Het lange weekend rond Allerheiligen hebben we nog redelijk wat gasten gehad. Helemaal vol zijn we niet gekomen, aangezien er regen voorspeld was. Het weer is buiten inmiddels herfstig geworden. Al een paar dagen stormt het flink, en ineens is de temperatuur ingezakt. Het is al een paar dagen absoluut geen weer om buiten te schilderen. Vannacht heeft het bovenop de Grote Arber al een beetje gesneeuwd. Voor morgen en overmorgen is nog even stralend weer voorspeld, met temperaturen tot 17 graden. Pepijn gaat morgen en overmorgen dan ook weer zijn laddertje op.
Gasten hebben we door de weeks nauwelijks nog. Dit weekend lijkt nog een redelijk goed bezet weekend te zijn, daarna is het toch wel min of meer einde oefening. Zoals ik al aan een van onze ontbijtmedewerksters uitlegde die vorige winter hier nog niet werkte: alles wat je in november krijgt na Allerheiligen is bonus. Het is dat je er toch nog bent, en aan het klussen en opruimen bent, dat de deur nog open is. We hebben op dit moment gasten in huis die hun eigen koelkast hebben meegenomen. En wij maar denken dat we inmiddels alles al hadden meegemaakt.... Het behoeft geen uitleg dat die bij ons in het restaurant helemaal niets verteren.Dat doen laagseizoengasten zowiezo toch niet, je zou eens geld uitgeven.
Ook zeer typisch bij laagseizoengasten: veel no-shows. De laatste weken is het flink prijs, je zit te wachten tot je een ons weegt en er komt niemand. Creditcard doet het niet, adres blijkt niet te bestaan en/of het telefoonnummer is bij de Telekom onbekend. Expres foute gegevens opgegeven dus, je wist al dat je niet kwam. Gisteren hadden we weer een (niet zo) leuke.... We hadden een boeking van een zakenreiziger voor een losse dinsdagnacht. Daar zijn we nooit zo gigantisch blij mee, want daarmee valt dan onze enige vrije middag in de week in het water, en op een eenpersoonskamer voor 1 nacht verdienen we natuurlijk ook nog eens niet zo veel dat je daarvoor een medewerker kunt neerzetten. We nemen dan ook altijd even contact op met de gast wat de planning is: als iemand al weet dat hij vroeg of laat op de dag komt, kunnen wij ervoor of erna nog even de deur uit. In dit geval gaf de gast aan tussen 18 en 19 uur te komen, en gaf zijn mobiele nummer. We hebben dus Christine in de ochtend het ontbijt en de kamers van onze 4 gasten laten doen, en wij zijn de deur uitgegaan. Om 17 uur waren we weer thuis en hebben tot 20 uur tevergeefs zitten wachten. Pepijn heeft net voor achten het opgegeven mobiele nummer geprobeerd, en kreeg een bandje "er bestaat geen aansluiting onder dit telefoonnummer". OK, we wisten weer genoeg. Het creditcardnummer bestond tot onze verrassing wel, maar van de annuleringskosten kan Christine ternauwernood betaald worden. Plus dat het niet echt leuk is dat we onze dag erop hadden ingedeeld, helemaal uit Grafenau (65 km) naar huis zijn gekomen om hier 3 uur te gaan zitten rondhangen, en dat we daarna pas om 21 uur in een pizzeria zaten.
Dan hebben we heel toevallig een nieuwe ontbijtmedewerkster erbij gekregen. Al in juni waren we er eentje kwijt geraakt, en aangezien we de hele zomer onze Tsjechische studente hadden die er echt talent voor had, en daarnaast een van onze kamermedewerksters hadden ingewerkt op ontbijt, was het niet zo dringend. Nu had Christine echter een berg overuren van 3 maanden en Katerina tentamens, dus we wilden deze week een advertentie zetten voor een extra kracht. Sonja, onze wellnessmevrouw, werkte naast haar eigen bedrijfje nog bij een ander hotel een paar uur per week in loondienst, maar dat hotel heeft hier in de omgeving een zeer slechte reputatie waar het aankomt op omgang met personeel. Nou, dat werd weer eens bewezen. Ze kreeg ineens geen rooster meer, maar werd voortaan 's middags gebeld of ze de volgende dag moest komen werken. Haar eigen praktijk leed er gigantisch onder, want ze kon geen afspraken meer maken met haar eigen klanten en dus ook niet met onze hotelgasten. Ze had dus al bij mij haar nood geklaagd en gezegd dat ze graag ergens als ontbijtmedewerkster wilde werken waar ze een rooster kreeg en wist welke dagen ze 's ochtends moest werken. Ik had voorzichtig al aangegeven dat we iemand zochten. Een weekje later was het contract getekend, maandag loopt ze een dagje met mij mee, en na de vakantie begint ze dan voor de kerst echt. Nu kunnen we eigenlijk nog heel goed een extra kamermeisje gebruiken, want we hebben al bijna een jaar een zieke, maar dat kan wel wachten tot de lente. Christine hoeft nu niet meer bij te springen bij het ontbijt, eind van de week is Andrea terug van vakantie en Katerina wil heel graag in de kerstvakantie veel werken, dus nu hebben we 3 parttimers voor het ontbijt en 3 parttimers voor de kamers.
ons hotel
woensdag 6 november 2013
woensdag 30 oktober 2013
Verven
Bijna een maand geen logje, het is toch wat!
We zijn druk aan het verven, gezien het prachtige weer hadden we (zeker voor het naseizoen) nog een redelijke bezetting, en mijn ouders waren gezellig 2 weken op bezoek. Mijn vader heeft enthousiast geholpen het balkonhek te verven.
Nu begint het echt herfst te worden. Wij hebben niet zo'n storm gehad als in andere delen van Europa, maar sinds vandaag is het ineens een stuk kouder en vallen de blaadjes in hoog tempo van de boom. Dit weekend hebben we vanwege het lange weekend nog redelijk wat gasten, daarna is het echt een beetje einde seizoen. De weersvoorspelling is vanaf zondag ook echt slecht. Dan zijn we nog 2 weken open voordat we een maand dicht gaan, die tijd besteden we altijd aan boekhouding, onderhoud en een enkele verdwaalde gast.
We zijn druk aan het verven, gezien het prachtige weer hadden we (zeker voor het naseizoen) nog een redelijke bezetting, en mijn ouders waren gezellig 2 weken op bezoek. Mijn vader heeft enthousiast geholpen het balkonhek te verven.
Nu begint het echt herfst te worden. Wij hebben niet zo'n storm gehad als in andere delen van Europa, maar sinds vandaag is het ineens een stuk kouder en vallen de blaadjes in hoog tempo van de boom. Dit weekend hebben we vanwege het lange weekend nog redelijk wat gasten, daarna is het echt een beetje einde seizoen. De weersvoorspelling is vanaf zondag ook echt slecht. Dan zijn we nog 2 weken open voordat we een maand dicht gaan, die tijd besteden we altijd aan boekhouding, onderhoud en een enkele verdwaalde gast.
vrijdag 4 oktober 2013
Feestdag
Drie Oktober is hier in Duitsland een grote feestdag. En aangezien die dit jaar op donderdag valt, hebben veel mensen de vrijdag ook vrij genomen. Het hotel is dan ook helemaal vol. Gisteravond hadden we ook erg veel eters in het restaurant. Het weer doet ook lekker mee: we hebben hier stralend weer, met overdag aangename temperaturen om heerlijk te wandelen. Dat het al oktober is, merk je 's nachts, dan hebben we al nachtvorst. De voorspellingen voor de komende weken zijn ook ideaal, en de drukte loopt dus ook lekker door. Zelfs voor november hebben we al wat boekingen, toch meestal een dooie maand met onzeker weer.
Dinsdag moesten we eerst nog wachten op aankomsten, en daarna hebben we weer een nieuwe wandelroute uitgeprobeerd. Hij was korter en makkelijker dan verwacht, maar gezien hoe laat we begonnen en hoe vroeg het donker werd was dat eigenlijk wel prima. We hebben in Bayerisch Eistenstein geparkeerd en zijn met de Waldbahn-trein naar Ludwigsthal gereden. Van daaruit was het iets meer dan een uur over een zeer makkelijke weg naar Schwellhäusl, een snoeperig Hans-en-Grietje-huisje midden in het bos waar je heerlijk kunt lunchen.
Daarna zijn we in ongeveer anderhalf uur terug gelopen naar Bayerisch Eisenstein via de moeilijkere wandelroute door het Nationaalpark. Met de auto zijn we daarna naar Bodenmais gereden waar we bij de Kroaat gegeten hebben.
Ondertussen heb ik hier een halve soap met mijn identificatiepapieren. Mijn (nog nederlandse) rijbewijs was bijna verlopen, dus moest worden omgeruild voor een duitse. Dat duurt al weken, ze hebben daar domme slomo-ambtenaren van de ergste soort. En aardig zijn ze ook al niet. Vandaag lijkt mijn duitse rijbewijs er dan eindelijk te zijn.....
Dan moest ik ook een nieuw paspoort. Dit wordt tegenwoordig centraal in Liverpool voor alle Britten in Midden-Europa geregeld. Er is dus geen consulaat of iets dergelijks in Duitsland waar je heen kan, en ook niet in bijvoorbeeld Praag of Oostenrijk. Het is doodeng, je moet het paspoort dus per aangetekende post versturen. Ik had van het postagentschapje hier dus een keurig Track-and-Trace-nummer gekregen, en ik kon zien dat het postpakket een aantal dagen later in Frankfurt aan boord van een vliegtuig naar Engeland was gegaan, maar daarna ontbrak ieder spoor. Toen het 10 dagen na de vlucht nog niet op de plaats van bestemming was, brak de paniek uit. Het paspoort was van de aardbodem verdwenen, en al 10 dagen nergens meer gezien, niemand wist waar het was. De Passport Office bevestigde ook niets te hebben ontvangen. Heel raar: toen de Deutsche Post een officiele schadeclaim indiende bij de Royal Mail wegens vermissing werd het pakket heel toevallig ineens de volgende dag bezorgd. Niemand weet waar het al die tijd geweest is. Mijn ouders stuurde vorige week een anzichtkaart uit Engeland en die anzichtkaart was al na 2 dagen hier, dus de Royal Mail kan het wel als ze daar zin hebben. Nu moeten de ambtenaren daar het nog verwerken, en dan komt het per aangetekende post weer terug.
Dinsdag moesten we eerst nog wachten op aankomsten, en daarna hebben we weer een nieuwe wandelroute uitgeprobeerd. Hij was korter en makkelijker dan verwacht, maar gezien hoe laat we begonnen en hoe vroeg het donker werd was dat eigenlijk wel prima. We hebben in Bayerisch Eistenstein geparkeerd en zijn met de Waldbahn-trein naar Ludwigsthal gereden. Van daaruit was het iets meer dan een uur over een zeer makkelijke weg naar Schwellhäusl, een snoeperig Hans-en-Grietje-huisje midden in het bos waar je heerlijk kunt lunchen.
Daarna zijn we in ongeveer anderhalf uur terug gelopen naar Bayerisch Eisenstein via de moeilijkere wandelroute door het Nationaalpark. Met de auto zijn we daarna naar Bodenmais gereden waar we bij de Kroaat gegeten hebben.
Ondertussen heb ik hier een halve soap met mijn identificatiepapieren. Mijn (nog nederlandse) rijbewijs was bijna verlopen, dus moest worden omgeruild voor een duitse. Dat duurt al weken, ze hebben daar domme slomo-ambtenaren van de ergste soort. En aardig zijn ze ook al niet. Vandaag lijkt mijn duitse rijbewijs er dan eindelijk te zijn.....
Dan moest ik ook een nieuw paspoort. Dit wordt tegenwoordig centraal in Liverpool voor alle Britten in Midden-Europa geregeld. Er is dus geen consulaat of iets dergelijks in Duitsland waar je heen kan, en ook niet in bijvoorbeeld Praag of Oostenrijk. Het is doodeng, je moet het paspoort dus per aangetekende post versturen. Ik had van het postagentschapje hier dus een keurig Track-and-Trace-nummer gekregen, en ik kon zien dat het postpakket een aantal dagen later in Frankfurt aan boord van een vliegtuig naar Engeland was gegaan, maar daarna ontbrak ieder spoor. Toen het 10 dagen na de vlucht nog niet op de plaats van bestemming was, brak de paniek uit. Het paspoort was van de aardbodem verdwenen, en al 10 dagen nergens meer gezien, niemand wist waar het was. De Passport Office bevestigde ook niets te hebben ontvangen. Heel raar: toen de Deutsche Post een officiele schadeclaim indiende bij de Royal Mail wegens vermissing werd het pakket heel toevallig ineens de volgende dag bezorgd. Niemand weet waar het al die tijd geweest is. Mijn ouders stuurde vorige week een anzichtkaart uit Engeland en die anzichtkaart was al na 2 dagen hier, dus de Royal Mail kan het wel als ze daar zin hebben. Nu moeten de ambtenaren daar het nog verwerken, en dan komt het per aangetekende post weer terug.
vrijdag 27 september 2013
Vermoeid
Weer een week voorbij zonder log...We zijn nog steeds met 101 projekten bezig, en daarnaast hebben we last van een bekend fenomeen: naseizoen-vermoeidheid. Alle vermoeidheid van de hele zomer komt er nu uit. Ik merk dat ik meer slaap nodig heb dan normaal en lastige gasten slecht aan kan. En die gasten hebben we natuurlijk richting laagseizoen in overvloed. Je kan onze weblog er jaar na jaar op nalezen: altijd in dit seizoen klagen we over onredelijke gasten, vooral diegenen die bijna niks betalen (bijvoorbeeld die met een hotelbon) verwachten een vijfsterren ervaring voor een 1 ster prijs (dan krijgen ze 3 sterren en dat is allemaal waardeloos).
Gisteren heb ik nog een vermoeiende discussie gehad met een gast die vond dat hij afgezet was. Hij wilde een standaardkamer reserveren, die waren op, dus hadden we hem een kamer met terras verkocht. Bij checkout vond hij dat hij de hogere prijs niet hoefde te betalen "omdat het hotel niet helemaal vol was". Euh...maar meneer, de standaardkamers waren wel vol.... De medewerksters vielen om van verbazing: "dan had hij toch ergens anders kunnen reserveren, of voor een andere datum, als die kamer hem te duur was??" Het wordt de laatste jaren steeds erger met dit soort gedrag "ik wil, ik eis, ik moet, ik ga nu stampvoeten, jij afzetter"! Deze gast probeerde zijn zin door te drijven door te dreigen met een vernietigende beoordeling online als hij de rekening moest betalen. Daar zijn we niet gevoelig voor, en voor iedereen die dit soort plannen heeft: beoordelingssites halen chantage-reviews genadeloos offline.
Dinsdag hadden we een heerlijke Ruhetag. We hadden geen vertrekkers, dus we konden tot 9 uur uitslapen. Om 11 uur kwamen de incheckers (zoals afgesproken) al aan, dus om 12 uur konden we weg. We zijn eerst naar Regen gereden, waar we even geshopt en gelunched hebben. Daarna zijn we naar het klooster in Metten gereden. Dat heeft een prachtige bibliotheek, die 2x per dag bezichtigd kan worden. De gids was enthousiast maar niet zo'n goede verteller, wat wel een beetje jammer was.
Daarna hebben we nog een rondje door het centrum van Deggendorf gedaan, voordat we naar het Mongolische grillrestaurant gegaan zijn. Chinese wokrestaurants zijn in Nederland heel normaal, maar hier is het een zeldzaamheid. Qua buitenlandse keuken kom je hier meestal niet verder dan grieks of italiaans.
Gisteren was er geen enkele interesse in ons restaurant, de meeste gasten waren buiten de deur met het mooie weer, dus we hebben vroeg gegeten en zijn naar de borrel van de internationale club in Regensburg gereden. We hebben een hele gezellige avond gehad en waren pas om 3 uur thuis.
Met onze wellness-ruimte gaat het erg goed, deze week had Sonja al 2 klantjes van buiten, en morgen en overmorgen staan er 3 massages gepland van onze eigen gasten.
Gisteren heb ik nog een vermoeiende discussie gehad met een gast die vond dat hij afgezet was. Hij wilde een standaardkamer reserveren, die waren op, dus hadden we hem een kamer met terras verkocht. Bij checkout vond hij dat hij de hogere prijs niet hoefde te betalen "omdat het hotel niet helemaal vol was". Euh...maar meneer, de standaardkamers waren wel vol.... De medewerksters vielen om van verbazing: "dan had hij toch ergens anders kunnen reserveren, of voor een andere datum, als die kamer hem te duur was??" Het wordt de laatste jaren steeds erger met dit soort gedrag "ik wil, ik eis, ik moet, ik ga nu stampvoeten, jij afzetter"! Deze gast probeerde zijn zin door te drijven door te dreigen met een vernietigende beoordeling online als hij de rekening moest betalen. Daar zijn we niet gevoelig voor, en voor iedereen die dit soort plannen heeft: beoordelingssites halen chantage-reviews genadeloos offline.
Dinsdag hadden we een heerlijke Ruhetag. We hadden geen vertrekkers, dus we konden tot 9 uur uitslapen. Om 11 uur kwamen de incheckers (zoals afgesproken) al aan, dus om 12 uur konden we weg. We zijn eerst naar Regen gereden, waar we even geshopt en gelunched hebben. Daarna zijn we naar het klooster in Metten gereden. Dat heeft een prachtige bibliotheek, die 2x per dag bezichtigd kan worden. De gids was enthousiast maar niet zo'n goede verteller, wat wel een beetje jammer was.
Daarna hebben we nog een rondje door het centrum van Deggendorf gedaan, voordat we naar het Mongolische grillrestaurant gegaan zijn. Chinese wokrestaurants zijn in Nederland heel normaal, maar hier is het een zeldzaamheid. Qua buitenlandse keuken kom je hier meestal niet verder dan grieks of italiaans.
Gisteren was er geen enkele interesse in ons restaurant, de meeste gasten waren buiten de deur met het mooie weer, dus we hebben vroeg gegeten en zijn naar de borrel van de internationale club in Regensburg gereden. We hebben een hele gezellige avond gehad en waren pas om 3 uur thuis.
Met onze wellness-ruimte gaat het erg goed, deze week had Sonja al 2 klantjes van buiten, en morgen en overmorgen staan er 3 massages gepland van onze eigen gasten.
donderdag 19 september 2013
Klusgekte
Deze week is het vanwege het herfstige weer met gasten ietsjes rustiger, maar dankzij een hoop projekten in het hotel is het voor ons verre van relaxed!
Eindelijk na al die jaren hebben we wat aan de vreselijke verlichting op het overdekte terras gedaan. Daar hing nog een relikwie van de vorige eigenaar: een spuuglelijk wagenwiel met ouderwetse lampen eraan. Daarom was het licht daar nooit aan. Tijd om eindelijk eens moderne spots op te hangen! OK, met dit weer wil er geen hond zitten, maar het idee was goed.
Dan waren we nog druk bezig met onze nieuwe Wohlfühloase. De ruimte is nu klaar, Sonja begint vandaag met 3 lokale klanten. Er moet nog een heleboel gebeuren aan de reclame, bijvoorbeeld de website is nog niet aangepast, en er moeten nog folders komen, maar we hebben het zo gigantisch druk dat dat even is blijven liggen. Zowiezo moet er veel aan de website gebeuren, en we hebben ook besloten dat de folders die we 7 jaar geleden hebben laten maken inmiddels zo verouderd zijn dat er nieuwe moeten komen. Er staat nog een foto in van de oude restaurantinrichting! In die jaren is de techniek natuurlijk zo ver veranderd dat je veel zelf kan doen en geen folderbedrijf meer nodig hebt, en we hebben inmiddels ook heel veel mooie foto's die wijzelf en onze gasten, maar vooral ook familie en vrienden, van ons hotel gemaakt hebben. Nu nog even de tijd vinden!
Sinds we onze nieuwe menukaart een paar maanden geleden hebben ingevoerd verkopen we echt veel meer eten. Ook krijgen we steeds meer gasten van buiten. De laatste maanden begonnen we echt problemen te krijgen met opslagcapaciteit en heen-en-weer geloop in de keuken. Als je ineens 50% meer eten verkoopt, loop je dus ook 50% meer onnodige meters in de keuken. Wat 7,5 jaar geleden een logische indeling leek te zijn, hoeft nu niet meer optimaal te zijn. Pepijn heeft dus alle werkbanken van zijn plaats getrokken en eens goed uitgemest. Het is even zoeken waar alles nu staat, maar inderdaad staan de borden dichter bij de plek waar je het eten opschept, de broodmandjes dichter bij de broodoven.
Onder de best verkopende gerechten bevinden zich onze maaltijdsalades. Daarnaast wordt bijna ieder hoofdgerecht geserveerd met een kleine salade. We hebben nu een koelwerkbank gekocht voor in de keuken, waardoor we niet eindeloos heen en weer meer lopen met salade-ingredienten van en naar de koelcel. Daar begonnen we op piekmomenten zowiezo plaatsgebrek te krijgen omdat die ook helemaal volgestapeld staat met 50% meer eten en drinken. De levertijd van het ding zou 2 weken zijn, maar een werkdag later kregen we al een telefoontje "We komen morgen!". Dat telefoontje was op dindagochtend, dus Pepijn kon op onze vrije dag de hele keuken verbouwen. Het was niet heel erg dramatisch, we wachtten op twee aankomsten en het goot buiten. Toen de aankomsten er waren zijn we naar Cham gereden waar we een paar dingen bij de bouwmarkt moesten hebben en zijn we gezellig uit eten geweest. De koelwerkbank staat, is erg praktisch en ziet er goed uit.
Gisteren kon ik ineens met spoed naar Straubing. Er was iets op wat alleen bij een groothandel gekocht kon worden. Aangezien 's middags nog naar de Metro in Regensburg rijden echt te ver is, en ik wist dat het artikel ook bij de (erg kleine) groothandel in Straubing verkocht wordt, heb ik dat maar gedaan. Eigenlijk moest ik ook nog naar de naastgelegen Hornbach voor de dingetjes die de andere bouwmarkten de dag ervoor niet hadden, maar dan werd het echt veel te laat. Je zal altijd zien: ik was op tijd weer terug voor het avondeten en toen was het rustig met eters....Ach nou ja, zo erg is het niet. We hadden bijvoorbeeld nog buitenbeits nodig voor een balkonhek, maar het is toch geen weer om buiten te gaan staan verven.
Het weekend knapt het weer op, en ineens zijn we het weekend bijna vol. Die laatste paar snippertjes komen ook nog vol, daarnet belde er weer iemand voor een kamer. Ook Kerst en Oud&Nieuw beginnen goed te lopen, de eerste paar boekingen zijn binnen. Onder andere van een gezin die al voor de achste keer komen!
Eindelijk na al die jaren hebben we wat aan de vreselijke verlichting op het overdekte terras gedaan. Daar hing nog een relikwie van de vorige eigenaar: een spuuglelijk wagenwiel met ouderwetse lampen eraan. Daarom was het licht daar nooit aan. Tijd om eindelijk eens moderne spots op te hangen! OK, met dit weer wil er geen hond zitten, maar het idee was goed.
Dan waren we nog druk bezig met onze nieuwe Wohlfühloase. De ruimte is nu klaar, Sonja begint vandaag met 3 lokale klanten. Er moet nog een heleboel gebeuren aan de reclame, bijvoorbeeld de website is nog niet aangepast, en er moeten nog folders komen, maar we hebben het zo gigantisch druk dat dat even is blijven liggen. Zowiezo moet er veel aan de website gebeuren, en we hebben ook besloten dat de folders die we 7 jaar geleden hebben laten maken inmiddels zo verouderd zijn dat er nieuwe moeten komen. Er staat nog een foto in van de oude restaurantinrichting! In die jaren is de techniek natuurlijk zo ver veranderd dat je veel zelf kan doen en geen folderbedrijf meer nodig hebt, en we hebben inmiddels ook heel veel mooie foto's die wijzelf en onze gasten, maar vooral ook familie en vrienden, van ons hotel gemaakt hebben. Nu nog even de tijd vinden!
Sinds we onze nieuwe menukaart een paar maanden geleden hebben ingevoerd verkopen we echt veel meer eten. Ook krijgen we steeds meer gasten van buiten. De laatste maanden begonnen we echt problemen te krijgen met opslagcapaciteit en heen-en-weer geloop in de keuken. Als je ineens 50% meer eten verkoopt, loop je dus ook 50% meer onnodige meters in de keuken. Wat 7,5 jaar geleden een logische indeling leek te zijn, hoeft nu niet meer optimaal te zijn. Pepijn heeft dus alle werkbanken van zijn plaats getrokken en eens goed uitgemest. Het is even zoeken waar alles nu staat, maar inderdaad staan de borden dichter bij de plek waar je het eten opschept, de broodmandjes dichter bij de broodoven.
Onder de best verkopende gerechten bevinden zich onze maaltijdsalades. Daarnaast wordt bijna ieder hoofdgerecht geserveerd met een kleine salade. We hebben nu een koelwerkbank gekocht voor in de keuken, waardoor we niet eindeloos heen en weer meer lopen met salade-ingredienten van en naar de koelcel. Daar begonnen we op piekmomenten zowiezo plaatsgebrek te krijgen omdat die ook helemaal volgestapeld staat met 50% meer eten en drinken. De levertijd van het ding zou 2 weken zijn, maar een werkdag later kregen we al een telefoontje "We komen morgen!". Dat telefoontje was op dindagochtend, dus Pepijn kon op onze vrije dag de hele keuken verbouwen. Het was niet heel erg dramatisch, we wachtten op twee aankomsten en het goot buiten. Toen de aankomsten er waren zijn we naar Cham gereden waar we een paar dingen bij de bouwmarkt moesten hebben en zijn we gezellig uit eten geweest. De koelwerkbank staat, is erg praktisch en ziet er goed uit.
Gisteren kon ik ineens met spoed naar Straubing. Er was iets op wat alleen bij een groothandel gekocht kon worden. Aangezien 's middags nog naar de Metro in Regensburg rijden echt te ver is, en ik wist dat het artikel ook bij de (erg kleine) groothandel in Straubing verkocht wordt, heb ik dat maar gedaan. Eigenlijk moest ik ook nog naar de naastgelegen Hornbach voor de dingetjes die de andere bouwmarkten de dag ervoor niet hadden, maar dan werd het echt veel te laat. Je zal altijd zien: ik was op tijd weer terug voor het avondeten en toen was het rustig met eters....Ach nou ja, zo erg is het niet. We hadden bijvoorbeeld nog buitenbeits nodig voor een balkonhek, maar het is toch geen weer om buiten te gaan staan verven.
Het weekend knapt het weer op, en ineens zijn we het weekend bijna vol. Die laatste paar snippertjes komen ook nog vol, daarnet belde er weer iemand voor een kamer. Ook Kerst en Oud&Nieuw beginnen goed te lopen, de eerste paar boekingen zijn binnen. Onder andere van een gezin die al voor de achste keer komen!
zondag 8 september 2013
Wandelen, wellness
Ook deze week volop amusement van en over onze gasten, misschien moeten we toch eens een boek schrijven...
De zomervakanties zijn na dit weekend in heel Duitsland, dus ook in Beieren, voorbij. Deze week en vooral dit weekend was het al iets rustiger in het hotel, een bekend fenomeen in de laatste dagen van vakanties. Families met schoolgaande kinderen gaan niet meer weg, en mensen zonder kinderen wachten nog even met de reis tot alle kinderen weer naar school zijn. Niet dat wij het rustiger hebben, er ligt nog werk waar we steeds niet aan toe kwamen, en dit is traditioneel de tijd van het jaar dat reisorganisaties al beginnen te vragen naar de prijzen van volgend jaar, dat de aanvragen voor Kerst en Oud&Nieuw beginnen te komen, en dat de gegevens en de advertenties voor de boekjes van de VVV en dergelijke ingeleverd moeten worden.
Gisteren was het zo rustig, (1 vertrekker, geen aankomsten, andere gasten de hele dag buiten de deur) dat we op ons gemak naar de meubelboulevard konden om nog wat kleine spulletjes te kopen voor onze nieuwe "Wohlfühl-Oase". We hebben onze grootste kamer, die niet zo goed bezet was en bovendien voor onze eigen nachtrust veel hinder opleverde, omgetoverd tot een praktijkruimte voor massages en beautybehandelingen. Een gezellige jongedame met een eigen mobiele praktijk komt hier dan de gasten behandelen. Toen we toch in Regensburg waren, zijn we langs gegaan bij iemand die we kennen van Internations. Het werd een beetje meer dan even koffie drinken, we zijn gezellig samen bij een zeer goede Italiaan gaan eten.
Dinsdag was ook een dag met weinig actie, dus hebben we het ontbrekende stuk van de Achttausender wat we nog steeds wilden overwinnen, van Eck naar Reischflecksattel, gelopen. Het was een pittige klim, en het was al na drieen toen we bij de enige berghut kwamen. De XXL-Schnitzel ging er goed in! We zijn nu bijna een week verder en ik heb nog steeds vage spierpijn. Toch een teken dat ik niet echt in conditie ben!
De zomervakanties zijn na dit weekend in heel Duitsland, dus ook in Beieren, voorbij. Deze week en vooral dit weekend was het al iets rustiger in het hotel, een bekend fenomeen in de laatste dagen van vakanties. Families met schoolgaande kinderen gaan niet meer weg, en mensen zonder kinderen wachten nog even met de reis tot alle kinderen weer naar school zijn. Niet dat wij het rustiger hebben, er ligt nog werk waar we steeds niet aan toe kwamen, en dit is traditioneel de tijd van het jaar dat reisorganisaties al beginnen te vragen naar de prijzen van volgend jaar, dat de aanvragen voor Kerst en Oud&Nieuw beginnen te komen, en dat de gegevens en de advertenties voor de boekjes van de VVV en dergelijke ingeleverd moeten worden.
Gisteren was het zo rustig, (1 vertrekker, geen aankomsten, andere gasten de hele dag buiten de deur) dat we op ons gemak naar de meubelboulevard konden om nog wat kleine spulletjes te kopen voor onze nieuwe "Wohlfühl-Oase". We hebben onze grootste kamer, die niet zo goed bezet was en bovendien voor onze eigen nachtrust veel hinder opleverde, omgetoverd tot een praktijkruimte voor massages en beautybehandelingen. Een gezellige jongedame met een eigen mobiele praktijk komt hier dan de gasten behandelen. Toen we toch in Regensburg waren, zijn we langs gegaan bij iemand die we kennen van Internations. Het werd een beetje meer dan even koffie drinken, we zijn gezellig samen bij een zeer goede Italiaan gaan eten.
Dinsdag was ook een dag met weinig actie, dus hebben we het ontbrekende stuk van de Achttausender wat we nog steeds wilden overwinnen, van Eck naar Reischflecksattel, gelopen. Het was een pittige klim, en het was al na drieen toen we bij de enige berghut kwamen. De XXL-Schnitzel ging er goed in! We zijn nu bijna een week verder en ik heb nog steeds vage spierpijn. Toch een teken dat ik niet echt in conditie ben!
donderdag 29 augustus 2013
Rare week
Het was een rare week. Ik weet nu waarom ik 's avonds zo uitgeput ben. Wie ook Facebook-contact is, heeft al van het een en ander mee mogen genieten:
"Ik wil graag een tweepersoonskamer boeken voor 5 personen. Het jongste kind slaapt bij ons in bed"
"Ik wil graag halfpension voor 1 persoon bestellen en dat met z'n tweeen opeten"
"Waar is het schilderij van de reclamefoto? Ik ben heftig teleurgesteld, ik vind het kunstwerk wat in mijn kamer hangt lang niet zo mooi"
"Ik boek online het romantische arrangement voor twee, en geef de namen van 4 personen op, en dat zijn dan ook nog 3 mannen en 1 vrouw"
"Ik heb mijzelf een kamer met een flatscreen beloofd en ga nu klagen bij de receptie dat het hotel die niet heeft"
"Ik hoef bij het uitchecken de toeslag voor de kamer met uitzicht niet te betalen, want ik heb mijzelf een kamer met balkon beloofd en ik heb een kamer met terras gekregen, en daarover het hele verblijf niets gezegd"
Dan hadden we ook nog een gast die de hele dag (zelfs bij het ontbijt) een zwarte hoge hoed droeg, gecombineerd met glimmend trainingspak, die sloten capuccino bestelde en op het openbare terras met z'n IPad met geluidsboxen al kettingrokend naar keiharde schlagermuziek ging zitten luisteren.
Ook interessant was het gezin waar Pepijn de moeder influisterde dat de baby nodig een schone luier moest (het hele restaurant stonk naar urine), om vervolgens later uit te vinden dat opa degene was die incontinent was en alles over de stoel had laten lopen. Ieuww.....
Zoals gezegd, we hebben het redelijk gehad. Aangezien we dinsdag meerdere aankomsten hadden, konden we ook geen rustdag inlassen, en dat breekt ons nu een beetje op. Het weekend wordt weer legendarisch druk, we gaan last-minute wel weer helemaal vol komen, net als vorige weekenden.
"Ik wil graag een tweepersoonskamer boeken voor 5 personen. Het jongste kind slaapt bij ons in bed"
"Ik wil graag halfpension voor 1 persoon bestellen en dat met z'n tweeen opeten"
"Waar is het schilderij van de reclamefoto? Ik ben heftig teleurgesteld, ik vind het kunstwerk wat in mijn kamer hangt lang niet zo mooi"
"Ik boek online het romantische arrangement voor twee, en geef de namen van 4 personen op, en dat zijn dan ook nog 3 mannen en 1 vrouw"
"Ik heb mijzelf een kamer met een flatscreen beloofd en ga nu klagen bij de receptie dat het hotel die niet heeft"
"Ik hoef bij het uitchecken de toeslag voor de kamer met uitzicht niet te betalen, want ik heb mijzelf een kamer met balkon beloofd en ik heb een kamer met terras gekregen, en daarover het hele verblijf niets gezegd"
Dan hadden we ook nog een gast die de hele dag (zelfs bij het ontbijt) een zwarte hoge hoed droeg, gecombineerd met glimmend trainingspak, die sloten capuccino bestelde en op het openbare terras met z'n IPad met geluidsboxen al kettingrokend naar keiharde schlagermuziek ging zitten luisteren.
Ook interessant was het gezin waar Pepijn de moeder influisterde dat de baby nodig een schone luier moest (het hele restaurant stonk naar urine), om vervolgens later uit te vinden dat opa degene was die incontinent was en alles over de stoel had laten lopen. Ieuww.....
Zoals gezegd, we hebben het redelijk gehad. Aangezien we dinsdag meerdere aankomsten hadden, konden we ook geen rustdag inlassen, en dat breekt ons nu een beetje op. Het weekend wordt weer legendarisch druk, we gaan last-minute wel weer helemaal vol komen, net als vorige weekenden.
Abonneren op:
Posts (Atom)