Augustus was een ongelofelijke maand, we waren bijna iedere dag helemaal vol. Zo iets hebben we nog nooit meegemaakt. Het was zowel omzettechnisch als bezettingsmatig de beste maand aller tijden. We voelen ons allemaal dan ook wel een beetje overreden.
Nu is het september, en is het een klein beetje rustiger geworden. We vinden dat niet echt erg. Ik heb de laatste dagen dan ook eindelijk wat tijd gehad om achterstallige boekhouding te doen. Ook de kat geniet van alle aandacht die ze van ons krijgt. Mijn ouders waren onderweg naar Italie een paar dagen hier. Naast de gezelligheid waren de extra paar handen bij het afwassen wel leuk, en mijn vader heeft een heldendaad verricht door de hele heg in de Bergstrasse te knippen. Dat was hard nodig, ik zag vorige week tot mijn schaamte al dat de vuilniswagen een paar keer moest zagen om er langs te komen.
Wie al jaren meeleest, weet dat met de rustigere tijd ook de wat ongewonere gasten komen. We kunnen weer een boek schrijven..... Zoals ik deze week al zei toen een van de medewerksters een opmerking had over raar gedrag van een gast: "We moeten de mensen onderbrengen, we moeten ze niet begrijpen!".
Deze week heeft het personeel onder elkaar Regina weer ingewerkt. Veel wist ze nog, en iedereen vond het gezellig om een extra persoon op sleeptouw te hebben. We hoorden in ieder geval een hoop gelach uit de gang en de keuken komen. Normaal gesproken zouden we een nieuw iemand zelf inwerken, maar we hadden de tijd niet, ons huidige personeel is zo goed dat ze dat echt wel kunnen, en bovendien had ze hier al gewerkt dus ze kwam er niet helemaal blanco in.
Het weer is de afgelopen dagen een stuk beter geworden dan de week ervoor. Het wordt de komende dagen een paar graadjes koeler, maar het blijft de hele week droog en zonnig. Ideaal wandelweer dus! Pepijn is nu de grasmaaier aan het repareren, die was leterlijk door zijn hoeven gegaan, dan kan er misschien de midweek weer gemaaid worden. Ook zijn de eerste klus- en verfplannen al weer opgedoken.
Dinsdag hebben we een aankomst rond 5 uur, maar misschien kunnen we voor die tijd nog even wat wandelen, of daarna nog even een hapje eten. Zo hebben we het vorige week ook gedaan: we zijn afgelopen dinsdag met mijn ouders gaan lunchen in Bodenmais, en na de aankomst hebben mijn ouders ons mee uit eten genomen in Kötzting.
ons hotel
zondag 7 september 2014
zondag 24 augustus 2014
Eindelijk
Het is laat, ja ik weet het. Eindelijk tijd voor een blogje. De kat ligt tevreden naast mij op het bureau. Eindelijk een baasje die een beetje aandacht voor haar heeft. De voeten bonken in mijn schoenen. Eindelijk even zitten. Het is niet te beschrijven wat hier de laatste weken heeft plaatsgevonden. Zoiets hebben we nog nooit meegemaakt. We halen een kamerbezetting van bijna 100%, iedere avond komt bijna het hele hotel meerdere gangen a la carte bij ons eten. Zo'n omzet en zo'n bezetting hebben we nog nooit gehad. We hebben ernstig slaapgebrek, maar we hebben super tevreden gasten en dus voelen we een hoop positieve energie. De gasten merken niet veel van de drukte, er hangt in het hotel zoals altijd een heerlijke relaxte rust overdag. Gasten vragen af en toe zelfs of ze de enige gasten zijn, en zijn erg verbaasd als ze ineens bij het ontbijt of diner zoveel anderen zien. Af en toe voel ik mij wel als een hamster op zo'n looprad die er niet meer af mag. Zoals die keer dat ik 's nachts om 3 uur nog aan het strijken was omdat de dames anders 's ochtends geen schone kussenslopen voor de kamers meer hadden, zoals die ene keer dat ik eerder opgestaan was zodat ik dan in alle rust even alle boekingen van de avond ervoor in kon voeren voordat de telefoon weer roodgloeiend stond.
En heel soms heb je een beetje aparte dingen. Iets wat je normaal niet echt zou opwinden, maar waar je nu door geergerd bent omdat je er geen tijd voor hebt. Een taxi die op de afgesproken tijd niet komt opdagen, iemand die bij vertrek wel erg veel in de kamer heeft ingepakt, in het weekend naar de noodtandarts omdat er een vulling uit je kies valt, iemand die op zaterdagavond doodleuk nog even meldt extra-speciaal brood te willen, een gesprongen waterleiding in het plafond van een bezette kamer, en een surrealische discussie met een geinteresseerde die eeuwig doorzeurt dat het toch geen klantenservice is dat het hotel vol is net nu zij wil boeken.
Met het personeel redden we het allemaal net. Gelukkig wil onze werkstudente deze weken lekker bijverdienen. Vanaf eind volgende maand heeft ze wel erg veel college, dus kan ze alleen nog maar 1 of 2 dagen in het weekend werken. Daar voelde ze zich enorm schuldig over, of wij dan nog wel de beloofde contractverlenging wilde. Tuurlijk, die meid willen we niet kwijt, we vrezen al de dag dat ze is afgestudeerd en een baan als bedrijfskundige vindt. Met hangen en wurgen heb ik nu het rooster voor die laatste septemberweek rond gekregen. Pepijn en ik waren het er dus al over eens dat we aankomende week een advertentie moesten gaan zetten.
Donderdag moest ik even naar de lokale supermarkt, en daar kwam ik Regina tegen. Zij heeft in 2008 bij ons gewerkt, maar moest helaas jankend van frustratie opzeggen omdat ze het werk toch niet kon combineren met man, kind en hulpbehoevende moeder. Ze vertelde dat haar moeder inmiddels was overleden, dat ze was gescheiden, en dat haar kind in september naar de middelbare school gaat. Vanaf september wilde ze dan eigenlijk weer op zoek gaan naar een leuk baantje. Mijn reactie was: joh, we zoeken vanaf september iemand voor erbij. Ze was meteen enthousiast. De volgende dag belde Pepijn toen ik in de groothandel liep dat Regina even was langsgeweest, en dat we een nieuwe-oude medewerkster hadden. Christine vindt het wel heel erg gezellig dat Regina terug komt, en wij ook, de anderen kennen haar natuurlijk niet. Ik geloof dat de opluchting bij het hele team groot is dat er weer verlichting komt, en dan ook in de vorm van iemand die ons en het hotel al kent en waarvan we ook weten dat die hard werkt. Zo zie je maar dat je altijd op goede voet uit elkaar moet gaan....
We hebben besloten dat we dinsdag thuis blijven en heerlijk gaan bijslapen en rondrommelen. We hebben onze nieuwe TV nog niet eens kunnen programmeren, en de eigen woning even opruimen zou ook fijn zijn. De afgelopen dinsdag zijn we met vrienden Sybren en Marit naar de Waldwipfelweg en Haus am Kopf geweest. Dat was heel erg leuk.
En heel soms heb je een beetje aparte dingen. Iets wat je normaal niet echt zou opwinden, maar waar je nu door geergerd bent omdat je er geen tijd voor hebt. Een taxi die op de afgesproken tijd niet komt opdagen, iemand die bij vertrek wel erg veel in de kamer heeft ingepakt, in het weekend naar de noodtandarts omdat er een vulling uit je kies valt, iemand die op zaterdagavond doodleuk nog even meldt extra-speciaal brood te willen, een gesprongen waterleiding in het plafond van een bezette kamer, en een surrealische discussie met een geinteresseerde die eeuwig doorzeurt dat het toch geen klantenservice is dat het hotel vol is net nu zij wil boeken.
Met het personeel redden we het allemaal net. Gelukkig wil onze werkstudente deze weken lekker bijverdienen. Vanaf eind volgende maand heeft ze wel erg veel college, dus kan ze alleen nog maar 1 of 2 dagen in het weekend werken. Daar voelde ze zich enorm schuldig over, of wij dan nog wel de beloofde contractverlenging wilde. Tuurlijk, die meid willen we niet kwijt, we vrezen al de dag dat ze is afgestudeerd en een baan als bedrijfskundige vindt. Met hangen en wurgen heb ik nu het rooster voor die laatste septemberweek rond gekregen. Pepijn en ik waren het er dus al over eens dat we aankomende week een advertentie moesten gaan zetten.
Donderdag moest ik even naar de lokale supermarkt, en daar kwam ik Regina tegen. Zij heeft in 2008 bij ons gewerkt, maar moest helaas jankend van frustratie opzeggen omdat ze het werk toch niet kon combineren met man, kind en hulpbehoevende moeder. Ze vertelde dat haar moeder inmiddels was overleden, dat ze was gescheiden, en dat haar kind in september naar de middelbare school gaat. Vanaf september wilde ze dan eigenlijk weer op zoek gaan naar een leuk baantje. Mijn reactie was: joh, we zoeken vanaf september iemand voor erbij. Ze was meteen enthousiast. De volgende dag belde Pepijn toen ik in de groothandel liep dat Regina even was langsgeweest, en dat we een nieuwe-oude medewerkster hadden. Christine vindt het wel heel erg gezellig dat Regina terug komt, en wij ook, de anderen kennen haar natuurlijk niet. Ik geloof dat de opluchting bij het hele team groot is dat er weer verlichting komt, en dan ook in de vorm van iemand die ons en het hotel al kent en waarvan we ook weten dat die hard werkt. Zo zie je maar dat je altijd op goede voet uit elkaar moet gaan....
We hebben besloten dat we dinsdag thuis blijven en heerlijk gaan bijslapen en rondrommelen. We hebben onze nieuwe TV nog niet eens kunnen programmeren, en de eigen woning even opruimen zou ook fijn zijn. De afgelopen dinsdag zijn we met vrienden Sybren en Marit naar de Waldwipfelweg en Haus am Kopf geweest. Dat was heel erg leuk.
zondag 10 augustus 2014
Gniffelen
Zo, even een klein momentje om te bloggen. Het is nog steeds heel erg vol, en we hebben nog steeds nergens tijd voor. Vandaag is het ook heel erg warm.
We kunnen echt weer een boek schrijven over onze gasten deze week. Een hele hoop hele leuke gasten, maar ook weer een aantal vreemde kostgangers. Een aantal mensen hebben toch echt een ander soort dienstverlener nodig, of doen onnodig moeilijk over dingen waar wij geen mening over hebben....
Deze week kregen we onder andere online een erg vreemde beoordeling: in de review beweerde de man dat wij de hele tijd over hem gelasterd hadden. Eerst moesten we toch even opzoeken wie dit dan was. Wij allemaal konden ons deze persoon nauwelijks meer herinneren, en hij was het hele team niet positief of negatief opgevallen, dus waarom we over hem zouden roddelen, geen idee!
Dan hadden we nog gasten die dringend een rijlesleraar nodig hadden. Ze wilden achteruit de trap in de voortuin af rijden. Ik kon nog net op tijd ingrijpen door snel naar buiten te rennen en wild met mijn armen te zwaaien en "stop, stop" te roepen. Vervolgens kregen we commentaar dat we niet aardig waren. Ik had die idioot zijn auto gewoon total loss moeten laten rijden.
Ook hadden we gasten die nergens heen gingen, maar een week lang de hele dag op het terras bijbelteksten aan elkaar zaten voor te lezen. Ze vielen er gelukkig geen andere mensen mee lastig, in tegenstelling tot een gast die mij bij de receptie "een heel mooi boek wilde aanbieden waarvan ze zeer onder de indruk was". Ze bleek mij een religieus pamflet van een bekende sekte te willen geven. Ik heb haar uitgelegd dat ik dan ook een Koran, een Thora, de geschriften van Confusius en Scientology en weet-niet-wat aan moest gaan pakken, dus dat ik daar niet aan kon beginnen. Wij verhuren kamers aan iedereen, ongeacht geloof, huidskleur, of geaardheid, daar moeten we neutraal blijven.
Over geaardheid gesproken....Twee vrouwen hadden een kamer geboekt, en 2 bedden gekregen. Bij vertrek zeiden ze pas dat ze dat echt belachelijk vonden, ze waren romantisch een weekendje weg en hadden een tweepersoonsbed gewild. Niet alleen heeft dit kamertype volgens de website alleen maar zo'n beddenopstelling, statistisch gezien is in deze conservatieve omgeving de kans dat 2 vrouwen die samen op pad zijn "gewoon" vriendinnen zijn en geen lesbisch stel toch veel groter. Ik kan mij de grote mond voorstellen als je 2 mensen die niet in een relatie zijn een tweepersoonsbed probeert te geven. Gedachten lezen kunnen we nog altijd niet.
Donderdag hadden we een no-show. We hadden de voicemail van de mobiel al ingesproken, maar geen reactie. We dachten al aan een grap, aangezien de naam van de gast vrij vertaald "eentje minder" betekent. Vrijdagochtend belt de vrouw op of wij a.u.b. de kamer niet weg wilden geven, want ze kwamen echt, maar "ze waren donderdag met de auto verdwaald". De hele dag hebben we gewacht, om 17 uur waren ze er eindelijk. Dat moet een lange omweg geweest zijn....
En wie het was weten we niet, maar iemand heeft de Natrena-dispenser van het ontbijtbuffet gejat. Waarschijnlijk dezelfde persoon die niet alleen de toiletartikelen uit de mand in de badkamer heeft meegenomen (mag natuurlijk), maar ook de mand zelf heeft ingepakt. Beide verdwijningen zijn gewoon lastig.
We hebben niet echt de tijd ons over dit allemaal druk te maken, we moeten er hier met het hele team gewoon een beetje om gniffelen. Bovenstaande anecdotes zeggen vaak meer over de gasten dan over ons.
Gisteravond kwamen 2 gasten heel aandoenlijk vragen waar de kat was, ze wilden Jane zo graag aaien. Toen ik haar riep, kwam ze, en ze liet zich gewillig aaien. Gasten blij, Jane blij. Soms kan gasten tevreden stellen toch zo eenvoudig zijn....
We kunnen echt weer een boek schrijven over onze gasten deze week. Een hele hoop hele leuke gasten, maar ook weer een aantal vreemde kostgangers. Een aantal mensen hebben toch echt een ander soort dienstverlener nodig, of doen onnodig moeilijk over dingen waar wij geen mening over hebben....
Deze week kregen we onder andere online een erg vreemde beoordeling: in de review beweerde de man dat wij de hele tijd over hem gelasterd hadden. Eerst moesten we toch even opzoeken wie dit dan was. Wij allemaal konden ons deze persoon nauwelijks meer herinneren, en hij was het hele team niet positief of negatief opgevallen, dus waarom we over hem zouden roddelen, geen idee!
Dan hadden we nog gasten die dringend een rijlesleraar nodig hadden. Ze wilden achteruit de trap in de voortuin af rijden. Ik kon nog net op tijd ingrijpen door snel naar buiten te rennen en wild met mijn armen te zwaaien en "stop, stop" te roepen. Vervolgens kregen we commentaar dat we niet aardig waren. Ik had die idioot zijn auto gewoon total loss moeten laten rijden.
Ook hadden we gasten die nergens heen gingen, maar een week lang de hele dag op het terras bijbelteksten aan elkaar zaten voor te lezen. Ze vielen er gelukkig geen andere mensen mee lastig, in tegenstelling tot een gast die mij bij de receptie "een heel mooi boek wilde aanbieden waarvan ze zeer onder de indruk was". Ze bleek mij een religieus pamflet van een bekende sekte te willen geven. Ik heb haar uitgelegd dat ik dan ook een Koran, een Thora, de geschriften van Confusius en Scientology en weet-niet-wat aan moest gaan pakken, dus dat ik daar niet aan kon beginnen. Wij verhuren kamers aan iedereen, ongeacht geloof, huidskleur, of geaardheid, daar moeten we neutraal blijven.
Over geaardheid gesproken....Twee vrouwen hadden een kamer geboekt, en 2 bedden gekregen. Bij vertrek zeiden ze pas dat ze dat echt belachelijk vonden, ze waren romantisch een weekendje weg en hadden een tweepersoonsbed gewild. Niet alleen heeft dit kamertype volgens de website alleen maar zo'n beddenopstelling, statistisch gezien is in deze conservatieve omgeving de kans dat 2 vrouwen die samen op pad zijn "gewoon" vriendinnen zijn en geen lesbisch stel toch veel groter. Ik kan mij de grote mond voorstellen als je 2 mensen die niet in een relatie zijn een tweepersoonsbed probeert te geven. Gedachten lezen kunnen we nog altijd niet.
Donderdag hadden we een no-show. We hadden de voicemail van de mobiel al ingesproken, maar geen reactie. We dachten al aan een grap, aangezien de naam van de gast vrij vertaald "eentje minder" betekent. Vrijdagochtend belt de vrouw op of wij a.u.b. de kamer niet weg wilden geven, want ze kwamen echt, maar "ze waren donderdag met de auto verdwaald". De hele dag hebben we gewacht, om 17 uur waren ze er eindelijk. Dat moet een lange omweg geweest zijn....
En wie het was weten we niet, maar iemand heeft de Natrena-dispenser van het ontbijtbuffet gejat. Waarschijnlijk dezelfde persoon die niet alleen de toiletartikelen uit de mand in de badkamer heeft meegenomen (mag natuurlijk), maar ook de mand zelf heeft ingepakt. Beide verdwijningen zijn gewoon lastig.
We hebben niet echt de tijd ons over dit allemaal druk te maken, we moeten er hier met het hele team gewoon een beetje om gniffelen. Bovenstaande anecdotes zeggen vaak meer over de gasten dan over ons.
Gisteravond kwamen 2 gasten heel aandoenlijk vragen waar de kat was, ze wilden Jane zo graag aaien. Toen ik haar riep, kwam ze, en ze liet zich gewillig aaien. Gasten blij, Jane blij. Soms kan gasten tevreden stellen toch zo eenvoudig zijn....
donderdag 7 augustus 2014
Achter de feiten aan
Kunnen we aub meer uren in de dag invoeren? We hebben beiden het gevoel de hele tijd achter de feiten aan te hobbelen. Al weken is het hotel heel erg vol, en dat blijft de komende weken ook nog zo. Ongelofelijk hoeveel gasten we hier door de deur krijgen! Pepijn stond tussendoor even snel de heg bij de parkeerplaats bij te knippen, die zag er verwaarloost uit, maar hij had maar een uurtje, toen moest hij al weer weg vanwege vergadering van de toerismecommissie. Gisteravond waren we blij met een rustige dinnerservice, ik lag voor het eerst in weken een keertje relatief op tijd in bed. Natuurlijk ben ik daardoor vandaag extra moe, mijn lijf wil wel meer slaap bijtanken.
Dinsdag hadden we ook door een idiote samenloop van omstandigheden geen echte Ruhetag. OK, daar gaan we in het super-hoogseizoen ook niet van uit, maar als mensen zich aan de gemaakte afspraken houden, kunnen we nog even een uurtje een ommetje of even snel een simpel hapje buiten de deur. We hadden 2 aankomsten. De een had zich helemaal niet gemeld, ofschoon het niet alleen in de bevestiging van de boekingswebsite uitdrukkelijk stond, maar we ze ook nog een aparte email naar hun emailadres gestuurd hadden, hun thuisnummer geprobeerd hadden, én een bericht op hun voicemail van de mobiel hadden ingesproken. Heerlijk....De andere had de avond van te voren opgebeld of we last-minute nog een kamer hadden. Ze zouden er om 12 uur zijn. Prima, die boeking hebben we dus nog aangenomen. Om 12 uur belden ze op dat ze nog thuis waren, en dat het wel 14 uur ging worden, om 14 uur belden ze dat ze nóg niet weg waren en dat het minstens 16 uur werd. Om 17 uur waren ze er...Gggrrrr.....Ondertussen belden de andere aankomsten dat ze net de voicemail hadden afgeluisterd en dat ze nog in Altötting waren, en dat het minimaal nog 2 uur ging duren. Great.... Bovendien was dat wishful thinking, in de spits doe je er echt veel langer over, helemaal als je hier de weg niet kent. Ik voelde alweer de volgende salami-vertraging aankomen met iedere 2 uur een telefoontje, en zag visioenen van zelf helemaal niet eten. Mijn voorstel: u doet rustig aan, u eet rustig ergens wat, ofwel onderweg ofwel hier in de buurt (want op dinsdag kunt u toch niet bij ons eten), en we zien elkaar om 21 uur. We zijn dus op een holletje de deur uit gegaan en hebben op een terras in het avondzonnetje nog een heel klein beetje van het prachtige weer kunnen genieten. Slechts 2 uurtjes, toen moesten we alweer op huis aan voor onze aankomst. Achteraf gezien hadden we het anders kunnen indelen, en de hele dag tot 17 uur weg gekund.
Dan was het nog steeds modderen met Canal Digitaal. Een aantal maanden geleden zijn er een heel aantal zenders op een nieuw uitzendsysteem overgegaan: ofwel een andere satelliet, ofwel een andere frequentie, ofwel een andere techniek (mpeg4 en/of HD), of alles tegelijk. Onze oude decoder snapte er natuurlijk niet veel meer van. We hadden dus een nieuwe decoder gekocht, maar dat hielp niets. We hebben iemand laten komen om de schotel opnieuw uit te richten, maar ook dat hielp niet. Volgens de website van Canal Digtaal hadden we wel de juiste insteekkaart en -module, het plaatje kwam overeen met de onze. Decoder dus weer teruggestuurd. Die verkoper maar zeggen "er is niets mee mis, ik begrijp het niet". Nee, wij ook niet... Een paar maanden later vielen er nog meer kanalen weg. Nu werd het echt tijd voor aktie. Bovendien waren een hoop winkels na het WK met TV- en satellietaparatuur blijven zitten, er waren een hoop aanbiedingen te scoren. Ook kregen we een mail van CD dat we van augustus tot november gratis HD-kanalen konden kijken voor hetzelfde abonnementsgeld met dezelfde kaart en module, en dat vanaf 1 augustus een aantal kanalen alleen nog maar in HD zouden uitzenden. Wij hebben dus een nieuwe full HD-breedbeeld-TV gekocht met ingebouwde decoder, Wifi, time shift en de hele reut. Maar wat we ook probeerden, we kregen er niet meer kanalen uitgepeuterd dan degenen die we al hadden met de oeroude decoder. Volgens de website van CD hadden we de juiste kaart en module, het plaatje kwam overeen. Na 1 augustus vielen er nog meer kanalen weg. Behalve Nederland 1, 2 en 3 hadden we eigenlijk nauwelijks meer zinvolle kanalen. Eergisteren ging ik toch eens wat dieper op internet rondsnuffelen wat het kon zijn. Alle sites zeiden hetzelfde: "je insteekmodule is verouderd en ondersteunt geen mpeg 4". Toen ik weer langs de website van CD kwam, stonden daar ineens hele andere plaatjes op van werkende modules. Grr....Fijn van CD dat hun site zo up to date is..... Bij een duitse satelliet-specialist hebben we online meteen een nieuwe module besteld. Die is onderweg en zou het probleem moeten oplossen. Onze vorige TV doet het overigens nog prima, en wordt nu in 1 van de kamers ingezet als we alles in onze tv-kamer werkend hebben. Duitse satellietkanalen hebben het probleem namelijk (nog) niet.
Dinsdag hadden we ook door een idiote samenloop van omstandigheden geen echte Ruhetag. OK, daar gaan we in het super-hoogseizoen ook niet van uit, maar als mensen zich aan de gemaakte afspraken houden, kunnen we nog even een uurtje een ommetje of even snel een simpel hapje buiten de deur. We hadden 2 aankomsten. De een had zich helemaal niet gemeld, ofschoon het niet alleen in de bevestiging van de boekingswebsite uitdrukkelijk stond, maar we ze ook nog een aparte email naar hun emailadres gestuurd hadden, hun thuisnummer geprobeerd hadden, én een bericht op hun voicemail van de mobiel hadden ingesproken. Heerlijk....De andere had de avond van te voren opgebeld of we last-minute nog een kamer hadden. Ze zouden er om 12 uur zijn. Prima, die boeking hebben we dus nog aangenomen. Om 12 uur belden ze op dat ze nog thuis waren, en dat het wel 14 uur ging worden, om 14 uur belden ze dat ze nóg niet weg waren en dat het minstens 16 uur werd. Om 17 uur waren ze er...Gggrrrr.....Ondertussen belden de andere aankomsten dat ze net de voicemail hadden afgeluisterd en dat ze nog in Altötting waren, en dat het minimaal nog 2 uur ging duren. Great.... Bovendien was dat wishful thinking, in de spits doe je er echt veel langer over, helemaal als je hier de weg niet kent. Ik voelde alweer de volgende salami-vertraging aankomen met iedere 2 uur een telefoontje, en zag visioenen van zelf helemaal niet eten. Mijn voorstel: u doet rustig aan, u eet rustig ergens wat, ofwel onderweg ofwel hier in de buurt (want op dinsdag kunt u toch niet bij ons eten), en we zien elkaar om 21 uur. We zijn dus op een holletje de deur uit gegaan en hebben op een terras in het avondzonnetje nog een heel klein beetje van het prachtige weer kunnen genieten. Slechts 2 uurtjes, toen moesten we alweer op huis aan voor onze aankomst. Achteraf gezien hadden we het anders kunnen indelen, en de hele dag tot 17 uur weg gekund.
Dan was het nog steeds modderen met Canal Digitaal. Een aantal maanden geleden zijn er een heel aantal zenders op een nieuw uitzendsysteem overgegaan: ofwel een andere satelliet, ofwel een andere frequentie, ofwel een andere techniek (mpeg4 en/of HD), of alles tegelijk. Onze oude decoder snapte er natuurlijk niet veel meer van. We hadden dus een nieuwe decoder gekocht, maar dat hielp niets. We hebben iemand laten komen om de schotel opnieuw uit te richten, maar ook dat hielp niet. Volgens de website van Canal Digtaal hadden we wel de juiste insteekkaart en -module, het plaatje kwam overeen met de onze. Decoder dus weer teruggestuurd. Die verkoper maar zeggen "er is niets mee mis, ik begrijp het niet". Nee, wij ook niet... Een paar maanden later vielen er nog meer kanalen weg. Nu werd het echt tijd voor aktie. Bovendien waren een hoop winkels na het WK met TV- en satellietaparatuur blijven zitten, er waren een hoop aanbiedingen te scoren. Ook kregen we een mail van CD dat we van augustus tot november gratis HD-kanalen konden kijken voor hetzelfde abonnementsgeld met dezelfde kaart en module, en dat vanaf 1 augustus een aantal kanalen alleen nog maar in HD zouden uitzenden. Wij hebben dus een nieuwe full HD-breedbeeld-TV gekocht met ingebouwde decoder, Wifi, time shift en de hele reut. Maar wat we ook probeerden, we kregen er niet meer kanalen uitgepeuterd dan degenen die we al hadden met de oeroude decoder. Volgens de website van CD hadden we de juiste kaart en module, het plaatje kwam overeen. Na 1 augustus vielen er nog meer kanalen weg. Behalve Nederland 1, 2 en 3 hadden we eigenlijk nauwelijks meer zinvolle kanalen. Eergisteren ging ik toch eens wat dieper op internet rondsnuffelen wat het kon zijn. Alle sites zeiden hetzelfde: "je insteekmodule is verouderd en ondersteunt geen mpeg 4". Toen ik weer langs de website van CD kwam, stonden daar ineens hele andere plaatjes op van werkende modules. Grr....Fijn van CD dat hun site zo up to date is..... Bij een duitse satelliet-specialist hebben we online meteen een nieuwe module besteld. Die is onderweg en zou het probleem moeten oplossen. Onze vorige TV doet het overigens nog prima, en wordt nu in 1 van de kamers ingezet als we alles in onze tv-kamer werkend hebben. Duitse satellietkanalen hebben het probleem namelijk (nog) niet.
woensdag 30 juli 2014
Kleine wereld
Ongelofelijk....wat we deze week twee keer hadden....
Mensen melden zich bij de VVV op zoek naar een kamer. De VVV belt ons of we nog kamers hebben, en stuurt de gasten langs. Nederlanders, al niet zo frequent in deze contreien. Ik check de gasten in, en Pepijn komt even langs lopen bij de receptie om gedag te zeggen. Zij roept "Hé Pepijn!!" Grote hilariteit: haar moeder is de beste vriendin van Pepijn's moeder en Pepijn logeerde daar vroeger altijd. Zij wist niet dat we hier een hotel hadden. Kleine wereld....
We krijgen van de Treinreiswinkel een boeking met alleen een achternaam met voorletter. Die komt bekend voor, maar ja, er zijn wel meer hondjes die Fikkie heten. De gasten stappen uit de taxi, en de man zegt gedag tegen de taxichauffeur. Ik hoor de stem en weet het nu zeker. Tijdens het inchecken vraag ik of hij nog steeds basisschoolleraar is. Hij roept "Hé Natascha!!" Grote hilariteit: mijn leraar van de vierde klas lagere school. Hij wist niet dat we hier een hotel hadden. Kleine wereld....
Mensen melden zich bij de VVV op zoek naar een kamer. De VVV belt ons of we nog kamers hebben, en stuurt de gasten langs. Nederlanders, al niet zo frequent in deze contreien. Ik check de gasten in, en Pepijn komt even langs lopen bij de receptie om gedag te zeggen. Zij roept "Hé Pepijn!!" Grote hilariteit: haar moeder is de beste vriendin van Pepijn's moeder en Pepijn logeerde daar vroeger altijd. Zij wist niet dat we hier een hotel hadden. Kleine wereld....
We krijgen van de Treinreiswinkel een boeking met alleen een achternaam met voorletter. Die komt bekend voor, maar ja, er zijn wel meer hondjes die Fikkie heten. De gasten stappen uit de taxi, en de man zegt gedag tegen de taxichauffeur. Ik hoor de stem en weet het nu zeker. Tijdens het inchecken vraag ik of hij nog steeds basisschoolleraar is. Hij roept "Hé Natascha!!" Grote hilariteit: mijn leraar van de vierde klas lagere school. Hij wist niet dat we hier een hotel hadden. Kleine wereld....
maandag 28 juli 2014
Hoogseizoen
De trouwe lezers hebben het al gemerkt aan het gebrek aan logjes: het is enorm druk. We liggen iedere avond ver na middernacht in bed, en hebben ondertussen redelijk wat slaapgebrek. De plakkerige weersomstandigheden helpen ook niet echt.
Morgen geen leuk uitje: we moeten met de aanhanger naar de groothandel om die met z'n tweeen helemaal vol te laden. We zijn vastbesloten om dit keer gigantisch veel te halen, ik had net donderdag een auto vol gehaald, maar daarvan is het meeste al weer opgegeten. Vandaag is Pepijn naar het vuilnisoverlaadstation om al het vuilnis wat niet meer in de containers past kwijt te raken.
Morgen geen leuk uitje: we moeten met de aanhanger naar de groothandel om die met z'n tweeen helemaal vol te laden. We zijn vastbesloten om dit keer gigantisch veel te halen, ik had net donderdag een auto vol gehaald, maar daarvan is het meeste al weer opgegeten. Vandaag is Pepijn naar het vuilnisoverlaadstation om al het vuilnis wat niet meer in de containers past kwijt te raken.
zaterdag 12 juli 2014
Sneu
Wij werken samen met redelijk wat bedrijven en organisaties in verschillende landen om onze hotelkamers te vullen: conventionele reisbureau's, internetaanbieders, VVV, Beierse toerismeorganisatie, geschenkboxen, hotelbonnen, Air Miles, enz. Ook zijn er geschenk- of hotelbonnen die mensen bij verschillende hotels of bedrijven kunnen inwisselen (denk bijvoorbeeld aan AirMiles of VVV-bonnen), dus niet specifiek van ons hotel. Belangrijk is dat deze bemiddelaars - tegen een vergoeding natuurlijk - ons een groot deel van het werk uit handen nemen. Zij regelen alles met de gast: de presentatie van het produkt, de telefonische hotline voor vragen, de boeking, en in veel gevallen ook de afrekening. Hoe zij de precieze details allemaal inrichten (vooraf/achteraf betalen, wel/geen voucher, wel/geen speciale voorwaarden, geldigheidsduur van de hotelbon), is tot op zekere hoogte hun zaak, belangrijk voor ons is dat de gast, de bemiddelaar en het hotel tevreden zijn. Sommige mensen zijn er echter heel goed in het leven voor alle drie de partijen onnodig zo moeilijk mogelijk te maken.
Aan de telefoon een mevrouw die een hotelbon zegt te hebben. Nou ja, ze heeft hem net voor kerst gekocht om kado te geven, maar ze wil even klagen dat ze niets ontvangen heeft. Al bijna 8 maanden niet....Pepijn vraagt dus meteen waar ze die bon dan gekocht heeft en of ze dat (bij ons als goed bekend staande) bedrijf al gebeld heeft. Het verhaal is verward, maar het antwoord is nee. Pepijn vraagt die mevrouw dan ook om eerst contact op te nemen met de bemiddelaar, zoals net al beschreven weten wij niet altijd de precieze details. Soms ontvangen mensen de bestelde geschenkbon niet omdat ze helemaal niet betaald hebben of omdat er een fout (email)adres is aangegeven. We vragen ons al af waarom je 8 maanden geen actie onderneemt als je de bon die je met kerst kado wilde doen niet ontvangen hebt, en die ook nog vanaf koop een jaar geldig is, beetje raar verhaal dus....
Een tijdje horen we niets meer. Dan krijgen we een email van een man die met de bewuste bon wil reserveren. Hij heeft hem van zijn dochter kado gehad. Hij wil hem eind november inlossen, hij wil een tweede nacht voor de gewone prijs erbij boeken en halfpension voor 2 dagen. Wij mailen terug dat wij die periode altijd gesloten zijn, dat dit duidelijk op de bon staat, en bieden een berg andere aankomstdata aan tussen nu en november dat hij hem kan inlossen. We krijgen een verbolgen email terug dat hij zich er zo op had verheugd in de adventstijd hierheen te komen. Waarom is ons volstrekt onduidelijk, want eind november is hier echt ALLES dicht, er zijn geen toeristen, de lokale bevolking doet aan onderhoud of is op vakantie, en kerstmarkten of zo hebben we hier ook niet. Nu schrijft hij een email dat hij in februari wil komen. Ons antwoord: dan is die bon allang verlopen, u dient voor 10 november te komen.
Pepijn staat op zijn ladder te verven als de telefoon gaat. De dochter: wij moeten die bon maar 8 maanden verlengen omdat zij hem nooit ontvangen had. Pepijn legt haarfijn uit dat dit niets met het hotel te maken heeft, dat ze dat maar met de verkoper moet onderhandelen. De bon is voor een aanbiedingsbedrag verkocht, die gaan wij niet gratis verlengen. Dan wil ze een verlenging tot eind februari, want dat wij vakantie hebben in november is oneerlijk. Pepijn rekent haar voor dat wij veel minder dagen dicht zijn als de gewenste verlenging, en deelt nogmaals mede dat de sluiting in november bij koop al bekend was. Hij komt haar nog tegemoet door haar een datum midden januari aan te bieden wanneer het toch rustig is, en we meestal toch lege kamers overhouden. Februari, wat zij wil, is vol wintersport-hoogseizoen, dan raken we die kamer makkelijk kwijt voor de volle prijs. Nee, er is voor haar geen enkel compromis mogelijk.
De volgende dag belt de contactpersoon van de hotelbonnenorganisatie. De dochter heeft bij hen geklaagd, en wil van hen een verlenging. Zij vertelt mij dat ze daar gek worden van die dochter. Die dochter heeft in november vorig jaar wel degelijk de bon gekregen, en heeft toen in januari, maart en mei geklaagd dat ze hem niet gekregen had. Iedere keer is de bon weer gestuurd. Nu in juli is haar te verstaan gegeven dat de bon nog 1 keer werd opgestuurd, maar dat dit echt de laatste keer was. Ze belde dus om ons even waarschuwen dat er weet-ik-hoeveel van die bonnen in omloop waren. Toen ik vertelde dat we heel veel data hadden aangeboden van juli tot november, zelfs in januari als de bon verlopen was, was het antwoord dat die dochter had beweerd dat het hotel niets wilde doen. Goed, het was duidelijk dat de dochter onze bedrijven tegen elkaar probeerde uit te spelen. De dochter had nu gevraagd of de bon niet verrekend kon worden met een verblijf van 2 nachten met halfpension, aangezien de vader toch voor een tweede nacht en 2 dagen halfpension wilde bijbetalen. Ik zei wel tegen de collega dat mijn ervaring was dat als er bijbetaald moest worden, dat het dan in 100% van de gevallen toch niet interessant was. We keken elkaar nog eens aan, en nou ja, vooruit dan maar. We zijn nergens toe verplicht, maar voor de vader vonden we het ook een beetje sneu om hem niet te laten genieten van zijn kado.We hadden weer eens beter moeten weten. Hoe zeggen de engelsen het zo mooi? No good deed goes unpunished.
De vader mailt ons dus weer en wij sturen hem een mail terug met alle mogelijke kamertypes (ook goedkopere) en gewone schappelijke prijzen, en de complete menukaart. De eis van onze kant was wel: boeking niet te veranderen, alles netjes betalen en verder afgelopen. Ik kon alleen nog maar heel hard lachen om de beledigende mail die toen terug kwam.....Sommige mensen zijn zo zielig, die moeten gewoon met hun vingers van de computer afblijven. Het aanbod sprak hem niet aan, hij ging niets betalen, en die menukaart was duidelijk ontworpen door mensen zonder fantasie. No way dat hij bij ons wilde overnachten, dat konden we vergeten. De email droop van de vreemdelingenhaat, en hij deed het voorkomen alsof hij ons een plezier deed om met die verlopen shit-bon bij ons te komen logeren. We zijn benieuwd wanneer we weer telefoon van de dochter krijgen.
Abonneren op:
Posts (Atom)