen gaat nog net. Ik wilde even een tukje gaan doen, maar het licht flikkert hier steeds van het onweer buiten, dus ik moet eigenlijk even aanwezig blijven voor de gasten voor het geval de stroom uitvalt.

Pepijn heeft het hier ook goed gered met de medewerksters, wel waren we erg blij elkaar weer te zien, het was gewoon ongezellig de afgelopen week. Het Pinksterweekend was vol, dat heb ik fijn allemaal gemist. Vanaf morgen zijn we weer helemaal vol, dan hebben we een grote groep. Christine komt beide avonden helpen met bedienen, en voor overdag hebben we ook heel ruim personeel ingedeeld. Na de groep zijn we de daarop volgende 10 dagen ook bijna helemaal vol, afhankelijk van de dag hebben we nog 1, 2 of 3 kamertjes vrij, dus die raken we beslist ook nog kwijt. Het is volgende week Fronleichnam, de zoveelste katholieke feestdag, en dus een lang weekend voor heel Zuid-Duitsland en Oostenrijk.

Gisteravond zijn we even een hapje buiten de deur gaan eten, we konden allebei wel even een klein uitje gebruiken na de vorige week, we hadden een hoop bij te praten, en we wilden ook niet koken voor onszelf op de Ruhetag. Onze favoriete pizzeria in Bodenmais was helemaal afgeladen vol, dus dan maar naar de Kroaat aan de overkant (komen we ook vaak), maar die was dicht (daarom was de pizzeria dus zo vol), dus uiteindelijk hebben we leuk gegeten bij de Chinees in Bodenmais. Daar waren we al een hele tijd niet geweest, maar die wordt alleen maar beter met de tijd. Zeker voor herhaling vatbaar! Thuisgekomen hebben we nog heel even op de bank gezeten en lagen al voor tienen in bed. Heerlijk vroeg!

Hemelvaart

We hebben al een tijdje weer niet gelogd. De reden: drukte met Hemelvaart. Het hotel was vol, dus we hadden een hoop werk. Gelukkig hebben we nu een leuk en compentent team met medewerkers, dus het was goed te doen. Voor de komende weken wordt het al niet veel anders met de drukte. Deze dagen is het gelukkig iets rustiger, maar later in de week begint het weer enorm te vullen, en met Pinksteren zijn we dan helemaal volgeboekt. Ook de week erna zijn we vol vanwege een groep en Frohnleichnam. De boekingen voor de rest van juni lopen ook al als een razende.

Ik schrijf dit nu vanuit het ziekenhuis. Morgenochtend word ik geopereerd, dus Pepijn bewaakt samen met de medewerksters het fort. Geen idee wanneer ik weer naar huis mag, we gaan het allemaal beleven.

Een echte Ruhetag!

Dinsdag konden we al op een redelijke tijd de deur uit. We waren het erover eens dat we er een leuke lange dag van gingen maken. Uiteindelijk werd het Karlovy Vary (Karlsbad in het duits), dat is bij ons vandaan ongeveer 2 uur rijden. Het was prachtig weer, dus we konden fijn op een terrasje eten en heerlijk rondlopen. Karlovy Vary is een hele mooie stad, wel lijkt het langzaam helemaal overgenomen te worden door rijke Russen.

Positieve vooruitzichten!

Na een aantal mooie zomerse dagen is het weer nu wat grijs. De warme dagen met ervoor en erna wat regen heeft er wel voor gezorgd dat nu alles erg mooi groen is. Als je tegen nederlanders vertelt dat we vorige week eindelijk krokussen en tulpen in de tuin hadden, denkt men dat we gek geworden zijn. De lente komt hier nu eenmaal ongeveer 6 weken later dan in Nederland.

Qua gasten kabbelt het hier de laatste dagen lekker door, niet hectisch en ook niet rustig. Vanaf het weekend wordt het een week gigantisch druk, dan is het natuurlijk ook Hemelvaart. De boekingen voor juni en juli zijn aan het exploderen. Er zijn dagen dat we al bijna of helemaal vol zijn, en dat al zo lang vooruit! (de meeste gasten boeken last-minute) Ik ben nu al bezig de roosters voor het personeel te maken voor de komende maanden, er zijn dagen dat ik 3 medewerksters moet indelen! Dit jaar wordt weer een topjaar, januari t/m april hebben we in ieder geval al met een dikke plus afgesloten. We kregen complimenten van ons accountantskantoor: de grote baas himself moest even een krabbeltje onder een document voor de bank zetten, en die kon onze groeicijfers bijna niet geloven. Natuurlijk moeten we nog steeds een gigantische banklening terug betalen, dus die nieuwe Porsche komt de komende 10 jaar nog niet voor de deur, maar het geeft de burger moed.....

Zomers

Het warme weer houdt hier bij ons lekker aan... Iedere dag 28 graden, het wordt wat veel. Waarschijnlijk heb ik bij de omslag van koud naar warm weer op de tocht gestaan, want ik had een lekker zomergriepje te pakken. Een paar dagen heb ik in bed liggen zweten, en dat was niet vanwege de warmte. Vandaag is het een beetje grijs weer en toch wel iets kouder.

Harald is inmiddels weer huiswaarts gegaan na een paar gezellige dagen. Vanwege drukte konden we helaas dit keer niet echt iets samen ondernemen, maar we zijn altijd blij met bezoek. Van Sybren had hij een niet-gebruikte computer meegekregen, dus de gasten hebben nu een veel nieuwere gastencomputer hier boven in de gang. De oude receptiecomputer is geupgrade en ingericht als gastencomputer voor beneden, ook deze is van een nieuwere generatie als die er stond.

Verder gaat alles z'n gangetje, het is nu wat rustiger, met het lange weekend waren we bijna vol. De gasten die we op dit moment in huis hebben zijn redelijk veel buiten de deur. Dinsdagmiddag zijn we naar het Meiboom-opstellen geweest op het marktplein, en daarna hebben we op een terrasje in Kötzting heerlijk gegeten.