De operatie die toch niet doorging

Gisteren was D-Day. Operatiedag voor mijn kaak. Maar ja, ik heb altijd wat bijzonders, dus dat ging niet helemaal volgens plan.

Ik was 2 weken geleden bij de kaakchirurg-praktijk geweest als spoedgeval en de kaakchirurg die mij onderzocht (ze zijn met z'n drieen daar) oordeelde dat ik een operatie moest om te kijken wat er aan de hand was. Besproken was dat hij ook niet wist waar het probleem precies zat, maar dat ze het tandvlees van de kaak zouden openen en naar aanleiding daarvan een beslissing zouden nemen of er in de kaak gezaagd of geboord moest worden of niet, en wat het dan zou kunnen zijn. Het zou namelijk ook gewoon een cyste, botsplinter, tandvlees- of klierontsteking of weet-ik-wat kunnen zijn wat aan het irriteren was. Dat zou ook verklaren waarom er niets te zien was op de foto. De besproken procedure leek mij een prima idee. Hij had alleen geen geschikte operatiedatum vrij, dat ging allemaal te lang duren, maar de professor (waar ik normaal altijd ben) had op 2 februari nog een gaatje. Hij zou hem vertellen hoe en wat. Ik kreeg papieren mee om te lezen, en de eigen tandarts werd gevraagd een paar dagen ervoor de wortelkanalen van een tand in die kaak goed schoon te maken en te vullen.

Afgelopen donderdag was ik dus bij mijn tandarts en die heeft de kanalen van de tand gevuld. Geen ontsteking, geen rommel in die tand, niks. Hij had weer een foto gemaakt, weer niets te zien, en weer twijfel wat het dan zou kunnen zijn. De kaakchirurg had hem gebeld en hem hetzelfde verteld wat hij mij verteld had: we openen het tandvlees, en misschien de kaak en kijken dan wat het zou kunnen zijn. Dat leek hem ook het beste idee. De foto kreeg ik mee voor de professor.

De avond voor de operatie las ik nog eens goed de papieren die ik had meegekregen door. Ik kwam erachter dat het "Aufklärungsblatt" (waarop genoteerd wordt wat er gedaan gaat worden en wat er besproken is met de patient) leeg was. Heel raar..... Wel had ik een standaard formulier meegekregen voor een apex-resectie: het afzagen van wortelpunten via een groot gat in de kaak. Een werkelijk áfschúwelijke en barbaarse operatie, die zo gruwelijk en ondragelijk pijnlijk is dat ik er kotsmisselijk van word als ik aan de vorige keer terug denk. Volgens mijn vorige tandarts mislukt die ingreep ook in 80% van de gevallen, en dat is precies wat er in het verleden bij mij gebeurd is. Ik was na het lezen van de papieren compleet van de kaart. Sorry, maar dat hadden we niet als zodanig besproken. Het kón zijn dat als ze alles open zouden maken, ze een wortelpuntontsteking zouden vinden, en dat we dan samen gingen besluiten of we een apex-resectie zouden doen. Ik belde dus gisterochtend naar de praktijk met de vraag wat ze gingen doen. Volgens de assistente stond er een apex gepland en verder niets. Ik heb dus aangekondigd dat ik eerst even met de professor wilde praten voor de operatie, want dat had ik met zijn collega definitief niet besproken.

De professor was duidelijk geirriteerd, ofwel omdat ik moeilijk deed, ofwel omdat hij ook niet blij was dat de informatie van zijn collega niet duidelijk was, ofwel omdat de assistente een verkeerde operatie had ingepland. In eerste instantie wilde hij mij niet eens aan het woord laten, typisch duitse doktoren die denken alwetend en almachtig te zijn. Ik kreeg een heel college over de voordelen van wortelkanaalbehandelingen en apex-resecties, en waarom dat echt gedaan moest worden. Gelukkig was Pepijn erbij, anders had ik iets bijzonder onvriendelijks gezegd of gedaan. Ik was al opgestaan om weg te lopen, toen ik eindelijk de vraag kon stellen wat hij dacht wat we gingen doen, en of dat gezien de omstandigheden wel zinvol was. De kaakchirurg had alleen maar iets over een apex gehoord. Hij keek op de foto van de tandarts en zei meteen "Maar mevrouw, op basis van deze foto ga ik toch geen apex-resectie doen? Er is geen ontsteking te zien in de hele kaak, de bult op het tandvlees is zo goed als weg, en ik heb geen idee waar ik het zou moeten zoeken. Ik kan toch niet op goed geluk maar een beetje gaan rondboren en zagen in een kaak, dat weiger ik echt".

Tien minuten later zaten we in een tearoom met een taartje. Mijn wang is dik, en tintelt af en toe, maar niemand weet waar het van komt. De professor wil het graag een paar maanden aankijken. Ofwel er openbaart zich iets, ofwel het gaat vanzelf weg. Waarom heb ik nou zo'n idee dat er een "wordt vervolgd" komt?

Sneeuw

Sinds een paar dagen is het hier heerlijk aan het sneeuwen. Vannacht is er op de Arber 25 cm bijgekomen. De pistes en langlaufloipes gaan een voor een open. Ook op onze hoogte is nu eindelijk alles wit, en Pepijn kan iedere dag de parkeerplaats flink onder handen nemen. De verleiding is groot om niet te ruimen als je toch dicht bent, maar als er iedere dag veel sneeuw zou vallen, dan ligt er volgende week zo veel dat er geen doorkomen meer aan is.

Met pijn in het hart hebben we moeten beslissen dat we niet naar Nederland kunnen. Mijn kaak is vrijdag weer opengesneden, er zit nu een drain in. Maandag neemt de tandarts kontakt op met de kaakchirurg dat ik een spoedje ben en niet nog 2 weken op de consultatietermijn kan wachten (en nog langer op de operatie). Het blijft een raadsel wat dit allemaal veroorzaakt.

Nu we toch thuis blijven, en de sneeuw zo mooi is, hebben we besloten een week eerder weer open te gaan. Er zijn nog geen boekingen gemaakt voor die week, maar de online boekingssystemen staan wijd open vanaf de 22ste.We zien wel of er boekingen komen, zo niet, blijven we nog een paar dagen dicht.
Ondertussen hebben we het druk met werk. We zijn natuurlijk voor de feestdagen niet thuis geweest, dus ligt er nog achterstallige boekhouding waar we niet aan toe gekomen zijn. Ook hebben we gisteren samen met onze part-time medewerkster maar eens de kerstspullen weggeruimd.

Dan waren we deze week een bofkont. Ons koelbuffet in de ontbijtzaal doet al een tijdje moeilijk. Waarschijnlijk is er een koelleiding ondicht, waardoor de koelvloeistof langzaam verdampt. We hebben het al een paar keer laten nakijken en bijvullen, maar dat is iedere keer een duur geintje, en het helpt slechts tijdelijk. Een nieuwe kost echter een paar duizend euro. Via iemand in de buurt hebben we nu een koelbuffet kado gehad van een gesloten bakkerij. Hij wilde er niets voor hebben, zelfs geen kratje bier, het ding stond alleen maar in de weg. We moeten er een klein beetje werk aan doen, qua schoonmaken en een nieuw roostertje monteren, maar hij doet het! Dan plaatste een collega op de dezelfde dag een oproep op Facebook dat hij van een aantal oude TV's afwilde omdat hij nieuwe had gekocht, en wie ze wilde hebben. Keurige TV's, en aangezien wij hier voortdurend TV's kunnen gebruiken (dan heeft iemand weer de aan-uit-knop lam gemaakt, alle netten gewist, iets over de tv geknoeid, de afstandsbediening zoek gemaakt, heeft een tv om onduidelijke redenen geen beeld of geluid, etc), waren wij er wel blij mee.

De rust is weergekeerd

Zo, we hebben het weer achter de rug. Zoals Pepijn al zegt: 5 weken werken in 2 weken gepropt. Nu zijn we erg moe, maar het was gelukkig gezellig met de feestdagen.Tijd om puin te ruimen, de was weg te werken en de kerstversiering naar beneden te halen.

Sinds een paar dagen ligt het toerisme hier geheel op z'n gat. Er is nog steeds erg weinig sneeuw gevallen. De skipistes zijn weliswaar eergisteren eindelijk open gegaan, maar er ligt slechts een klein beetje kunstsneeuw. We hebben gisteren al 2 keer de traumahelicopter gehoord, er gebeuren veel ongelukken omdat onverantwoordelijke mensen vinden dat ze persé moeten skieen. Er schijnt ook een bordje bij de kassa van de skilift te staan dat de sneeuw slecht is en dat mensen op eigen risico skieen.

Wij hebben de hele week al tussen de 2 en 6 gasten. De beslissing is dan ook genomen dat we aanstaande zondag 2 weken dicht gaan. Het is altijd de tweede en derde week van januari erg rustig, en de weersvoorspellingen wijzen niet op veel verbetering op de korte termijn. Het is zonde van de stookkosten en de personeelsinzet om open te blijven.

We willen misschien even een paar dagen naar Nederland, maar we hebben nog een berg administratie te doen en bovendien is het nog steeds kwakkelen met de tandjes. Op 30 december heeft de tandarts in Straubing een noodoperatie moeten doen aan de kaak: opensnijden en een zware ontsteking eruit. Volgens hem was het kaakbot weggevreten en kon hij zo de tandwortel zien. De tijd zal het leren of ik deze tand wel mag houden. Ik kom net van de andere lokale tandarts, het gaat alsmaar niet beter, maar niemand kan vinden waar de ellende vandaan komt. Probleem is dat de ontsteking direct naast mijn implantaten zit en men bang is dat het misschien overslaat. Nu ga ik dus eind januari weer naar de kaakchirurg en waarschijnlijk zal er dan een erg zware operatie volgen ergens in februari.

Dan zijn we op dit moment ook bezig naar een andere bank te wisselen. Sinds onze oude bank een nieuwe directeur heeft, doen ze daar ineens over alles moeilijk. Prima, dan gaan we toch naar een ander. Ze schijnen meer kleine zelfstandigen weg te hebben gepest, mijn tandarts is Straubing wist vorige week ook het nodige te vertellen. Het is wel een beetje suf dat sommigen, ondanks dat we allang de nieuwe gegevens hebben doorgegeven, stug van onze oude rekening proberen te blijven afschrijven. De grootste zondaar is de gemeente Lam. Pepijn heeft ze net een fax gestuurd nadat ze voor de vijfde keer hebben geprobeerd van de foute rekening af te boeken, terwijl er al 3 keer over gecommuniceerd is dat dat niet gaat lukken. Ze hebben daar waarschijnlijk nog een kater van de feestdagen, tegen een betonnen muur praten is zinvoller. Duitsers en efficient....yeah sure.....

Be careful what you wish for.....

Dat engelse spreekwoord "wees voorzichtig wat je verlangt" is zeker van toepassing. We hebben met onze vorige log dat het zo rustig was wat uitgelokt..... De dag erna kregen we 's avonds een verontrustend telefoontje over een doodziek familielid. We zijn meteen in de auto gesprongen en hebben dinsdagnacht de hele nacht doorgereden naar Nederland. Zaterdagnacht zijn we weer teruggereden, later kon echt niet. Met de patient gaat het gelukkig weer wat beter.

We zijn dus nu helemaal gesloopt, en dat voordat de feestdagen nog moeten beginnen. Feitelijk hadden we alleen de maandag om alles te regelen. We moesten echter naar de groothandel, gisteren moest ik lokaal dus nog van alles regelen, en vandaag reed de bezorgdienst gelukkig een extra ingelaste rit. Dan heeft een medewerkster een sterfgeval in de familie waardoor ik vandaag het rooster kon omschrijven, en voel ik mijzelf bijzonder rot vanwege de antibiotica vanwege nog steeds die ontsteking in mijn kaak (zie 10 november).

We hebben al enige gasten, de grote aanstorm komt morgen. We hebben ons voorgenomen zelf ook echt te genieten van de feestdagen dit jaar. We hebben gistermiddag op het zakelijk front fijn nieuws gekregen waardoor we in ieder geval heel erg vrolijk zijn. Sneeuw is er helemaal niet, maar de gasten nemen het ons niet zo kwalijk. De wandelkaarten waren in de aanbieding bij de VVV, dus we hebben een hele stapel gekocht en geven de gasten  per geboekte party nu een wandelkaart met de mededeling dat wij het zo sneu vinden van de sneeuw dat we ze een wandelkaart kado doen. Dat ervaren mensen als erg positief, en voorkomt een hoop geklaag voor onze balie.

Dooie boel

Onze vrije dagen kabbelen voort. We merken dat er weinig uit onze handen komt, maar dat maakt niet uit, want er gebeurt ook niets. Geen telefoon, nauwelijks email, er loopt niemand op straat, het is officieel dooie boel in het Beierse Woud. En ondertussen slapen we veel. Heerlijk. De kat doet lekker mee en ligt hier naast het toetsenbord te suffen.

Vanaf morgen moeten we weer een klein beetje in beweging komen. Morgen belt de bakkerij met de bestelling en woensdag de wasserij. Woensdag gaan we zowiezo naar Regensburg vanwege Internations, dan kunnen we bij de Metro alvast een aantal niet-bederfelijke dingen zoals servetten en wijn meenemen. Donderdag moeten we bij de bezorg-groothandel bestellen en vrijdag doen we een bierbestelling.We zouden eigenlijk vrijdag open, maar vanwege geen sneeuw hebben we geen boekingen voor het weekend en komen de eerste gasten pas volgende week dinsdag. De skipistes blijven ook dit weekend nog gesloten. Gelukkig zijn de kerstgasten nooit zo geinteresseerd in de skipistes, die komen voor het lekkere eten en de gezelligheid. We zijn dus al bijna helemaal vol geboekt voor kerst.We zijn vandaag al een beetje aan het brainstormen wat we gaan inkopen.

Het is ook de perfecte week voor onderhoud: vandaag hebben we van het energiebedrijf een nieuwe stroommeter gekregen, morgen komt de verwarmingsmonteur voor onderhoud aan de ketel, er lag een kaartje van de schoorsteenveger dat hij aan de deur was geweest en zelf was ik vandaag bij de tandarts.

Omdat het buiten nog zo warm is, zijn we niet echt in kerststemming. Pepijn heeft gisteren de winterbanden gemonteerd, zo laat in het jaar waren we er nog nooit bij. Een vriend van ons vroeg of we woensdag mee gingen naar de kerstmarkt, als we dat doen dat is het vanwege het gezelschap en niet vanwege de kerstmarkt. Pepijn heeft gisteren ook de sneeuwfrees winterklaar gemaakt, maar het is twijfelachtig of we die de komende tijd nodig gaan hebben.

Geen schaamte

Ik zeg het wel vaker: mensen hebben tegenwoordig absoluut geen schaamte meer. Vandaag kregen we van het hoofd van de VVV een email doorgestuurd. Ook hij was lastig gevallen door onze flessentrekker, die had een klacht over ons. Hij gaf in zijn email tegenover de VVV gewoon schaamteloos toe dat hij wilde vertrekken zonder te betalen, en hij wilde even klagen dat wij toen onaardig waren geworden. Gezien het feit dat hij met zijn flessentrekkerij ook de VVV dupeerde waar het ging om de toeristenbelasting, vind ik het nogal brutaal dat je dan wat dan ook verwacht van de VVV. Ik had mijn mond maar gehouden over mijn criminele aciviteiten.
Hij heeft van het hoofd van de VVV een keurige reactie gehad dat er nooit klachten over ons hotel zijn, en dat het spijtig was dat het verblijf in Lam niet had bevallen. Lekker neutraal en nietszeggend. Ze weten bij de VVV precies wie dit is, en ik wil wedden dat ze daar net zo hard hebben gelachen als bij de reisorganisatie.

Ondertussen zijn we inmiddels 3 dagen dicht, maar we zijn nog druk bezig met dingen zoals administratie, tuin, kamers schoonmaken, de was draaien, enz. Vandaag hebben we even tijd genomen om alvast wat dingetjes klaar te leggen voor onze vakantie. Ook moest ik vandaag naar de tandarts, natuurlijk is er weer iets met mijn tanden. Ik heb weer eens een wortelpuntontsteking in mijn kaak. Gelukkig was het abces sinds 5 dagen geleden zo'n 70% geslonken, en doet het niet echt zeer meer, we laten het voorlopig even betijen tot na de vakantie. De tandarts had groot gelijk dat het vaak slechter is er meerdere keren kort na elkaar in te gaan zitten wroeten.

Nou wilde ik even klagen.....

Vandaag belde de reisorgansatie van onze flessentrekker. Wij hadden hen vorige week gebeld om te vertellen wat er gebeurd was, en zij melden dat ze een buitensporig grote hoeveelheid reisjes aan deze klant hadden verkocht (25 in 24 maanden), wat ze een beetje een ongewoon patroon vonden voor een privépersoon. Ze gingen hier eens even verder induiken, en bedankten ons voor de melding.
Vandaag belden ze dus terug, met de mededeling dat ze steekproefsgewijs contact hadden opgenomen met een klein aantal van de hotels, en dat er in ieder geval eentje vandaag al meteen terug was gekomen met de mededeling dat deze gasten bij hen gestolen hadden. De contactpersoon kondigde aan nog deze week alle al bezochte hotels te benaderen, en een waarschuwing uit te doen gaan naar de hotels waar deze gasten al geboekt maar nog niet verbleven hebben. Ook zijn zij op een zwarte lijst geplaatst, zodat ze geen nieuwe reisjes bij deze reisorganisatie kunnen boeken.

De mevrouw die we aan de telefoon hadden, kwam overigens niet meer bij van het lachen over een email die ze vandaag van het sujet ontvangen had. Het begon onschuldig met een klacht over de tv in zijn kamer, maar het interessante deel kwam later: "Nou ja zeg, nou wilde ik zonder te betalen wegrijden, en toen hebben ze mij de weg versperd. Dat is toch belachelijk, dat kan ik toch zo niet accepteren! Vanwege het aangedane leed wil ik dat de reisorganisatie mij een deel van de afgerekende reis terug betaalt."
Hij geeft in zijn email dus gewoon knalhard toe dat hij een incompetente flessentrekker is. Hij is zo teleurgesteld dat hij op heterdaad betrapt is, dat hij tijdens het zeuren daarover de daad bekent.

Iedereen begrijpt dat we al een paar uur de slappe lach hebben. Ook zijn wij onder de indruk van het daadkrachtig optreden van de reisorganisatie die meteen actie hebben genomen om collega's voor dit verdriet in bescherming te nemen. Daar kunnen vele grotere reisburo's nog een puntje aan zuigen.