Even lachen....

Soms krijg je emails in de categorie "wat moet ik daar nou weer mee??"
Voor wie in een vrolijke bui is, lees even mee:

 "Dear Sir/Madam,

My name is xxx, I’m the leading member of xxx Group (www.....hu Multilanguage). We have achieved everything we wanted in Hungary, now we would like to go abroad. We would really enjoy performing at your hotel, entertaining your guests. We have daylight, fire and LED light shows. Check out our website, to see our services, you might find something you like.
We use the fallowing dresses in our fire shows:

• Normal show dress
• Vampire dress (XVIII. century): with vampire teeth, blood capsule, upper female clothing which can be torn off
• Mafia dress: tipical dress of '30 years america, upper female clothing which can be torn off
• Baroque wear: newage wear, upper female clothing which can be torn off
• Hungarian traditional wear: in an a little bit new style, upper female clothing which can be torn off
• Winter style: (only to open-air appearances under a freezing-point) lending elegant and easy-going winter costume to us
• Rockabilly upper female clothing which can be torn off
• Welcome service: (which we are the proudest ones) really elegant waiter clothing transforming small one into cut, with a glove, bunch with a tie, onto guests with safe, burning wallets with a small flame, welcome onto the serving of drinks and cocktails"

Nog afgezien van het brakke engels moest Pepijn vooral lachen over de obsessie met de "upper female clothing which can be torn off". Echt iets voor ons hotel....

Taartje met gevolgen

Dinsdag hadden we een volle dag gepland. We hadden een afspraak bij de groothandel in Straubing, die wilde bij ons gaan leveren, en dus moesten we langs voor een gesprek en dat ging alleen op dinsdag. Uiteindelijk was het weer zo'n afspraak die een van ons echt wel alleen had kunnen bijwonen. Jammer van de Ruhetag. Onderweg zijn we nog even langsgeweest bij de accountant. Die had onze beide handtekeningen nodig voor een belastingaangifte, dus onderweg naar Straubing konden we meteen in Cham stoppen. We kregen ook meteen papieren voor de bank mee, die konden we dan ook meteen in Straubing bij het hoofdkantoor van de bank afgeven na onze afspraak bij de groothandel.

Inmiddels was het al half 5, en hoog tijd voor iets warms en iets lekkers erbij. Schuin tegenover de bank zit een Konditorei die daar letterlijk al 100 jaar zit en waar we eigenlijk nooit naar binnen gaan. Wij hebben daar dus thee met een taartje genomen. In de uitverkoop hebben we allebei nog een paar stevige schoenen gekocht en daarna was het alweer tijd om richting huis te gaan. We hadden met Kerst van onze medewerksters een bon gekregen om lekker uit eten te gaan bij ons favoriete restaurant in Kötzting, en dat hebben we nu eindelijk benut. Al voor het eten voelde ik mij heel erg moe en kreeg ik steeds meer buikpijn. Tijdens het hoofdgerecht voelde ik mij steeds misselijker en erg naar worden, en het nagerecht heb ik niet meer gehaald, dat heb ik op het toilet doorgebracht. Thuis gekomen heb ik vervolgens de hele avond in de badkamer gebivakeerd. Ik zal niet teveel in detail treden, maar zo ziek ben ik echt in jaren niet meer geweest. Het was duidelijk klassieke voedselvergiftiging. Het duurde niet lang of Pepijn had ook dringend een wc nodig. Dan is het toch fijn dat we er zoveel hebben.... Gezien wat we waar gegeten hadden en om welke tijd, kon het eigenlijk niets anders dan het taartje zijn. Onze fijne dag uit eindigde om half 10 onder de wol, met een emmer naast het bed. De hele nacht zijn we getergd door dramatische buikpijnen en af en toe een sprint naar de badkamer.

De volgende dag moest er toch iemand uit bed om het ontbijt te doen. We hadden al besloten dat we geen eten gingen koken woensdag, dat zou onverantwoordelijk zijn, we zouden iemand kunnen besmetten. Voor het ontbijt stond alles al klaar in de koelkast en het meeste is verpakt, dus dat ging nog. Ik heb mij door het ontbijt heen gesleept, het is erg rustig, dus dat ging nog net. Omdat het zo rustig was, hadden we het personeel een dagje vrij gegeven. Je zal altijd zien, wat een timing. Toen Pepijn uit bed kwam, ben ik er meteen weer ingegaan, en hij heeft de kamers schoongemaakt. We hadden de hele dag geen honger, en 's avonds hebben we een boterhammetje gegeten. Heel vroeg lagen we in bed. Vanmorgen heeft Pepijn het ontbijt gedaan, en heb ik tot half 1 (!) geslapen. Nu ligt Pepijn weer in bed. Het blijft dus kwakkelen. We voelen ons de hele tijd zwak en misselijk. Eigenlijk zouden we vanavond naar de vergadering van de Beierse Hotelbond gaan, maar ik had al gezegd dat ik dat echt niet kon opbrengen, en nu zei hij ook net dat hij waarschijnlijk ook niet ging. Godzijdank is het net een paar dagen ietjes rustiger en hebben we al een paar dagen geen enkele eter 's avonds, maar het weekend moeten we weer topfit zijn.

Personeel (deel x)

Het is druk. Al de hele maand, en in februari lijken we door te gaan draaien. De boekingsstand voor februari is nu al 2x hoger dan de complete omzet van februari 2011, dit is zonder last-minute boekingen, eten, minibar, telefoon, upgrades, extra bedden en andere omzet. We gaan vandaag maar weer een advertentie plaatsen in de krant, want we gaan veel personeel nodig hebben. Als het nu al zo is, hoe wordt het dan in hemelsnaam in het "echte" hoogseizoen? Onze klusjesman is nog steeds ziek gemeld, we denken niet dat die nog terug komt, en 1 van onze kamermeisjes heeft natuurlijk een andere baan gevonden. Katrin heeft dit weekend fijn geholpen, en de lieve schat komt volgende maand ook weer een paar keer in het weekend werken, ondanks dat ze eigenlijk had aangegeven te willen minderen. Dan gaat Christine over 2 weken ook nog een paar dagen naar Frankrijk voor een optreden met haar band, dus toen was er nog maar een medewerkster over. Wat als Sandra ziek wordt of andere afspraken heeft? Daarnaast is er ook nog sprake van dat ik misschien een kleine chirurgische ingreep moet ondergaan (nog niet zeker) en dat zou betekenen dat ik ook nog uitgeschakeld zou zijn.


Morgen hebben we geen aankomsten, dus we gaan na het middaguur de deur uit. We hebben een afspraak bij de groothandel in Straubing vanwege hun bezorgservice. Die groothandel is klein en niet zo goed, maar bezorgen zou weer een ontlasting van het personeelsprobleem betekenen (dan hoef ik niet steeds op pad). Daarna hebben we de middag en avond voor onszelf. Met temperaturen van -10 tot -20 gaan we niet echt lekker op straat lopen, we moeten nog even kijken wat we dan gaan doen.

Zucht

Bij het uitchecken: "waarom kost een balkonkamer eigenlijk meer? Op uw website staat dat de meerderheid van uw kamers een balkon of terras hebben. Ik vind dat ik dus wel gratis een kamer met balkon mag hebben, dus ik betaal nu alleen voor een standaardkamer" Hûh??? Wilt u dat even herhalen??? Wat is dat voor achterlijke drogredenering? Dat mens was echt bloedserieus. Dus...je hebt eerst genoten van je mooie uitzicht van de besneeuwde bergen en meerdere keren per dag buiten op je balkonnetje met je sigaretje gestaan,....en bij vertrek vind je dat de vooraf schriftelijk bevestigde prijs niet voor jou geldt?? En dan met een zeer verongelijkt ontevreden gezicht zeggen "nou ja, dan betaal ik het wel". Damn right you are!

Net komt er iemand vragen wat het kamermeisje met haar fototoestel heeft gedaan. Die kamer is zo'n zwijnenstal, daar valt bijna niet schoon te maken. Je zou daar nog een lijk in kwijt raken. Daarom hebben we het samen gedaan en na afloop van de schoonmaak lag het ding gewoon op het bureau. De medewerkster en ik gingen samen zoeken, blijkt het fototoestel in de vuilnisbak te liggen. Groot theater, dat had het kamermeisje gedaan. Euh...mevrouw...waarom zou ze dat doen? Ga nou eerst maar eens uw chaos opruimen voordat u andere mensen ergens van beschuldigt.

Het wordt echt iedere dag idioter hier. Gisteravond wilde iemand telefonisch zijn reservering annuleren. Hij viel binnen de tijd dat er betaald moest worden voor de annulering. Wij waren zooo rijk, en hij was zooo zielig arm, het was gevoelloos van Pepijn dat hij 40% annuleringskosten moest betalen. Door persoonlijk te worden kun je Pepijn echt niet kwaaier krijgen. Toen probeerde hij ook nog te zeggen dat hij geen boeking bij ons gemaakt had, maar een reservering....Wat is volgens u het verschil dan? U heeft een schriftelijke bevestiging gehad waarin staat "bij annulering ontstaan kosten. Wij raden u aan een annuleringsverzekering af te sluiten". Welk deel daarvan begrijpt u niet? Uiteindelijk zou er betaald worden. Ik moet het nog zien.

We zijn vandaag hard aan een vrije dag toe. We moeten echter nog even 250 folders voor de VVV vouwen voor een promotiecampagne, en het sneeuwt waanzinnig, dus sneeuw ruimen is ook een reele optie.

Dagje voor onszelf

Gisteren hadden we eindelijk voor het eerst in een hele lange tijd weer eens een echte Ruetag. We hadden weliswaar aankomsten, maar het was een Hongaars stel wat vantevoren al kontakt had opgenomen dat ze pas tegen 23 uur zouden komen. Om kwart over 11 was Christine klaar met de kamers en net voor 12 uur waren we dus al de deur uit, en we hadden we de Hongaren beloofddat we vanaf 22 uur thuis zouden zijn. Omdat het wel erg koud was (het vriest hier op het moment dat het kraakt) en het natuurlijk ook qua attracties enzo laagseizoen is, werd het een semi-werk-vrije-dag.

Eerst gingen we naar Weinfurtner Das Glasdorf in Arnbruck (voor de kenners: ze hebben er alwéér een gigantisch stuk bijgebouwd!). Vorige week dinsdag had Pepijn bij het afbreken van de kerstdecoratie een ongelukje gehad: in het restaurant was de hele aluminium gordijnstang naar beneden gekomen en had in zijn val de blauwe glazen kandelaars van de vensterbank meegesleept. Alles kapot natuurlijk... Ik was dus vorige week dinsdag onderweg terug van de orthodontist even gestopt bij Weinfurtner, maar ze hadden zoveel blauw glas dat ik niet kon kiezen. Ook samen hebben we het moeilijk gehad wat we moesten kopen, ze hadden zoveel moois, en voor prijzen waar je in Nederland echt niet eens een simpele vaas voor zou kunnen krijgen. Uiteindelijk hebben we 3 mooie glassculpturen gekocht.

Toen moesten we naar de accountant. De boekhouding van 2011 was helemaal af, en bovendien had hij nog wat gegevens voor een aankomend bankgesprek nodig. Daarna zijn we nog naar een paar bouwmarkten geweest, want we zijn bezig de balkonkamers een beetje op te frissen. Dat zijn de enige kamers waar wij nog niet echt aan het decoreren zijn geweest. Wel hadden ze meteen bij opening nieuw tapijt en nieuwe meubels gekregen, maar de oude lambrisering en "kunst" (voor een deel echt afgrijselijke aardewerken bordjes) zit nog steeds aan de muur. Pepijn heeft in kamer 1 de lambrisering roomwit gelakt, en dat is een enorm succes vinden wij zelf. Nu willen we iets leuks aan het hoofdeind van het bed, en we denken aan een sjabloon. Goedkoop en effectief. Bij de bibliotheek hebben we al gemerkt dat wandstickers steeds de neiging te hebben van de muur te vallen, en voor schilderijen hebben we niet echt het budget. Uiteindelijk gaat het toch weer een bestelling via het internet worden.

Ik wilde graag nog even het centrum van Straubing in, daar waren we al zo lang niet geweest dat er ineens naast de groothandel een nieuw tankstation stond (bouw je niet even in een paar weken). Het was zo waterkoud dat we daar snel weer de auto ingevlucht zijn. Pepijn had ook nog geen honger, dus we zijn eerst terug naar Cham gereden, waar we bij onze favoriete Griek gegeten hebben. Die vroeg of alles wel goed met ons ging, hij had ons al eeuwig niet gezien. Euh...ja..dat klopt....vorig jaar 85% meer hotelgasten....geen tijd dus....Hij viel nog net niet flauw toen hij dat hoorde! We waren rond half 10 thuis en natuurlijk werden we gestraft met een inbox vol emails.

Het slechte nieuws is dat we onze perfecte nieuwe medewerkster na 2 maanden alweer kwijt zijn. We vinden het allemaal heel erg (de andere medewerkers vond haar ook erg gezellig en goed). Ze heeft via een oud-werkgever een andere baan aangeboden gekregen, compleet met een geheel betaalde opleiding, en veel meer carrieremogelijkheden en salaris. Tsja, ze zou wel gek zijn dat ze dat niet zou aannemen. We zijn altijd eerlijk wat we wel en wat we niet kunnen bieden, en als je beter kunt krijgen moet je dat natuurlijk altijd doen. Ondertussen zijn wij weer terug bij af, we hebben wel even een potje staan vloeken en stampvoeten toen ze de deur uit was.

Vrijdag de dertiende

Vanmorgen bij het openen van de receptie: Ohhh shit...de computer is nu definitief dood.... Onze onvolprezen Acer-computer (wiens broertje een halve wereldreis heeft gehad, voor wie het nog weet...) die al sinds de dag dat we 'm hadden een hoop kabaal maakte, regelmatig ineens instortte, nooit deed wat je wilde, regelmatig oververhitte, op hete dagen zelfs een icepack nodig had, die al een meermaals gerepareerde harddisk had, die heeft uitgerekend op vrijdag 13de de geest gegeven. Onze vaste gast, die alles van computers weet, had de vorige keer toen er weer een reddingsoperatie aan de computer moest worden gedaan, al gezegd dat er bij de volgende keer echt een nieuwe computer moest komen. Tuurlijk joh, we trekken het geld zó uit de achterzak....

Vandaag moesten we op een aankomst wachten, en eigenlijk moest er ook een nieuwe computer komen en niemand wilde die beslissing alleen nemen. Pepijn heeft dus rond 13 uur de gast op zijn mobiel opgebeld (gelukkig hadden we dat nummer) en hem gevraagd welke tijd hij zou aankomen. Euh...hij was nog op zijn werk...hij was eigenlijk ziek...hij had het veel te druk om weg te komen....einde van het verhaal na alle uitvluchten: hij kwam niet... Goed, die had ons dus lekker onfatsoenlijk tot midden in de nacht hier laten zitten zonder bericht dat hij niet kwam. We kregen het gevoel dat hij heel die boeking helemaal vergeten was. Geen probleem, het was een prepaid-hotelbon, dus betaald waren we toch al. We hebben dus de toko even een paar uur dichtgegooid, nadat Pepijn een aantal winkels in de omgeving had opgebeld wat die hadden staan wat we zo konden meenemen. In Cham hebben we een nieuwe computer gekocht bij een gloednieuwe electronicawinkel en ernaast meteen bij de supermarkt een paar kleine boodschapjes gedaan. Binnen 2 uurtjes waren we weer terug. Nu is het dus zaak om alles te installeren en over te zetten van onze oude computer. Gelukkig hebben we met veel moeite nog het een en ander kunnen redden. Het valt echt op bij de nieuwe computer hoe stil hij is.

Deze week hebben we vreselijk gelachen om de sukkels van de vuilnisdienst. Iedereen heeft hier een vuilcontainer met een streepjescode erop. Normaal gesproken neemt de ophaaldienst alleen het vuilnis uit de container mee, tenzij je een extra container aanmeldt. De buren wilde even testen hoe dom die lui waren en hadden er een rol tapijt op gelegd. VERBOTEN! Dit was voor ons het startschot om een niet-aangemelde container vol met huisvuil aan de straat te zetten, en meerdere buren hadden soortgelijke ideeen. Die sukkels hebben alles meegenomen, zonder zelfs maar naar elkaar te kijken of zo. Zo....opgeruimd staat netjes.....

Januaridip

De bekende januaridip is hier definitief aangebroken. Deze week is het wat rustiger, en dat is maar goed ook. We zijn allebei toch wel erg moe. Vandaag heb ik een gat in de dag geslapen en ben nog steeds niet vooruit te branden. Wel zijn we het eens dat we de feestdagen een stuk beter overleefd hebben dan andere jaren. En dat met 82% meer omzet met de feestdagen in vergelijking tot Kerst/Nieuwjaar 2010/11!! Vandaag kregen we een email van onze accountant of we nu toch wel weer eens wat aan de administratie konden doen. Helemaal terecht, dat blijft met dit soort dagen ernstig liggen. Ook is er in het hele pand bijna geen gestreken theedoek meer te vinden.

Vandaag zouden we "even" zelf de kamers doen. Omdat ik niet vooruit te branden was heeft Pepijn het gedaan. Zojuist hebben we eindelijk de afwas van het ontbijt weggewerkt en de ontbijtzaal nieuw gedekt. En dat om 16.30 uur... Zucht...we hebben het gevoel nergens aan toe te komen. Zo'n medewerkster die het allemaal even vlot doet zonder voortdurend onderbroken te worden kost weliswaar een klein beetje, maar is in de praktijk toch een stuk efficienter. De komende dagen gaan we toch maar weer iemand indelen, de boekhouding moet echt deze week gedaan worden.

Zojuist krijgen we weer een aantal fantastische beoordelingen binnen van gasten die hier met de feestdagen waren. Lees even mee met deze: (10 uit 10 punten)
"Aufgefallen ist uns die persönliche Note, die dieses Hotel ausmacht. Man merkt, dass alles wohldurchdacht und mit Liebe zurechtgemacht ist. Die Ausstattung fanden wir geschmackvoll, weder hochmodern noch landestypisch, dafür aber immer mit einer persönlichen Note. Wir fühlten uns dort an jedem Platz wohl. Es gab ein vielseitiges Frühstück, eine Sauna, eine gemütliche Bibliothek sowie 2 Möglichkeiten, das Internet zu nutzen. Telefon, Kühlschrank und viele Fernsehsender waren im Zimmer selbst vorhanden. Wenn wir wollten, konnten wir uns früh für ein preiswertes Menü entscheiden, das dann am Abend zu einer vereinbarten Zeit serviert wurde. Wir hatten einen großen Balkon mit schönem Blick und die Gastgeber trafen unserer Ansicht nach immer genau die Mitte zwischen Sich-Kümmern und In-Ruhe-Lassen ihrer Gäste. Viele Hotels mögen sich darum bemühen, dass sich ihre Gäste für die Zeit ihres Aufenthaltes heimisch fühlen - dieses Hotel schafft es."

De boekingen voor de komende maanden lopen al heel erg goed, zeker gezien het feit dat het in januari tot maart altijd een beetje aan de rustige kant is, gaat dat echt sensationeel. Dat het prachtig sneeuwt helpt ook. Het is gelukkig weinig genoeg om echt vervelend te zijn met sneeuwscheppen.