Het midden van de week was dood, maar dit weekend zijn de boekingen onverwachts toch nog een beetje opgeleefd. Ok, half vol is niet veel voor de voorjaarsvakantie, maar beter dan niets. Wel valt op dat mensen massaal de goedkoopste kamercategorie boeken. Met wintersporters is dat altijd wel anders, dat mag wat kosten. Gisteravond hebben we ineens een drukke restaurantavond gehad, dat hadden we niet echt verwacht met deze gasten.
We kabbelen langzaam zo nog 3 weken door, en dan gaan we 10 dagen dicht. De tweede week van maart heeft er niemand in Europa vakantie, de voorjaarsvakanties zijn dan overal voorbij en pas de week van Pasen beginnen de paasvakanties weer. Traditioneel hebben mensen het kort voor Pasen zowiezo wel gezien met skieen, ook als er veel sneeuw ligt. We gaan proberen of we die week even naar Nederland kunnen.
Deze week hebben we in een paar kamers geverfd. Kamer 7 was de laatste standaardkamer die nog een wit plafond en nieuwe verlichting kreeg. Ook hadden kinderen daar met viltstift op de muur geschreven, dus moeten de muren ook weer. Die kamer blijft nog een paar dagen onverhuurbaar. In kamer 5 zat 1 muur helemaal onder de strepen, vlekken en butsen. Zuchtend heb ik ook daar de roller ter hand genomen. Eén laag dekte niet egaal, maar het is in ieder geval een stuk beter dan het was. De kamer hadden we dit weekend nodig, na het weekend doe ik nog een laag. In kamer 16 zaten
zwarte handafdrukken aan de muur, en het leek ook net of iemand
zijn handen aan die muur had afgeveegd. Die muur is met 2 lagen rolleren nu weer netjes, en ook direkt al weer verhuurd dit weekend. Ben benieuwd hoe lang het duurt voordat ik weer langs mag komen met m'n laddertje. Wat vreten mensen uit in onze kamers? Nog geen 10 maanden geleden alle
kamers geverfd en ik sta nu al weer alles te verven. Christine kwam gisteren met de mededeling dat in kamer 18 het bakje met de hygienezakjes van de muur van de badkamer af lag. Daar hebben 2 kinderen in gezeten, dus ik vermoed dat die ermee rondgespeeld hebben.
ons hotel
zaterdag 13 februari 2016
zondag 7 februari 2016
Nieuwe week, zelfde weerbericht
Buiten is het 12 graden en prachtig zonnig. De katjes aan de bomen lopen uit, de dieren zijn allemaal broeds nestjes aan het bouwen en Jane loopt krols in de gang te roepen. Het is lente, en dat midden in de winter. We zouden hier moeten verzuipen van de sneeuw rond deze tijd. Behalve een paar hoopvolle dagen in het midden van januari is die er niet gekomen. Aankomende week is het Carnavalsvakantie, traditioneel vol vanwege het skieen, en de boekingsstand is de meest dramatische in 10 jaar voorjaarsvakantie. We kijken mistroostig naar het reserveringsoverzicht in de computer, het midden van de week zijn we zelfs weer 2 dagen leeg. Er is niet zo veel wat we er aan kunnen doen. Nergens in Europa is het dik met de sneeuw dit jaar. Gisteren zijn er in Tirol 9 lawines geweest omdat de sneeuw gewoon zó van de berg af schuift met die warmte.
Zojuist heeft onze werkstudente aangekondigd dat ze ander werk moet zoeken omdat ze te weinig uren krijgt. Dat is helaas het vervelende van oproepkracht zijn: als er geen gasten zijn, heb je geen werk. Ze moet toch op de een of andere manier haar collegegeld betalen. Jammer dat ze waarschijnlijk weg gaat, maar wel begrijpelijk. We kunnen er helaas niet zo veel aan doen.
Duidelijk is wel dat we een nieuw concept moeten hebben hier in Lam, of een alternatief programma. We zullen met z`n allen op een andere manier ons geld moeten verdienen in de winter. Wie langer meeleest, weet dat het al een paar jaar niet zo denderend is. Vorig jaar was nog een OK winter, maar het jaar ervoor liepen we ook al begin maart hoog in de bergen te wandelen, en was het begin februari ook al 13 graden. Gisteren toen ik boodschappen ging doen, zag ik overal toeristen rondrijden met skiboxen op het dak. Volgens mij heb je dan gewoon een ontkenningsprobleem. De reddingsheli zal wel weer veel werk hebben deze week.
We gaan deze week maar weer een kamertje verven of zo. Pepijn heeft gisteren de werkplaats eens lekker uitgemest. Ik heb de boekhouding van januari al lang af. Allemaal heel nuttig, maar het blijft bezigheidstherapie.
Zojuist heeft onze werkstudente aangekondigd dat ze ander werk moet zoeken omdat ze te weinig uren krijgt. Dat is helaas het vervelende van oproepkracht zijn: als er geen gasten zijn, heb je geen werk. Ze moet toch op de een of andere manier haar collegegeld betalen. Jammer dat ze waarschijnlijk weg gaat, maar wel begrijpelijk. We kunnen er helaas niet zo veel aan doen.
Duidelijk is wel dat we een nieuw concept moeten hebben hier in Lam, of een alternatief programma. We zullen met z`n allen op een andere manier ons geld moeten verdienen in de winter. Wie langer meeleest, weet dat het al een paar jaar niet zo denderend is. Vorig jaar was nog een OK winter, maar het jaar ervoor liepen we ook al begin maart hoog in de bergen te wandelen, en was het begin februari ook al 13 graden. Gisteren toen ik boodschappen ging doen, zag ik overal toeristen rondrijden met skiboxen op het dak. Volgens mij heb je dan gewoon een ontkenningsprobleem. De reddingsheli zal wel weer veel werk hebben deze week.
We gaan deze week maar weer een kamertje verven of zo. Pepijn heeft gisteren de werkplaats eens lekker uitgemest. Ik heb de boekhouding van januari al lang af. Allemaal heel nuttig, maar het blijft bezigheidstherapie.
woensdag 3 februari 2016
De operatie die toch niet doorging
Gisteren was D-Day. Operatiedag voor mijn kaak. Maar ja, ik heb altijd wat bijzonders, dus dat ging niet helemaal volgens plan.
Ik was 2 weken geleden bij de kaakchirurg-praktijk geweest als spoedgeval en de kaakchirurg die mij onderzocht (ze zijn met z'n drieen daar) oordeelde dat ik een operatie moest om te kijken wat er aan de hand was. Besproken was dat hij ook niet wist waar het probleem precies zat, maar dat ze het tandvlees van de kaak zouden openen en naar aanleiding daarvan een beslissing zouden nemen of er in de kaak gezaagd of geboord moest worden of niet, en wat het dan zou kunnen zijn. Het zou namelijk ook gewoon een cyste, botsplinter, tandvlees- of klierontsteking of weet-ik-wat kunnen zijn wat aan het irriteren was. Dat zou ook verklaren waarom er niets te zien was op de foto. De besproken procedure leek mij een prima idee. Hij had alleen geen geschikte operatiedatum vrij, dat ging allemaal te lang duren, maar de professor (waar ik normaal altijd ben) had op 2 februari nog een gaatje. Hij zou hem vertellen hoe en wat. Ik kreeg papieren mee om te lezen, en de eigen tandarts werd gevraagd een paar dagen ervoor de wortelkanalen van een tand in die kaak goed schoon te maken en te vullen.
Afgelopen donderdag was ik dus bij mijn tandarts en die heeft de kanalen van de tand gevuld. Geen ontsteking, geen rommel in die tand, niks. Hij had weer een foto gemaakt, weer niets te zien, en weer twijfel wat het dan zou kunnen zijn. De kaakchirurg had hem gebeld en hem hetzelfde verteld wat hij mij verteld had: we openen het tandvlees, en misschien de kaak en kijken dan wat het zou kunnen zijn. Dat leek hem ook het beste idee. De foto kreeg ik mee voor de professor.
De avond voor de operatie las ik nog eens goed de papieren die ik had meegekregen door. Ik kwam erachter dat het "Aufklärungsblatt" (waarop genoteerd wordt wat er gedaan gaat worden en wat er besproken is met de patient) leeg was. Heel raar..... Wel had ik een standaard formulier meegekregen voor een apex-resectie: het afzagen van wortelpunten via een groot gat in de kaak. Een werkelijk áfschúwelijke en barbaarse operatie, die zo gruwelijk en ondragelijk pijnlijk is dat ik er kotsmisselijk van word als ik aan de vorige keer terug denk. Volgens mijn vorige tandarts mislukt die ingreep ook in 80% van de gevallen, en dat is precies wat er in het verleden bij mij gebeurd is. Ik was na het lezen van de papieren compleet van de kaart. Sorry, maar dat hadden we niet als zodanig besproken. Het kón zijn dat als ze alles open zouden maken, ze een wortelpuntontsteking zouden vinden, en dat we dan samen gingen besluiten of we een apex-resectie zouden doen. Ik belde dus gisterochtend naar de praktijk met de vraag wat ze gingen doen. Volgens de assistente stond er een apex gepland en verder niets. Ik heb dus aangekondigd dat ik eerst even met de professor wilde praten voor de operatie, want dat had ik met zijn collega definitief niet besproken.
De professor was duidelijk geirriteerd, ofwel omdat ik moeilijk deed, ofwel omdat hij ook niet blij was dat de informatie van zijn collega niet duidelijk was, ofwel omdat de assistente een verkeerde operatie had ingepland. In eerste instantie wilde hij mij niet eens aan het woord laten, typisch duitse doktoren die denken alwetend en almachtig te zijn. Ik kreeg een heel college over de voordelen van wortelkanaalbehandelingen en apex-resecties, en waarom dat echt gedaan moest worden. Gelukkig was Pepijn erbij, anders had ik iets bijzonder onvriendelijks gezegd of gedaan. Ik was al opgestaan om weg te lopen, toen ik eindelijk de vraag kon stellen wat hij dacht wat we gingen doen, en of dat gezien de omstandigheden wel zinvol was. De kaakchirurg had alleen maar iets over een apex gehoord. Hij keek op de foto van de tandarts en zei meteen "Maar mevrouw, op basis van deze foto ga ik toch geen apex-resectie doen? Er is geen ontsteking te zien in de hele kaak, de bult op het tandvlees is zo goed als weg, en ik heb geen idee waar ik het zou moeten zoeken. Ik kan toch niet op goed geluk maar een beetje gaan rondboren en zagen in een kaak, dat weiger ik echt".
Tien minuten later zaten we in een tearoom met een taartje. Mijn wang is dik, en tintelt af en toe, maar niemand weet waar het van komt. De professor wil het graag een paar maanden aankijken. Ofwel er openbaart zich iets, ofwel het gaat vanzelf weg. Waarom heb ik nou zo'n idee dat er een "wordt vervolgd" komt?
Ik was 2 weken geleden bij de kaakchirurg-praktijk geweest als spoedgeval en de kaakchirurg die mij onderzocht (ze zijn met z'n drieen daar) oordeelde dat ik een operatie moest om te kijken wat er aan de hand was. Besproken was dat hij ook niet wist waar het probleem precies zat, maar dat ze het tandvlees van de kaak zouden openen en naar aanleiding daarvan een beslissing zouden nemen of er in de kaak gezaagd of geboord moest worden of niet, en wat het dan zou kunnen zijn. Het zou namelijk ook gewoon een cyste, botsplinter, tandvlees- of klierontsteking of weet-ik-wat kunnen zijn wat aan het irriteren was. Dat zou ook verklaren waarom er niets te zien was op de foto. De besproken procedure leek mij een prima idee. Hij had alleen geen geschikte operatiedatum vrij, dat ging allemaal te lang duren, maar de professor (waar ik normaal altijd ben) had op 2 februari nog een gaatje. Hij zou hem vertellen hoe en wat. Ik kreeg papieren mee om te lezen, en de eigen tandarts werd gevraagd een paar dagen ervoor de wortelkanalen van een tand in die kaak goed schoon te maken en te vullen.
Afgelopen donderdag was ik dus bij mijn tandarts en die heeft de kanalen van de tand gevuld. Geen ontsteking, geen rommel in die tand, niks. Hij had weer een foto gemaakt, weer niets te zien, en weer twijfel wat het dan zou kunnen zijn. De kaakchirurg had hem gebeld en hem hetzelfde verteld wat hij mij verteld had: we openen het tandvlees, en misschien de kaak en kijken dan wat het zou kunnen zijn. Dat leek hem ook het beste idee. De foto kreeg ik mee voor de professor.
De avond voor de operatie las ik nog eens goed de papieren die ik had meegekregen door. Ik kwam erachter dat het "Aufklärungsblatt" (waarop genoteerd wordt wat er gedaan gaat worden en wat er besproken is met de patient) leeg was. Heel raar..... Wel had ik een standaard formulier meegekregen voor een apex-resectie: het afzagen van wortelpunten via een groot gat in de kaak. Een werkelijk áfschúwelijke en barbaarse operatie, die zo gruwelijk en ondragelijk pijnlijk is dat ik er kotsmisselijk van word als ik aan de vorige keer terug denk. Volgens mijn vorige tandarts mislukt die ingreep ook in 80% van de gevallen, en dat is precies wat er in het verleden bij mij gebeurd is. Ik was na het lezen van de papieren compleet van de kaart. Sorry, maar dat hadden we niet als zodanig besproken. Het kón zijn dat als ze alles open zouden maken, ze een wortelpuntontsteking zouden vinden, en dat we dan samen gingen besluiten of we een apex-resectie zouden doen. Ik belde dus gisterochtend naar de praktijk met de vraag wat ze gingen doen. Volgens de assistente stond er een apex gepland en verder niets. Ik heb dus aangekondigd dat ik eerst even met de professor wilde praten voor de operatie, want dat had ik met zijn collega definitief niet besproken.
De professor was duidelijk geirriteerd, ofwel omdat ik moeilijk deed, ofwel omdat hij ook niet blij was dat de informatie van zijn collega niet duidelijk was, ofwel omdat de assistente een verkeerde operatie had ingepland. In eerste instantie wilde hij mij niet eens aan het woord laten, typisch duitse doktoren die denken alwetend en almachtig te zijn. Ik kreeg een heel college over de voordelen van wortelkanaalbehandelingen en apex-resecties, en waarom dat echt gedaan moest worden. Gelukkig was Pepijn erbij, anders had ik iets bijzonder onvriendelijks gezegd of gedaan. Ik was al opgestaan om weg te lopen, toen ik eindelijk de vraag kon stellen wat hij dacht wat we gingen doen, en of dat gezien de omstandigheden wel zinvol was. De kaakchirurg had alleen maar iets over een apex gehoord. Hij keek op de foto van de tandarts en zei meteen "Maar mevrouw, op basis van deze foto ga ik toch geen apex-resectie doen? Er is geen ontsteking te zien in de hele kaak, de bult op het tandvlees is zo goed als weg, en ik heb geen idee waar ik het zou moeten zoeken. Ik kan toch niet op goed geluk maar een beetje gaan rondboren en zagen in een kaak, dat weiger ik echt".
Tien minuten later zaten we in een tearoom met een taartje. Mijn wang is dik, en tintelt af en toe, maar niemand weet waar het van komt. De professor wil het graag een paar maanden aankijken. Ofwel er openbaart zich iets, ofwel het gaat vanzelf weg. Waarom heb ik nou zo'n idee dat er een "wordt vervolgd" komt?
zaterdag 16 januari 2016
Sneeuw
Sinds een paar dagen is het hier heerlijk aan het sneeuwen. Vannacht is er op de Arber 25 cm bijgekomen. De pistes en langlaufloipes gaan een voor een open. Ook op onze hoogte is nu eindelijk alles wit, en Pepijn kan iedere dag de parkeerplaats flink onder handen nemen. De verleiding is groot om niet te ruimen als je toch dicht bent, maar als er iedere dag veel sneeuw zou vallen, dan ligt er volgende week zo veel dat er geen doorkomen meer aan is.
Met pijn in het hart hebben we moeten beslissen dat we niet naar Nederland kunnen. Mijn kaak is vrijdag weer opengesneden, er zit nu een drain in. Maandag neemt de tandarts kontakt op met de kaakchirurg dat ik een spoedje ben en niet nog 2 weken op de consultatietermijn kan wachten (en nog langer op de operatie). Het blijft een raadsel wat dit allemaal veroorzaakt.
Nu we toch thuis blijven, en de sneeuw zo mooi is, hebben we besloten een week eerder weer open te gaan. Er zijn nog geen boekingen gemaakt voor die week, maar de online boekingssystemen staan wijd open vanaf de 22ste.We zien wel of er boekingen komen, zo niet, blijven we nog een paar dagen dicht.
Ondertussen hebben we het druk met werk. We zijn natuurlijk voor de feestdagen niet thuis geweest, dus ligt er nog achterstallige boekhouding waar we niet aan toe gekomen zijn. Ook hebben we gisteren samen met onze part-time medewerkster maar eens de kerstspullen weggeruimd.
Dan waren we deze week een bofkont. Ons koelbuffet in de ontbijtzaal doet al een tijdje moeilijk. Waarschijnlijk is er een koelleiding ondicht, waardoor de koelvloeistof langzaam verdampt. We hebben het al een paar keer laten nakijken en bijvullen, maar dat is iedere keer een duur geintje, en het helpt slechts tijdelijk. Een nieuwe kost echter een paar duizend euro. Via iemand in de buurt hebben we nu een koelbuffet kado gehad van een gesloten bakkerij. Hij wilde er niets voor hebben, zelfs geen kratje bier, het ding stond alleen maar in de weg. We moeten er een klein beetje werk aan doen, qua schoonmaken en een nieuw roostertje monteren, maar hij doet het! Dan plaatste een collega op de dezelfde dag een oproep op Facebook dat hij van een aantal oude TV's afwilde omdat hij nieuwe had gekocht, en wie ze wilde hebben. Keurige TV's, en aangezien wij hier voortdurend TV's kunnen gebruiken (dan heeft iemand weer de aan-uit-knop lam gemaakt, alle netten gewist, iets over de tv geknoeid, de afstandsbediening zoek gemaakt, heeft een tv om onduidelijke redenen geen beeld of geluid, etc), waren wij er wel blij mee.
Met pijn in het hart hebben we moeten beslissen dat we niet naar Nederland kunnen. Mijn kaak is vrijdag weer opengesneden, er zit nu een drain in. Maandag neemt de tandarts kontakt op met de kaakchirurg dat ik een spoedje ben en niet nog 2 weken op de consultatietermijn kan wachten (en nog langer op de operatie). Het blijft een raadsel wat dit allemaal veroorzaakt.
Nu we toch thuis blijven, en de sneeuw zo mooi is, hebben we besloten een week eerder weer open te gaan. Er zijn nog geen boekingen gemaakt voor die week, maar de online boekingssystemen staan wijd open vanaf de 22ste.We zien wel of er boekingen komen, zo niet, blijven we nog een paar dagen dicht.
Ondertussen hebben we het druk met werk. We zijn natuurlijk voor de feestdagen niet thuis geweest, dus ligt er nog achterstallige boekhouding waar we niet aan toe gekomen zijn. Ook hebben we gisteren samen met onze part-time medewerkster maar eens de kerstspullen weggeruimd.
Dan waren we deze week een bofkont. Ons koelbuffet in de ontbijtzaal doet al een tijdje moeilijk. Waarschijnlijk is er een koelleiding ondicht, waardoor de koelvloeistof langzaam verdampt. We hebben het al een paar keer laten nakijken en bijvullen, maar dat is iedere keer een duur geintje, en het helpt slechts tijdelijk. Een nieuwe kost echter een paar duizend euro. Via iemand in de buurt hebben we nu een koelbuffet kado gehad van een gesloten bakkerij. Hij wilde er niets voor hebben, zelfs geen kratje bier, het ding stond alleen maar in de weg. We moeten er een klein beetje werk aan doen, qua schoonmaken en een nieuw roostertje monteren, maar hij doet het! Dan plaatste een collega op de dezelfde dag een oproep op Facebook dat hij van een aantal oude TV's afwilde omdat hij nieuwe had gekocht, en wie ze wilde hebben. Keurige TV's, en aangezien wij hier voortdurend TV's kunnen gebruiken (dan heeft iemand weer de aan-uit-knop lam gemaakt, alle netten gewist, iets over de tv geknoeid, de afstandsbediening zoek gemaakt, heeft een tv om onduidelijke redenen geen beeld of geluid, etc), waren wij er wel blij mee.
vrijdag 8 januari 2016
De rust is weergekeerd
Zo, we hebben het weer achter de rug. Zoals Pepijn al zegt: 5 weken werken in 2 weken gepropt. Nu zijn we erg moe, maar het was gelukkig gezellig met de feestdagen.Tijd om puin te ruimen, de was weg te werken en de kerstversiering naar beneden te halen.
Sinds een paar dagen ligt het toerisme hier geheel op z'n gat. Er is nog steeds erg weinig sneeuw gevallen. De skipistes zijn weliswaar eergisteren eindelijk open gegaan, maar er ligt slechts een klein beetje kunstsneeuw. We hebben gisteren al 2 keer de traumahelicopter gehoord, er gebeuren veel ongelukken omdat onverantwoordelijke mensen vinden dat ze persé moeten skieen. Er schijnt ook een bordje bij de kassa van de skilift te staan dat de sneeuw slecht is en dat mensen op eigen risico skieen.
Wij hebben de hele week al tussen de 2 en 6 gasten. De beslissing is dan ook genomen dat we aanstaande zondag 2 weken dicht gaan. Het is altijd de tweede en derde week van januari erg rustig, en de weersvoorspellingen wijzen niet op veel verbetering op de korte termijn. Het is zonde van de stookkosten en de personeelsinzet om open te blijven.
We willen misschien even een paar dagen naar Nederland, maar we hebben nog een berg administratie te doen en bovendien is het nog steeds kwakkelen met de tandjes. Op 30 december heeft de tandarts in Straubing een noodoperatie moeten doen aan de kaak: opensnijden en een zware ontsteking eruit. Volgens hem was het kaakbot weggevreten en kon hij zo de tandwortel zien. De tijd zal het leren of ik deze tand wel mag houden. Ik kom net van de andere lokale tandarts, het gaat alsmaar niet beter, maar niemand kan vinden waar de ellende vandaan komt. Probleem is dat de ontsteking direct naast mijn implantaten zit en men bang is dat het misschien overslaat. Nu ga ik dus eind januari weer naar de kaakchirurg en waarschijnlijk zal er dan een erg zware operatie volgen ergens in februari.
Dan zijn we op dit moment ook bezig naar een andere bank te wisselen. Sinds onze oude bank een nieuwe directeur heeft, doen ze daar ineens over alles moeilijk. Prima, dan gaan we toch naar een ander. Ze schijnen meer kleine zelfstandigen weg te hebben gepest, mijn tandarts is Straubing wist vorige week ook het nodige te vertellen. Het is wel een beetje suf dat sommigen, ondanks dat we allang de nieuwe gegevens hebben doorgegeven, stug van onze oude rekening proberen te blijven afschrijven. De grootste zondaar is de gemeente Lam. Pepijn heeft ze net een fax gestuurd nadat ze voor de vijfde keer hebben geprobeerd van de foute rekening af te boeken, terwijl er al 3 keer over gecommuniceerd is dat dat niet gaat lukken. Ze hebben daar waarschijnlijk nog een kater van de feestdagen, tegen een betonnen muur praten is zinvoller. Duitsers en efficient....yeah sure.....
Sinds een paar dagen ligt het toerisme hier geheel op z'n gat. Er is nog steeds erg weinig sneeuw gevallen. De skipistes zijn weliswaar eergisteren eindelijk open gegaan, maar er ligt slechts een klein beetje kunstsneeuw. We hebben gisteren al 2 keer de traumahelicopter gehoord, er gebeuren veel ongelukken omdat onverantwoordelijke mensen vinden dat ze persé moeten skieen. Er schijnt ook een bordje bij de kassa van de skilift te staan dat de sneeuw slecht is en dat mensen op eigen risico skieen.
Wij hebben de hele week al tussen de 2 en 6 gasten. De beslissing is dan ook genomen dat we aanstaande zondag 2 weken dicht gaan. Het is altijd de tweede en derde week van januari erg rustig, en de weersvoorspellingen wijzen niet op veel verbetering op de korte termijn. Het is zonde van de stookkosten en de personeelsinzet om open te blijven.
We willen misschien even een paar dagen naar Nederland, maar we hebben nog een berg administratie te doen en bovendien is het nog steeds kwakkelen met de tandjes. Op 30 december heeft de tandarts in Straubing een noodoperatie moeten doen aan de kaak: opensnijden en een zware ontsteking eruit. Volgens hem was het kaakbot weggevreten en kon hij zo de tandwortel zien. De tijd zal het leren of ik deze tand wel mag houden. Ik kom net van de andere lokale tandarts, het gaat alsmaar niet beter, maar niemand kan vinden waar de ellende vandaan komt. Probleem is dat de ontsteking direct naast mijn implantaten zit en men bang is dat het misschien overslaat. Nu ga ik dus eind januari weer naar de kaakchirurg en waarschijnlijk zal er dan een erg zware operatie volgen ergens in februari.
Dan zijn we op dit moment ook bezig naar een andere bank te wisselen. Sinds onze oude bank een nieuwe directeur heeft, doen ze daar ineens over alles moeilijk. Prima, dan gaan we toch naar een ander. Ze schijnen meer kleine zelfstandigen weg te hebben gepest, mijn tandarts is Straubing wist vorige week ook het nodige te vertellen. Het is wel een beetje suf dat sommigen, ondanks dat we allang de nieuwe gegevens hebben doorgegeven, stug van onze oude rekening proberen te blijven afschrijven. De grootste zondaar is de gemeente Lam. Pepijn heeft ze net een fax gestuurd nadat ze voor de vijfde keer hebben geprobeerd van de foute rekening af te boeken, terwijl er al 3 keer over gecommuniceerd is dat dat niet gaat lukken. Ze hebben daar waarschijnlijk nog een kater van de feestdagen, tegen een betonnen muur praten is zinvoller. Duitsers en efficient....yeah sure.....
woensdag 23 december 2015
Be careful what you wish for.....
Dat engelse spreekwoord "wees voorzichtig wat je verlangt" is zeker van toepassing. We hebben met onze vorige log dat het zo rustig was wat uitgelokt..... De dag erna kregen we 's avonds een verontrustend telefoontje over een doodziek familielid. We zijn meteen in de auto gesprongen en hebben dinsdagnacht de hele nacht doorgereden naar Nederland. Zaterdagnacht zijn we weer teruggereden, later kon echt niet. Met de patient gaat het gelukkig weer wat beter.
We zijn dus nu helemaal gesloopt, en dat voordat de feestdagen nog moeten beginnen. Feitelijk hadden we alleen de maandag om alles te regelen. We moesten echter naar de groothandel, gisteren moest ik lokaal dus nog van alles regelen, en vandaag reed de bezorgdienst gelukkig een extra ingelaste rit. Dan heeft een medewerkster een sterfgeval in de familie waardoor ik vandaag het rooster kon omschrijven, en voel ik mijzelf bijzonder rot vanwege de antibiotica vanwege nog steeds die ontsteking in mijn kaak (zie 10 november).
We hebben al enige gasten, de grote aanstorm komt morgen. We hebben ons voorgenomen zelf ook echt te genieten van de feestdagen dit jaar. We hebben gistermiddag op het zakelijk front fijn nieuws gekregen waardoor we in ieder geval heel erg vrolijk zijn. Sneeuw is er helemaal niet, maar de gasten nemen het ons niet zo kwalijk. De wandelkaarten waren in de aanbieding bij de VVV, dus we hebben een hele stapel gekocht en geven de gasten per geboekte party nu een wandelkaart met de mededeling dat wij het zo sneu vinden van de sneeuw dat we ze een wandelkaart kado doen. Dat ervaren mensen als erg positief, en voorkomt een hoop geklaag voor onze balie.
We zijn dus nu helemaal gesloopt, en dat voordat de feestdagen nog moeten beginnen. Feitelijk hadden we alleen de maandag om alles te regelen. We moesten echter naar de groothandel, gisteren moest ik lokaal dus nog van alles regelen, en vandaag reed de bezorgdienst gelukkig een extra ingelaste rit. Dan heeft een medewerkster een sterfgeval in de familie waardoor ik vandaag het rooster kon omschrijven, en voel ik mijzelf bijzonder rot vanwege de antibiotica vanwege nog steeds die ontsteking in mijn kaak (zie 10 november).
We hebben al enige gasten, de grote aanstorm komt morgen. We hebben ons voorgenomen zelf ook echt te genieten van de feestdagen dit jaar. We hebben gistermiddag op het zakelijk front fijn nieuws gekregen waardoor we in ieder geval heel erg vrolijk zijn. Sneeuw is er helemaal niet, maar de gasten nemen het ons niet zo kwalijk. De wandelkaarten waren in de aanbieding bij de VVV, dus we hebben een hele stapel gekocht en geven de gasten per geboekte party nu een wandelkaart met de mededeling dat wij het zo sneu vinden van de sneeuw dat we ze een wandelkaart kado doen. Dat ervaren mensen als erg positief, en voorkomt een hoop geklaag voor onze balie.
maandag 14 december 2015
Dooie boel
Onze vrije dagen kabbelen voort. We merken dat er weinig uit onze handen komt, maar dat maakt niet uit, want er gebeurt ook niets. Geen telefoon, nauwelijks email, er loopt niemand op straat, het is officieel dooie boel in het Beierse Woud. En ondertussen slapen we veel. Heerlijk. De kat doet lekker mee en ligt hier naast het toetsenbord te suffen.
Vanaf morgen moeten we weer een klein beetje in beweging komen. Morgen belt de bakkerij met de bestelling en woensdag de wasserij. Woensdag gaan we zowiezo naar Regensburg vanwege Internations, dan kunnen we bij de Metro alvast een aantal niet-bederfelijke dingen zoals servetten en wijn meenemen. Donderdag moeten we bij de bezorg-groothandel bestellen en vrijdag doen we een bierbestelling.We zouden eigenlijk vrijdag open, maar vanwege geen sneeuw hebben we geen boekingen voor het weekend en komen de eerste gasten pas volgende week dinsdag. De skipistes blijven ook dit weekend nog gesloten. Gelukkig zijn de kerstgasten nooit zo geinteresseerd in de skipistes, die komen voor het lekkere eten en de gezelligheid. We zijn dus al bijna helemaal vol geboekt voor kerst.We zijn vandaag al een beetje aan het brainstormen wat we gaan inkopen.
Het is ook de perfecte week voor onderhoud: vandaag hebben we van het energiebedrijf een nieuwe stroommeter gekregen, morgen komt de verwarmingsmonteur voor onderhoud aan de ketel, er lag een kaartje van de schoorsteenveger dat hij aan de deur was geweest en zelf was ik vandaag bij de tandarts.
Omdat het buiten nog zo warm is, zijn we niet echt in kerststemming. Pepijn heeft gisteren de winterbanden gemonteerd, zo laat in het jaar waren we er nog nooit bij. Een vriend van ons vroeg of we woensdag mee gingen naar de kerstmarkt, als we dat doen dat is het vanwege het gezelschap en niet vanwege de kerstmarkt. Pepijn heeft gisteren ook de sneeuwfrees winterklaar gemaakt, maar het is twijfelachtig of we die de komende tijd nodig gaan hebben.
Vanaf morgen moeten we weer een klein beetje in beweging komen. Morgen belt de bakkerij met de bestelling en woensdag de wasserij. Woensdag gaan we zowiezo naar Regensburg vanwege Internations, dan kunnen we bij de Metro alvast een aantal niet-bederfelijke dingen zoals servetten en wijn meenemen. Donderdag moeten we bij de bezorg-groothandel bestellen en vrijdag doen we een bierbestelling.We zouden eigenlijk vrijdag open, maar vanwege geen sneeuw hebben we geen boekingen voor het weekend en komen de eerste gasten pas volgende week dinsdag. De skipistes blijven ook dit weekend nog gesloten. Gelukkig zijn de kerstgasten nooit zo geinteresseerd in de skipistes, die komen voor het lekkere eten en de gezelligheid. We zijn dus al bijna helemaal vol geboekt voor kerst.We zijn vandaag al een beetje aan het brainstormen wat we gaan inkopen.
Het is ook de perfecte week voor onderhoud: vandaag hebben we van het energiebedrijf een nieuwe stroommeter gekregen, morgen komt de verwarmingsmonteur voor onderhoud aan de ketel, er lag een kaartje van de schoorsteenveger dat hij aan de deur was geweest en zelf was ik vandaag bij de tandarts.
Omdat het buiten nog zo warm is, zijn we niet echt in kerststemming. Pepijn heeft gisteren de winterbanden gemonteerd, zo laat in het jaar waren we er nog nooit bij. Een vriend van ons vroeg of we woensdag mee gingen naar de kerstmarkt, als we dat doen dat is het vanwege het gezelschap en niet vanwege de kerstmarkt. Pepijn heeft gisteren ook de sneeuwfrees winterklaar gemaakt, maar het is twijfelachtig of we die de komende tijd nodig gaan hebben.
Abonneren op:
Posts (Atom)