Printprobleem

De printer is gisteren overleden. Na het inzetten van een nieuwe inktpatroon wilde hij helemaal niets meer afdrukken. Pepijn heeft gebeld met de fabrikant van de printer en van de inktpatronen en alle suggesties opgevolgd, maar niets mocht echt baten. Dus zat er op vrijdagmiddag maar 1 ding op, en dat is naar de elektronicawinkel rijden voor een nieuwe. We hebben namelijk gasten dit weekend en het is een drama dat je niets kunt uitprinten. Tuurlijk hebben wij hier een geldboom in de tuin staan en zijn wij heel blij met dit soort onverwachte uitgaven… We hebben het dit keer maar meteen goed gedaan en een laserprinter gekocht met een extra grote toner, zodat we niet iedere keer de inktpatroon hoeven te vervangen. Volgens de winkelmedewerker helpt dat namelijk ook niet voor de slijtage, en printen we ondertussen zo ontzettend veel dat het loont. Bovendien hebben wij geen apparaat nodig wat superkwaliteit foto’s print, waar je zo je fototoestel op aan kunt sluiten, waar je cd’s mee kunt beschriften, wat een apart schermpje heeft, waar je mee kunt faxen of kopieren (we hebben een fax die dat al doet), en andere toeters en bellen heeft. Het enige wat hij hoeft te doen is snel en netjes heel veel rekeningen en brieven printen.

De computer in de receptie is nog steeds 1 groot drama, ik zit weer eens in het kantoor achter aan de laptop. Volgende week komt grote vriend Harald, "de vraagbaak voor alle computerproblemen", dus die kan zijn lol op met een vastgelopen gastencomputer, een trage receptiecomputer en inmiddels 2 printers die nog prima in orde zouden zijn als ze hun cartridge zouden kunnen herkennen.

Middel en kwaal

Ken je dat spreekwoord: soms is het middel erger dan de kwaal? Vandaag ben ik er al op 2 manieren mee geconfronteerd. Onze computerbeschermer Kaspersky was al een paar dagen aan het janken dat zijn licensie binnenkort afliep en dat we dringend moesten verlengen. Dat hebben we dus gedaan en sindsdien hebben wij bij de receptie een bijna onbruikbare computer. Hij is ongelofelijk traag geworden omdat hij de hele dag allerlei updates en schoonmaakacties staat te doen, en de meest elementaire internetsites zijn niet meer te openen. Alles is een Trojaan en levensgevaarlijk, en uiteindelijk loopt hij zelfs helemaal vast. Goed, tijd voor een ander systeem dus… Tevreden waren we al een tijdje niet meer echt, maar we dachten dat het misschien goed zou komen met de nieuwste versie. Ik zit nu in ons nieuwe kantoor op de laptop te typen, die draait met Norton en heeft een stuk minder problemen.

Dan ben ik vandaag helemaal niet lekker van alle pijnstillers en andere ongein voor mijn schouder. Er lijkt duidelijk sprake te zijn van een zware overgevoeligheidsreactie in mijn darmen. Beetje lastig dat ik alleen thuis ben en op meerdere aankomsten wacht. Het is vandaag natuurlijk eigenlijk Ruhetag, maar de laatste tijd hebben we al genoeg Ruhe gehad, zeg maar….. Pepijn moest even naar de groothandel in Straubing om boodschappen te doen, dus zijn ouders zijn gezellig mee om de stad te bekijken. Ik vind het helemaal niet erg, ik voel mij zodanig slecht dat ik toch niet mee wilde en ik zou de administratie gaan doen, maar dat is er vandaag nog helemaal niet van gekomen.

Hoe kan je het zo druk hebben?

Weinig en af en toe zelfs geen gasten en toch hebben we het beredruk. Natuurlijk is er een hoop opruim- en archiveerwerk wat de hele zomer is blijven liggen en waar we nu eindelijk tijd voor hebben. Daarnaast zijn we deze week een hele dag kwijt geweest om naar Weinstadt in de buurt van Stuttgart te rijden om het koelbuffet voor het restaurant op te halen. Hij was mooier dan verwacht en glimt je nu na een uitgebreide poetsbeurt door Pepijn zelfs tegemoet. Een foto is nu niet zo zinvol, want het ziet er natuurlijk leuker uit met een gedekt ontbijtbuffet. We zijn er helemaal blij mee en met de feestdagen gaat het echt een uitkomst zijn voor een saladebuffet, taartjesbuffet, enz.

Zaterdag is Pepijn naar Regensburg gereden om het mooie bureau op te halen wat we ook voor heel weinig op Ebay gekocht hadden. Diezelfde avond hebben we op de dansavond van onze oude dansschool in Deggendorf een leuke avond gehad. Het was voor het eerst in een jaar dat we weer eens een avondje vrij konden maken om daarheen te gaan. Het was erg jammer dat er geen bekenden waren, maar we hebben even goed onze danspasjes kunnen oefenen voor de cruise en door naar andere mensen te kijken kwamen er ook een heleboel vergeten pasjes naar boven. Gisteravond hebben we de ouders van Pepijn opgehaald op het station van Cham en zijn gezellig grieks gaan eten.

Mijn niet-zo-finest hour is de zware spierontsteking ter hoogte van mijn rechter schouderblad. Toevallig was ik vrijdag even bij mijn huisarts voor herhalingsrecepten en had ik een briefje zien hangen welke tijden hij dit weekend weekenddienst had. Nooit gedacht dat ik er zondagmiddag gebruik van zou moeten maken. Ik had al een dag of 5 last van mijn schouder, maar dacht dat gewoon dat ik een verkeerde beweging gemaakt had. Tot zaterdag ging het met een pijnstillertje nog wel OK. Die nacht heb ik serieus overwogen een overdosis Ibuprofen te nemen omdat ik zo’n pijn had. Slapen ho maar natuurlijk. Volgens de dokter was niet na te gaan waarom ik dit had en heeft hij mij een spuit Cortisonen gegeven en een zwaar pijn/slaapmiddel voor ‘s nachts. Het gaat nu al wat beter.

Thuiswinkelen

Aangezien wij in een enorme uithoek van het land wonen, in een heel dunbevolkte streek waar zeer weinig winkels zijn, kopen wij veel via de computer, alles van stookolie tot BH’s, van autovelgen tot grasmaaiers. De laatste dagen zijn we redelijk actief met thuiswinkelen op Ebay. Hier in Duitsland ga je eerst op Ebay kijken als je wat nodig hebt, ook voor nieuwe spullen. We zijn eigenlijk op zoek naar kantoormeubilair voor een zinnige prijs voor ons nieuwe kantoortje, en dat mag best tweedehands zijn. Daarnaast is het gewoon leuk eens rond te surfen wat er zoal te koop is (de achterlijkste dingen!).

Ik heb het probleem dat ik 4 baljurken heb waarvan er 2 véél te groot en 2 véél te klein blijken te zijn. En echt zodanig dat een beetje handig met naald en draad zijn niet echt meer gaat helpen…. Aangezien de cruise met rasse schreden dichterbij komt heb ik dus even zitten zoeken op internet. Het blijkt dat veel winkels hun overtollige of overjarige collectie ook op Ebay zetten. Dit zijn dus geen vieze gedragen tweedehands jurken van sneue particulieren, maar nieuwe met het kaartje er nog aan van normale winkels. Ik had een leuke jurk gescoord, maar omdat de fabrikant verkeerde maatgegevens had doorgegeven aan de winkel en ze die ook niet hadden nagemeten was hij ineens 10 cm korter dan normaal. Mmmm….zag er een beetje raar hoog-water uit. De rest van de maten klopte wel, en hij zat dus voor het overige als gegoten. Na een vriendelijk telefoongesprek met de winkel, waarin excuses gemaakt werden over de verkeerde lengte, mag ik de jurk dus gewoon terug sturen en krijg ik mijn geld terug. Niet lang getreurd, ik heb alweer een andere gekocht, die nog mooier is. Hopelijk komt dit wel goed. Gezien de strijd die het vorige keer was om een jurk te vinden met een odyssee naar onder andere Regensburg, Salzburg en München is dit toch een betere oplossing dan in de bittere kou stad en land af te rijden voor een veel te duur exemplaar wat je toch maar een paar keer aanhebt.

Nu hebben we zitten azen op een warm/koud buffet voor in het restaurant voor weinig. Handig met de feestdagen met nieuwjaarbuffet en kerstdiners, en zowiezo het hele jaar voor saladebuffetten en ontbijtbuffetten. Die dingen zijn echt gruwelijk duur, meerdere duizenden euro’s is geen uitzondering. Dit is echter een heel afwijkende maat met een hoek erin, wat eigenlijk voor ons heel goed past, maar voor de meeste restaurants waarschijnlijk dus niet. En net was het " drei, zwei, eins….Meins…" voor heel weinig. Nu even contact met de verkoper gelegd dat we meteen morgen kunnen afhalen. Het is een eind rijden met de aanhanger, voorbij München, dus na het ontbijtbuffet moeten we gelijk weg!

Deutsche Baal

Gisteren de grote uittocht van de gasten. Alleen onze vaste gast is nog over, en nu is het definitief laagseizoen geworden. Tot de kerst gebeurt er hier niet veel meer, misschien nog een paar gasten met de herfstvakantie of een enkele zakenreiziger.

We hadden dus gisteren een rustige Ruhetag en waren ook niet veel van plan. We voelden ons allebei niet zo goed en zijn alleen even naar Kötzting gereden. Ik wilde graag een echt toetsenbord en een echte muis voor bij de laptop, want echt comfortabel werkt het niet op de laptop als je veel moet typen. Maandagmiddag hebben we de hele keuken heringericht, en geen van de elektrische apparaten staat meer waar het eerst stond. Nu past de vrieskist, die eerst in de hal van onze eigen woning stond, ook in de keuken.
Hierdoor is er een zee van ruimte ontstaan in de hal, en daar willen we nu een kantoortje van maken. We hebben er maar even wat oude tafels neergezet als werkvlak totdat we een betere oplossing hebben. Op Ebay hebben we kantoormeubilair gezien in Regensburg waar nog niemand op geboden heeft, dus wie weet hebben we over een paar dagen een goedkope en mooie werkhoek.
In Kötzting hebben we een lekkere uitsmijter gegeten en zijn toen naar de Höllensteinsee gereden. Dit is geen natuurlijk gevormd bergmeer zoals de twee meren bij de Arber, maar een stuwdam om electriciteit op te wekken. Het uitzicht is niet minder adembenemend. Hij is al gebouwd in 1923 en was toen de grootste stuwdam van heel Beieren. Sinds 1984 is dit record overgenomen door de Trinkwassertalsperre Frauenau (ook in het Beierse Woud). Natuurlijk had er weer niemand een fototoestel bij zich, dus moeten we het weer doen met een slechte foto van internet….

Zondag komen de ouders van Pepijn met de trein naar ons toe. Uiteindelijk bleek na wat zoeken dat we via TipTop-hotels veruit de goedkoopste treinkaartjes konden kopen. Er was 1 "maar": wij moesten zien dat we ze opstuurden naar NL. We kregen laat gistermiddag een email met een boekingsnummer en het was héél makkelijk: op ieder station van de Deutsche Bahn kon je dat nummer intypen in de automaat en kwamen de kaartjes eruit. Probleem: de treinlijn van Cham naar Lam is een privé-lijntje van Arriva en heeft dus geen DB-automaat. Grrrr….. Gisteravond (het was al donker) zijn we dus 24 km naar Furth im Wald gereden waar wel een DB-station is. We hebben echt een kwartier voor die automaat alle knopjes bekeken en hebben toen opgebeld naar het hoofd van onze cooperatie met de vraag "op welke knop moeten we dan drukken?" Het bleek dat de automaat een museumstuk uit het jaar nul was waar die functie helemaal niet op zat. Grrrrrrr… baal…. baal….baal…Dus toen konden we naar Cham in de hoop dat er daar wel zo’n automaat stond. Ik zag ons al ‘s avonds in het donker helemaal naar Straubing of Schwandorf rijden…. De treinreizigers op het perron in Cham keken wel een beetje verbaasd op toen er een gejuich opging bij het zien van een moderne touch-screen automaat. Het moet gezegd worden: als je bij jou op het station zo’n automaat hebt staan, ja, dan is het inderdaad een fluitje van een cent om binnen een paar seconden het kaartje eruit te krijgen. In het stationsgebouw zit een sfeervol restaurantje waar we al vaker naar binnen hadden staan kijken, dus daar hebben we samen gezellig gegeten.

Waarom ik deze zondagochtend 28 kaarsjes brandde

Zondag is natuurlijk bij uitstek een dag om voor iemand, of meerdere iemanden, wat kaarsjes aan te steken. Nou doe ik dat bij lange na niet dagelijks, maar vandaag wel. Ik heb kaarsjes gebrand voor onze hotelgasten.

Als voor aanvang van de ontbijtdienst de stroom uitvalt en uit blijft, is het namelijk wel fijn als je ook nog ziet wat er op het ontbijtbuffet en op je bord ligt. Geen ei in elk geval want dat kon ik niet koken. Koffie en thee was ook een probleem. Gelukkig hadden we erg begrijpende gasten. Ik heb de chef van het lokale elektriciteitsbedrijf mobiel bereikt, maar hij kon me alleen vertellen dat hij geen toelevering van het nationale net kreeg en dat de eigen produktiecapaciteit niet genoeg was om lokaal het net overeind te houden; dus dat we net als hij moesten afwachten en zien wat er gebeurde.

Na 2 uur en 8 minuten was het zover: we hadden weer stroom!

Wat hebben wij vandaag op tafel?

Nou wat dacht je van:

SNEEUW …. als je buiten wilde zitten dan. We hebben gelukkig voor de rokers ook nog een overdekt terras met uitzicht aan de dalkant, maar dit is wel héél apart, we hebben vandaag zelfs een paar uur lang een reclamebord voor Glühwein aan de weg gezet…..

Voor volgende week is er al weer 16 graden voorspeld. We zullen zien…..