Ineens viel ons op dat we al anderhalve week niet geblogd hadden. Echt geen idee waarom niet. Dit weekend was heel erg hectisch vol, maar voor de rest was de bezetting voor de tijd van het jaar en de weersomstandigheden normaal.
Wel hebben we de afgelopen weken weer een aantal gasten gehad die gewoon wat tijd van je vragen. Onder andere een aantal mensen die erg graag gebruik willen maken van het openbaar vervoer, maar geen dienstregeling kunnen lezen. Zoals het echtpaar wat ons boos vanaf de bushalte belde waarom de bus van 11 uur niet kwam. "Euh...omdat die bus "skibus" heet en erbij staat dat die maar tot 15 maart rijdt...." De mooiste was iemand die bij een reisorganisatie had geboekt die nog met vouchers werkt. Zonder het nummer op de voucher krijgen wij geen geld. Ik vraag dus bij aankomst naar de voucher. Gast:"ja, die heb ik wel gehad van het reisbureau, maar die heb ik meteen weggegooid. De email heb ik ook meteen gewist. Ik dacht, het hotel krijgt toch wel een bevestiging". Gelukkig was de dochter des huizes na een paniektelefoontje van de gast handig genoeg om de boekingscode thuis even uit de email-prullebak te vissen. De gast was zo'n digibeet dat hij niet begreep dat zijn email ook werkte vanaf een andere computer als de computer thuis uit stond.
Vorige dinsdag heb ik nieuwe tanden gekregen. De specialist in Straubing had de definitieve kronen al klaar. Voor iemand die het niet weet, is het echt niet te zien dat de tanden nep zijn. Hij wilde dat ik even langs de kaakchirurg ging om ze te showen, en om meteen een afspraak te maken voor de volgende implantaten. De eerste week van onze bedrijfssluiting in november ga ik dus meteen onder het mes voor nog 2 implantaten aan de andere kant. We hebben dan ook besloten geen vakantie te boeken, en eerst rustig af te wachten hoe de operatie verloopt. Eind november/begin december zijn er toch veel goedkope last-minutes, en als ik mij niet goed genoeg voel om weg te gaan hebben we zowiezo nog een weekje in januari dat we ook traditioneel gesloten zijn.
Overmorgen ziet het ernaar uit dat we geen aankomsten en geen vertrekkers hebben. Dat zou een ouderwetse wandel-Ruhetag kunnen betekenen. Buiten is het op dit moment nog heel koud en heel nat, maar dit zou de laatste slechte dag moeten zijn voordat het zomerse weer vanuit west-Europa onze kant op komt. Dinsdag zou het 23 graden moeten zijn - fantastisch wandelweer! We zitten dus nu enthousiast te brainstormen welke monsterwandeling we gaan doen. Waarschijnlijk wordt het weer een stuk van de Goldsteig-lange afstandswandelweg E6.
zondag 18 mei 2014
woensdag 7 mei 2014
Drama slecht weer? Waar?
Time flies....gewoon, met niks eigenlijk.... Alles gaat hier z'n gangetje. De bezetting is normaal voor de tijd van het jaar, ongeveer half vol.
Afgelopen weekend hadden we hier een lang weekend, omdat 1 mei op donderdag viel hadden velen de vrijdag erbij genomen. Helaas werd er al dagen vantevoren geroeptoeterd op de radio dat het beestenweer zou worden, dus waren we lang niet zo vol als eigenlijk de bedoeling zou moeten zijn. Ook last-minute boekingen zijn grotendeels uitgebleven. Ach, het ging weer als altijd: van slecht weer was geen sprake, de gasten hebben zelfs op donderdag op het terras in de zon gegeten. Alleen voor het ontbijt heeft het vrijdagochtend vroeg een beetje gespetterd en voor de rest was het een mooie dag. Op zaterdag was het grijs, maar wel droog. En op de radio ging de DJ maar door over het naderende noodweer.... Geen noodweer gezien, maar wel de omzet van het hele weekend naar de maan.
Gisteren was het hier weer stralend weer en een heerlijke 20 graden. De aankomst waarop we moesten wachten had aangekondigd om 14 uur al te komen. We hadden er dus voor gezorgd dat we de wandelschoenen al aan hadden en dat de rugzak al klaar stond! Het werd een korte wandeling, we waren ook wat moe en we hadden natuurlijk alleen een paar uurtjes 's middags. We zijn naar Rittsteig gereden, vanwaar we een leuke rondwandeling van 5 km gedaan hebben.
Vorige week maandag waren we met 2 medewerkers en de buurman op het Frühlingsfest in München. Dit is net zoiets als het Oktoberfest, alleen iets kleiner en er komen geen dronken buitenlandse toeristen, dus echt voor de Beierse bevolking en zoals het Oktoberfest vroeger was. Ieder jaar organiseert de Beierse Hotelbond dit uitje. Je wordt met de bus opgehaald, krijgt 2 halve liters drinken naar keuze en ruimschoots gratis middageten (broodmaaltijd én een halve kip met aardappelsalade), en wordt 's avonds laat weer keurig thuis gebracht. Pepijn was vorige jaren al meegeweest, en de buurman ook, voor mij en de 2 medewerksters was het de eerste keer. De rest van de medewerksters kon niet of had geen zin, die hebben thuis het fort bewaakt. Het hotel was niet erg vol, en de gasten die er waren aten toch niet bij ons, dus we konden best een dag weg.
Dan zijn we weer eens een medewerkster kwijt. Ze kwam een paar weken geleden zeuren waarom er nog geen rooster voor mei was. "Nou, dat is omdat jij zoveel roosterwensen hebt ingediend dat ik geen rooster kan maken". Ik zat met een onmogelijke puzzel: alle weekenden en feestdagen vrij, doordeweeks ook nog een hele schep aanvragen voor vrije dagen, ook geen twee dagen achter elkaar willen werken, maar wel 3 tot 4 keer in de week ontbijtdienst willen draaien.... Zoals een andere medewerkster al clever opmerkte: "dat kan mathematisch helemaal niet". Toen wij tegen de medewerkster in kwestie opmerkten dat het voor de rest van het personeel niet eerlijk was dat zij kerst, oud & nieuw, driekoningen, carnaval, 1 mei, hemelvaart en pinksteren had vrijgevraagd, en zich pasen had ziekgemeld, én nooit een weekend wilde werken, vond zij dat die anderen dat maar te werken hadden "want haar familie was voor haar belangrijk, en anders nam ze ontslag". Nou ja schat, be my guest, vergeet onderweg naar buiten vooral je jas niet. Ik kon haar de hele maand mei maar 4x indelen, dus het was niet alsof de andere medewerkers nu zoveel meer moesten werken als ze er niet meer was. Vanaf volgende maand hebben we 4 maanden geen personeelsprobleem, want onze studente wil de hele zomer fulltime werken. En dan is het al weer oktober, en wordt het al weer rustiger.
Morgen ga ik naar Straubing naar de tandarts: de tijdelijke kroon voor mijn implantaten is klaar. Ben heel benieuwd.
Afgelopen weekend hadden we hier een lang weekend, omdat 1 mei op donderdag viel hadden velen de vrijdag erbij genomen. Helaas werd er al dagen vantevoren geroeptoeterd op de radio dat het beestenweer zou worden, dus waren we lang niet zo vol als eigenlijk de bedoeling zou moeten zijn. Ook last-minute boekingen zijn grotendeels uitgebleven. Ach, het ging weer als altijd: van slecht weer was geen sprake, de gasten hebben zelfs op donderdag op het terras in de zon gegeten. Alleen voor het ontbijt heeft het vrijdagochtend vroeg een beetje gespetterd en voor de rest was het een mooie dag. Op zaterdag was het grijs, maar wel droog. En op de radio ging de DJ maar door over het naderende noodweer.... Geen noodweer gezien, maar wel de omzet van het hele weekend naar de maan.
Gisteren was het hier weer stralend weer en een heerlijke 20 graden. De aankomst waarop we moesten wachten had aangekondigd om 14 uur al te komen. We hadden er dus voor gezorgd dat we de wandelschoenen al aan hadden en dat de rugzak al klaar stond! Het werd een korte wandeling, we waren ook wat moe en we hadden natuurlijk alleen een paar uurtjes 's middags. We zijn naar Rittsteig gereden, vanwaar we een leuke rondwandeling van 5 km gedaan hebben.
Vorige week maandag waren we met 2 medewerkers en de buurman op het Frühlingsfest in München. Dit is net zoiets als het Oktoberfest, alleen iets kleiner en er komen geen dronken buitenlandse toeristen, dus echt voor de Beierse bevolking en zoals het Oktoberfest vroeger was. Ieder jaar organiseert de Beierse Hotelbond dit uitje. Je wordt met de bus opgehaald, krijgt 2 halve liters drinken naar keuze en ruimschoots gratis middageten (broodmaaltijd én een halve kip met aardappelsalade), en wordt 's avonds laat weer keurig thuis gebracht. Pepijn was vorige jaren al meegeweest, en de buurman ook, voor mij en de 2 medewerksters was het de eerste keer. De rest van de medewerksters kon niet of had geen zin, die hebben thuis het fort bewaakt. Het hotel was niet erg vol, en de gasten die er waren aten toch niet bij ons, dus we konden best een dag weg.
Dan zijn we weer eens een medewerkster kwijt. Ze kwam een paar weken geleden zeuren waarom er nog geen rooster voor mei was. "Nou, dat is omdat jij zoveel roosterwensen hebt ingediend dat ik geen rooster kan maken". Ik zat met een onmogelijke puzzel: alle weekenden en feestdagen vrij, doordeweeks ook nog een hele schep aanvragen voor vrije dagen, ook geen twee dagen achter elkaar willen werken, maar wel 3 tot 4 keer in de week ontbijtdienst willen draaien.... Zoals een andere medewerkster al clever opmerkte: "dat kan mathematisch helemaal niet". Toen wij tegen de medewerkster in kwestie opmerkten dat het voor de rest van het personeel niet eerlijk was dat zij kerst, oud & nieuw, driekoningen, carnaval, 1 mei, hemelvaart en pinksteren had vrijgevraagd, en zich pasen had ziekgemeld, én nooit een weekend wilde werken, vond zij dat die anderen dat maar te werken hadden "want haar familie was voor haar belangrijk, en anders nam ze ontslag". Nou ja schat, be my guest, vergeet onderweg naar buiten vooral je jas niet. Ik kon haar de hele maand mei maar 4x indelen, dus het was niet alsof de andere medewerkers nu zoveel meer moesten werken als ze er niet meer was. Vanaf volgende maand hebben we 4 maanden geen personeelsprobleem, want onze studente wil de hele zomer fulltime werken. En dan is het al weer oktober, en wordt het al weer rustiger.
Morgen ga ik naar Straubing naar de tandarts: de tijdelijke kroon voor mijn implantaten is klaar. Ben heel benieuwd.
zaterdag 26 april 2014
Printer
De printer is een HP Officejet geworden. De reden is dat we heel tevreden zijn over de HP fax die we hebben, de nieuwe Canon printers (eigenlijk ons favoriete merk) er niet zo solide uitzagen, het papiervak van HP groter was en de toners van HP veel groter zijn en je dus minder hoeft te wisselen. We printen deze week nog even door met de oude Canon totdat hij het echt opgeeft, of totdat de toners leeg zijn. Ik had toevallig een paar weken geleden nieuwe gekocht, maar gelukkig had ik de kassabon van de Metro nog, en heb ik de reservetoners van de Canon terug kunnen brengen. Dat was toch meer dan 50 euro wat ik nog terug kreeg, daar konden we dan mooi nieuwe voor kopen.
Internations was erg gezellig, je voelt echter dagen later nog dat je te weinig geslapen hebt. Vandaag is de laatste dag met mooi weer, dus hoog tijd om de tuin te doen en niet rustig op een stoel te blijven zitten. Helaas gaat het dus vanaf morgen regenen en blijft het tot het midden van de week waarschijnlijk nat. Het is daarom na het weekend wat rustiger met gasten. Vanaf donderdag hebben we hier een lang weekend, maar door de weersvoorspelling worden de laatste kamers heel erg langzaam geboekt.
Tegen alle verwachtingen in hebben we, ondanks het grote omzetverlies in december, 2013 toch nog met een kleine winst af kunnen sluiten. We waren erg verbaasd toen we donderdag bij de accountant waren in verband met de jaarrekening, ik geloof dat we het allemaal niet verwacht hadden. Voor 2014 liggen we ook weer op koers, na het rampzalige eerste kwartaal zonder sneeuw lijkt april een plusje te vertonen. OK, het grote verlies van het eerste kwartaal blijft, dat maak je nooit meer goed. Grote aankopen, zoals nieuwe fauteuiltjes voor de kamers, hebben we toch maar even uitgesteld.
Internations was erg gezellig, je voelt echter dagen later nog dat je te weinig geslapen hebt. Vandaag is de laatste dag met mooi weer, dus hoog tijd om de tuin te doen en niet rustig op een stoel te blijven zitten. Helaas gaat het dus vanaf morgen regenen en blijft het tot het midden van de week waarschijnlijk nat. Het is daarom na het weekend wat rustiger met gasten. Vanaf donderdag hebben we hier een lang weekend, maar door de weersvoorspelling worden de laatste kamers heel erg langzaam geboekt.
Tegen alle verwachtingen in hebben we, ondanks het grote omzetverlies in december, 2013 toch nog met een kleine winst af kunnen sluiten. We waren erg verbaasd toen we donderdag bij de accountant waren in verband met de jaarrekening, ik geloof dat we het allemaal niet verwacht hadden. Voor 2014 liggen we ook weer op koers, na het rampzalige eerste kwartaal zonder sneeuw lijkt april een plusje te vertonen. OK, het grote verlies van het eerste kwartaal blijft, dat maak je nooit meer goed. Grote aankopen, zoals nieuwe fauteuiltjes voor de kamers, hebben we toch maar even uitgesteld.
woensdag 23 april 2014
Heerlijk gewandeld
Het was gisteren fantastisch wandelweer. De vertrekkers waren al vroeg weg, we hadden geen aankomsten, dus konden we op pad. Het weekend, plus de klusweken ervoor, was toch wat zwaar geweest, dus hebben we het voor ons doen gisteren heel erg rustig aan gedaan. We hebben maar ongeveer 12 km gewandeld, en hebben de kabelbaan naar boven genomen om het hoogteverschil te overbruggen. Onderweg zijn we op ieder terras neergestreken. Bij het laatste terras zaten we in de zon beiden in te dutten, we zijn dan ook beiden roodverbrand.
Wat wel zielig was, was dat Jane echt duidelijk de hele dag op ons had gewacht totdat we thuis kwamen, en het heel erg vond toen we nog even snel de deur uit gingen om even een pizza te eten. Ze is zo eenzaam en verveeld dat Pepijn toch overweegt om er een kat bij te nemen, maar of dat nou zo'n goed idee is, weet ik niet. "Nieuwe dingen" vindt ze namelijk ook niks. Ik had wat lekker voer gekocht om haar te verwennen, maar ze haalt haar neus er voor op. Liever gewoon de oude vertrouwde bekende brokjes die ze al bijna 9,5 jaar eet....
Morgen hebben we ook geen aankomsten, en de gasten die we nu in huis hebben zijn veel uithuizig, dus we kunnen morgen naar Regensburg voor de borrel van de internationale club. Daarvoor gaan we dan nog even bij de Metro boodschappen doen. We hebben een aantal kleine dingetjes nodig, én een nieuwe printer. Er zit in iedere printer een automatisch tellertje. De meeste privépersonen bereiken nooit het maximale aantal printjes, dan is het apparaat al lang kapot of na vele jaren dienst vervangen, maar wij printen zoveel dat het nu al de tweede keer is dat we een printer om die reden moeten vervangen. Het onderdeel vervangen kost meer dan 50 euro, en voor iets meer geld heb je al een simpele nieuwe. We vinden het eigenlijk best wel erg, de oude printer is nog perfect in orde, we zijn er heel erg blij mee, en voor het milieu is het natuurlijk een grof schandaal dat we nu een printer weg moeten gooien waar niets mee mis is. Gelukkig kondigt deze printer van Canon het nog aan dat hij er binnenkort mee kapt, zodat we op tijd een andere kunnen kopen, die van Samsung hield er gewoon een paar jaar geleden tijdens de feestdagen mee op en toen hadden we ineens een groot probleem. En die van Samsung was géén huishoudprinter, maar een hele dure kantoor-laserprinter.
zondag 20 april 2014
Paasdrukte
Iedereen is al naar de kamer/naar bed, maar er zitten nog 2 mensen te hangen in de bar, dus zit ik te wachten in kantoor tot hun bier op is. Het is weliswaar nog vroeg, maar het weekend was goed druk, dus ik heb het redelijk gehad. Toen het dinsdag ineens begon te hagelen en te natte-sneeuwen vreesden we voor de last-minute boekingen voor dit weekend. We zijn inderdaad niet helemaal vol gekomen, maar wel bijna. Vandaag, Paaszondag dus, zijn veel gasten vertrokken. Waarom is echt een raadsel. Normaal gesproken blijven mensen tot Paasmaandag, dus we hadden een redelijk groot gat in de beztting. Met een speciale aanbieding zijn we vanavond toch nog iets meer als half vol gekomen. Het hele weekend zijn de gasten grotendeels van het type "laagseizoen": traag van begrip, vinden alles duur, enz. Ik heb net een gast gehad die de hele avond al steen en been klaagde over de ontvangst van het Wifi. Ik kon echter geen ingelogd toestel zien in de internetinstellingen. Bleek dat ze niet alleen niet had ingelogd, ze had ook nog de Wifi-ontvangst op haar toestel uit staan.... Tsja, dan kan het hotel er weinig aan doen dat je geen ontvangst hebt....
We hebben deze week een zieke ontbijtmedewerkster, dus voor ons en voor de andere medewerkster was het stevig aanpoten vandaag. We hebben ons de hele dag de tandjes gelopen. Er is een berg kamers blijven liggen voor morgen, maar de komende 2 dagen hebben we "het Tsjechische dreamteam" op dienst, dus die klaren dat klusje met z´n tweeen wel even. Onze studente heeft al aangekondigd dat ze graag in de zomer weer 3 tot 4 maanden fulltime wil werken. Prima, als die weer terug naar college gaat is het al weer eind september, en in oktober wordt het toch al wat rustiger. De grote verrassing is dat tegen die tijd ook een medewerkster met zwangerschapsverlof gaat. "ja, hihi, ongelukje". Hoe het echter nu gaat (ochtendmisselijkheid, extreme duizeligheid, ziek thuis) ga ik er eigenlijk van uit dat die vanaf deze week van de dokter een algeheel arbeidsverbod krijgt. Zoals iedereen nog wel weet, zijn artsen hier nogal makkelijk met briefjes schrijven.
Gisteren heb ik het overgebleven dieetvoer van Katja naar de dierenvrienden-vereniging in Kötzting gebracht, bij het asiel hebben die tenminste nog iets aan bijna 5 kg voer. Jane mag het niet, en lust het ook niet. Jane loopt de hele week al met haar ziel onder haar arm, die mist Katja duidelijk. Het is goed dat we ze afscheid van elkaar hebben laten nemen, ze zoekt Katja niet, ze weet wel dat ze nooit meer terug komt. Wij hebben ook een leeg gevoel met z'n allen. Christine en Anita zeiden deze week allebei al dat Katja altijd om 7 uur bij de keukendeur goedemorgen kwam zeggen, en dat het nu zo stil was. Van mijn ouders en van de dierenarts hebben we lieve condoleancekaarten gehad, en ook op Facebook hebben mensen echt heel erg met ons meegeleefd. Gasten die hier al vaker waren, vragen ook naar Katja, ze lag altijd op de stoel bij de receptie en kwam altijd even knuffelen met iedereen, en dat missen mensen. Gezien de leeftijd, en dat Jane zwaar arthrose heeft en zo paniekerig is, lijkt het ons geen goed idee om er een kat bij te nemen. Voorlopig blijft ze "enig kind".
Zo, de gasten zijn naar bed. Ik ga de dagafsluiting doen, en dan zelf lekker naar bed. Ik ben helemaal op. We hopen dinsdag op een echt rustdag. Het zou 18 graden worden, opimaal wandelweer dus.
We hebben deze week een zieke ontbijtmedewerkster, dus voor ons en voor de andere medewerkster was het stevig aanpoten vandaag. We hebben ons de hele dag de tandjes gelopen. Er is een berg kamers blijven liggen voor morgen, maar de komende 2 dagen hebben we "het Tsjechische dreamteam" op dienst, dus die klaren dat klusje met z´n tweeen wel even. Onze studente heeft al aangekondigd dat ze graag in de zomer weer 3 tot 4 maanden fulltime wil werken. Prima, als die weer terug naar college gaat is het al weer eind september, en in oktober wordt het toch al wat rustiger. De grote verrassing is dat tegen die tijd ook een medewerkster met zwangerschapsverlof gaat. "ja, hihi, ongelukje". Hoe het echter nu gaat (ochtendmisselijkheid, extreme duizeligheid, ziek thuis) ga ik er eigenlijk van uit dat die vanaf deze week van de dokter een algeheel arbeidsverbod krijgt. Zoals iedereen nog wel weet, zijn artsen hier nogal makkelijk met briefjes schrijven.
Gisteren heb ik het overgebleven dieetvoer van Katja naar de dierenvrienden-vereniging in Kötzting gebracht, bij het asiel hebben die tenminste nog iets aan bijna 5 kg voer. Jane mag het niet, en lust het ook niet. Jane loopt de hele week al met haar ziel onder haar arm, die mist Katja duidelijk. Het is goed dat we ze afscheid van elkaar hebben laten nemen, ze zoekt Katja niet, ze weet wel dat ze nooit meer terug komt. Wij hebben ook een leeg gevoel met z'n allen. Christine en Anita zeiden deze week allebei al dat Katja altijd om 7 uur bij de keukendeur goedemorgen kwam zeggen, en dat het nu zo stil was. Van mijn ouders en van de dierenarts hebben we lieve condoleancekaarten gehad, en ook op Facebook hebben mensen echt heel erg met ons meegeleefd. Gasten die hier al vaker waren, vragen ook naar Katja, ze lag altijd op de stoel bij de receptie en kwam altijd even knuffelen met iedereen, en dat missen mensen. Gezien de leeftijd, en dat Jane zwaar arthrose heeft en zo paniekerig is, lijkt het ons geen goed idee om er een kat bij te nemen. Voorlopig blijft ze "enig kind".
Zo, de gasten zijn naar bed. Ik ga de dagafsluiting doen, en dan zelf lekker naar bed. Ik ben helemaal op. We hopen dinsdag op een echt rustdag. Het zou 18 graden worden, opimaal wandelweer dus.
dinsdag 15 april 2014
zaterdag 12 april 2014
We zijn weer open
Zo, een hele tijd is het stil geweest op de weblog. We waren dicht, maar rust hebben we niet gehad. We hebben keihard geklust. Alle kamers en badkamers beneden zijn geheel opgeknapt, alle wanden in alle gangen hebben een touch-up gehad, de muur bij de ontbijtzaal en de muur boven in kantoor zijn gestuced en geverft, alles is blinkend geschrobt. Het resultaat mag er zijn, ook al wil je stiekum altijd nog meer doen. We merken nu dat we weer open zijn dat we er redelijk doorheen zitten, we zijn helemaal kapot. Vandaag heb ik de hele middag in bed gelegen en ik voel mij nog steeds hondsmoe.
Dinsdag is de hotelkeuring geweest (dat moet iedere 3 jaar) en alles was piekfijn in orde. De officiele oorkonde en het nieuwe koperen bordje komen in ongeveer 3 weken.
Woensdag was ik bij mijn nieuwe tandarts in Straubing. Eind februari was ik bij de kaakchirurg, omdat ik meer implantaten moet, en toen hadden we het over de noodoplossing die na 3,5 jaar nog steeds op andere, door hem geplaatste, implantaten zat. Hij heeft mij meteen naar een expert in Straubing gestuurd om goede kronen op die implantaten te laten zetten. Natuurlijk moesten eerst de tandenverzekering en de ziektenkostenverzekering hun goedkeuring geven voor zo'n dure ingreep (die betalen samen ongeveer de helft van de kosten, voor de andere 50% moet ik een bank gaan beroven), maar afgelopen week was het dan zo ver. De tandarts was geshocked: met komposiet was er een soort semi-permanent materiaal op de pinnen gesmeerd, wat alleen met veel boren en wrikken te verwijderen was. De pinnen die eronder vandaan kwamen, waren van een B-merk en onoordeelkundig op de A-merk implantaten geschroefd. Alsof je op je BMW buitenspiegels van Lada probeert te schroeven, en dat zo slecht doet dat je de schroefkoppen kapot draait. De afdichtkappen zijn weer van een ander merk, en passen zo slecht dat je er maar gewoon rafelig een stuk afknipt en dat ergens mee vastkleeft. Hij vertelde pas achteraf dat de een van de pinnen zo beschadigd was dat het een wonder was dat die er nog uitkwam, hij wilde mij vooraf niet bang maken....Het juiste materiaal wordt nu besteld en donderdag ga ik weer terug voor de volgende ronde. Ik zit dus even deze week met 2 missende tanden, maar gelukkig zie je het niet erg en is het maar voor even.
Met Katja gaat het ondertussen steeds slechter, het is eigenlijk een wonder dat ze er nog is. Ze woont bij ons onder de bank of onder het bed op de tegelvloer, ze eet en drinkt ook niets meer. De hele dag zit ze daar maar te zitten en voor zich uit te staren, ze is inmiddels graatmager. Ze verzet zich tegen iedere druppel water, je krijgt er ook met dwang niets in. Ze is ook een beetje incontinent, ze woont in de buurt van de kattenbak, anders doet ze het overal. Het is alleen nog maar wachten tot het voorbij is. Pijn lijkt ze niet te hebben. Jane is ondertussen erg vrijerig, is erg lief voor Katja en kroelt voor twee met de gasten. Die voelt duidelijk dat ze straks alleen gaat overblijven.
Tijdens onze sluiting heeft de EON Bayern hier ondergrondse stroomleidingen gelegd. Dat was echt een prima timing om precies in die 2 weken ons grasveld op te graven. Niemand die er last van had, alleen ziet ons gras er nu wat raar uit met al die bandensporen van de graafmachines. Zoals we in november al schreven, zijn we nu eindelijk van de bovenleidingen af. Dat was natuurlijk in een regio met veel sneeuw en veel bomen geen ideale constructie. Verder hadden wij last van gigiantische stroompieken, omdat wij aan de aftakking van een aftakking van het hoofdnet zaten, nu wordt het een ringleiding. Dinsdag wordt alles overgesloten, dan zouden alle problemen tot het verleden moeten behoren. Dinsdagmiddag zijn we toch thuis, aangezien we op meerdere aankomsten wachten, en we zijn nog zo moe dat we onszelf niet echt een berg zien beklimmen deze week, dus als het inderdaad tot de voorspelde kleine stroomonderbrekingen komt zijn we in de buurt. De kabel leggen tot de meterkast kost niets, wel blijken we onze eigen electricien te moeten betalen om alles over te sluiten in de meterkast. De EON komt dan als alle buren er ook allemaal klaar voor zijn gratis de bovenleidingen verwijderen.
Dinsdag is de hotelkeuring geweest (dat moet iedere 3 jaar) en alles was piekfijn in orde. De officiele oorkonde en het nieuwe koperen bordje komen in ongeveer 3 weken.
Woensdag was ik bij mijn nieuwe tandarts in Straubing. Eind februari was ik bij de kaakchirurg, omdat ik meer implantaten moet, en toen hadden we het over de noodoplossing die na 3,5 jaar nog steeds op andere, door hem geplaatste, implantaten zat. Hij heeft mij meteen naar een expert in Straubing gestuurd om goede kronen op die implantaten te laten zetten. Natuurlijk moesten eerst de tandenverzekering en de ziektenkostenverzekering hun goedkeuring geven voor zo'n dure ingreep (die betalen samen ongeveer de helft van de kosten, voor de andere 50% moet ik een bank gaan beroven), maar afgelopen week was het dan zo ver. De tandarts was geshocked: met komposiet was er een soort semi-permanent materiaal op de pinnen gesmeerd, wat alleen met veel boren en wrikken te verwijderen was. De pinnen die eronder vandaan kwamen, waren van een B-merk en onoordeelkundig op de A-merk implantaten geschroefd. Alsof je op je BMW buitenspiegels van Lada probeert te schroeven, en dat zo slecht doet dat je de schroefkoppen kapot draait. De afdichtkappen zijn weer van een ander merk, en passen zo slecht dat je er maar gewoon rafelig een stuk afknipt en dat ergens mee vastkleeft. Hij vertelde pas achteraf dat de een van de pinnen zo beschadigd was dat het een wonder was dat die er nog uitkwam, hij wilde mij vooraf niet bang maken....Het juiste materiaal wordt nu besteld en donderdag ga ik weer terug voor de volgende ronde. Ik zit dus even deze week met 2 missende tanden, maar gelukkig zie je het niet erg en is het maar voor even.
Met Katja gaat het ondertussen steeds slechter, het is eigenlijk een wonder dat ze er nog is. Ze woont bij ons onder de bank of onder het bed op de tegelvloer, ze eet en drinkt ook niets meer. De hele dag zit ze daar maar te zitten en voor zich uit te staren, ze is inmiddels graatmager. Ze verzet zich tegen iedere druppel water, je krijgt er ook met dwang niets in. Ze is ook een beetje incontinent, ze woont in de buurt van de kattenbak, anders doet ze het overal. Het is alleen nog maar wachten tot het voorbij is. Pijn lijkt ze niet te hebben. Jane is ondertussen erg vrijerig, is erg lief voor Katja en kroelt voor twee met de gasten. Die voelt duidelijk dat ze straks alleen gaat overblijven.
Tijdens onze sluiting heeft de EON Bayern hier ondergrondse stroomleidingen gelegd. Dat was echt een prima timing om precies in die 2 weken ons grasveld op te graven. Niemand die er last van had, alleen ziet ons gras er nu wat raar uit met al die bandensporen van de graafmachines. Zoals we in november al schreven, zijn we nu eindelijk van de bovenleidingen af. Dat was natuurlijk in een regio met veel sneeuw en veel bomen geen ideale constructie. Verder hadden wij last van gigiantische stroompieken, omdat wij aan de aftakking van een aftakking van het hoofdnet zaten, nu wordt het een ringleiding. Dinsdag wordt alles overgesloten, dan zouden alle problemen tot het verleden moeten behoren. Dinsdagmiddag zijn we toch thuis, aangezien we op meerdere aankomsten wachten, en we zijn nog zo moe dat we onszelf niet echt een berg zien beklimmen deze week, dus als het inderdaad tot de voorspelde kleine stroomonderbrekingen komt zijn we in de buurt. De kabel leggen tot de meterkast kost niets, wel blijken we onze eigen electricien te moeten betalen om alles over te sluiten in de meterkast. De EON komt dan als alle buren er ook allemaal klaar voor zijn gratis de bovenleidingen verwijderen.
Abonneren op:
Posts (Atom)