Ik kreeg gisteren een brief van de ziektenkostenverzekering: ik had gelijk, ze hadden het licht gezien dat hun eisen onmogelijk waren, en ik mocht mijn tanden in het tempo laten doen waarin ik het wilde, en ze gingen er dan hun deel voor betalen. Ze hebben zelfs uitgerekend wat ik dan precies krijg. Victory is mine....
Het is deze week nog prachtig weer, tot gisteren was het nog 17 graden! Tussen de bedrijven door proberen we een beetje de buitenboel te verven. Gisteren hebben we een lange wandeling gemaakt, de eerste sinds eeuwig geleden. Ik was erg bang dat mijn rug niet mee zou doen, maar het is gelukkig goed gegaan. We zijn verder gelopen als verwacht, en hebben erg genoten.
Deze week is het iets rustiger met gasten, maar dat we nog ongeveer half vol zijn is een unikum voor november. Dat heeft dan ook met het mooie weer te maken. Wie langer meeleest, weet dat de gasten in het ultra-laagseizoen soms een beetje eigenaardig kunnen zijn. Die vrouw die maandag hier was, die had echt een dwangbuis nodig, zoiets hebben we echt in 20 jaar toerisme-ervaring nog zelden meegemaakt. Zoals Pepijn al zei: nog 2 minuten en die was eruit gevlogen.
Gasten die hier toeristenbelasting betalen, krijgen een kaartje waarmee ze met bus en trein kunnen, waarmee ze 1x 's avonds vanaf 17 uur naar het lokale zwembad kunnen, en verschillende kortingen krijgen. Bij het inchecken vertellen wij de gasten uit service dat het zwembad in het laagseizoen op dinsdag dicht is, zodat mensen optimaal kunnen plannen. In dit geval kwamen de gasten op maandagmiddag om kwart voor 5 aan. Pepijn begeleidde de gasten naar de kamer. In de kamer dreven ze Pepijn in een hoek en begonnen heel intimiderend te doen. De vrouw wilde weten "wat Pepijn eraan dacht te gaan doen dat het zwembad op dinsdag dicht was". Pepijn zei dat hij de vraag niet helemaal begreep, ze waren toch meerdere dagen aanwezig, dan konden ze toch vanavond of woensdag overdag naar het zwembad. "Ja maar...IK WIL MORGEN, en U gaat daarvoor zorgen!!!"
Ze heeft Pepijn bijna een half uur vastgehouden in de kamer, de uitgang blokkerend, terwijl ze op dwingende intimiderende toon klaagde dat ze speciaal 600 km had gereden om op dinsdagavond in het Osserbad te kunnen. Op de vraag waarom ze niet vandaag of woensdag kon, of wat ze dan concreet van ons wilde, gaf ze geen antwoord, ze ging voortdurend in hetzelfde cirkeltje rond. Reactie later van de medewerksters, de touroperator waar ze geboekt hadden, en deVVV: wat is er zo speciaal aan een gratis avondentree van een paar uurtjes voor het dorpszwembad van een dorp van nog geen 3000 inwoners, met een entreeprijs aan de kassa van EUR 3,50??? Na een half uur wist Pepijn zich te bevrijden, en kwam naar de keuken met de mededeling "Uitkijken voor die, zoiets heb ik echt nog nooit meegemaakt".
Nog geen 5 minuten later blokkeerden onze twee gasten de uitgang van de keuken, zodat wij de keuken ook niet meer uitkonden. Weer werd er meer als 3 kwartier tegen ons gezeken, wat wij eraan dachten te gaan gaan doen dat het zwembad op dinsdag dicht was. Nou niks, u kunt nu of u kunt woensdag naar het zwembad. Als u iets anders wilt, dan gaat u maar naar de gemeente die het gore lef heeft gehad een sluitingsdag in te lassen in november. "En wat moeten we dan morgen gaan doen???" Het is 17 graden en fantastisch weer, u kunt toch heerlijk in het bos gaan wandelen. Met een gezicht alsof ze nog nooit zoiets vies had gezien, riep ze uit: "WÁN-DEL-LEN???? IK GA TOCH NIET WÁN-DEL-LEN!!!! Gelukkig kwamen er op dat moment andere gasten die wilden eten, dus toen dropen ze af.
De volgende ochtend gingen ze heel normaal naar het ontbijt. We hadden onze 2 medewerksters uitgebreid ingelicht, maar daar tegen begonnen ze gelukkig niet weer. We zouden eigenlijk gaan wandelen, maar hebben aan de medewerksters gevraagd of we thuis moesten blijven voor-het-geval-dat. Neuh....die twee redden dat wel..... We waren al uit de wandelbus en halverwege de kamhelling naar boven naar de Kötztinger Hütte toen de telefoon rinkelde. Oh jee...Christine.... Ze wilde even laten weten dat die twee wilden vertrekken, en of er nog iets af te rekenen was. Hun hele verblijf was bedorven omdat ze van 17 tot 21 uur niet in het zwembad konden, en ze wisten niet wat ze hier verder in de omgeving de hele dag moesten gaan doen. Grinnik.....Nou ja, schat, dan ga je toch...opgeruimd staat netjes....
ons hotel
woensdag 5 november 2014
zaterdag 1 november 2014
Bureaucratisch surrealisme
Stel: je hebt in de keuken in de hoek een lekkage. Niet zo erg dat alles blank staat en de hele keuken als verloren moet worden beschouwd, maar er moet een loodgieter komen om verdere lekkage te stoppen, en 1 of 2 keukenkastjes moeten op termijn vervangen. Die kastjes zijn niet dringend, dat kan wel even een jaartje of zo wachten. Je hebt een inboedelverzekering voor een bepaald percentage van de schade. Er komt een schade-expert. Die komt met de mededeling dat de verzekering de loodgieter helemaal niet betaalt, en maar ongeveer 20% van het keukenkastje. Zoiets wist je al van een eerder schadegeval. Om echter aanspraak te kunnen maken op dit kleine bedragje van het keukenkastje, moet je wel de (door hen onbetaalde) offerte van de loodgieter vooraf laten goedkeuren door de verzekering, plus de offerte voor het kastje. Bovendien legt de verzekering op dat AL het werk binnen 6 maanden gedaan moet worden, anders kun je fluiten naar je centjes. Ook al betalen die dus uiteindelijk slechts ongeveer 10% van de totale schade, en moet je zelf maar zien waar je de andere 90% binnen een half jaar vandaan haalt. Klinkt dit heel raar? Ja toch? Het wordt echter nog veel raarder.
Nu doet de expert een rondje door het huis, al vertel je hem dat de schade toch echt in de keuken is en hij in de rest van het huis niets te zoeken heeft. Hij staat echter al in de badkamer, en zegt zuchtend dat de hele badkamer dringend gerenoveerd moet worden, ook alle pijpen, bedrading, alles moet gedaan worden. De loodgieter en de sanitairspecialist denken daar echter anders over. Allemaal onzin, dat kan makkelijk wachten, de lekkage in de keuken moet gedaan, de rest niet. Nu komt de verzekering met de mededeling dat ze voor de badkamer voor de loodgieter niets gaan betalen en hooguit 20% van het sanitair. Om echter aanspraak te kunnen maken op dit kleine bedragje van het sanitair, moet je wel de (door hen niet betaalde) offerte van de loodgieter vooraf laten goedkeuren door de verzekering, plus de offerte voor het sanitair. Bovendien legt de verzekering op dat AL het werk binnen diezelfde 6 maanden als het keukenkastje gedaan moet worden, anders kun je fluiten naar je centjes. En doe je de badkamer niet, krijg je ook niets voor je keuken. Ook al betalen die dus uiteindelijk slechts ongeveer 10% van de totale kosten, en moet je zelf maar weer zien waar je de andere 90% binnen een half jaar vandaan haalt. Je protesteert dat je de badkamer rustig een keertje wilde doen na de keuken, dat je al dat verbouwen technisch gezien helemaal niet redt binnen een half jaar, dat je niet weet waar je zoveel geld vandaan moet halen, en dat je dan 6 maanden lang in het hele huis niet kunt wonen, maar de verzekering is onverbiddelijk. "Dat is niet hun probleem, dat is van hogerhand zo opgelegd". Klinkt dit heel raar? Ja toch? Het wordt echter nog veel raarder.
De expert is terug in de keuken, en ineens zegt hij dat de verzekering een richtlijn heeft dat deurtjes van keukenkastjes die ouder zijn dan een bepaalde jaar en van een bepaald materiaal gedwongen vervangen moeten worden. Ook als er niets mee mis is. De keukenspecialist heeft al gezegd dat die misschien nog wel 10 jaar meegaan. Je hebt al besproken dat we er een keertje naar kijken als er een keukenkastje naar beneden valt. De verzekering gaat 20% van de deurtjes betalen, maar als je de rest van al het andere werk niet binnen 6 maanden doet, krijg je helemaal niets, ook niet voor je eerste probleem. Je protesteert dat de keukendeurtjes nog prima zijn, en dat als je daaraan gaat boren en zagen, dat de keukenkastjes dan waarschijnlijk ook vervangen moeten worden. De specialist heeft gezegd dat dat op lange termijn technisch schadelijk is voor de stabiliteit van het hele gebouw, en dat je dan op langere termijn onnodige kosten en verdriet hebt. Ook heb je geen tienduizenden euros's en kan je járenlang dan echt niet meer in je huis kunt wonen. "Dat is niet hun probleem, dat is van hogerhand zo opgelegd". Klinkt dit heel raar? Ja toch?
Pas toen ik dit op bovenstaande manier humoristisch uitlegde aan de mevrouw van de ziektekostenverzekering, ging er daar bij de pennenlikkers een lampje branden. De verzekering heeft een nieuwe richtlijn dat als je 1 dingetje in een mond laat doen, de kaakchirurg en de tandarts alle mogelijke problemen die in de volgende 5 jaar zouden kúnnen opdoemen moeten melden. Ze moeten een offerte maken voor álles, ook als dat niet dringend is, of zelfs contraproductief, en dat binnen 6 maanden fixen. Kom je binnen 5 jaar met iets wat niet op hun lijstje stond, maar wat wel eerder bekend was, dan is de kans enorm groot dat je niets krijgt. Ik moest alleen een stempeltje hebben dat de verzekering voor mijn implantaten niets betaalt, zodat ik later 20% van de kronen kan claimen. Heb je geen toestemming voor de implantaten, dan krijg je later ook geen toestemming voor de kronen. Die paar duizend euro van die implantaten kan ik in termijnen betalen, maar over een half jaar heb ik dan natuurlijk nog geen geld voor 80% van nog een paar duizend euro. Het is technisch en qua gezondheid ook helemaal niet aan te raden aan andere dingen in mijn mond te gaan werken binnen 6 maanden. Laat eerst die implantaten maar goed ingroeien, dat implantaat aan de andere kant kan nog langere tijd wachten. Ook is het contraproductief om vullingen, die daar al 20 jaar lang geen enkel probleem veroorzaken, allemaal uit te boren, overal een wortelbehandeling te doen, en allemaal van kronen te voorzien. Laat die tanden leven, die vullingen vallen er vanzelf een keertje uit, iedereen (zelfs de mevrouw van de verzekering) is het erover eens dat het dan vroeg genoeg is. De reden dat ik tanden mis waar ik nu zelf peperdure implantaten voor mag laten zetten, is omdat er kronen zijn gaan lekken of omdat wortelbehandelingen tot een kaakontsteking geleid hebben.
Ik heb in ieder geval mijn stempeltje voor mijn operatie gescoord, en word maandag teruggebeld door de baas van die mevrouw over de rest. Ik vermoed dat ik nog even met het woord "advocaat" moet dreigen. Want een patient zo te laten lijden voor iets waar hij voor betaalt en recht op heeft, in de hoop dat hij zijn claim dan maar opgeeft, dat kan natuurlijk niet.
Nu doet de expert een rondje door het huis, al vertel je hem dat de schade toch echt in de keuken is en hij in de rest van het huis niets te zoeken heeft. Hij staat echter al in de badkamer, en zegt zuchtend dat de hele badkamer dringend gerenoveerd moet worden, ook alle pijpen, bedrading, alles moet gedaan worden. De loodgieter en de sanitairspecialist denken daar echter anders over. Allemaal onzin, dat kan makkelijk wachten, de lekkage in de keuken moet gedaan, de rest niet. Nu komt de verzekering met de mededeling dat ze voor de badkamer voor de loodgieter niets gaan betalen en hooguit 20% van het sanitair. Om echter aanspraak te kunnen maken op dit kleine bedragje van het sanitair, moet je wel de (door hen niet betaalde) offerte van de loodgieter vooraf laten goedkeuren door de verzekering, plus de offerte voor het sanitair. Bovendien legt de verzekering op dat AL het werk binnen diezelfde 6 maanden als het keukenkastje gedaan moet worden, anders kun je fluiten naar je centjes. En doe je de badkamer niet, krijg je ook niets voor je keuken. Ook al betalen die dus uiteindelijk slechts ongeveer 10% van de totale kosten, en moet je zelf maar weer zien waar je de andere 90% binnen een half jaar vandaan haalt. Je protesteert dat je de badkamer rustig een keertje wilde doen na de keuken, dat je al dat verbouwen technisch gezien helemaal niet redt binnen een half jaar, dat je niet weet waar je zoveel geld vandaan moet halen, en dat je dan 6 maanden lang in het hele huis niet kunt wonen, maar de verzekering is onverbiddelijk. "Dat is niet hun probleem, dat is van hogerhand zo opgelegd". Klinkt dit heel raar? Ja toch? Het wordt echter nog veel raarder.
De expert is terug in de keuken, en ineens zegt hij dat de verzekering een richtlijn heeft dat deurtjes van keukenkastjes die ouder zijn dan een bepaalde jaar en van een bepaald materiaal gedwongen vervangen moeten worden. Ook als er niets mee mis is. De keukenspecialist heeft al gezegd dat die misschien nog wel 10 jaar meegaan. Je hebt al besproken dat we er een keertje naar kijken als er een keukenkastje naar beneden valt. De verzekering gaat 20% van de deurtjes betalen, maar als je de rest van al het andere werk niet binnen 6 maanden doet, krijg je helemaal niets, ook niet voor je eerste probleem. Je protesteert dat de keukendeurtjes nog prima zijn, en dat als je daaraan gaat boren en zagen, dat de keukenkastjes dan waarschijnlijk ook vervangen moeten worden. De specialist heeft gezegd dat dat op lange termijn technisch schadelijk is voor de stabiliteit van het hele gebouw, en dat je dan op langere termijn onnodige kosten en verdriet hebt. Ook heb je geen tienduizenden euros's en kan je járenlang dan echt niet meer in je huis kunt wonen. "Dat is niet hun probleem, dat is van hogerhand zo opgelegd". Klinkt dit heel raar? Ja toch?
Pas toen ik dit op bovenstaande manier humoristisch uitlegde aan de mevrouw van de ziektekostenverzekering, ging er daar bij de pennenlikkers een lampje branden. De verzekering heeft een nieuwe richtlijn dat als je 1 dingetje in een mond laat doen, de kaakchirurg en de tandarts alle mogelijke problemen die in de volgende 5 jaar zouden kúnnen opdoemen moeten melden. Ze moeten een offerte maken voor álles, ook als dat niet dringend is, of zelfs contraproductief, en dat binnen 6 maanden fixen. Kom je binnen 5 jaar met iets wat niet op hun lijstje stond, maar wat wel eerder bekend was, dan is de kans enorm groot dat je niets krijgt. Ik moest alleen een stempeltje hebben dat de verzekering voor mijn implantaten niets betaalt, zodat ik later 20% van de kronen kan claimen. Heb je geen toestemming voor de implantaten, dan krijg je later ook geen toestemming voor de kronen. Die paar duizend euro van die implantaten kan ik in termijnen betalen, maar over een half jaar heb ik dan natuurlijk nog geen geld voor 80% van nog een paar duizend euro. Het is technisch en qua gezondheid ook helemaal niet aan te raden aan andere dingen in mijn mond te gaan werken binnen 6 maanden. Laat eerst die implantaten maar goed ingroeien, dat implantaat aan de andere kant kan nog langere tijd wachten. Ook is het contraproductief om vullingen, die daar al 20 jaar lang geen enkel probleem veroorzaken, allemaal uit te boren, overal een wortelbehandeling te doen, en allemaal van kronen te voorzien. Laat die tanden leven, die vullingen vallen er vanzelf een keertje uit, iedereen (zelfs de mevrouw van de verzekering) is het erover eens dat het dan vroeg genoeg is. De reden dat ik tanden mis waar ik nu zelf peperdure implantaten voor mag laten zetten, is omdat er kronen zijn gaan lekken of omdat wortelbehandelingen tot een kaakontsteking geleid hebben.
Ik heb in ieder geval mijn stempeltje voor mijn operatie gescoord, en word maandag teruggebeld door de baas van die mevrouw over de rest. Ik vermoed dat ik nog even met het woord "advocaat" moet dreigen. Want een patient zo te laten lijden voor iets waar hij voor betaalt en recht op heeft, in de hoop dat hij zijn claim dan maar opgeeft, dat kan natuurlijk niet.
woensdag 29 oktober 2014
Pech komt zelden alleen
Ben je eindelijk net van je langdurige grieperigheid af, slaat het in je rug. Ik heb een zenuwontsteking in mijn onderrug, en dat is zeer vervelend en zeer pijnlijk. Liggen, zitten, staan, lopen, auto rijden, het is allemaal geen succes. Het trekt naar mijn heup en mijn bil, vooral 's nachts weet ik niet hoe ik moet gaan liggen. Ik heb een happy spuitje van de huisarts gehad, maar het helpt helaas niet voldoende. Al 3 nachten heb ik niet geslapen, en als gevolg daarvan heeft Pepijn al 3 dagen vroege dienst.
Dan was ik donderdag bij de tandarts omdat de kaakchirurg gevraagd had of de tandarts mij even kon laten afhappen. Dat was hij vergeten, en het was wel praktisch als dat voor de operatie al geregeld was. De afdruk was prachtig, alleen staken er 2 kronen in vast die niet uit mijn gebit hadden gemoeten. Mopperend kwam de tandarts met de superlijm. De volgende dag is er nog een andere kroon uit gekomen, maandag kon ik dus weer helemaal terug naar Straubing om die te laten vastplakken. Fijn 150 km rijden met een waanzinnig zere rug.
Bij wijze van uitzondering was Internations op een dinsdag, dus gisteravond konden we erheen. We hebben het niet heel erg laat gemaakt, we waren gaar van het niet slapen, ik had erg pijn en zowiezo was het niet erg druk. We waren al langere tijd niet geweest, dus veel mensen kenden we niet, maar het was wel gezellig.
Het is ondertussen verrassend hoe druk het nog is, vooral de weekenden. Het weer was vorige week eventjes 2 dagen slecht, maar nu is het wel prima wandelweer, en dat zou tot de tiende zo moeten blijven. Ik geloof dat het nog nooit het laatste weekend voor onze sluiting zo vol was. Zowiezo stevenen we weer af op een recordbezetting deze maand en in november.
Dan was ik donderdag bij de tandarts omdat de kaakchirurg gevraagd had of de tandarts mij even kon laten afhappen. Dat was hij vergeten, en het was wel praktisch als dat voor de operatie al geregeld was. De afdruk was prachtig, alleen staken er 2 kronen in vast die niet uit mijn gebit hadden gemoeten. Mopperend kwam de tandarts met de superlijm. De volgende dag is er nog een andere kroon uit gekomen, maandag kon ik dus weer helemaal terug naar Straubing om die te laten vastplakken. Fijn 150 km rijden met een waanzinnig zere rug.
Bij wijze van uitzondering was Internations op een dinsdag, dus gisteravond konden we erheen. We hebben het niet heel erg laat gemaakt, we waren gaar van het niet slapen, ik had erg pijn en zowiezo was het niet erg druk. We waren al langere tijd niet geweest, dus veel mensen kenden we niet, maar het was wel gezellig.
Het is ondertussen verrassend hoe druk het nog is, vooral de weekenden. Het weer was vorige week eventjes 2 dagen slecht, maar nu is het wel prima wandelweer, en dat zou tot de tiende zo moeten blijven. Ik geloof dat het nog nooit het laatste weekend voor onze sluiting zo vol was. Zowiezo stevenen we weer af op een recordbezetting deze maand en in november.
maandag 20 oktober 2014
Spontane hond
Het was weer een rare week, met veel rare dingen.
Zo hadden we gasten die op zaterdagavond naar mij toekwamen: "Hihi....we hebben iets heel spontaans gedaan....we hebben vandaag zomaar spontaan een puppy gekocht, maar we hebben er niet bij nagedacht of hij wel in het hotel mocht...."
Ik droogjes: "Nee, honden zijn inderdaad op de kamers niet toegestaan."
Gast: "Oh...hihi.....dan moeten we misschien vanavond dus afreizen...hihi...."
Ik (niet zo hihi): "Ja dat denk ik ook, mevrouw".
In de armen had ze een zielige trillende kleine zwarte frummel, die niet meer dan 3 of 4 weken oud kon zijn, en duidelijk heel erg bang was. Gezien de leeftijd betwijfelde ik ook sterk of het beestje überhaupt zindelijk was. Een druk hotel is daarnaast ook nog de slechtst mogelijke omgeving voor zo'n dier, die moet rustig mee naar huis om rustig te wennen.
De man van het stel heeft zwijgend bij ons betaald, en om beurten zijn ze gaan inpakken. Zij waren zo boos dat de hond niet mocht blijven dat de vrouw ons niet meer heeft aangekeken, en hij heeft onderweg naar buiten zonder veel te zeggen de sleutel op de balie gekwakt. Sorry mensen, maar dit doe je toch zelf, hoe is dit de schuld van de hotelier? Mijn moeder heeft mij altijd geleerd dat acties consequenties hebben, al helemaal als je maar gewoon lukraak wat doet zonder te overleggen. Je gaat toch niet zomaar ergens ver van huis een dier kopen wat je niet kent, van een verkoper niet kent? Wij hebben in de lobby een vitrine met sieraden die je kunt kopen. Dát noem ik een impulsaankoop, een hond niet. Zoals Pepijn al cynisch zei: "die hond zit helaas voor de Kerst waarschijnlijk al in het asiel".
Wij vragen ons af wat het volgende is: ik zag zo'n leuk schaap in de wei staan, dus die mag vast wel even in het hotel bijven? Ik weet nog dat Petra in haar motel in New York een keer iemand had die om wat voor idiote reden dan ook een geit wilde meenemen.
Vandaag gaat het ziek-zijn de vierde week in. Vrijdag ben ik naar de huisarts geweest, en die vond het ook raar dat het maar niet over ging. Ik leek geen enkele oor- , keel of longontsteking te hebben, maar ergens moet het toch vandaan komen. Ik heb een kuurtje meegekregen, met de uitdrukkelijke instructie terug te komen als het niet beter wordt. Ik ben tot nu toe niet enthousiast. Het lijkt als pepmiddel te werken: slapen ho maar.
Morgen moeten we naar een receptie op het Beierse Ministerie van Economische Zaken en Toerisme in München. Voor de hotels die dit jaar sterren hebben gekregen word een klein feestje georganiseerd, en worden de oorkondes daarbij persoonlijk uitgereikt door de Beierse Minister van Economische Zaken en de President van de Beierse Hotelbond. Al maanden geleden is dit geregeld, het kwam zo prima uit dat het op een dinsdagmiddag in het naseizoen was, maar hoe ik mij nu voel, kan ik morgen niet mee. Balen.
Vanaf vandaag wordt het hier herfst. Nadat het gisteren 24 graden was, wordt het deze week 20 graden kouder. Brr....Gelukkig is het alleen deze week, daarna zou het weer 17 graden moeten worden.
Zo hadden we gasten die op zaterdagavond naar mij toekwamen: "Hihi....we hebben iets heel spontaans gedaan....we hebben vandaag zomaar spontaan een puppy gekocht, maar we hebben er niet bij nagedacht of hij wel in het hotel mocht...."
Ik droogjes: "Nee, honden zijn inderdaad op de kamers niet toegestaan."
Gast: "Oh...hihi.....dan moeten we misschien vanavond dus afreizen...hihi...."
Ik (niet zo hihi): "Ja dat denk ik ook, mevrouw".
In de armen had ze een zielige trillende kleine zwarte frummel, die niet meer dan 3 of 4 weken oud kon zijn, en duidelijk heel erg bang was. Gezien de leeftijd betwijfelde ik ook sterk of het beestje überhaupt zindelijk was. Een druk hotel is daarnaast ook nog de slechtst mogelijke omgeving voor zo'n dier, die moet rustig mee naar huis om rustig te wennen.
De man van het stel heeft zwijgend bij ons betaald, en om beurten zijn ze gaan inpakken. Zij waren zo boos dat de hond niet mocht blijven dat de vrouw ons niet meer heeft aangekeken, en hij heeft onderweg naar buiten zonder veel te zeggen de sleutel op de balie gekwakt. Sorry mensen, maar dit doe je toch zelf, hoe is dit de schuld van de hotelier? Mijn moeder heeft mij altijd geleerd dat acties consequenties hebben, al helemaal als je maar gewoon lukraak wat doet zonder te overleggen. Je gaat toch niet zomaar ergens ver van huis een dier kopen wat je niet kent, van een verkoper niet kent? Wij hebben in de lobby een vitrine met sieraden die je kunt kopen. Dát noem ik een impulsaankoop, een hond niet. Zoals Pepijn al cynisch zei: "die hond zit helaas voor de Kerst waarschijnlijk al in het asiel".
Wij vragen ons af wat het volgende is: ik zag zo'n leuk schaap in de wei staan, dus die mag vast wel even in het hotel bijven? Ik weet nog dat Petra in haar motel in New York een keer iemand had die om wat voor idiote reden dan ook een geit wilde meenemen.
Vandaag gaat het ziek-zijn de vierde week in. Vrijdag ben ik naar de huisarts geweest, en die vond het ook raar dat het maar niet over ging. Ik leek geen enkele oor- , keel of longontsteking te hebben, maar ergens moet het toch vandaan komen. Ik heb een kuurtje meegekregen, met de uitdrukkelijke instructie terug te komen als het niet beter wordt. Ik ben tot nu toe niet enthousiast. Het lijkt als pepmiddel te werken: slapen ho maar.
Morgen moeten we naar een receptie op het Beierse Ministerie van Economische Zaken en Toerisme in München. Voor de hotels die dit jaar sterren hebben gekregen word een klein feestje georganiseerd, en worden de oorkondes daarbij persoonlijk uitgereikt door de Beierse Minister van Economische Zaken en de President van de Beierse Hotelbond. Al maanden geleden is dit geregeld, het kwam zo prima uit dat het op een dinsdagmiddag in het naseizoen was, maar hoe ik mij nu voel, kan ik morgen niet mee. Balen.
Vanaf vandaag wordt het hier herfst. Nadat het gisteren 24 graden was, wordt het deze week 20 graden kouder. Brr....Gelukkig is het alleen deze week, daarna zou het weer 17 graden moeten worden.
zaterdag 11 oktober 2014
Ziekjes
De trein dendert door hier, er komt geen einde aan de drukke tijd. Dit is eigenlijk het eerste weekend dat we niet helemaal vol zijn sinds vele maanden. Vorig weekend deed aan Oud & Nieuw denken. Mijn hemel...wat een drukte....Door alle drukte komen we niet tot rust. En dan hoeft er maar 1 gast over je heen te hoesten en dan is het raak. Zwaar verkouden, grieperig, doodmoe, buiten adem van het snotteren, duizelig van de kop met snot. Ik heb dit soort dingen niet vaak, en als het al gebeurt ben ik er vrij snel van af. Dit keer dus niet. Al 10 dagen loop ik te kwakkelen, en het wordt maar niet beter. Sterker nog, gisteren moest ik alles droppen waar ik mee bezig was en onmiddellijk naar bed, en vanmorgen moest Pepijn mijn vroege dienst overnemen omdat ik mijn bed niet uitkwam. Ik zit nu met een zwaar hoofd achter de computer zoveel mogelijk onserieuze dingen te doen en buiten het zicht van de gasten te zitten. Pepijn en het personeel zijn ook allemaal erg moe en verkouden, er heerst op dit moment ook gewoon iets. Regina is er al net zo erg aan toe als ik, we kunnen samen een hoest-en-snuit-concert houden.
We hebben maar eens een nieuwe Windows-versie voor de laptop gekocht, en sindsdien is de laptop weer erg snel. De Windows 7 die we hadden werd tijdens onze vakantie vorig jaar door Microsoft geblokkeerd als "roofkopie" omdat we ineens vanuit Turkije inlogde met ons in Duitsland gekochte Windows 7. Microsoft is geen democratie maar een vieze kapitalistische monopolist, daar kun je protesteren wat je wilt, maar er wordt gewoon droogjes gezegd dat je dan maar een nieuwe Windows moet gaan kopen. Ook als je braaf een legale Windows in je laptop had zitten. Als zij zeggen dat het een roofkopie is, dan is dat zo, ook als jij zegt dat het legaal gekocht is. Wij hebben de laptop een tijd niet gebruikt, maar gezien het dagelijkse gevecht met 2 personen voor 1 receptiecomputer, moest er een toch een keertje wat aan de laptop gebeuren, zeker gezien het alsmaar meer wordende receptiewerk. Bij de Metro was de Windows 8.1 in de aanbieding, dus nu doet alles het weer, en lekker snel ook.
Dan kregen we deze week een vette check van onze opstal/inboedelverzekering. We hadden in augustus een gebroken waterleiding in een kamer gehad. Het was dat de loodgieter zei: "joh, ben je daar niet voor verzekerd", anders hadden we er zelf niet aan gedacht. De verzekering heeft, op het eigen risico na, echt alles netjes betaald, zelfs de uren van de schoonmaakster, het opnieuw schilderen van de muur, de gemiste omzet op de leegstaande kamer én de mogelijke gemiste gastronomieomzet omdat er niemand in die kamer zat die misschien anders wat gegeten had bij ons. Keurig.
Dinsdag heb ik op onze Ruhetag eerst ziek in bed gelegen totdat het tijd was om naar Straubing te gaan. Ik had een voorbespreking bij de kaakchirurg, 13 november krijg ik een operatie om 2 nieuwe implantaten te laten zetten. Dat is 2 dagen na onze sluiting, dus alle tijd om het rustig aan te doen. Hij heeft gezegd dat als alles goed gaat en er geen rare complicaties zijn, dat we dan 2 weken later op vakantie kunnen. Ik ben dus al een beetje aan het rondkijken. We hebben al bedacht dat met de auto gaan een goed idee is, als er toch nog complicaties zijn, rijd je zo naar huis. Bovendien willen we geen polonaise aan ons kop, we zijn dit jaar nauwelijks aan elkaar of een goed gesprek toegekomen, uitslapen en niets hoeven is ook erg fijn, dus we willen ook geen kamermeisje die om 8 uur aan de kamerdeur klopt of een reisleider die vindt dat we vroeg op moeten voor de excusie. Een vakantiehuis met loungebank voor een open haard met een goed boek klinkt steeds beter...We zijn ons dus een beetje aan het orienteren, maar aangezien we pas last-minute iets gaan boeken als we 2 weken na de operatie de "all clear" krijgen van de kaakchirurg kan het ook rustig iets heel anders worden.
We hebben maar eens een nieuwe Windows-versie voor de laptop gekocht, en sindsdien is de laptop weer erg snel. De Windows 7 die we hadden werd tijdens onze vakantie vorig jaar door Microsoft geblokkeerd als "roofkopie" omdat we ineens vanuit Turkije inlogde met ons in Duitsland gekochte Windows 7. Microsoft is geen democratie maar een vieze kapitalistische monopolist, daar kun je protesteren wat je wilt, maar er wordt gewoon droogjes gezegd dat je dan maar een nieuwe Windows moet gaan kopen. Ook als je braaf een legale Windows in je laptop had zitten. Als zij zeggen dat het een roofkopie is, dan is dat zo, ook als jij zegt dat het legaal gekocht is. Wij hebben de laptop een tijd niet gebruikt, maar gezien het dagelijkse gevecht met 2 personen voor 1 receptiecomputer, moest er een toch een keertje wat aan de laptop gebeuren, zeker gezien het alsmaar meer wordende receptiewerk. Bij de Metro was de Windows 8.1 in de aanbieding, dus nu doet alles het weer, en lekker snel ook.
Dan kregen we deze week een vette check van onze opstal/inboedelverzekering. We hadden in augustus een gebroken waterleiding in een kamer gehad. Het was dat de loodgieter zei: "joh, ben je daar niet voor verzekerd", anders hadden we er zelf niet aan gedacht. De verzekering heeft, op het eigen risico na, echt alles netjes betaald, zelfs de uren van de schoonmaakster, het opnieuw schilderen van de muur, de gemiste omzet op de leegstaande kamer én de mogelijke gemiste gastronomieomzet omdat er niemand in die kamer zat die misschien anders wat gegeten had bij ons. Keurig.
Dinsdag heb ik op onze Ruhetag eerst ziek in bed gelegen totdat het tijd was om naar Straubing te gaan. Ik had een voorbespreking bij de kaakchirurg, 13 november krijg ik een operatie om 2 nieuwe implantaten te laten zetten. Dat is 2 dagen na onze sluiting, dus alle tijd om het rustig aan te doen. Hij heeft gezegd dat als alles goed gaat en er geen rare complicaties zijn, dat we dan 2 weken later op vakantie kunnen. Ik ben dus al een beetje aan het rondkijken. We hebben al bedacht dat met de auto gaan een goed idee is, als er toch nog complicaties zijn, rijd je zo naar huis. Bovendien willen we geen polonaise aan ons kop, we zijn dit jaar nauwelijks aan elkaar of een goed gesprek toegekomen, uitslapen en niets hoeven is ook erg fijn, dus we willen ook geen kamermeisje die om 8 uur aan de kamerdeur klopt of een reisleider die vindt dat we vroeg op moeten voor de excusie. Een vakantiehuis met loungebank voor een open haard met een goed boek klinkt steeds beter...We zijn ons dus een beetje aan het orienteren, maar aangezien we pas last-minute iets gaan boeken als we 2 weken na de operatie de "all clear" krijgen van de kaakchirurg kan het ook rustig iets heel anders worden.
zaterdag 27 september 2014
Nog steeds druk
Inmiddels is het iets rustiger geworden, maar niet veel. Een bezetting van boven de 70% is nog redelijk normaal deze maand. Volgend weekend is hier in Duitsland een lang weekend, dan zitten we een paar dagen helemaal vol. Ook de week erna is het hotel zo goed als vol, en tot onze vakantiesluiting op 10 november is het geen moment echt rustig. Mijn ouders zijn na een weekje bij ons op de terugreis uit Italie nu weer thuis. Het is altijd een vervelend moment als het gezellige bezoek weg gaat, vooral als je weet dat de eerstvolgende vrienden en familie waarschijnlijk volgend jaar pas weer komen.
Afgelopen dinsdag was het weer wat minder en voelden we ons erg moe. We hebben dus geen grote boswandelingen gemaakt, maar even wat kleine boodschapjes gedaan bij de bouwmarkt, en 's avonds hebben mijn ouders ons getrakteerd op een heerlijk etentje.
Donderdag konden we niet naar Internations, het restaurant zat tot laat vol. Bovendien hadden we eigenlijk vooraf al afgesproken dat we zo moe waren dat we toch niet gingen. We merken dat we nog steeds bekaf zijn, en dan behoort een late avond al helemaal niet tot de mogelijkheden.
Pepijn is nu op het schuurtje een nieuw dak aan het bouwen. Mijn vader had hem geholpen een uitbouw aan het schuurtje te bouwen voor de vuilniscontainers, en hij had de eerste verflaag erop gezet. Ook had mijn vader de bomen gekapt bij de bibliotheek en het schuurtje. Eindelijk weer eens wat daglicht in de bibliotheek!
Aankomende dinsdag hopen we wat te kunnen wandelen. Het weer zou mooi worden, en we moeten even lekker ons hoofd leegmaken met een fijne boswandeling. Woensdag moeten we namelijk weer de hele auto volladen bij de groothandel, donderdagavond begint de aanstorm voor het lange weekend dan alweer.
Afgelopen dinsdag was het weer wat minder en voelden we ons erg moe. We hebben dus geen grote boswandelingen gemaakt, maar even wat kleine boodschapjes gedaan bij de bouwmarkt, en 's avonds hebben mijn ouders ons getrakteerd op een heerlijk etentje.
Donderdag konden we niet naar Internations, het restaurant zat tot laat vol. Bovendien hadden we eigenlijk vooraf al afgesproken dat we zo moe waren dat we toch niet gingen. We merken dat we nog steeds bekaf zijn, en dan behoort een late avond al helemaal niet tot de mogelijkheden.
Pepijn is nu op het schuurtje een nieuw dak aan het bouwen. Mijn vader had hem geholpen een uitbouw aan het schuurtje te bouwen voor de vuilniscontainers, en hij had de eerste verflaag erop gezet. Ook had mijn vader de bomen gekapt bij de bibliotheek en het schuurtje. Eindelijk weer eens wat daglicht in de bibliotheek!
Aankomende dinsdag hopen we wat te kunnen wandelen. Het weer zou mooi worden, en we moeten even lekker ons hoofd leegmaken met een fijne boswandeling. Woensdag moeten we namelijk weer de hele auto volladen bij de groothandel, donderdagavond begint de aanstorm voor het lange weekend dan alweer.
donderdag 11 september 2014
Populair zijn heeft nadelen
De laatste maanden hebben we een nieuw fenomeen: mensen die het zwart voor de ogen zien als ze niet bij ons kunnen boeken omdat we vol zijn, of omdat we vanwege een andere reden de boeking niet kunnen honoreren. Dat zijn duidelijk mensen die in hun jeugd niet vaak genoeg het woord "nee" gehoord hebben. Je vraagt je af waarom mensen niet een andere dag of een ander hotel kunnen uitkiezen. Wie meeleest op Facebook heeft dit al gedeeltelijk meegekregen.
In augustus hadden we een bijzonder hardnekkig tiepje:
Email: "Ik wil datum x een kamer boeken"
Wij: "sorry, voor die datum is het vol"
1 dag later weer een email: "ja, maar ik wil een kamer boeken. Waarom gaat dat niet niet?
Wij: "sorry, voor die datum is het vol"
Dag erna weer een email: "En wat als ik nou iets bijbetaal of zo?"
Wij: "sorry, voor die datum is het op"
Paar dagen later nieuwe email: hele tirade. Wij besluiten niet meer te reageren. Tegen Pepijn zeg ik "die heeft op de kleuterschool niet vaak genoeg nee gehoord".
Paar dagen later: "IK HEB NOG GEEN ANTWOORD OP MIJN LAATSTE EMAIL!!!!
Wij schreven dus 1 regel terug: "U weet het antwoord toch al lang, we zijn vol"
Een paar dagen bleef het rustig, toen kwam er een email van de echtgenoot: "het is belachelijk hoe wij ons gedragen, dat is toch geen klantenservice. Dat spreekt zich snel genoeg rond in het internet, en dan komt er niemand meer. Blablabla....."
Een paar weken later hadden we weer een nieuwe stalker:
Telefoon: "Ik wil datum x een kamer boeken"
Wij: "sorry, voor die datum is het gewenste kamertype vol"
Een paar dagen later weer telefoon: "ja, maar ik wil een kamer boeken voor datum X. Waarom gaat dat niet niet?
Wij: "sorry, voor die datum is het gewenste kamertype vol"
Pepijn krijgt echt een emmer diarree over zich heen, 20 minuten lang wordt er tegen hem gegild, gestampvoet, gedreigd, enzovoort, waarop hij de verbinding maar verbreekt.
Dan komt er een email. "Ik heb al meerdere keren bij u aangevraagd voor datum X. Ik wil schadevergoeding voor het feit dat ik dat niet kan boeken". Pepijn schrijft droogjes terug dat hij prima weet wie dit is, en dat de discussie gesloten is omdat de gewenste kamer niet beschikbaar is.
Een paar weken is het stil. Dan komt er vandaag weer een email. Wij zijn een stelletje leugenaars, we hebben heus wel een kamer, "wij houden ons niet aan de voorwaarden" (???). Hij heeft een "compromisvoorstel": als hij geen schadevergoeding krijgt dan schakelt hij zijn advocaat in. Dat is niet echt een compromisvoorstel, vriend..... Het is moeilijk wat we daarmee nou weer moeten. Ik zie het nog voor mij dat dit ontoerekeningsvatbare sujet ons inderdaad probeert een proces aan te doen.
Vorige week email: "ik wil uw romantisch arrangement boeken met candlelight dinner op dinsdagavond". Wij: "dat kan helaas niet, op dinsdagavond is onze keuken dicht. Een dag eerder of later kan het wel". Drie keer heen en weer dat hij toch echt dinsdagavond wil, en dat dat toch echt niet kan. Vervolgens krijgen we op maandag een email met de mededeling "Ja, leuk, dan komen we dus dinsdag!" Ggggrrrr....we leggen het nog 1 keer uit.....Nu zijn ze dus op woensdag geweest. Gelukkig waren ze tevreden.
Er staat in onze algemene voorwaarden heel erg duidelijk dat bij boeking het juiste aantal aanreizende personen altijd vooraf aangemeld moet worden, dat daar voor betaald moet worden, en dat het maximaal toegelaten personenaantal per kamer niet mag worden overschreden. Bij een overduidelijk foute of misleidende aangave hebben wij het recht mensen de toegang te weigeren, en/of ze te laten betalen voor ontstane financiele schade. Ook hier zijn we al door schade en schande wijs geworden. Stapelen doe je maar bij de jeugdherberg in het stapelbed, al zul je daar toch ook echt voor extra personen moeten betalen. De brandweer is vast bij een evacuatie ook niet blij met onaangemelde extra personen. Bij alle grote hotels waar wij gewerkt hebben, moest zelfs bezoek zich bij de receptie melden, ook dames die voor een uurtje bij een eenzame heer op bezoek gingen. Er zijn altijd mensen die het toch proberen om extra personen langs de receptie te smokkelen. Zondag hebben we dus een compleet gezin zonder pardon de deur gewezen die een tweepersoonskamer voor 2 personen hadden geboekt, en met een kinderschare voor de balie stond. Het was duidelijk dat dit expres was gedaan, een compromis was ook niet mogelijk, de aangeboden extra kamer werd resoluut afgewezen met de mededeling dat dat toch echt onnodig was. Het was toch wel een beetje shock toen wij zeiden dat ze dan konden gaan, en dat ze geluk hadden dat we ze niet lieten afrekenen voor de expres verkeerd geboekte kamer die nu dus leeg stond. Sorry jongens, gepokerd en verloren.
In augustus hadden we een bijzonder hardnekkig tiepje:
Email: "Ik wil datum x een kamer boeken"
Wij: "sorry, voor die datum is het vol"
1 dag later weer een email: "ja, maar ik wil een kamer boeken. Waarom gaat dat niet niet?
Wij: "sorry, voor die datum is het vol"
Dag erna weer een email: "En wat als ik nou iets bijbetaal of zo?"
Wij: "sorry, voor die datum is het op"
Paar dagen later nieuwe email: hele tirade. Wij besluiten niet meer te reageren. Tegen Pepijn zeg ik "die heeft op de kleuterschool niet vaak genoeg nee gehoord".
Paar dagen later: "IK HEB NOG GEEN ANTWOORD OP MIJN LAATSTE EMAIL!!!!
Wij schreven dus 1 regel terug: "U weet het antwoord toch al lang, we zijn vol"
Een paar dagen bleef het rustig, toen kwam er een email van de echtgenoot: "het is belachelijk hoe wij ons gedragen, dat is toch geen klantenservice. Dat spreekt zich snel genoeg rond in het internet, en dan komt er niemand meer. Blablabla....."
Een paar weken later hadden we weer een nieuwe stalker:
Telefoon: "Ik wil datum x een kamer boeken"
Wij: "sorry, voor die datum is het gewenste kamertype vol"
Een paar dagen later weer telefoon: "ja, maar ik wil een kamer boeken voor datum X. Waarom gaat dat niet niet?
Wij: "sorry, voor die datum is het gewenste kamertype vol"
Pepijn krijgt echt een emmer diarree over zich heen, 20 minuten lang wordt er tegen hem gegild, gestampvoet, gedreigd, enzovoort, waarop hij de verbinding maar verbreekt.
Dan komt er een email. "Ik heb al meerdere keren bij u aangevraagd voor datum X. Ik wil schadevergoeding voor het feit dat ik dat niet kan boeken". Pepijn schrijft droogjes terug dat hij prima weet wie dit is, en dat de discussie gesloten is omdat de gewenste kamer niet beschikbaar is.
Een paar weken is het stil. Dan komt er vandaag weer een email. Wij zijn een stelletje leugenaars, we hebben heus wel een kamer, "wij houden ons niet aan de voorwaarden" (???). Hij heeft een "compromisvoorstel": als hij geen schadevergoeding krijgt dan schakelt hij zijn advocaat in. Dat is niet echt een compromisvoorstel, vriend..... Het is moeilijk wat we daarmee nou weer moeten. Ik zie het nog voor mij dat dit ontoerekeningsvatbare sujet ons inderdaad probeert een proces aan te doen.
Vorige week email: "ik wil uw romantisch arrangement boeken met candlelight dinner op dinsdagavond". Wij: "dat kan helaas niet, op dinsdagavond is onze keuken dicht. Een dag eerder of later kan het wel". Drie keer heen en weer dat hij toch echt dinsdagavond wil, en dat dat toch echt niet kan. Vervolgens krijgen we op maandag een email met de mededeling "Ja, leuk, dan komen we dus dinsdag!" Ggggrrrr....we leggen het nog 1 keer uit.....Nu zijn ze dus op woensdag geweest. Gelukkig waren ze tevreden.
Er staat in onze algemene voorwaarden heel erg duidelijk dat bij boeking het juiste aantal aanreizende personen altijd vooraf aangemeld moet worden, dat daar voor betaald moet worden, en dat het maximaal toegelaten personenaantal per kamer niet mag worden overschreden. Bij een overduidelijk foute of misleidende aangave hebben wij het recht mensen de toegang te weigeren, en/of ze te laten betalen voor ontstane financiele schade. Ook hier zijn we al door schade en schande wijs geworden. Stapelen doe je maar bij de jeugdherberg in het stapelbed, al zul je daar toch ook echt voor extra personen moeten betalen. De brandweer is vast bij een evacuatie ook niet blij met onaangemelde extra personen. Bij alle grote hotels waar wij gewerkt hebben, moest zelfs bezoek zich bij de receptie melden, ook dames die voor een uurtje bij een eenzame heer op bezoek gingen. Er zijn altijd mensen die het toch proberen om extra personen langs de receptie te smokkelen. Zondag hebben we dus een compleet gezin zonder pardon de deur gewezen die een tweepersoonskamer voor 2 personen hadden geboekt, en met een kinderschare voor de balie stond. Het was duidelijk dat dit expres was gedaan, een compromis was ook niet mogelijk, de aangeboden extra kamer werd resoluut afgewezen met de mededeling dat dat toch echt onnodig was. Het was toch wel een beetje shock toen wij zeiden dat ze dan konden gaan, en dat ze geluk hadden dat we ze niet lieten afrekenen voor de expres verkeerd geboekte kamer die nu dus leeg stond. Sorry jongens, gepokerd en verloren.
Abonneren op:
Posts (Atom)