Iedereen is al naar de kamer/naar bed, maar er zitten nog 2 mensen te hangen in de bar, dus zit ik te wachten in kantoor tot hun bier op is. Het is weliswaar nog vroeg, maar het weekend was goed druk, dus ik heb het redelijk gehad. Toen het dinsdag ineens begon te hagelen en te natte-sneeuwen vreesden we voor de last-minute boekingen voor dit weekend. We zijn inderdaad niet helemaal vol gekomen, maar wel bijna. Vandaag, Paaszondag dus, zijn veel gasten vertrokken. Waarom is echt een raadsel. Normaal gesproken blijven mensen tot Paasmaandag, dus we hadden een redelijk groot gat in de beztting. Met een speciale aanbieding zijn we vanavond toch nog iets meer als half vol gekomen. Het hele weekend zijn de gasten grotendeels van het type "laagseizoen": traag van begrip, vinden alles duur, enz. Ik heb net een gast gehad die de hele avond al steen en been klaagde over de ontvangst van het Wifi. Ik kon echter geen ingelogd toestel zien in de internetinstellingen. Bleek dat ze niet alleen niet had ingelogd, ze had ook nog de Wifi-ontvangst op haar toestel uit staan.... Tsja, dan kan het hotel er weinig aan doen dat je geen ontvangst hebt....
We hebben deze week een zieke ontbijtmedewerkster, dus voor ons en voor de andere medewerkster was het stevig aanpoten vandaag. We hebben ons de hele dag de tandjes gelopen. Er is een berg kamers blijven liggen voor morgen, maar de komende 2 dagen hebben we "het Tsjechische dreamteam" op dienst, dus die klaren dat klusje met z´n tweeen wel even. Onze studente heeft al aangekondigd dat ze graag in de zomer weer 3 tot 4 maanden fulltime wil werken. Prima, als die weer terug naar college gaat is het al weer eind september, en in oktober wordt het toch al wat rustiger. De grote verrassing is dat tegen die tijd ook een medewerkster met zwangerschapsverlof gaat. "ja, hihi, ongelukje". Hoe het echter nu gaat (ochtendmisselijkheid, extreme duizeligheid, ziek thuis) ga ik er eigenlijk van uit dat die vanaf deze week van de dokter een algeheel arbeidsverbod krijgt. Zoals iedereen nog wel weet, zijn artsen hier nogal makkelijk met briefjes schrijven.
Gisteren heb ik het overgebleven dieetvoer van Katja naar de dierenvrienden-vereniging in Kötzting gebracht, bij het asiel hebben die tenminste nog iets aan bijna 5 kg voer. Jane mag het niet, en lust het ook niet. Jane loopt de hele week al met haar ziel onder haar arm, die mist Katja duidelijk. Het is goed dat we ze afscheid van elkaar hebben laten nemen, ze zoekt Katja niet, ze weet wel dat ze nooit meer terug komt. Wij hebben ook een leeg gevoel met z'n allen. Christine en Anita zeiden deze week allebei al dat Katja altijd om 7 uur bij de keukendeur goedemorgen kwam zeggen, en dat het nu zo stil was. Van mijn ouders en van de dierenarts hebben we lieve condoleancekaarten gehad, en ook op Facebook hebben mensen echt heel erg met ons meegeleefd. Gasten die hier al vaker waren, vragen ook naar Katja, ze lag altijd op de stoel bij de receptie en kwam altijd even knuffelen met iedereen, en dat missen mensen. Gezien de leeftijd, en dat Jane zwaar arthrose heeft en zo paniekerig is, lijkt het ons geen goed idee om er een kat bij te nemen. Voorlopig blijft ze "enig kind".
Zo, de gasten zijn naar bed. Ik ga de dagafsluiting doen, en dan zelf lekker naar bed. Ik ben helemaal op. We hopen dinsdag op een echt rustdag. Het zou 18 graden worden, opimaal wandelweer dus.
ons hotel
zondag 20 april 2014
dinsdag 15 april 2014
zaterdag 12 april 2014
We zijn weer open
Zo, een hele tijd is het stil geweest op de weblog. We waren dicht, maar rust hebben we niet gehad. We hebben keihard geklust. Alle kamers en badkamers beneden zijn geheel opgeknapt, alle wanden in alle gangen hebben een touch-up gehad, de muur bij de ontbijtzaal en de muur boven in kantoor zijn gestuced en geverft, alles is blinkend geschrobt. Het resultaat mag er zijn, ook al wil je stiekum altijd nog meer doen. We merken nu dat we weer open zijn dat we er redelijk doorheen zitten, we zijn helemaal kapot. Vandaag heb ik de hele middag in bed gelegen en ik voel mij nog steeds hondsmoe.
Dinsdag is de hotelkeuring geweest (dat moet iedere 3 jaar) en alles was piekfijn in orde. De officiele oorkonde en het nieuwe koperen bordje komen in ongeveer 3 weken.
Woensdag was ik bij mijn nieuwe tandarts in Straubing. Eind februari was ik bij de kaakchirurg, omdat ik meer implantaten moet, en toen hadden we het over de noodoplossing die na 3,5 jaar nog steeds op andere, door hem geplaatste, implantaten zat. Hij heeft mij meteen naar een expert in Straubing gestuurd om goede kronen op die implantaten te laten zetten. Natuurlijk moesten eerst de tandenverzekering en de ziektenkostenverzekering hun goedkeuring geven voor zo'n dure ingreep (die betalen samen ongeveer de helft van de kosten, voor de andere 50% moet ik een bank gaan beroven), maar afgelopen week was het dan zo ver. De tandarts was geshocked: met komposiet was er een soort semi-permanent materiaal op de pinnen gesmeerd, wat alleen met veel boren en wrikken te verwijderen was. De pinnen die eronder vandaan kwamen, waren van een B-merk en onoordeelkundig op de A-merk implantaten geschroefd. Alsof je op je BMW buitenspiegels van Lada probeert te schroeven, en dat zo slecht doet dat je de schroefkoppen kapot draait. De afdichtkappen zijn weer van een ander merk, en passen zo slecht dat je er maar gewoon rafelig een stuk afknipt en dat ergens mee vastkleeft. Hij vertelde pas achteraf dat de een van de pinnen zo beschadigd was dat het een wonder was dat die er nog uitkwam, hij wilde mij vooraf niet bang maken....Het juiste materiaal wordt nu besteld en donderdag ga ik weer terug voor de volgende ronde. Ik zit dus even deze week met 2 missende tanden, maar gelukkig zie je het niet erg en is het maar voor even.
Met Katja gaat het ondertussen steeds slechter, het is eigenlijk een wonder dat ze er nog is. Ze woont bij ons onder de bank of onder het bed op de tegelvloer, ze eet en drinkt ook niets meer. De hele dag zit ze daar maar te zitten en voor zich uit te staren, ze is inmiddels graatmager. Ze verzet zich tegen iedere druppel water, je krijgt er ook met dwang niets in. Ze is ook een beetje incontinent, ze woont in de buurt van de kattenbak, anders doet ze het overal. Het is alleen nog maar wachten tot het voorbij is. Pijn lijkt ze niet te hebben. Jane is ondertussen erg vrijerig, is erg lief voor Katja en kroelt voor twee met de gasten. Die voelt duidelijk dat ze straks alleen gaat overblijven.
Tijdens onze sluiting heeft de EON Bayern hier ondergrondse stroomleidingen gelegd. Dat was echt een prima timing om precies in die 2 weken ons grasveld op te graven. Niemand die er last van had, alleen ziet ons gras er nu wat raar uit met al die bandensporen van de graafmachines. Zoals we in november al schreven, zijn we nu eindelijk van de bovenleidingen af. Dat was natuurlijk in een regio met veel sneeuw en veel bomen geen ideale constructie. Verder hadden wij last van gigiantische stroompieken, omdat wij aan de aftakking van een aftakking van het hoofdnet zaten, nu wordt het een ringleiding. Dinsdag wordt alles overgesloten, dan zouden alle problemen tot het verleden moeten behoren. Dinsdagmiddag zijn we toch thuis, aangezien we op meerdere aankomsten wachten, en we zijn nog zo moe dat we onszelf niet echt een berg zien beklimmen deze week, dus als het inderdaad tot de voorspelde kleine stroomonderbrekingen komt zijn we in de buurt. De kabel leggen tot de meterkast kost niets, wel blijken we onze eigen electricien te moeten betalen om alles over te sluiten in de meterkast. De EON komt dan als alle buren er ook allemaal klaar voor zijn gratis de bovenleidingen verwijderen.
Dinsdag is de hotelkeuring geweest (dat moet iedere 3 jaar) en alles was piekfijn in orde. De officiele oorkonde en het nieuwe koperen bordje komen in ongeveer 3 weken.
Woensdag was ik bij mijn nieuwe tandarts in Straubing. Eind februari was ik bij de kaakchirurg, omdat ik meer implantaten moet, en toen hadden we het over de noodoplossing die na 3,5 jaar nog steeds op andere, door hem geplaatste, implantaten zat. Hij heeft mij meteen naar een expert in Straubing gestuurd om goede kronen op die implantaten te laten zetten. Natuurlijk moesten eerst de tandenverzekering en de ziektenkostenverzekering hun goedkeuring geven voor zo'n dure ingreep (die betalen samen ongeveer de helft van de kosten, voor de andere 50% moet ik een bank gaan beroven), maar afgelopen week was het dan zo ver. De tandarts was geshocked: met komposiet was er een soort semi-permanent materiaal op de pinnen gesmeerd, wat alleen met veel boren en wrikken te verwijderen was. De pinnen die eronder vandaan kwamen, waren van een B-merk en onoordeelkundig op de A-merk implantaten geschroefd. Alsof je op je BMW buitenspiegels van Lada probeert te schroeven, en dat zo slecht doet dat je de schroefkoppen kapot draait. De afdichtkappen zijn weer van een ander merk, en passen zo slecht dat je er maar gewoon rafelig een stuk afknipt en dat ergens mee vastkleeft. Hij vertelde pas achteraf dat de een van de pinnen zo beschadigd was dat het een wonder was dat die er nog uitkwam, hij wilde mij vooraf niet bang maken....Het juiste materiaal wordt nu besteld en donderdag ga ik weer terug voor de volgende ronde. Ik zit dus even deze week met 2 missende tanden, maar gelukkig zie je het niet erg en is het maar voor even.
Met Katja gaat het ondertussen steeds slechter, het is eigenlijk een wonder dat ze er nog is. Ze woont bij ons onder de bank of onder het bed op de tegelvloer, ze eet en drinkt ook niets meer. De hele dag zit ze daar maar te zitten en voor zich uit te staren, ze is inmiddels graatmager. Ze verzet zich tegen iedere druppel water, je krijgt er ook met dwang niets in. Ze is ook een beetje incontinent, ze woont in de buurt van de kattenbak, anders doet ze het overal. Het is alleen nog maar wachten tot het voorbij is. Pijn lijkt ze niet te hebben. Jane is ondertussen erg vrijerig, is erg lief voor Katja en kroelt voor twee met de gasten. Die voelt duidelijk dat ze straks alleen gaat overblijven.
Tijdens onze sluiting heeft de EON Bayern hier ondergrondse stroomleidingen gelegd. Dat was echt een prima timing om precies in die 2 weken ons grasveld op te graven. Niemand die er last van had, alleen ziet ons gras er nu wat raar uit met al die bandensporen van de graafmachines. Zoals we in november al schreven, zijn we nu eindelijk van de bovenleidingen af. Dat was natuurlijk in een regio met veel sneeuw en veel bomen geen ideale constructie. Verder hadden wij last van gigiantische stroompieken, omdat wij aan de aftakking van een aftakking van het hoofdnet zaten, nu wordt het een ringleiding. Dinsdag wordt alles overgesloten, dan zouden alle problemen tot het verleden moeten behoren. Dinsdagmiddag zijn we toch thuis, aangezien we op meerdere aankomsten wachten, en we zijn nog zo moe dat we onszelf niet echt een berg zien beklimmen deze week, dus als het inderdaad tot de voorspelde kleine stroomonderbrekingen komt zijn we in de buurt. De kabel leggen tot de meterkast kost niets, wel blijken we onze eigen electricien te moeten betalen om alles over te sluiten in de meterkast. De EON komt dan als alle buren er ook allemaal klaar voor zijn gratis de bovenleidingen verwijderen.
woensdag 26 maart 2014
Klussen
We zijn druk aan het klussen. Nu dus even een paar weken tijdelijk geen logjes.
Ben je al Facebook-vriend van "Haus am Berg Hotel"? Hier posten we iedere dag een leuk weetje, recept, foto, verslag van een mooie wandeling, of ander nieuwsbericht.
zondag 16 maart 2014
De eerste wandeling van het jaar
De hele week is het weer echt schitterend geweest, maar sinds vandaag
is het duidelijk wat minder. De voorspelling is voor deze week ook niet
echt super, al gaan de temperaturen en de zonuren in de loop van de
week wel weer omhoog. Het voelt op dit moment een beetje herfstig, en
binnen is het zonder kunstlicht echt te donker. We mogen niet klagen,
het was de hele week 16 graden en zonnig.
Dinsdag zijn we dan ook heerlijk gaan wandelen. Voor de eerste grote wandeling van het seizoen hebben we het een beetje overdreven met een pittige etappe van de Goldsteig, ik heb nog dagen spierpijn gehad. Mooi was het wel. We zijn eerst naar Engelshütt gelopen, waar we bus 615 genomen hebben richting Neukirchen/Rimbach. Midden in het niemandsland zijn we uitgestapt, bij de bushalte "Abzweig Grafenried": echt alleen maar weilanden en 1 huis. De chauffeur dacht dat we gek waren. We hadden echter een doel: precies op dit punt kruist de busroute de Goldsteig-wandelweg. Vanaf hier ging het bergop richting de Burgstall, een uitloper van de Hohen Bogen waar een grote zendmast van de Bayerische Rundfunk staat. Het was een zeer pittige klim, alsof je onze helling voor het hotel 10x achter elkaar plakt, maar dan kris-kras door het bos over boomwortels, rollende stenen en heel veel bladeren. Bovenaan werden we beloond met een fantastisch uitzicht. Daarna werd het allemaal veel minder zwaar, en na een wat makkelijkere wandeling van 1,8 km kwamen we bij een gasthaus midden in het bos waar we als een houthakker gegeten hebben met spiegeleieren, gebakken aardappels en sla. Na het eten ging het bergafwaarts, en uiteindelijk kwamen we bij station Watzlsteg, vanwaar we de trein terug naar Frahelsbruck hebben genomen. De volgende etappes van de Goldsteig, vanaf Bad Kötzting richting Watzlsteg over de Kaitersberg naar Eck, over de Achttausender naar de Arber, van de Arber naar Bayerisch Eisenstein, en dan naar Schwellhäusl, hebben we allemaal al een keer gedaan. Nu willen we nog van Abzweig Grafenried richting Furth im Wald ( 9 km en niet zo zwaar), en de andere richting vanaf Schwellhäusl naar de Große Falkenstein. Ach, alles is hier mooi en er is nog zoveel te zien en te wandelen. Rond de Hohen Bogen en rond Eck zijn nog zoveel touren die we nog willen doen.
Ondertussen is het in heel Lam redelijk rustig. Het is echt een beetje einde seizoen. We waren net in het stembureau (vandaag zijn er hier burgemeester-, gemeenteraads-, en provincieverkiezingen), en daar troffen we de moeder van Steffi. Hun hotel is vanaf vandaag tot 10 april gesloten, net als de meeste collega's in Lam. Wij gaan vanaf komende zondag t/m 9 april dicht. Deze week hebben we nog een paar gasten. De meesten vallen heel oneerbiedig gezegd onder de noemer "vulling": best aardig, maar je ziet ze nauwelijks. De grote verrassing was dat beste vriend Harald aangeboden heeft om volgende week een weekje te komen helpen verven. Dat is natuurlijk een superaanbod wat we meteen aangenomen hebben, alle handjes zijn welkom. Daarnaast is het heel gezellig!
Met Katja gaat het steeds slechter. Ze wil niets meer eten, is heel slap en verdwijnt hele dagen. De prognose is slecht, we zijn er hier allemaal van overtuigd dat het een aflopende zaak is. Zelfs gasten die hier nog nooit waren en de kat niet kennen, vragen voortdurend "Er ligt daar een kat slap te wezen op de vensterbank/stoel/tapijt. Gaat alles wel goed met haar?" Het niet-eten helpt natuurlijk ook niet om weer een grote sterke meid te worden. Wat we ook proberen (verschillende soorten voer, aanmoedigen, dwangvoeren, binnenhouden, veel aaien, etc), niets lijkt enig effect te hebben. Ze lijkt langzaam de wil om te leven verloren te hebben.
Deze week is er een monteur langs geweest die de (voormalige engelse) satellietschotel heeft uitgericht op de Astra 3. Nu nog een nieuwe receiver kopen, en we zouden weer meer nederlandse kanalen moeten kunnen ontvangen.
Dinsdag zijn we dan ook heerlijk gaan wandelen. Voor de eerste grote wandeling van het seizoen hebben we het een beetje overdreven met een pittige etappe van de Goldsteig, ik heb nog dagen spierpijn gehad. Mooi was het wel. We zijn eerst naar Engelshütt gelopen, waar we bus 615 genomen hebben richting Neukirchen/Rimbach. Midden in het niemandsland zijn we uitgestapt, bij de bushalte "Abzweig Grafenried": echt alleen maar weilanden en 1 huis. De chauffeur dacht dat we gek waren. We hadden echter een doel: precies op dit punt kruist de busroute de Goldsteig-wandelweg. Vanaf hier ging het bergop richting de Burgstall, een uitloper van de Hohen Bogen waar een grote zendmast van de Bayerische Rundfunk staat. Het was een zeer pittige klim, alsof je onze helling voor het hotel 10x achter elkaar plakt, maar dan kris-kras door het bos over boomwortels, rollende stenen en heel veel bladeren. Bovenaan werden we beloond met een fantastisch uitzicht. Daarna werd het allemaal veel minder zwaar, en na een wat makkelijkere wandeling van 1,8 km kwamen we bij een gasthaus midden in het bos waar we als een houthakker gegeten hebben met spiegeleieren, gebakken aardappels en sla. Na het eten ging het bergafwaarts, en uiteindelijk kwamen we bij station Watzlsteg, vanwaar we de trein terug naar Frahelsbruck hebben genomen. De volgende etappes van de Goldsteig, vanaf Bad Kötzting richting Watzlsteg over de Kaitersberg naar Eck, over de Achttausender naar de Arber, van de Arber naar Bayerisch Eisenstein, en dan naar Schwellhäusl, hebben we allemaal al een keer gedaan. Nu willen we nog van Abzweig Grafenried richting Furth im Wald ( 9 km en niet zo zwaar), en de andere richting vanaf Schwellhäusl naar de Große Falkenstein. Ach, alles is hier mooi en er is nog zoveel te zien en te wandelen. Rond de Hohen Bogen en rond Eck zijn nog zoveel touren die we nog willen doen.
Ondertussen is het in heel Lam redelijk rustig. Het is echt een beetje einde seizoen. We waren net in het stembureau (vandaag zijn er hier burgemeester-, gemeenteraads-, en provincieverkiezingen), en daar troffen we de moeder van Steffi. Hun hotel is vanaf vandaag tot 10 april gesloten, net als de meeste collega's in Lam. Wij gaan vanaf komende zondag t/m 9 april dicht. Deze week hebben we nog een paar gasten. De meesten vallen heel oneerbiedig gezegd onder de noemer "vulling": best aardig, maar je ziet ze nauwelijks. De grote verrassing was dat beste vriend Harald aangeboden heeft om volgende week een weekje te komen helpen verven. Dat is natuurlijk een superaanbod wat we meteen aangenomen hebben, alle handjes zijn welkom. Daarnaast is het heel gezellig!
Met Katja gaat het steeds slechter. Ze wil niets meer eten, is heel slap en verdwijnt hele dagen. De prognose is slecht, we zijn er hier allemaal van overtuigd dat het een aflopende zaak is. Zelfs gasten die hier nog nooit waren en de kat niet kennen, vragen voortdurend "Er ligt daar een kat slap te wezen op de vensterbank/stoel/tapijt. Gaat alles wel goed met haar?" Het niet-eten helpt natuurlijk ook niet om weer een grote sterke meid te worden. Wat we ook proberen (verschillende soorten voer, aanmoedigen, dwangvoeren, binnenhouden, veel aaien, etc), niets lijkt enig effect te hebben. Ze lijkt langzaam de wil om te leven verloren te hebben.
Deze week is er een monteur langs geweest die de (voormalige engelse) satellietschotel heeft uitgericht op de Astra 3. Nu nog een nieuwe receiver kopen, en we zouden weer meer nederlandse kanalen moeten kunnen ontvangen.
zondag 9 maart 2014
Kattenproblemen
Het was een hectisch weekend. Vorige week was zowiezo de hele week tamelijk druk vanwege de Beierse carnavalsvakantie, en in het weekend werden we echt gek. We hebben in 8 dagen nu al meer eten verkocht dan in heel maart vorig jaar. Ik heb net een klein dutje gedaan en nu slaapt Pepijn even wat bij. Andrea komt morgen een dagje extra werken, het waren vandaag zoveel vertrekkamers dat er geen doorkomen aan was. De rest van de week wordt het extreem rustig. Het weer is goddelijk, 15 graden en zonnig, dus ideaal voor een leuke wandelvakantie. Maar ja, mensen zijn nog steeds niet over de teleurstelling heen dat ze niet kunnen skieen. Het ziet er niet naar uit dat het nog gaat sneeuwen, op de Arber is 1 klein hellinkje in gebruik wat met wat kunstsneeuw open gehouden wordt. Misschien dat volgend weekend nog een beetje wat doet, daarna is het echt afgelopen. Andere collega's gaan na volgend weekend al dicht tot 10 april, niemand heeft dan meer ene iota te doen, wij blijven nog een weekje langer open.
Het is niet alsof we niets te doen hebben. Het kantoor ziet eruit alsof er een papierbom ontploft is. Deze week moeten de papieren voor de verlenging van de hotelsterren uit de deur, dat is altijd een pittig pak papier om in te vullen. Een aantal medewerksters moesten een contractverlenging, de boekhouding van februari moest gedaan. We zijn aan het brainstormen voor de nieuwe menukaart, en het verfwerk moet nog steeds gedaan worden. Deze week hopen we daarmee iets verder te komen, want de weekenden zijn tot nu toe iedere keer zo gigantisch druk geweest dat we de kamers niet kunnen missen.Verder zijn we natuurlijk achter onze vrienden van Expedia aangegaan, die zijn er mee bezig de tekst te veranderen. Voor de sterrenkeuring moet ik ook een kopie van de kamerinfomap kunnen overleggen, en een Excel-sheet van alle gastenbeoordelingen, dus nog zo'n job voor deze week.Het was deze week ook zulk prachtig weer dat Pepijn de heg geknipt heeft.(klik op de foto om te vergroten)
Verder hebben we deze week bij de dierenarts gezeten. Beide katten worden nu erg oud en gebrekkig. Vooral met Katja gaat het heel erg slecht. Ze heeft sinds een half jaar een nierprobleem wat steeds erger wordt. Ze kan niets meer binnen houden, helaas is dat een symptoom van vergevorderde niereninsufficientie. Haar nierwaarden waren volgens de dierenarts dramatisch achteruit gegaan. Heel voorzichtig begon de dierenarts al over "kwaliteit van leven" enzo, maar wij vonden dat Katja nog veel te veel geniet van het leven en veel te graag wil om zo'n ingrijpende beslssing te nemen. Ze heeft Katja 2 dagen aan het infuus gelegd om de afvalstoffen te verminderen. En dat heeft geholpen! Ik kreeg een andere kat mee naar huis zaterdag, als vanouds zoals we haar kennen. Ze heeft de hele weg in de auto zitten ouwehoeren tegen mij en de hele dag was ze gisteren lekker wakker en alert. Nu loopt ze heerlijk in de voortuin te struinen, naar vliegjes te springen en van het zonnetje te genieten.
Jane heeft natuurlijk al jaren arthrose. Ook dat gaat de laatste tijd weer niet goed. Het maakt haar chagerijnig, ze richt die agressie op mij (N) uit, en ze begon te plassen in huis. Het blijkt dat ze erg veel pijn in haar achterlijf heeft, misschien wel zoveel dat ze geen aandrang voelt. Van de dierenarts hebben we dezelfde pijnstillers meegekregen die ze al eerder had, en daar knapt ze altijd erg van op. Daarnaast is Jane erg onrustig en nerveus. Dat heeft ze altijd al gehad, maar met de jaren wordt dat steeds erger. Je hoeft maar met je stoel te schuiven en ze heeft al stress. Als je iets uit je handtas pakt is ze in paniek dat je weg gaat. Nu wordt ze helemaal gek van de krolse zingende katertjes buiten, en bovendien maakt ze zich duidelijk zorgen om Katja. Die twee hebben een haat-liefde-verhouding: Jane laat geen mogelijkheid onbetuigd om Katja in elkaar te slaan, maar de laatste dagen vond ze het duidelijk akelig stil in huis zonder Katja, en ging overal zoeken waar ze was. Jane heeft dus van de dierenarts kalmeringsmiddelen gekregen. De kat is nu helemaal relaxed, maar de tweede dag kreeg ze ineens hallucinaties en dat was best heel erg zielig. Weer iets voor haar erbij om bang te zijn. Het in tijd verder uit elkaar geven van de twee medicijnen lijkt de oplossing te zijn. Het is een dagtaak met verschillende soorten voer geven en opletten dat ze niet van elkaars dieetvoer zitten te knabbelen, 3 verschillende medicijnen toedienen, opletten dat er niet iemand over haar nek is gegaan of ergens heeft geplast, enz. We weten ook niet of we dinsdag weg gaan. Zowiezo zijn we hondsmoe en hebben we 's avonds een vergadering.
Verder hebben we deze week bij de dierenarts gezeten. Beide katten worden nu erg oud en gebrekkig. Vooral met Katja gaat het heel erg slecht. Ze heeft sinds een half jaar een nierprobleem wat steeds erger wordt. Ze kan niets meer binnen houden, helaas is dat een symptoom van vergevorderde niereninsufficientie. Haar nierwaarden waren volgens de dierenarts dramatisch achteruit gegaan. Heel voorzichtig begon de dierenarts al over "kwaliteit van leven" enzo, maar wij vonden dat Katja nog veel te veel geniet van het leven en veel te graag wil om zo'n ingrijpende beslssing te nemen. Ze heeft Katja 2 dagen aan het infuus gelegd om de afvalstoffen te verminderen. En dat heeft geholpen! Ik kreeg een andere kat mee naar huis zaterdag, als vanouds zoals we haar kennen. Ze heeft de hele weg in de auto zitten ouwehoeren tegen mij en de hele dag was ze gisteren lekker wakker en alert. Nu loopt ze heerlijk in de voortuin te struinen, naar vliegjes te springen en van het zonnetje te genieten.
Jane heeft natuurlijk al jaren arthrose. Ook dat gaat de laatste tijd weer niet goed. Het maakt haar chagerijnig, ze richt die agressie op mij (N) uit, en ze begon te plassen in huis. Het blijkt dat ze erg veel pijn in haar achterlijf heeft, misschien wel zoveel dat ze geen aandrang voelt. Van de dierenarts hebben we dezelfde pijnstillers meegekregen die ze al eerder had, en daar knapt ze altijd erg van op. Daarnaast is Jane erg onrustig en nerveus. Dat heeft ze altijd al gehad, maar met de jaren wordt dat steeds erger. Je hoeft maar met je stoel te schuiven en ze heeft al stress. Als je iets uit je handtas pakt is ze in paniek dat je weg gaat. Nu wordt ze helemaal gek van de krolse zingende katertjes buiten, en bovendien maakt ze zich duidelijk zorgen om Katja. Die twee hebben een haat-liefde-verhouding: Jane laat geen mogelijkheid onbetuigd om Katja in elkaar te slaan, maar de laatste dagen vond ze het duidelijk akelig stil in huis zonder Katja, en ging overal zoeken waar ze was. Jane heeft dus van de dierenarts kalmeringsmiddelen gekregen. De kat is nu helemaal relaxed, maar de tweede dag kreeg ze ineens hallucinaties en dat was best heel erg zielig. Weer iets voor haar erbij om bang te zijn. Het in tijd verder uit elkaar geven van de twee medicijnen lijkt de oplossing te zijn. Het is een dagtaak met verschillende soorten voer geven en opletten dat ze niet van elkaars dieetvoer zitten te knabbelen, 3 verschillende medicijnen toedienen, opletten dat er niet iemand over haar nek is gegaan of ergens heeft geplast, enz. We weten ook niet of we dinsdag weg gaan. Zowiezo zijn we hondsmoe en hebben we 's avonds een vergadering.
zaterdag 1 maart 2014
Resort met wellness-landschap
Pepijn vindt dat Christine en ik de goden hebben verzocht: we zeiden net vorige week tegen elkaar dat er minder rare gasten waren dan andere winters, en prompt hadden we natuurlijk iemand die we wel achter het behang wilden plakken. Ach, het lag ook aan Expedia waar deze gast had geboekt. Ik heb net even gekeken, en daar blijkt ineens de tekst te staan "Resort met wellnesslandschap, midden in de bergen. In de loungebar kunt u 's avonds gezellig genieten. In de onmiddellijke omgeving kunt u van de rodelbaan af suizen. De kamers beschikken over een individuele airco". Tsja, dan begrijp ik dat mensen over werkelijk alles 10x per uur bij de receptie komen zeiken. Ik weet niet over welk hotel dit gaat, maar ik herken ons hotel er helemaal niet in. Wij hebben geen resort, geen wellness-landschap, geen lobbybar, geen rodelbaan en geen airo. De gast in kwestie klaagde ook nog dat er geen flatscreen TV was, en dat is al de derde gast van Expedia die dat punt aanspreekt. Laat dit een les zijn voor iedereen die over een boekingsportaal of reisbureau boekt, die schrijven maar wat fabeltjes op waarmee ze denken dat ze lekker veel kunnen verkopen. Expedia is extra erg met eigenmachtig teksten veranderen, en dat is een grof schandaal, gezien het feit dat ze ook nog de hoogste provisie vragen. Dat het hotel en de gast vervolgens met de brokken zitten, is niet belangrijk. De gast neemt het namelijk ons kwalijk, wij zijn een stelletje vuile vieze liegbeesten. Iedere keer moeten we er achteraan om dit soort tussenpersonen terecht te wijzen. Ze hebben van ons een tekst gekregen, en in het begin gaat het allemaal goed, maar ineens wordt er heel raar aan gesleuteld. Een tijd geleden waren we ineens een "traditioneel Beiers huis in rustikale stijl". Bij een ander serveerden we "traditionele Beierse specialiteiten". O ja? Sinds wanneer? Het is duidelijk dat dit soort portalen schrijven wat ze denken dat mensen willen boeken.
Dit is de eerste Fasching in jaren dat we niet helemaal vol zijn, schuld is natuurlijk geen sneeuw, en het feit dat Carnaval raar laat in maart valt. De omzetcijfers van februari vallen nog alleszins mee, al is 25% minder gasten ten opzichte van voorgaande jaren februari natuurlijk echt geen pretje. Het is alleen minder erg dan waar we rekening mee hadden gehouden. Het is natuurlijk wel al de derde slechte maand, en maart zal wel niet veel beter worden. Nog 3 weken, en dan gaan we 2 weken dicht. Het heeft eind maart/begin april altijd meer zin om te gaan verven. Na de komende week storten de boekingen al geheel in.
Dit is de eerste Fasching in jaren dat we niet helemaal vol zijn, schuld is natuurlijk geen sneeuw, en het feit dat Carnaval raar laat in maart valt. De omzetcijfers van februari vallen nog alleszins mee, al is 25% minder gasten ten opzichte van voorgaande jaren februari natuurlijk echt geen pretje. Het is alleen minder erg dan waar we rekening mee hadden gehouden. Het is natuurlijk wel al de derde slechte maand, en maart zal wel niet veel beter worden. Nog 3 weken, en dan gaan we 2 weken dicht. Het heeft eind maart/begin april altijd meer zin om te gaan verven. Na de komende week storten de boekingen al geheel in.
Abonneren op:
Posts (Atom)