Volle bak, heet weer, terras vol eters, kortom: te weinig slaap en zere voeten. Eindelijk is de zomer dan volop aangekomen en is de bezetting zoals hij hoort te zijn. Morgen wordt het voor Andrea en voor ons rolschaatsen aantrekken en gáán met die banaan, bijna het hele hotel checkt uit, en Jutta moet om 10 uur weg ivm een afspraak. Bij 29 graden het hele ontbijt van 30 man afruimen en afwassen, en alle kamers soppen met z'n drieen voor alle nieuwe aankomsten wordt echt een feest.Daarnaast hebben we natuurlijk ook nog Frühschoppen, en wat er verder langswaait aan walkins, eters en lange telefoongesprekken.
Ondanks de drukte konden we dinsdagavond toch nog even samen uit eten. Met dit prachtige weer is er dan 1 gelegenheid waar je echt heen moet, en dat is La Gondola in Regen. Héérlijk buiten zitten langs de rivier met uitzicht op leuke fonteinen, en verrukkelijk eten. Woensdagavond konden we met geen mogelijkheid naar de vergadering van de horecabond, het terras liep over, de bestellingen bleven maar komen, we aten om tien voor tien eindelijk zelf en moesten toen om half 11 nog beginnen met afwassen. Donderdagavond lukte het toch nog om (zij het wat laat) bij Internations terecht te komen, qua eters was het een wat rustigere avond. Gisteravond was het weer een gekkenhuis, ook vanwege het weekend traditioneel veel late aankomsten. Arme Pepijn had de vroege dienst vanmorgen, maar lag gisteravond om 1 uur pas in bed. Nu dacht ik even snel een logje te typen, maar we worden al weer ingehaald door de feiten: last-minute boeking voor vanavond en mensen op het terras.
ons hotel
zaterdag 20 juli 2013
zaterdag 13 juli 2013
Hectisch weekje
Het was een hectisch weekje. Deze week was de ontbijtdame die van de twee de meeste dagen werkt op vakantie, dus wij moesten een aantal dagen achter elkaar extra vroeg op om zelf het ontbijt te doen. We hadden natuurlijk al een man te weinig, en de overgeblevene werkt 1 tot 2 dagen in de week. Ik heb haar dit weekend al gepusht om 3 dagen te werken, dat vindt ze echt niet leuk, maar de komende weken hoeft ze dan echt maar 1 dag per week. Ook hadden wij deze week de organisatie van het activiteitenprogramma en waren we daarnaast allebei nog hondsmoe van het drukke weekend.
Donderdag besloot de router van het internet moeilijk te gaan doen. We hadden afwisselend wel en geen internet, alleen bepaalde websites, alleen ofwel de desktop, ofwel een van de gastencomputers ofwel de laptop, of toch weer allemaal. Gasten klaagden dat ze ineens niet meer in het draadloos netwerk kwamen en toen toch weer wel. Heel eerlijk, de router is net zo oud als ons bedrijf en in de afgelopen 7 jaren is de techniek natuurlijk ook verbeterd. Dat een elektrisch apparaat, wat zo intensief gebruikt wordt, het 7 jaar volhoudt is tegenwoordig een prestatie. Donderdagavond heeft Pepijn samen met telefonisch hulp van vriend Harald in Amsterdam het ding weer aan de gang gekregen. Ze hebben er tot diep in de nacht mee gezeten.
Vrijdag liep ik in de Metro in Regensburg met twee platte karren volgeladen met boodschappen toen de mobiel rinkelde: Pepijn, met de mededeling dat het ding weer stond te stuiteren en nu echt was overleden. Of ik na de inkopen aub naar de Telecom-shop kon die ernaast zit. Daar had men 1 model, en het was eigenlijk "ja of ja", ze stonden er al mee bij de kassa voordat ik goed alle specificaties had gelezen. Serieus of professioneel kwamen de hooguit 19-jarige verkopertjes niet over, en ik kreeg ook sterk het idee dat ze mij stonden uit te lachen. Ik ben geen 14-jarige die een roze blingmobiel met 200 ringtones komt kopen, ik ben een zakenvrouw die een state-of-the-art router voor haar hotel nodig heeft, en zo wens ik ook behandeld te worden. Ik vertelde dus dat ik nog even bij de buren ging kijken (de Mediamarkt dus). Daar hadden ze een wand vol met wel 50 routers van wel 10 verschillende merken. Ik werd deskundig en uitgebreid geholpen, de verkoper wist duidelijk waar hij het over had en wat ik nodig had, en ondanks dat het druk was nam hij alle tijd. Uiteindelijk kostte het apparaat precies hetzelfde als bij de Telecom-shop, maar de service (en ook het apparaat) was toch aanmerkelijk beter. En als het toch niet het juiste was, mocht ik het altijd bij hun filiaal, of die in Straubing of Deggendorf, terugbrengen. Voor deze router waren bovendien allerlei accessoires verkrijgbaar, dus ik heb er gelijk voor een klein bedragje 2 Wifi-repeaters bijgekocht. Pepijn heeft tot heel laat zitten vogelen, maar alles doet het weer.
Ondertussen is het al een week heerlijk zonnig weer (21 tot 24 graden), en dat blijft minimaal nog de hele week zo. We hebben een terras vol met eters, iedereen wil bijbetalen voor een balkon en is in een goede stemming. Zojuist kregen we walkins, ook altijd iets wat bij mooi weer voorkomt.
Donderdag besloot de router van het internet moeilijk te gaan doen. We hadden afwisselend wel en geen internet, alleen bepaalde websites, alleen ofwel de desktop, ofwel een van de gastencomputers ofwel de laptop, of toch weer allemaal. Gasten klaagden dat ze ineens niet meer in het draadloos netwerk kwamen en toen toch weer wel. Heel eerlijk, de router is net zo oud als ons bedrijf en in de afgelopen 7 jaren is de techniek natuurlijk ook verbeterd. Dat een elektrisch apparaat, wat zo intensief gebruikt wordt, het 7 jaar volhoudt is tegenwoordig een prestatie. Donderdagavond heeft Pepijn samen met telefonisch hulp van vriend Harald in Amsterdam het ding weer aan de gang gekregen. Ze hebben er tot diep in de nacht mee gezeten.
Vrijdag liep ik in de Metro in Regensburg met twee platte karren volgeladen met boodschappen toen de mobiel rinkelde: Pepijn, met de mededeling dat het ding weer stond te stuiteren en nu echt was overleden. Of ik na de inkopen aub naar de Telecom-shop kon die ernaast zit. Daar had men 1 model, en het was eigenlijk "ja of ja", ze stonden er al mee bij de kassa voordat ik goed alle specificaties had gelezen. Serieus of professioneel kwamen de hooguit 19-jarige verkopertjes niet over, en ik kreeg ook sterk het idee dat ze mij stonden uit te lachen. Ik ben geen 14-jarige die een roze blingmobiel met 200 ringtones komt kopen, ik ben een zakenvrouw die een state-of-the-art router voor haar hotel nodig heeft, en zo wens ik ook behandeld te worden. Ik vertelde dus dat ik nog even bij de buren ging kijken (de Mediamarkt dus). Daar hadden ze een wand vol met wel 50 routers van wel 10 verschillende merken. Ik werd deskundig en uitgebreid geholpen, de verkoper wist duidelijk waar hij het over had en wat ik nodig had, en ondanks dat het druk was nam hij alle tijd. Uiteindelijk kostte het apparaat precies hetzelfde als bij de Telecom-shop, maar de service (en ook het apparaat) was toch aanmerkelijk beter. En als het toch niet het juiste was, mocht ik het altijd bij hun filiaal, of die in Straubing of Deggendorf, terugbrengen. Voor deze router waren bovendien allerlei accessoires verkrijgbaar, dus ik heb er gelijk voor een klein bedragje 2 Wifi-repeaters bijgekocht. Pepijn heeft tot heel laat zitten vogelen, maar alles doet het weer.
Ondertussen is het al een week heerlijk zonnig weer (21 tot 24 graden), en dat blijft minimaal nog de hele week zo. We hebben een terras vol met eters, iedereen wil bijbetalen voor een balkon en is in een goede stemming. Zojuist kregen we walkins, ook altijd iets wat bij mooi weer voorkomt.
zaterdag 6 juli 2013
Home alone
Ik ben alleen thuis, Pepijn is een paar dagen in Nederland voor de bruiloft van
vrienden. Eeerlijk is eerlijk, ik mocht naar de MP reunie, dan mag hij
dit. Natuurlijk had ik heel erg graag mee gewild, maar het is niet
anders. Hij is gisteren fijn bij zijn ouders geweest, die had hij al
eeuwig niet gezien.
Gisteravond had ik het echt waanzinnig druk, het hele terras zat vol met eters, en natuurlijk allemaal tegelijk. Het kamermeisje wat we normaal gesproken kunnen vragen om bij te springen met bedienen/afwassen kon nu niet, dus een van de ontbijtdames die 's ochtends nog gewerkt had en vanmorgen ook weer vanaf 7 uur aanwezig was heeft 's avonds een paar uur geholpen. Zij had nog nooit 's avonds geholpen, dus het was erg vervelend dat ik alles uit moest leggen, maar ze heeft het goed gedaan. Ze kon in ieder geval borden wegbrengen/uithalen/afwassen en bestellingen opnemen. Vanmorgen waren we allebei bij het ontbijt total loss. Vanavond heb ik geen hulp en een nog voller hotel. Nou ja, morgen kan ik 's middags misschien even tukken. De gasten weten dat ik alleen ben, en bovendien is er hier dorpsfeest dus ik hoop iedereen af te schuiven.
Ik mis nu nog een berg aankomsten, zal mij benieuwen wanneer die aankomen, en of die komen. Eén van de reserveringen staat al een jaar, dat is een typische non-show-kandidaat.
Gisteravond had ik het echt waanzinnig druk, het hele terras zat vol met eters, en natuurlijk allemaal tegelijk. Het kamermeisje wat we normaal gesproken kunnen vragen om bij te springen met bedienen/afwassen kon nu niet, dus een van de ontbijtdames die 's ochtends nog gewerkt had en vanmorgen ook weer vanaf 7 uur aanwezig was heeft 's avonds een paar uur geholpen. Zij had nog nooit 's avonds geholpen, dus het was erg vervelend dat ik alles uit moest leggen, maar ze heeft het goed gedaan. Ze kon in ieder geval borden wegbrengen/uithalen/afwassen en bestellingen opnemen. Vanmorgen waren we allebei bij het ontbijt total loss. Vanavond heb ik geen hulp en een nog voller hotel. Nou ja, morgen kan ik 's middags misschien even tukken. De gasten weten dat ik alleen ben, en bovendien is er hier dorpsfeest dus ik hoop iedereen af te schuiven.
Ik mis nu nog een berg aankomsten, zal mij benieuwen wanneer die aankomen, en of die komen. Eén van de reserveringen staat al een jaar, dat is een typische non-show-kandidaat.
vrijdag 28 juni 2013
Visite
Terecht komen er alweer klachten dat we al 9 dagen geen blog hebben geschreven. Reden: gewoon, te druk met alles en nog wat. Ook zijn we raar moe van de enorme temperatuurwisselingen (koud en nat naar enorm heet, en weer terug naar koud en nat, en nu weer droog en redelijk, en vanaf morgen weer plenzen), en hebben we deze week gezellig bezoek gehad van goede vriend Harald.
We missen natuurlijk nogal wat handen. Sandra heeft aangegeven in ieder geval een tijd niet te willen werken vanwege problemen in de privésfeer, en dat lijkt ook op haar dochter te slaan. De zoon van Christine begint over een paar weken aan zijn werkervaringsstage en kan dan ook niet meer helpen, en we missen natuurlijk een ontbijtmedewerker. In Tsjechie begint de schoolvakantie, en kan Andrea eigenlijk alleen nog werken als haar man vrij is. Op Christines andere werk loopt het niet vlekkeloos, en Jutta's moeder in Keulen is behoorlijk aangeslagen na een beroerte dus die wil graag wat vrije tijd om bij haar moeder te zijn.
Ondertussen kabbelt het met de gasten rustig door. Natuurlijk hebben we er gasten tussen zitten die je wel achter het behang wilt plakken, maar die zitten er altijd tussen. Het is dit jaar redelijk rustig, door het slechte weer in mei hebben waarschijnlijk veel gasten afgezien van een vakantie in Duitsland. Ondanks de matige bezetting weten we de omzet van vorig jaar vast te houden, maar eigenlijk moeten we wel groeien.
Op onze Ruhetag hadden we het omgekeerde van de week ervoor: koud en nat. We moesten dus een binnenactiviteit verzinnen. We zijn dus naar Straubing gereden en hebben het Gäubodenmuseum bekeken. Erg leuk, met een mooie opgegraven romeinse schat. In Regen hebben we gezellig bij de Griek gegeten. De dag erna moest ik in Cham de auto ophalen bij de dealer. Toen het zo warm was bleek de airco het niet te doen, dus de auto werd nu gerepareerd en kreeg meteen een grote beurt.
Op donderdag hadden we geen aankomsten en geen vertrekkers. De receptie hoefde dus eigenlijk niet bezet te zijn. Het weer was optimaal om te gaan wandelen, dus hebben we een hele lange wandeling gemaakt. We zijn met de bus naar Tanneneck gereden (scheelt klimmen), en van daar uit via Kolmstein en Höllhöhe over de kam en dan naar beneden naar Hohenwarth. Daar hebben we de bus terug genomen. Rond etenstijd waren we weer thuis, en 's avonds kregen we nog wat eters. Vandaag is Harald weer vertrokken. We zijn wel een klein beetje stram en moe van de wandeling, maar het is lang zo erg niet als onze spierpijn van 2 weken geleden.
We missen natuurlijk nogal wat handen. Sandra heeft aangegeven in ieder geval een tijd niet te willen werken vanwege problemen in de privésfeer, en dat lijkt ook op haar dochter te slaan. De zoon van Christine begint over een paar weken aan zijn werkervaringsstage en kan dan ook niet meer helpen, en we missen natuurlijk een ontbijtmedewerker. In Tsjechie begint de schoolvakantie, en kan Andrea eigenlijk alleen nog werken als haar man vrij is. Op Christines andere werk loopt het niet vlekkeloos, en Jutta's moeder in Keulen is behoorlijk aangeslagen na een beroerte dus die wil graag wat vrije tijd om bij haar moeder te zijn.
Ondertussen kabbelt het met de gasten rustig door. Natuurlijk hebben we er gasten tussen zitten die je wel achter het behang wilt plakken, maar die zitten er altijd tussen. Het is dit jaar redelijk rustig, door het slechte weer in mei hebben waarschijnlijk veel gasten afgezien van een vakantie in Duitsland. Ondanks de matige bezetting weten we de omzet van vorig jaar vast te houden, maar eigenlijk moeten we wel groeien.
Op onze Ruhetag hadden we het omgekeerde van de week ervoor: koud en nat. We moesten dus een binnenactiviteit verzinnen. We zijn dus naar Straubing gereden en hebben het Gäubodenmuseum bekeken. Erg leuk, met een mooie opgegraven romeinse schat. In Regen hebben we gezellig bij de Griek gegeten. De dag erna moest ik in Cham de auto ophalen bij de dealer. Toen het zo warm was bleek de airco het niet te doen, dus de auto werd nu gerepareerd en kreeg meteen een grote beurt.
Op donderdag hadden we geen aankomsten en geen vertrekkers. De receptie hoefde dus eigenlijk niet bezet te zijn. Het weer was optimaal om te gaan wandelen, dus hebben we een hele lange wandeling gemaakt. We zijn met de bus naar Tanneneck gereden (scheelt klimmen), en van daar uit via Kolmstein en Höllhöhe over de kam en dan naar beneden naar Hohenwarth. Daar hebben we de bus terug genomen. Rond etenstijd waren we weer thuis, en 's avonds kregen we nog wat eters. Vandaag is Harald weer vertrokken. We zijn wel een klein beetje stram en moe van de wandeling, maar het is lang zo erg niet als onze spierpijn van 2 weken geleden.
woensdag 19 juni 2013
Nieuw record
We hebben een nieuw record: ik wilde mijn nieuwe medewerker na 10 minuten inwerken al wurgen nadat hij ruzie met mij stond te maken. Het was zijn tweede dag, en de motivatie en inzet waren ver te zoeken. Constant in discussie gaan met je cheffin, die 2x zo oud is als jij en je loon betaalt, is niet heel intelligent. Na 3 kwartier was ik al 5 keer weggelopen omdat ik anders iemand voor zijn hoofd gestompt had, en ben ik Pepijn uit bed gaan halen, met de vraag of het aan mij lag. Wie weet had ik wel een kort lontje door het warme weer? Pepijn had ook niet zo heel lang nodig om vast te stellen dat dit niet ging werken. Onze nieuwe aanwinst liep iemand met hangende schoudertjes sloffend door de gang, en nam alleen van Pepijn opdrachten aan. De druppel voor Pepijn was toen de medewerker met zijn tanden een kaasverpakking wilde openen, en ook een terrastafel ging dekken waar een volle asbak met peuken stond en de asbak gewoon liet staan. Van doekje uitspoelen had hij ook nog nooit gehoord. Hij was nog hoogst verbaasd ook toen we een gesprekje met hem aangingen. Wat hem betreft ging het allemaal prima en vond hij het heel erg leuk. Wij vonden dat hij dat echt niet uitstraalde, en dat er geen hoop op verbetering was. Als iemand niet schoon en hygienisch kan werken (en dat heb je of je hebt het niet), hoort hij niet in een horecakeuken. Met je tanden een horecaverpakking kaas openmaken, getver!!! Wat doet iemand nog meer als je niet kijkt?
Gisteren hadden we moeite om iets leuks te vinden om op onze Ruhetag te doen. Het was op het heetst van de dag 38 graden in de schaduw. We moesten even gaan shoppen, want we blijken toch wel een paar kilo aan te zijn gekomen en de korte broeken enzo pasten niet meer. Gelukkig hadden de winkels in Fürth im Wald waar wij waren fijn airco, net als de auto. Overal was uitverkoop, door het slechte weer tot nu toe waren de winkels met de zomerkleding blijven zitten. 's Avonds hadden we een vergadering van de collega's in Lam. Ook vandaag is het weer zo heet, en voor morgen worden ook dit soort temperaturen verwacht. Mijn ouders zijn in Zuid-Italie, en daar is het 10 graden koeler als hier (aangenaam dus). Vanaf vrijdag zou het een bij ons een wat normalere 22 graden moeten worden.
Gisteren hadden we moeite om iets leuks te vinden om op onze Ruhetag te doen. Het was op het heetst van de dag 38 graden in de schaduw. We moesten even gaan shoppen, want we blijken toch wel een paar kilo aan te zijn gekomen en de korte broeken enzo pasten niet meer. Gelukkig hadden de winkels in Fürth im Wald waar wij waren fijn airco, net als de auto. Overal was uitverkoop, door het slechte weer tot nu toe waren de winkels met de zomerkleding blijven zitten. 's Avonds hadden we een vergadering van de collega's in Lam. Ook vandaag is het weer zo heet, en voor morgen worden ook dit soort temperaturen verwacht. Mijn ouders zijn in Zuid-Italie, en daar is het 10 graden koeler als hier (aangenaam dus). Vanaf vrijdag zou het een bij ons een wat normalere 22 graden moeten worden.
zaterdag 15 juni 2013
Stralend weer
Het is hier al een week stralend weer. Niet dat het iets uitmaakt voor de boekingstand. Na de verregende maand mei hebben mensen een vakantie naar verre oorden geboekt. Ook hielp het niet dat de snelweg A3 nog steeds gesloten was vanwege hoogwater, en dat de poitie iedereen via de media opriep Straubing, Deggendorf en Passau zo veel mogelijk te mijden vanwege verkeerschaos op de omleidingstrajecten. Bijna iedereen die een boeking heeft die nog te annuleren is doet dat ook. Iedereen die er niet meer onderuit kan belt ons de dag voor aankomst in paniek op om te vragen of het bij ons wel droog is en hoe moeilijk wij te bereiken zijn. Nou, hier geen probleem hoor, ook nooit gehad! Er komt geen enkele boeking binnen, zelfs niet eens een aanvraag. We hebben dit weekend echt het rustigste juniweekend in jaren, en dat terwijl het nu ideaal weer is om te wandelen. Vanaf dinsdag wordt het hier heel erg heet, temperaturen tot 32-34 graden, gevoelstemperatuur tot 39 graden.Pepijn is nog snel de heg aan het knippen voordat het later in de week te heet wordt.
Met betrekking tot het hoogwater zijn de problemen grotendeels voorbij. Het is verrassend om te zien hoe snel alles is opgeruimd, in Passau zijn de winkels weer open en de rondvaartboten varen ook al weer. Alleen de snelweg A3 zorgde deze week nog voor hoofdpijn, het asfalt was namelijk over een afstand van 63 km in beide richtingen kapot en/of onderspoeld, ook lag er heel veel modder en wrakhout op de rijbaan. De schade aan het klaverblad van de aansluiting A92/A3 bedraagt alleen al tussen de 1,5 en 2 miljoen euro, en dat is slechts een paar honderd meter van die 63 km. Vanaf vanmorgen 9 uur mag er weer gereden worden, maar maximaal 60 km per uur. Het is niet voor te stellen, maar vorige week zag het klaverblad A92/A3 er nog zo uit, en nu is hij weer open en staan in Deggendorf en Passau de terrasjes al weer buiten:
Wij zijn dinsdagmiddag lekker gaan wandelen met het prachtige weer. We stonden midden in het bos en kwamen er toen achter dat we allebei hadden gedacht dat de ander een fototoestel in de rugzak had gedaan. Geen foto's dus. We hebben een nieuwe route uitgeprobeerd vanaf ons hotel langs Engelshütt en Tanneneck naar Kolmstein. Super route, erg mooi, goed te doen, niet al te zwaar, met onderweg genoeg mogelijkheden om wat te gebruiken. De collega's van Kolmsteiner Hof zijn altijd zo aardig en hadden al eeuwig gevraagd wanneer we nu eens langs zou komen. Ze hadden het nog veel rustiger dan wij (zij hadden 1 gast), dus we hebben even gekletst. Ook de collega's van het 2 km verderop gelegen Waldschlößl (die we vorige week nog gebeld hebben over de busfirma) vragen al langere tijd wanneer we nou eens langs komen, maar dat hebben we niet meer gehaald. Dat is voor een volgende keer! Onderweg naar huis hebben we bij weer een andere collega in Haibühl gegeten. Het was wel goed, maar typisch Beiers en we vonden de bediening niet zo professioneel. We willen eigenlijk aanstaande dinsdag weer verder wandelen, maar of dat bij het voorspelde snikhete weer nou wel een goed idee is betwijfelen we.
Met betrekking tot het hoogwater zijn de problemen grotendeels voorbij. Het is verrassend om te zien hoe snel alles is opgeruimd, in Passau zijn de winkels weer open en de rondvaartboten varen ook al weer. Alleen de snelweg A3 zorgde deze week nog voor hoofdpijn, het asfalt was namelijk over een afstand van 63 km in beide richtingen kapot en/of onderspoeld, ook lag er heel veel modder en wrakhout op de rijbaan. De schade aan het klaverblad van de aansluiting A92/A3 bedraagt alleen al tussen de 1,5 en 2 miljoen euro, en dat is slechts een paar honderd meter van die 63 km. Vanaf vanmorgen 9 uur mag er weer gereden worden, maar maximaal 60 km per uur. Het is niet voor te stellen, maar vorige week zag het klaverblad A92/A3 er nog zo uit, en nu is hij weer open en staan in Deggendorf en Passau de terrasjes al weer buiten:
Wij zijn dinsdagmiddag lekker gaan wandelen met het prachtige weer. We stonden midden in het bos en kwamen er toen achter dat we allebei hadden gedacht dat de ander een fototoestel in de rugzak had gedaan. Geen foto's dus. We hebben een nieuwe route uitgeprobeerd vanaf ons hotel langs Engelshütt en Tanneneck naar Kolmstein. Super route, erg mooi, goed te doen, niet al te zwaar, met onderweg genoeg mogelijkheden om wat te gebruiken. De collega's van Kolmsteiner Hof zijn altijd zo aardig en hadden al eeuwig gevraagd wanneer we nu eens langs zou komen. Ze hadden het nog veel rustiger dan wij (zij hadden 1 gast), dus we hebben even gekletst. Ook de collega's van het 2 km verderop gelegen Waldschlößl (die we vorige week nog gebeld hebben over de busfirma) vragen al langere tijd wanneer we nou eens langs komen, maar dat hebben we niet meer gehaald. Dat is voor een volgende keer! Onderweg naar huis hebben we bij weer een andere collega in Haibühl gegeten. Het was wel goed, maar typisch Beiers en we vonden de bediening niet zo professioneel. We willen eigenlijk aanstaande dinsdag weer verder wandelen, maar of dat bij het voorspelde snikhete weer nou wel een goed idee is betwijfelen we.
donderdag 6 juni 2013
Toen voelden we toch nattigheid....
...maar dat had niets met de weersomstandigheden te doen. Het is hier stralend weer, het terras staat buiten en iedereen is vrolijk.
Nee, het ging om een vertegenwoordiger. Hij kwam zijn bedrijf voorstellen. De bedoeling was om kleinere busgroepjes bij ons onder te brengen en grotere groepen bij ons te laten eten. Hij schermde met grote reisorganisaties waarmee hij vaak zaken deed, bij Nederlanders zijn onder andere Beuk en De Jong Intra Vakanties vast wel bekend, ook noemde hij hier ter plaatse zeer bekende lokale busondernemingen. We hadden allebei een raar gevoel bij deze man, ik vertrouwde hem al meteen voor geen cent. Toen Pepijn even weg moest lopen vanwege een binnenkomende telefonische boeking en ik begon door te vragen over contracten, provisies, wat voor soort groepen, wat het budget was e.d. begon hij moeilijk te doen. Nee, nee, dat soort dingen wilde hij niet bespreken zonder dat Pepijn erbij was. Ik vroeg hem om een visitekaartje en die wilde hij niet geven. Dat is heel erg raar, het eerste wat een vertegenwoordiger doet is een kaartje geven, of in ieder geval in de loop van het gesprek, je hoeft er werkelijk waar nooit om te vragen. Ook had hij geen contract meegenomen, en leek te schrikken van onze ervaring in het toerisme. Hierop deelde ik hem mede dat ik even ging kijken waar Pepijn bleef, aangezien hij dus niet met mij wilde praten. Ik stond nog niet koud in kantoor bij Pepijn of de man kwam langs, met haast onderweg naar buiten, zijn visitekaartje op de balie achterlatend.
Hij was de deur nog niet uit of we keken elkaar aan: "dit klopt niet". Het is zowiezo bij ons standaard dat wij een kleine achtergrond-check doen voordat wij met nieuwe bedrijven samenwerken. In onze branche gaat een hoop geld om, en een touroperator kan je fijn met een rekening van een paar duizend euro laten zitten als het niet bonafide blijkt. De background-check houdt in dat wij onder andere een internet-search doen, navragen bij brancheorganisaties, en referenties bellen. Je begrijpt dat wij nog geen 5 minuten later met Beuk Tours in Noordwijk aan de lijn hingen. Die waren heel aardig, alle lof, maar ze hadden echt nog nooit van dit bedrijf gehoord. Daarna belden we een van de lokale busbedrijven. De afdeling daar bestond uit 3 man en de chef stond ons persoonlijk te woord. Hij had echt nog nooit van dit bedrijf gehoord. Toch maar even De Jong Intra gebeld. De manager inkoop Zuid-Duitsland stond Pepijn zeer vriendelijk en uitgebreid te woord: "Nee, wat raar, wij hebben nog nooit van deze firma gehoord. U weet zeker dat onze naam genoemd is?" Pepijn: "Dat is niet raar, de andere referenties hadden ook nog nooit van dit bedrijf gehoord, bedankt voor uw moeite". Op de zeer summiere website kwamen we een lijst van hotels tegen waar ze zaken mee zouden doen. Ah...daar kenden we iemand zeer goed van, iemand uit het bestuur van de lokale afdeling Cham van de Beierse hotelbond. Ja nee...dat bedrijf kende ze maar al te goed....Als je met ze in zee ging kreeg je een rekening van EUR 385 om op hun website te staan. Verder kwam er nooit iets van dit bedrijf, het verdienmodel is niet het bemiddelen tussen busmaatschappijen en hotels, maar die 385 euro. Snel even rekenen: er staan 140 hotels en 99 restaurants op die site, dus 239 x385=92015 Euro. Mwah...dat wil ik ook wel in een jaar verdienen met niets doen! Probleem is dat je ieder jaar wel 239 nieuwe stommelingen moet zoeken, na een jaar doen die vorige 239 ondernemers natuurlijk niet meer mee. Daarom schrok hij zo van onze ervaring en mijn gerichte vragen waarop hij geen antwoord had.
Af en toe is het toch handig om mensenkennis te hebben.....
Nee, het ging om een vertegenwoordiger. Hij kwam zijn bedrijf voorstellen. De bedoeling was om kleinere busgroepjes bij ons onder te brengen en grotere groepen bij ons te laten eten. Hij schermde met grote reisorganisaties waarmee hij vaak zaken deed, bij Nederlanders zijn onder andere Beuk en De Jong Intra Vakanties vast wel bekend, ook noemde hij hier ter plaatse zeer bekende lokale busondernemingen. We hadden allebei een raar gevoel bij deze man, ik vertrouwde hem al meteen voor geen cent. Toen Pepijn even weg moest lopen vanwege een binnenkomende telefonische boeking en ik begon door te vragen over contracten, provisies, wat voor soort groepen, wat het budget was e.d. begon hij moeilijk te doen. Nee, nee, dat soort dingen wilde hij niet bespreken zonder dat Pepijn erbij was. Ik vroeg hem om een visitekaartje en die wilde hij niet geven. Dat is heel erg raar, het eerste wat een vertegenwoordiger doet is een kaartje geven, of in ieder geval in de loop van het gesprek, je hoeft er werkelijk waar nooit om te vragen. Ook had hij geen contract meegenomen, en leek te schrikken van onze ervaring in het toerisme. Hierop deelde ik hem mede dat ik even ging kijken waar Pepijn bleef, aangezien hij dus niet met mij wilde praten. Ik stond nog niet koud in kantoor bij Pepijn of de man kwam langs, met haast onderweg naar buiten, zijn visitekaartje op de balie achterlatend.
Hij was de deur nog niet uit of we keken elkaar aan: "dit klopt niet". Het is zowiezo bij ons standaard dat wij een kleine achtergrond-check doen voordat wij met nieuwe bedrijven samenwerken. In onze branche gaat een hoop geld om, en een touroperator kan je fijn met een rekening van een paar duizend euro laten zitten als het niet bonafide blijkt. De background-check houdt in dat wij onder andere een internet-search doen, navragen bij brancheorganisaties, en referenties bellen. Je begrijpt dat wij nog geen 5 minuten later met Beuk Tours in Noordwijk aan de lijn hingen. Die waren heel aardig, alle lof, maar ze hadden echt nog nooit van dit bedrijf gehoord. Daarna belden we een van de lokale busbedrijven. De afdeling daar bestond uit 3 man en de chef stond ons persoonlijk te woord. Hij had echt nog nooit van dit bedrijf gehoord. Toch maar even De Jong Intra gebeld. De manager inkoop Zuid-Duitsland stond Pepijn zeer vriendelijk en uitgebreid te woord: "Nee, wat raar, wij hebben nog nooit van deze firma gehoord. U weet zeker dat onze naam genoemd is?" Pepijn: "Dat is niet raar, de andere referenties hadden ook nog nooit van dit bedrijf gehoord, bedankt voor uw moeite". Op de zeer summiere website kwamen we een lijst van hotels tegen waar ze zaken mee zouden doen. Ah...daar kenden we iemand zeer goed van, iemand uit het bestuur van de lokale afdeling Cham van de Beierse hotelbond. Ja nee...dat bedrijf kende ze maar al te goed....Als je met ze in zee ging kreeg je een rekening van EUR 385 om op hun website te staan. Verder kwam er nooit iets van dit bedrijf, het verdienmodel is niet het bemiddelen tussen busmaatschappijen en hotels, maar die 385 euro. Snel even rekenen: er staan 140 hotels en 99 restaurants op die site, dus 239 x385=92015 Euro. Mwah...dat wil ik ook wel in een jaar verdienen met niets doen! Probleem is dat je ieder jaar wel 239 nieuwe stommelingen moet zoeken, na een jaar doen die vorige 239 ondernemers natuurlijk niet meer mee. Daarom schrok hij zo van onze ervaring en mijn gerichte vragen waarop hij geen antwoord had.
Af en toe is het toch handig om mensenkennis te hebben.....
Abonneren op:
Posts (Atom)