ons hotel

dinsdag 18 december 2012

Terug van vakantie

Zo, we zijn terug van vakantie en we hebben het eerste weekje werken al weer achter de rug. De koffers zijn nog niet eens helemaal uitgepakt en we zijn al weer aan vakantie toe.

De vakantie was heel erg leuk, maar helaas wel nat en koud. In al die jaren dat wij eind november/begin december naar het Middellandse Zeegebied reizen is het nog nooit onder de 17 graden geweest. Dit jaar hadden we temperaturen van 2 tot 8 graden, met een "uitschieter" in Rhodos van 14 graden (ook alleen waar de zon scheen). De eerste dagen liep ik nog dapper met mijn zomerjack, maar dat werd toch al snel weer een winterjas met sjaal, en in Rome (2 °C!) zelfs met wanten. We hebben een leuke cruise gehad met goed eten en goede service en een fijne hut, maar de organisatie bij Costa liet erg te wensen over. Verder uit elkaar dan de twee hutten nu waren ging niet en veranderen was zogenaamd ook niet mogelijk, ondanks dat het schip überhaupt niet vol was en de hut naast ons de hele reis leeg geweest is. Ook de excursie die Pepijn en ik in Rome geboekt hadden (het was te koud om op straat te gaan lopen) was erg slecht georganiseerd. Ondanks dat we het leuk gehad hebben, waren we het er alle 4 over eens dat we misschien toch niet zo snel weer met Costa zouden gaan.

Het eerste weekend dat we open waren liep het hotel gelijk aardig vol. De grote hoeveelheid sneeuw en het feit dat de skipistes veel eerder dan gepland openden droeg daar natuurlijk aan bij. Tijdens het kerstfeest van de Lamer hoteliers zijn we beiden heel erg verkouden geworden en dat leidt al dagen tot vervelende vermoeidheid, hopelijk is dat volgende week beter. We slapen wat af, begeleid door heftige koortsdromen. Vandaag zijn we een dagje leeg, maar vanaf morgen loopt het weer. Vanaf vrijdag/zaterdag komt dan de grote golf aankomsten voor Kerst en Oud & Nieuw. Afgelopen week hadden we het al erg druk met boodschappen doen. De stationwagen was ongelogen tot het dak vol gestampt na een bezoek aan de Metro. Volgens Pepijn was de wegligging van de auto bij het rijden ook niet zo optimaal.

zaterdag 24 november 2012

Druk met andere dingen...

Het mag dan laagseizoen zijn, we hebben het razend druk met andere dingen. Zo zijn we tot nu iedere week een paar dagen onder de pannen geweest met afspraken buiten de deur, onder andere meetingen, vakbeurs, hotelseminar, borrel van Internations, popconcert, andere zakelijke afspraak in Berlijn, enz. Het hotel mag dan dicht zijn voor een paar weken, de administratieve rompslomp gaat ook gewoon door. Als je een paar dagen weg bent (of zelfs maar 1 dag) wordt je gestraft met een volle email-inbox. Er liggen nog stapels papieren om te filen.

Er is helaas weer een leuke medewerkster weggevallen. Ze heeft opgezegd om voor een ziek familielid te zorgen. Toen ik zelf zo ziek was hadden we onze medewerkers allemaal hard nodig, maar de laatste tijd had onze parttimer die ons nu verlaat toch wel wat onderuren, dus geheel economisch gezien komt het goed uit. Het is wel ongelofelijk jammer dat ze weg gaat, ze leverde goed werk en paste goed in het team. We hebben besloten haar niet te vervangen. Met de feestdagen komt de 15-jarige dochter van een van onze medewerksters als vakantiehulp tijdelijk invallen, en daarna kunnen we het de maanden erna verder af met de mensen die we hebben totdat het weer hoogseizoen wordt.

donderdag 8 november 2012

Allerheiligen en meeting

Al bijna 2 weken geen logje...hoogste tijd dus!

Vorige week waren we aan het eind van de week nog heel erg vol vanwege het lange weekend. Het was een laatste opleving, de rest van november is het erg leeg. Omdat de kou en sneeuw dit jaar redelijk vroeg zijn gekomen, is er weinig animo voor hotelovernachtingen meer. Vandaag hebben we 2 kamers in huis, en vrijdag- en zaterdagavond 3. Dat is een redelijk normale score voor de tijd van het jaar. Daarna is er op werkdagen niets, en hebben we het laatste weekend voor onze sluiting nog een paar kamers in huis. Pepijn doet klussen en ik doe administratieve en organisatorische dingetjes.
Pepijn heeft bij de receptie erg mooie LED-spotjes gemonteerd, zodat er beter licht is bij de balie. Erboven hebben we plaats voor ordners.

Afgelopen zondag nadat de laatste gasten weg waren, zijn wij naar de TipTop-collega's in Bad Säckingen gegaan, dat is diep in zuid-west Duitsland. Ze liggen aan de Rijn bij de brug naar Zwitserland, slechts 30 km van Basel. We zijn dus door Zwitserland gereden. Omdat het natuurlijk het einde van het Allerheiligen-weekend was, was het erg druk op de weg en hadden we bij Zurich een lange file. Uiteindelijk hebben we er 7,5 uur over gedaan.
De meeting was erg gezellig. Het was onze laatste keer dat we erbij waren, dus waren we er ook echt voor de gezelligheid. Het was ook erg laat (vroeg) iedere dag, dus we voelen ons nu niet zo wakker. Niet zo gezellig was dat een collega een beroerte kreeg tijdens het eten, en met blauwe zwaailichten is vervoerd naar de intensive care van het universiteitsziekenhuis van Basel.
Dinsdagavond hebben we de monsterrit in de andere richting gereden. Zonder file was het nog steeds 6,5 uur.

We hebben de vertegenwoordiger van onze oude wasserei gebeld en gisteren hebben we het contract getekend. De andere wasserij is definitief exit. Vorige week klopte de aantallen weer niet, we hadden weer geen pakbon, de chauffeur had zelf voor ontvangst getekend terwijl we allemaal hier waren, er werd er geprobeerd teveel geld van onze bankrekening af te boeken. Je bereikt daar nog meer door tegen een betonnen muur te praten. Nu wilden ze dat we het complete schone wasgoed opgebruikten,  voor het eind van deze maand. Dat gaat niet echt lukken met 4 bezette kamers dit weekend, en 5 kamers volgend weekend, en dan een maand vakantie..... Pepijn heeft ze uitgelegd dat als ze dat wilden, ze het vuile wasgoed eind januari konden hebben. Dat vinden ze ook geen goed idee, maar hoe het anders moet weten ze ook niet.

Aanstaande maandag gaan we naar de vakbeurs "Alles für den Gast" in Salzburg. Dat is een hele mooie beurs waar we een paar jaar geleden al waren. Dit jaar organiseert onze horecabond een bus vanaf Cham, dus we gaan mee, ook omdat we leeg zijn en we niet zelf hoeven te rijden.

De week erna gaan we, zoals ieder jaar, naar een hotelmanagement-seminar. Dit jaar is het ver weg (in Dresden), maar dat komt goed uit want de dag erna moeten we toch in Berlijn zijn voor een afspraak. 's Avonds gaan we dan in Berlijn naar het concert van de Zwitserse zangeres Stefanie Heinzmann. We slapen bij een leuke collega die niet bij de TipTop-meeting kon zijn, en die zich al verheugde op een goed gesprek. Vier vliegen in 1 klap dus! Als we dan terug komen zijn we nog even een paar dagen thuis voordat we dan met vakantie gaan.

zondag 28 oktober 2012

Sneeuw!

Er waren klachten dat we al zo'n tijd niet geblogd hebben.... Het is ook druk, en daarnaast hebben we gewoon niet altijd iets te melden of willen we niet weer een zeikerig overkomende blog schrijven (dat we zo hard moeten werken of dat de gasten zo apart zijn).

Hier sneeuwt het sinds gisteren overvloedig. Het is een prachtig gezicht, de rode en oranje blaadjes nog aan de bomen en dan de witte sneeuw.





Morgen dooit alles al weer weg en wordt het "gewoon" herfstweer. Eind oktober sneeuw is niet ongewoon voor de regio, maar eigenlijk nog best wel ongewenst. Vorig jaar hadden we tot onze vakantie tot diep in november prachtig herfstweer, en hebben we toen de beste novemberomzet ooit gehad. Mensen hebben nu een schok gehad dat het ook wel eens zou kunnen sneeuwen tijdens hun wandelvakantie, dus de boekingen voor de tweede en derde week november gaan heel langzaam. Dit weekend was een topweekend, vanavond is de zondagavond heel uitzonderlijk ook zo goed als vol. Deze donderdag is Allerheiligen, een officiele katholieke feestdag, dus deze week loopt het nog lekker door, met tot nu toe een piek op de vrijdag. Gisteren hadden we een groepje in Duitsland wonende Colombianen in huis. Dat is een erg zeldzame nationaliteit voor het Beierse Woud. De Boliviaanse gast (echt uit Bolivia) werd er erg blij van. Deze mensen werden trouwens ook erg blij van de sneeuw, dit is tegenstelling tot de duitse gasten die altijd wat te zeuren moeten hebben. Eerder deze week hadden we ook nog erg vriendelijke Albanezen. We hadden al vooraf zitten gokken met z'n allen aan de hand van de namen wat voor nationaliteit dat kon zijn, maar hierop waren we niet gekomen. Eentje had een naam wat ook makkelijk een merk schoonmaakmiddel zou kunnen zijn. Het was dat de 4 namen zo spectaculair waren dat je dat niet kunt verzinnen dat we wisten dat het geen fake boeking was.

Nog een weekje en dan zijn we 3 dagen weg naar onze TipTop-collega's in Bad Säckingen, aan de Zwitserse grens bij Basel. Het wordt onze laatste TipTop-vergadering, we stappen er per 1 januari uit aangezien we het direkte nut niet meer zo duidelijk zien. Jammer is het ergens wel om al die leuke lieve collega's te gaan missen, maar alleen voor de borrelpraat betaal je natuurlijk geen contributie.

Boreelpraat hadden we donderdag ook bij de borrel van Internations in Regensburg. Het was die dag extreem rustig in het hotel, dus konden we makkelijk weg. Onderweg zijn we eerst nog langs de accountant geweest en hebben we ingekocht bij de Metro. De boekhouding is eindelijk weer een beetje bij, ik liep door alle gezondheidsperikelen en de drukke zomer ernstig achter. Ach, het is bijna maandeinde, dus ik kan over een paar dagen weer van voor af aan beginnen. In Regensburg hebben we ook nog even in de stad gewinkeld en heerlijk Thais gegeten. We waren nog nooit bij dit restaurant geweest, maar wow wat een aanrader, daar gaan we vaker heen! Ik kan niet zeggen hoe lang wij al geen Thais gegeten hadden, dat moet zeker jaren zijn geweest. Ook in een winkelstraat waren we al eeuwig niet geweest. Heerlijk om gewoon even te slenteren en etalages te kijken met alle tijd in de wereld zonder dat je iets nodig hebt! 

dinsdag 16 oktober 2012

Ouderdom komt met gebreken

Nee, gelukkig niet bij ons....bij poesie....Jane heeft reuma in haar voorpootjes. Ze probeert alles om ze niet te belasten. Ik ben net bij de dierenarts geweest met haar, er is gelukkig niets heel ernstigs aan de hand (niks gebroken, en eentje in huis met gescheurde enkelbanden is wel genoeg), ze wordt gewoon oud. Ik heb een pijnstillend middeltje voor haar meegekregen wat we kunnen geven als ze weer zo hinkt.

Ik hink ondertussen ook nog vrolijk door. Ik begin er schoon genoeg van te krijgen, maar het is helaas niet anders. Autorijden is op dit moment echt het pijnlijkste en dat probeer ik ook zo veel mogelijk te vermijden. Ik hoop dat ik volgende maand weer enigzins hersteld ben als we op vakantie gaan. Op vakantie lopen we altijd veel, en natuurlijk wil ik op de cruise ook leuke schoenen bij mijn avondjurken aan, en dan fijn gaan dansen.

Hier is het deze week in het hotel ineens erg rustig. Het is laagseizoen geworden, het weer is vandaag ook een beetje herfstig. Gisteren werd er op de radio gemeld dat het boven de 1000 meter zelfs licht zou kunnen gaan sneeuwen. Wij weten hier dat het deze tijd van het jaar toch niet blijft liggen, en volgens mij heeft het ook helemaal niet gesneeuwd. Vanaf morgen gaan de temperaturen weer flink omhoog, tegen het weekend wordt het zelfs 20 graden en mooi zonnig. Een mooie herfst is goed voor de zaken en eerlijk gezegd ben ik ook nog lang niet aan winter toe. Ik loop in de winkels ook nog met een grote boog om de kerstartikelen heen. Eind oktober zijn we trouwens vanwege de herfstvakantie en het lange weekend met Allerheiligen een paar dagen bijna helemaal vol.

We verliezen een trouwe medewerkster. Eén van onze ontbijtdames is eigenlijk van beroep etaleuse en heeft nu na jaren zoeken werk gevonden als binnenhuisarchitekte. Ze vindt het eigenlijk heel jammer om weg te gaan, aangezien ze het wel naar haar zin heeft met de andere collega's en de gasten, maar werk in haar branche is hier erg schaars en dat is toch waarvoor ze geleerd heeft. We hebben haar direkt zoveel mogelijk uitgeroosterd, want ze heeft nog overuren die ze eigenlijk had opgespaard voor onze maand bedrijfsvakantie. Het is nog maar een maand tot onze vakantie en we zijn niet helemaal vol, dus dat redden we met de mensen die we nu hebben en met zelf een paar keer ontbijt draaien. Pepijn was vanmorgen de klos, en dat vroege opstaan en receptie en ontbijt tegelijk doen viel best tegen. Als we terug zijn van vakantie kijken we verder wat we met het personeel doen. Een vakantiehulp voor de kerstvakantie zou het beste zijn, want na de feestdagen redden we het wel weer met de mensen die we hebben. Onze vertrekkende medewerkster heeft drie kinderen tussen de 14 en 22, en ze zou vragen of die een vriend(innet)je wisten die een vakantiebaantje wilde.

dinsdag 9 oktober 2012

Wat zit er in het water?

Weer een week voorbij en wat een week!
Superdruk, een hoop leuke mensen, en ook een hoop rare dingen. Ik heb al op Facebook gegrapt dat ik een boek per dag kan schrijven over alles wat we in 1 dag meemaken. Het is alleen zo jammer dat sommige mensen zoveel tijd en energie van je vreten dat je niet aan je bedrijf leiden toekomt.

Het sterkste was nog die mevrouw die graag wilde discussieren dat ons ontbijt véééél te laat begon, maar die zelf iedere dag voor 9 uur haar gezicht niet bij het ontbijt liet zien, de gast die graag bij 22 graden buitentemperatuur de verwarming aan wilde, en de gast die vond dat wij dom waren dat wij hier geen wasserette wisten. Ook de VVV was stom want die wisten het ook niet. Euh....zoals zij en wij al geprobeerd hebben te vertellen is hier gewoon in Lam geen self-service wasserette....

De stagiaire van de accountant kon zogenaamd de komende 4-6 weken niet werken omdat ze haar banden had gescheurd. Ik vorige week tegen de accountant: "Ze doet zittend werk achter een bureau. Waarom kan ze dan niet komen werken? Ik heb ook mijn enkelbanden gescheurd en mag ingezwachteld zelfs lopen." Gisteren was ze ineens weer aan het werk. Ik ben vast in haar contactenlijst geupgrade tot beste vriendin....not...Tijdens haar afwezigheid had haar baas haar werk overgenomen, en ineens waren er toch een paar rare dingen aan het licht gekomen. Hij stuurde mij 3 pagina's met ellende, of ik daar even naar kon kijken of dat wel klopte. Nou....voor geen meter dus.... De beste grap vond ik nog dat ik in 1 week 11 tissueboxen voor het hotel had gekocht en zij die als privégebruik had verboekt, en dat ik onze ontbijtdame voor een bepaalde maand contant een loon van € 1,12 zou hebben betaald. Pepijn: "ik denk dat ze dan ondertussen al ontslag had genomen...." Ook dat was overigens als privé-uitgave geboekt.

Verder zijn we gisteren bezig geweest een veiling op Ebay offline te krijgen. Een ex-gast probeerde een al maanden verlopen hotelbon op Ebay te verpatsen, maar natuurlijk had hij er niet bij vermeld dat de koper er niets meer mee kon. Sterker nog, hij had de suggestie gewekt dat er met ons wel iets te regelen viel. Er waren nog een paar andere redenen waarom dit volgens Ebay een ontoelaatbare veiling was. Het vervelendste was nog dat hij foto's, titels, teksten en layout van onze officiele hotelbon verkoper zodanig had gekopieerd dat het op het eerste gezicht niet van echt te onderscheiden was. Ebay had dan ook niet lang nodig om deze veiling heel snel te beeindigen. Vervolgens was meneer boos natuurlijk: "Hij mocht aan iedereen alles verkopen wat hij wilde". Tuurlijk meneer, al wilt u kaartjes voor de Olympisiche Spelen in Londen verkopen of gebruikte bioscoopkaartjes van een maand geleden, maar onze foto's en teksten gebruiken waar copyright op rust mag helaas niet. U mag daarnaast ook nog blij zijn dat we geen schadeclaim indienen voor imagoschade door in uw aanbod te suggereren dat het hotel iets met deze verkoop te maken heeft.

Vandaag wachten we waarschijnlijk de hele dag op de verschillende aankomsten. Is niet erg, ik heb nogal veel papierwerk te doen, Pepijn bouwt nog steeds aan de nieuwe website en heeft nog een aantal klusprojecten waar hij enthousiast over is. Daarnaast wilde ik vandaag al mijn avondkleding passen omdat we over 6 weken op een cruise gaan en ik geen idee heb hoe het nu met mijn gewicht is en wat nog past. Met alle ziekenhuisopnames ben ik gigantisch afgevallen, maar nu komt het er redelijk snel bij omdat ik mijn enkelbanden zo veel mogelijk ontlast. Het zou eigenlijk prima weer zijn om te wandelen, maar dat zit er helaas dus niet in. We hebben er flink de pest in, het bos is zo mooi met de herfstkleuren, de winter met sneeuw en ijzel staat voor de deur en we hadden de afgelopen weken qua gastenaankomsten best op een dinsdagmiddag kunnen wandelen. Nu is echter het belangrijkste doel om (letterlijk) weer helemaal op de been te zijn voor onze vakantie. We hebben van mijn moeder heel erg lief een cruise kado gehad, en zelf gaan mijn ouders ook gezellig mee. We zijn nog steeds beduusd van zo'n groot kado.

woensdag 3 oktober 2012

Duidelijk in de war

"Meneer Anoniem" belde net op om een enorme zwetsverhaal van 21 minuten tegen Pepijn te houden. Hij zegt nog steeds te willen boeken (maar dat kan voor die datum dus niet eens meer), maar weigert nog steeds te zeggen op welke naam de boeking gemaakt dient te worden. Weer een hele verwarde verhandeling aan de telefoon. Hij zei tegen Pepijn "dat er nou eenmaal mensen zijn die door hem onderwezen dienen te worden", en dat Pepijn er "zo eentje" is. Het is mij inmiddels volledig duidelijk dat deze man psychisch echt niet in orde is. Ik denk toch dat ik heel wat minder vriendelijk tegen hem was geweest dan Pepijn....