ons hotel

zondag 20 maart 2016

Terug van weggeweest

Dit weekend hadden we een topweekend. Je kunt merken dat het langzaam lente wordt en de gasten er weer zin in hebben. Goed zo, want we werden maar wat moedeloos van de dooie wintertijd. Ook de komende weken hebben we een prettige bezetting. Pasen zijn we nu zelfs al vol. Volgens het weerbericht (voor zover dat een week van te voren klopt) zou het volgend weekend 17 graden moeten worden. Dat verklaart ook waarom mensen zo aan het boeken zijn. Deze week was het al heel aardig, maar dinsdag werden we ineens verrast met een redelijke hoeveelheid sneeuw. Net toen we de dag ervoor tegen elkaar gezegd hadden dat het terrasmeubilair wel naar buiten kon.....

We hadden dit weekend ineens een bonuskamer. Iemand belde een paar weken terug op om te vragen of we dit weekend een kamer vrij hadden. Hij ging het met zijn vrouw bespreken en moest nog vrij vragen bij zijn baas. Nooit meer gemeld, gebeurt wel vaker. Ineens stond er vrijdagmiddag bij Pepijn een stel voor de balie die bij hoog en laag beweerden een boeking te hebben. "Waar is uw bevestiging? Heeft u een voucher?". Hadden ze allemaal niet. Nou ja, dan even hier afrekenen en in een van de weinige lege kamers geschoven. Ik kan mij die meneer nog herinneren, daar heb ik gewoon een heel normaal gesprek mee gehad, die klonk toch niet blond aan de telefoon..... Het hele weekend heeft die man mij vuil aangekeken terwijl hij zwijgend langs de receptie liep.

Vorige week zijn we nog even een paar dagen naar Nederland geweest. Het was gezellig, maar veel te kort. Het was super om iedereen weer te zien. Wel vonden we het overal zo koud. Hier in Duitsland wordt de verwarming in de winter tot tropische temperaturen opgestookt. Wij moeten er in het hotel aan mee doen, want anders is het geklaag niet van de lucht, ook al betekent het dat wij zelf in de winter binnen met korte mouwen rondlopen. De truien zijn hier al 10 jaar niet uit de kast geweest. Je raakt er helaas aan gewend, dus vinden we het in Nederland nu overal koud. Iets anders wat nu enorm opviel, was hoe smal en klein de straatjes en de parkeervakken in Nederland zijn. Ook merk ik dat ik steeds slechter tegen de drukte kan. Ik laat het liefste Pepijn rijden op de Nederlandse wegen. We hebben terug naar huis weer 's avonds en 's nachts gereden, dan is het heerlijk rustig op de Autobahn.

Even lachen: een vandaag uitgecheckte gast heeft op de comment card in de kamer geschreven "uw geurkaarsen ruiken niet zo goed". Nou dat kan kloppen, we hebben namelijk helemaal geen geurkaarsen.....

zaterdag 5 maart 2016

Griep

Pepijn is nooit ziek, maar deze week moest hij er toch vreselijk aan geloven. Griep....en niet zo'n beetje ook! Maandagnacht heeft hij zelfs liggen ijlen van de koorts. Dinsdag was dus een rare Ruhetag: Pepijn in bed onder 2 twee dekbedden met een fleecetrui en een kruik, en ik naar Straubing voor verschillende afspraken. Woensdag moest hij doodziek mee naar de verplichte herhalingscursus voor bedrijfshulpverlener. Echt niet fijn als je dan je bed uit moet. Hij heeft het overleefd, alleen zag hij wat pips nadat hij de pop moest beademen. Na 5 dagen het bedrijf alleen runnen had ik er schoon genoeg van, en was ook best wel doorgedraaid. Gelukkig is Pepijn sinds gisteren weer in staat een beetje mee te draaien. Nu moet ik echt uitkijken dat ik niet ziek wordt. Ik heb duidelijk iets fouts gegeten en vanacht bijna niet geslapen van de buikpijn.

Het is vandaag 10 graden. Leuker kunnen we het niet maken, het weer is prut en dat blijft zo. Zojuist heb ik gasten incheckt die duidelijk onder een steen geleefd hebben de afgelopen maanden. Op verontwaardigde toon werd gezegd "we zijn hier om te skieen, maar er is helemaal geen sneeuw....." Sorry hoor, maar op de Arber na zijn alle ski- en langlauf gebieden allang dicht, en dat staat ook op de desbetreffende websites, en ook op die van alle gemeenten. Als je op de webcam van de Arber kijkt, zie je dat buiten de piste alles groen is. Bovendien komen deze mensen uit de buurt van Nürnberg waar ook al de hele winter geen sneeuw is, en stond op alle weerberichtsites al minimaal een week dat het vandaag 10 graden werd.

Morgen gaan we, net als veel van onze collega's, 10 dagen dicht. Het heeft op deze manier gewoon geen zin om open te zijn, het kost meer als dat het oplevert. Dit weekend hebben we voor een deel nog wel leuke gasten, voor het andere deel hebben we gasten waarbij we de grootste moeite hebben om ons gezicht in de plooi te houden (van het lachen of qua ergernis). We hadden gisteren walkins die bij binnenkomst al over van alles wat te zeuren hadden. Ik kreeg het idee dat de man dacht dat hij wel kon afdingen door overal een probleem van te maken. Hij vond ook het gratis zwembad te ver weg. Sorry, omdat u het gegeven paard in de bek kijkt, zullen we even het hotel voor u verplaatsen tot direkt naast het zwembad... Het aanbod tot welkomsdrankje werd ook agressief van de hand gewezen. Ik werd echt aangekeken of ik ze de gifbeker aanbood in plaats van prosecco. Toen wilden ze de wettelijk voorgeschreven papieren niet invullen. Sorry, geen adres of geboortedatum op het aanmeldformulier, en geen krabbeltje op de internetovereenkomst= niet slapen. Ze zijn weer gegaan. Het punt waarbij er betaald moest worden, hebben we niet eens bereikt. Dat was waarschijnlijk ook 1 grote muiterij geworden. En dit waren natuurlijk met stip kandidaten geweest om vooraf te laten betalen. Ook had ik bij deze mensen graag ID willen zien.

We hopen volgende week naar Nederland te gaan, maar er ligt hier een hoop achterstallig werk doordat we deze week natuurlijk op halve kracht hebben gewerkt. Ook hebben we de komende dagen nog gezellig bezoek. We wilden eigenlijk met zijn vieren gaan sneeuwschoenwandelen, maar bij 10 graden zijn die rackets onnuttige accessoires. Tevens zijn we natuurlijk beiden niet topfit. Pepijn droomt stiekum van grote wandelingen, maar dat kan hij helemaal nog niet aan.

zondag 21 februari 2016

Storm

We zijn weer een week verder, en het is eigenlijk hier hetzelfde.
Buiten loeit de wind om het huis, het is nat en ongezellig. We hebben het dan ook heel erg rustig.
Gisteren begon het ineens waanzinnig te sneeuwen, echt bizar aangezien het de dag ervoor 8 graden was en morgen al weer 11 graden. Ik moest helaas de deur uit om melk te halen, ik heb de hele dag gewacht, maar heb toen toch maar een paar winterlaarzen en een dikke jas aangedaan en ben naar de winkel gegleden. 's Avonds ging het regenen en alle sneeuw is nu weer weg. De Arber heeft vandaag slechts 2 sleepliften in gebruik, de gondel en de stoeltjesliften zijn buiten gebruik vanwege de storm. Ze zijn op hun website eerlijk over de erbarmelijke sneeuw, ik denk dat ze wel kunnen sluiten, wie gaat er met dit weer skieen?

Laagseizoen brengt ook laagseizoengasten. We kunnen weer een boek schrijven.... Tegenwoordig innen we bij geschenkbonnen, internetvouchers en andere goedkope aanbiedingen de toeristenbelasting bij aankomst, net als andere bijkomende kosten die al bekend zijn zoals upgrades, extra bedden etc. Er is een groeiend aantal gasten die menen dat ze dat bij vertrek niet hoeven te betalen. Hoe goedkoper de aanbieding, hoe brutaler de mensen. Je hoort de raarste excuses: het hotel was toch niet vol, ze konden niet langlaufen, het was slecht weer..... Boter bij de vis dus. Misschien niet heel gastvrij voor de mensen die wel ter goeder trouw zijn, maar het kan helaas niet anders meer.

Deze week hadden we weer zo'n stel: je komt binnen, zegt niet eens goedemiddag en begint meteen op mij in te hakken dat je de mooiste kamer wilt. Nou hadden ze die van mij toch wel gekregen, als je zo leeg bent geef je mensen natuurlijk niet je minste kamer (we hebben overigens ook geen echt slechte kamers). Die vrouw had over alles wat te melden, en was echt zo vreselijk dat ik na het inchecken even in de geluidsdichte koelcel gestaan heb om af te reageren. Bij het uitchecken wilde ze niet betalen voor de consumptie die Pepijn haar de dag ervoor uitgeserveerd had. Leuk ben je....."kunt u het op de kamer schrijven?" en dan de dag erna bij hoog en laag beweren dat ze het niet gehad had. Ik heb voet bij stuk gehouden en toen beweerde ze ineens dat ze het niet kon helpen omdat ze Alzheimer had......

Gisteren hadden we een boeking waarbij we al zo'n no-show gevoel hadden. Het is niet uit te leggen waarom, maar na zoveel jaar in het vak heb je gewoon dat voorgevoel, en dat klopt dan ook meestal. We hadden al opgezocht waar ze vandaan kwamen (kengetal Hannover), en dat kwam later op de avond goed uit.... We zaten eigenlijk alleen nog maar op hen te wachten, de andere gasten waren buiten de deur of al naar de kamer. Kort na 20 uur werd er opgebeld, dat ze niet meer kwamen. Ze wilden gratis omboeken naar de dag erna, vandaag dus. Reactie van Pepijn: "Ik zie aan het telefoonnummer in de display dat u vanaf huis belt, en dus nog thuis zit in Hannover. Dat is minimaal 6-7 uur rijden. U wist dus al langer dat u niet ging komen, want anders had u al uren in de auto gezeten. U had dus ook al uren geleden kunnen bellen dat u niet kwam." Geen coulance dus..... Ze mogen best vandaag komen, maar dan wel met oorspronkelijke vertrekdatum. Ze krijgen niet aan het eind een gratis nacht eraan geplakt. Zal mij benieuwen of ze vandaag toch nog komen, wij hebben er een hard hoofd in.

We hebben in weer een paar kamers goed kunnen klussen, gisteren heeft Pepijn in 8 kamers een behangstrook geplakt als kleuraccent. Wij vinden allemaal dat het er heel goed uitziet. Op de foto lijkt het net of de strepen scheef zijn, maar dat is de vertekening van de groothoeklens.Klik op de foto om te vergroten.


zaterdag 13 februari 2016

Verven

Het midden van de week was dood, maar dit weekend zijn de boekingen onverwachts toch nog een beetje opgeleefd. Ok, half vol is niet veel voor de voorjaarsvakantie, maar beter dan niets. Wel valt op dat mensen massaal de goedkoopste kamercategorie boeken. Met wintersporters is dat altijd wel anders, dat mag wat kosten. Gisteravond hebben we ineens een drukke restaurantavond gehad, dat hadden we niet echt verwacht met deze gasten.

We kabbelen langzaam zo nog 3 weken door, en dan gaan we 10 dagen dicht. De tweede week van maart heeft er niemand in Europa vakantie, de voorjaarsvakanties zijn dan overal voorbij en pas de week van Pasen beginnen de paasvakanties weer. Traditioneel hebben mensen het kort voor Pasen zowiezo wel gezien met skieen, ook als er veel sneeuw ligt. We gaan proberen of we die week even naar Nederland kunnen.

Deze week hebben we in een paar kamers geverfd. Kamer 7 was de laatste standaardkamer die nog een wit plafond en nieuwe verlichting kreeg. Ook hadden kinderen daar met viltstift op de muur geschreven, dus moeten de muren ook weer. Die kamer blijft nog een paar dagen onverhuurbaar. In kamer 5 zat 1 muur helemaal onder de strepen, vlekken en butsen. Zuchtend heb ik ook daar de roller ter hand genomen. Eén laag dekte niet egaal, maar het is in ieder geval een stuk beter dan het was. De kamer hadden we dit weekend nodig, na het weekend doe ik nog een laag. In kamer 16 zaten zwarte handafdrukken aan de muur, en het leek ook net of iemand zijn handen aan die muur had afgeveegd. Die muur is met 2 lagen rolleren nu weer netjes, en ook direkt al weer verhuurd dit weekend. Ben benieuwd hoe lang het duurt voordat ik weer langs mag komen met m'n laddertje. Wat vreten mensen uit in onze kamers? Nog geen 10 maanden geleden alle kamers geverfd en ik sta nu al weer alles te verven. Christine kwam gisteren met de mededeling dat in kamer 18 het bakje met de hygienezakjes van de muur van de badkamer af lag. Daar hebben 2 kinderen in gezeten, dus ik vermoed dat die ermee rondgespeeld hebben.

zondag 7 februari 2016

Nieuwe week, zelfde weerbericht

Buiten is het 12 graden en prachtig zonnig. De katjes aan de bomen lopen uit, de dieren zijn allemaal broeds nestjes aan het bouwen en Jane loopt krols in de gang te roepen. Het is lente, en dat midden in de winter. We zouden hier moeten verzuipen van de sneeuw rond deze tijd. Behalve een paar hoopvolle dagen in het midden van januari is die er niet gekomen. Aankomende week is het Carnavalsvakantie, traditioneel vol vanwege het skieen, en de boekingsstand is de meest dramatische in 10 jaar voorjaarsvakantie. We kijken mistroostig naar het reserveringsoverzicht in de computer, het midden van de week zijn we zelfs weer 2 dagen leeg. Er is niet zo veel wat we er aan kunnen doen. Nergens in Europa is het dik met de sneeuw dit jaar. Gisteren zijn er in Tirol 9 lawines geweest omdat de sneeuw gewoon zó van de berg af schuift met die warmte.
Zojuist heeft onze werkstudente aangekondigd dat ze ander werk moet zoeken omdat ze te weinig uren krijgt. Dat is helaas het vervelende van oproepkracht zijn: als er geen gasten zijn, heb je geen werk. Ze moet toch op de een of andere manier haar collegegeld betalen. Jammer dat ze waarschijnlijk weg gaat, maar wel begrijpelijk. We kunnen er helaas niet zo veel aan doen.

Duidelijk is wel dat we een nieuw concept moeten hebben hier in Lam, of een alternatief programma. We zullen met z`n allen op een andere manier ons geld moeten verdienen in de winter. Wie langer meeleest, weet dat het al een paar jaar niet zo denderend is. Vorig jaar was nog een OK winter, maar het jaar ervoor liepen we ook al begin maart hoog in de bergen te wandelen, en was het begin februari ook al 13 graden. Gisteren toen ik boodschappen ging doen, zag ik overal toeristen rondrijden met skiboxen op het dak. Volgens mij heb je dan gewoon een ontkenningsprobleem. De reddingsheli zal wel weer veel werk hebben deze week.

We gaan deze week maar weer een kamertje verven of zo. Pepijn heeft gisteren de werkplaats eens lekker uitgemest. Ik heb de boekhouding van januari al lang af. Allemaal heel nuttig, maar het blijft bezigheidstherapie.

woensdag 3 februari 2016

De operatie die toch niet doorging

Gisteren was D-Day. Operatiedag voor mijn kaak. Maar ja, ik heb altijd wat bijzonders, dus dat ging niet helemaal volgens plan.

Ik was 2 weken geleden bij de kaakchirurg-praktijk geweest als spoedgeval en de kaakchirurg die mij onderzocht (ze zijn met z'n drieen daar) oordeelde dat ik een operatie moest om te kijken wat er aan de hand was. Besproken was dat hij ook niet wist waar het probleem precies zat, maar dat ze het tandvlees van de kaak zouden openen en naar aanleiding daarvan een beslissing zouden nemen of er in de kaak gezaagd of geboord moest worden of niet, en wat het dan zou kunnen zijn. Het zou namelijk ook gewoon een cyste, botsplinter, tandvlees- of klierontsteking of weet-ik-wat kunnen zijn wat aan het irriteren was. Dat zou ook verklaren waarom er niets te zien was op de foto. De besproken procedure leek mij een prima idee. Hij had alleen geen geschikte operatiedatum vrij, dat ging allemaal te lang duren, maar de professor (waar ik normaal altijd ben) had op 2 februari nog een gaatje. Hij zou hem vertellen hoe en wat. Ik kreeg papieren mee om te lezen, en de eigen tandarts werd gevraagd een paar dagen ervoor de wortelkanalen van een tand in die kaak goed schoon te maken en te vullen.

Afgelopen donderdag was ik dus bij mijn tandarts en die heeft de kanalen van de tand gevuld. Geen ontsteking, geen rommel in die tand, niks. Hij had weer een foto gemaakt, weer niets te zien, en weer twijfel wat het dan zou kunnen zijn. De kaakchirurg had hem gebeld en hem hetzelfde verteld wat hij mij verteld had: we openen het tandvlees, en misschien de kaak en kijken dan wat het zou kunnen zijn. Dat leek hem ook het beste idee. De foto kreeg ik mee voor de professor.

De avond voor de operatie las ik nog eens goed de papieren die ik had meegekregen door. Ik kwam erachter dat het "Aufklärungsblatt" (waarop genoteerd wordt wat er gedaan gaat worden en wat er besproken is met de patient) leeg was. Heel raar..... Wel had ik een standaard formulier meegekregen voor een apex-resectie: het afzagen van wortelpunten via een groot gat in de kaak. Een werkelijk áfschúwelijke en barbaarse operatie, die zo gruwelijk en ondragelijk pijnlijk is dat ik er kotsmisselijk van word als ik aan de vorige keer terug denk. Volgens mijn vorige tandarts mislukt die ingreep ook in 80% van de gevallen, en dat is precies wat er in het verleden bij mij gebeurd is. Ik was na het lezen van de papieren compleet van de kaart. Sorry, maar dat hadden we niet als zodanig besproken. Het kón zijn dat als ze alles open zouden maken, ze een wortelpuntontsteking zouden vinden, en dat we dan samen gingen besluiten of we een apex-resectie zouden doen. Ik belde dus gisterochtend naar de praktijk met de vraag wat ze gingen doen. Volgens de assistente stond er een apex gepland en verder niets. Ik heb dus aangekondigd dat ik eerst even met de professor wilde praten voor de operatie, want dat had ik met zijn collega definitief niet besproken.

De professor was duidelijk geirriteerd, ofwel omdat ik moeilijk deed, ofwel omdat hij ook niet blij was dat de informatie van zijn collega niet duidelijk was, ofwel omdat de assistente een verkeerde operatie had ingepland. In eerste instantie wilde hij mij niet eens aan het woord laten, typisch duitse doktoren die denken alwetend en almachtig te zijn. Ik kreeg een heel college over de voordelen van wortelkanaalbehandelingen en apex-resecties, en waarom dat echt gedaan moest worden. Gelukkig was Pepijn erbij, anders had ik iets bijzonder onvriendelijks gezegd of gedaan. Ik was al opgestaan om weg te lopen, toen ik eindelijk de vraag kon stellen wat hij dacht wat we gingen doen, en of dat gezien de omstandigheden wel zinvol was. De kaakchirurg had alleen maar iets over een apex gehoord. Hij keek op de foto van de tandarts en zei meteen "Maar mevrouw, op basis van deze foto ga ik toch geen apex-resectie doen? Er is geen ontsteking te zien in de hele kaak, de bult op het tandvlees is zo goed als weg, en ik heb geen idee waar ik het zou moeten zoeken. Ik kan toch niet op goed geluk maar een beetje gaan rondboren en zagen in een kaak, dat weiger ik echt".

Tien minuten later zaten we in een tearoom met een taartje. Mijn wang is dik, en tintelt af en toe, maar niemand weet waar het van komt. De professor wil het graag een paar maanden aankijken. Ofwel er openbaart zich iets, ofwel het gaat vanzelf weg. Waarom heb ik nou zo'n idee dat er een "wordt vervolgd" komt?

zaterdag 16 januari 2016

Sneeuw

Sinds een paar dagen is het hier heerlijk aan het sneeuwen. Vannacht is er op de Arber 25 cm bijgekomen. De pistes en langlaufloipes gaan een voor een open. Ook op onze hoogte is nu eindelijk alles wit, en Pepijn kan iedere dag de parkeerplaats flink onder handen nemen. De verleiding is groot om niet te ruimen als je toch dicht bent, maar als er iedere dag veel sneeuw zou vallen, dan ligt er volgende week zo veel dat er geen doorkomen meer aan is.

Met pijn in het hart hebben we moeten beslissen dat we niet naar Nederland kunnen. Mijn kaak is vrijdag weer opengesneden, er zit nu een drain in. Maandag neemt de tandarts kontakt op met de kaakchirurg dat ik een spoedje ben en niet nog 2 weken op de consultatietermijn kan wachten (en nog langer op de operatie). Het blijft een raadsel wat dit allemaal veroorzaakt.

Nu we toch thuis blijven, en de sneeuw zo mooi is, hebben we besloten een week eerder weer open te gaan. Er zijn nog geen boekingen gemaakt voor die week, maar de online boekingssystemen staan wijd open vanaf de 22ste.We zien wel of er boekingen komen, zo niet, blijven we nog een paar dagen dicht.
Ondertussen hebben we het druk met werk. We zijn natuurlijk voor de feestdagen niet thuis geweest, dus ligt er nog achterstallige boekhouding waar we niet aan toe gekomen zijn. Ook hebben we gisteren samen met onze part-time medewerkster maar eens de kerstspullen weggeruimd.

Dan waren we deze week een bofkont. Ons koelbuffet in de ontbijtzaal doet al een tijdje moeilijk. Waarschijnlijk is er een koelleiding ondicht, waardoor de koelvloeistof langzaam verdampt. We hebben het al een paar keer laten nakijken en bijvullen, maar dat is iedere keer een duur geintje, en het helpt slechts tijdelijk. Een nieuwe kost echter een paar duizend euro. Via iemand in de buurt hebben we nu een koelbuffet kado gehad van een gesloten bakkerij. Hij wilde er niets voor hebben, zelfs geen kratje bier, het ding stond alleen maar in de weg. We moeten er een klein beetje werk aan doen, qua schoonmaken en een nieuw roostertje monteren, maar hij doet het! Dan plaatste een collega op de dezelfde dag een oproep op Facebook dat hij van een aantal oude TV's afwilde omdat hij nieuwe had gekocht, en wie ze wilde hebben. Keurige TV's, en aangezien wij hier voortdurend TV's kunnen gebruiken (dan heeft iemand weer de aan-uit-knop lam gemaakt, alle netten gewist, iets over de tv geknoeid, de afstandsbediening zoek gemaakt, heeft een tv om onduidelijke redenen geen beeld of geluid, etc), waren wij er wel blij mee.