Gisteren waren we compleet vol, met extra bedden op meerdere kamers!
Het eten/drinken was niet aan te slepen. We hebben zelfs ons eigen
eten verkocht (wat nog niet gekookt was maar wel klaarstond in de
koelcel) aan hongerige laatkomers….
Vanmorgen was erg hard werken met al die ontbijters en uitcheckers,
maar wauw wat een kick!!! We liepen ondanks het slaapgebrek (om half 2
lagen we pas in bed) met een grijns van oor tot oor rond, en kregen ook
veel complimenten van gasten dat we het met zoveel enthousiasme deden.
Nu is het een dagje iets rustiger (60% vol, onvoorstelbaar hoog voor
een zondagavond), maar morgen en overmorgen zitten we al op 90%, en die
laatste bedjes raken we ook nog wel kwijt. De gemiddelde bezetting in
augustus is zowiezo om eng van te worden, zo hoog is het nog nooit
geweest!
ons hotel
zondag 21 augustus 2011
donderdag 18 augustus 2011
Conservatieve chantage
Soms vergeet je even dat je in een aartsconservatief, aartskatholiek
land woont. En dan word je meteen knalhard teruggefloten. Ken je de mop
van die nieuwe medewerkster? Nou, die kwam niet. Om een lang verhaal
kort te maken: ze zou heel graag willen werken (ze zat te janken van
frustratie), maar ze mag niet. Van het Beierse systeem niet. Als je
onder bepaalde financiele regelingen valt zoals deze mevrouw, mag je
hier als vrouw niet werken als je kinderen van 3 jaar of jonger hebt.
Zogenaamd om moeder en kind te beschermen, in werkelijkheid omdat moeder
de vrouw nu eenmaal thuis hoort. Dit wordt hier ook serieus gewoon in
alle openheid door politici als reden aangegeven waarom er hier geen
overblijfscholen of creches zijn zoals in Nederland of in andere
Bundesländer. Natuurlijk zal het in grotere steden anders zijn, maar
hier is nergens kinderopvang. De kinderen hebben hier alleen van 8 tot
11 uur school, en dan krijgen ze zoveel huiswerk mee naar huis dat er
wel een ouder thuis moet zijn om te helpen. Als je met kinderen jonger
dan 4 jaar toch gaat werken ben je ongeschikt als moeder en loop je het
risico uit de ouderlijke macht te worden gezet. In dit geval is de
desbetreffende persoon ernstig gewaarschuwd dat ze de voogdij over de
kinderen zou kunnen verliezen. Zelfs het woord pleeggezin en
uithuisplaatsing is genoemd. Chantage door het juridische systeem, dat
verwacht je niet in de EU. Beieren is een bananenrepubliek, we hebben
het altijd al gezegd.
Tsja, en ondertussen zijn we weer terug bij af. We worden er met z'n allen moe(deloos) van. Er zijn dagen dat de resterende medewerksters moeilijk te motiveren zijn. Ik zou ook in paniek raken als ik iedere dag een gigantische waslijst met vuile kamers onder mijn neus geduwd kreeg met de mededeling "Je redt het wel alleen h�!" De papierbom in de receptie stapelt zich ondertussen op. Als je een bepaald papiertje zoekt, ben je tegenwoordig wel even bezig. Ik denk dat morgen de beproefde taktiek van alles in een verhuisdoos kieperen en uit het kantoor dragen weer eens moet worden toegepast. Het ziet er namelijk voor de gasten niet meer uit. Met de boekhouding ben ik nog verrassend bij, al moet daar binnenkort weer even aan getrokken worden. Vandaag heb ik mij bij 30 graden in het strijkhok opgesloten. De gestreken theedoeken waren onder andere ernstig op. We waren wel blij met geen avondeten-bestellingen vanavond, we hadden het al druk genoeg. Voor morgen staan er al een paar bestellingen.
Vandaag weer genoeg achterlijke situaties meegemaakt, vooral redelijk wat erg vage figuren aan de telefoon en over de email gehad. De leukste hoorde ik echter van een collega met een restaurant. Gasten zitten in het restaurant en drinken een biertje. Gevraagd wordt of ze er ook wat bij willen eten. Nee, dat hoeft niet. Opeens komt er een pizzakoerier binnen. Een van de gasten rekent de pizza af en klapt de doos open en gaat rustig de pizza zitten eten, aan de tafel van het restaurant, met de servet en het bestek wat daar op tafel ligt. De collega heeft de gast gevraagd de pizza buiten verder op te eten, en die persoon was nog hoogst verbaasd ook…..
Tsja, en ondertussen zijn we weer terug bij af. We worden er met z'n allen moe(deloos) van. Er zijn dagen dat de resterende medewerksters moeilijk te motiveren zijn. Ik zou ook in paniek raken als ik iedere dag een gigantische waslijst met vuile kamers onder mijn neus geduwd kreeg met de mededeling "Je redt het wel alleen h�!" De papierbom in de receptie stapelt zich ondertussen op. Als je een bepaald papiertje zoekt, ben je tegenwoordig wel even bezig. Ik denk dat morgen de beproefde taktiek van alles in een verhuisdoos kieperen en uit het kantoor dragen weer eens moet worden toegepast. Het ziet er namelijk voor de gasten niet meer uit. Met de boekhouding ben ik nog verrassend bij, al moet daar binnenkort weer even aan getrokken worden. Vandaag heb ik mij bij 30 graden in het strijkhok opgesloten. De gestreken theedoeken waren onder andere ernstig op. We waren wel blij met geen avondeten-bestellingen vanavond, we hadden het al druk genoeg. Voor morgen staan er al een paar bestellingen.
Vandaag weer genoeg achterlijke situaties meegemaakt, vooral redelijk wat erg vage figuren aan de telefoon en over de email gehad. De leukste hoorde ik echter van een collega met een restaurant. Gasten zitten in het restaurant en drinken een biertje. Gevraagd wordt of ze er ook wat bij willen eten. Nee, dat hoeft niet. Opeens komt er een pizzakoerier binnen. Een van de gasten rekent de pizza af en klapt de doos open en gaat rustig de pizza zitten eten, aan de tafel van het restaurant, met de servet en het bestek wat daar op tafel ligt. De collega heeft de gast gevraagd de pizza buiten verder op te eten, en die persoon was nog hoogst verbaasd ook…..
dinsdag 16 augustus 2011
Maria Hemelvaart
Weer een week voorbij, en dus hoognodig weer tijd voor een logje. Het
is natuurlijk weer een heksenketel geweest, mede ook door het lange
Maria Hemelvaart-weekend. Deze week hebben we een record gehaald: we
hebben nu al meer gasten in 2011 gehad dan in heel 2010 bij elkaar. Geen
wonder dat we ons zo moe voelen…. Vandaag hebben we weer meerdere
aankomsten, waarvan eentje tussen 17 en 19 uur en eentje tussen 20 en
22, en de rest weten we niet, dus we gaan vandaag nergens heen. Er
liggen nog meerdere klussen die hoognodig gedaan moeten worden, zoals de
boekhouding, een gigantische berg strijkgoed, het resetten van de
computer van de telefooncentrale, enz. Ook zou even bijslapen wel leuk
zijn…..Ik heb ook plannen om wat nieuwe recepten uit te proberen.
De redding is nabij, in vorm van een nieuwe medewerkster. We weten nog steeds niet of onze zieke medewerkster ooit nog terug komt, en de rest kan het niet meer aan. Eentje heeft zelfs bovenop haar normale contracturen 55% overuren gedraaid in de vorige maand. De dochter van onze klusjesman gaat scheiden en heeft dringend inkomen nodig, dus die komt voorlopig even af en toe bijhelpen. Het is een leuke meid die van aanpakken weet. Gezien haar capaciteiten denk ik niet dat het een enorm blijvertje gaat zijn, maar voorlopig is het voor beide zijden een goede oplossing.
Verder gaat alles zijn gangetje. Natuurlijk zouden we kunnen loggen over meerdere lachwekkende situaties, maar dan bestaat het risico dat we in de reacties weer beschuldigd worden van zeuren of gasten afzeiken, dus dat doen we maar niet te uitgebreid. Ok, eentje dan….Ik kwam een paar dagen geleden terug van het boodschappen doen en wilde de auto in de garage zetten. Er stonden twee onbekende fietsen danig in de weg, midden in de garage. Geen idee van wie die waren, meerdere gasten hebben een fietsendrager op de auto. Ik wil ze verplaatsen en constateer dat iemand de fietsen met een kabelslot vastgelegd heeft aan onze stapel winterbanden die in de hoek van de garage liggen. Pepijn en ik hebben dus met z'n tweeen de zware fiets/winterband-combinatie moeten optillen en verplaatsen. Er heeft zich niemand gemeld om te klagen wat we met zijn/haar fietsen hebben gedaan. Geen idee of ze er nog staan of van wie ze nou waren, we zijn al dagen niet in de garage geweest. Wel zei iemand 2 dagen geleden dat ze toch zo vreselijk moe waren van een hele dag fietsen. Ik moest mij verbijten om niet grappend te zeggen dat het ook wel zwaar fietsen zou zijn met zo'n winterband achter je aanslepend. Misschien waren het namelijk niet hun fietsen….
De redding is nabij, in vorm van een nieuwe medewerkster. We weten nog steeds niet of onze zieke medewerkster ooit nog terug komt, en de rest kan het niet meer aan. Eentje heeft zelfs bovenop haar normale contracturen 55% overuren gedraaid in de vorige maand. De dochter van onze klusjesman gaat scheiden en heeft dringend inkomen nodig, dus die komt voorlopig even af en toe bijhelpen. Het is een leuke meid die van aanpakken weet. Gezien haar capaciteiten denk ik niet dat het een enorm blijvertje gaat zijn, maar voorlopig is het voor beide zijden een goede oplossing.
Verder gaat alles zijn gangetje. Natuurlijk zouden we kunnen loggen over meerdere lachwekkende situaties, maar dan bestaat het risico dat we in de reacties weer beschuldigd worden van zeuren of gasten afzeiken, dus dat doen we maar niet te uitgebreid. Ok, eentje dan….Ik kwam een paar dagen geleden terug van het boodschappen doen en wilde de auto in de garage zetten. Er stonden twee onbekende fietsen danig in de weg, midden in de garage. Geen idee van wie die waren, meerdere gasten hebben een fietsendrager op de auto. Ik wil ze verplaatsen en constateer dat iemand de fietsen met een kabelslot vastgelegd heeft aan onze stapel winterbanden die in de hoek van de garage liggen. Pepijn en ik hebben dus met z'n tweeen de zware fiets/winterband-combinatie moeten optillen en verplaatsen. Er heeft zich niemand gemeld om te klagen wat we met zijn/haar fietsen hebben gedaan. Geen idee of ze er nog staan of van wie ze nou waren, we zijn al dagen niet in de garage geweest. Wel zei iemand 2 dagen geleden dat ze toch zo vreselijk moe waren van een hele dag fietsen. Ik moest mij verbijten om niet grappend te zeggen dat het ook wel zwaar fietsen zou zijn met zo'n winterband achter je aanslepend. Misschien waren het namelijk niet hun fietsen….
woensdag 10 augustus 2011
Ruhetag letterlijk genomen
Gisteren hebben we onze Ruhetag verstandig gebruikt: om te slapen!
Zoals de regelmatige lezer mee heeft gekregen is het nogal druk, en
hebben we nogal last van slaapgebrek. Heel de middag allebei ronken was
dus een nuttige besteding. We hadden 2 aankomsten, die allebei hadden
aangegeven tussen 17 en 19 uur aan te komen. Om die tijd kwamen ze ook
allemaal netjes aan, dus om half 8 konden we nog even ergens een pizza
gaan eten.
Vandaag doe ik alleen het ontbijt, zodat Pepijn even uit kan slapen. We hebben nauwelijks vertrekkende gasten, dus dan hoef je niet tussen de ontbijtzaal en de receptie heen en weer te rennen of met 2 personen te zijn. Aankomende weekend zijn we weer zo goed als vol, gisteren hadden we nog een paar kamers voor het weekend vrij, maar de helft is daarvan alweer verkocht. Op maandag is hier de zoveelste katholieke feestdag in Beieren, Maria Hemelvaart, dus iedereen heeft een lang weekend vrij. Het is vandaag niet zo mooi weer, maar in het lange weekend zou het 24 graden moeten worden, dus dat verklaart de vele last-minute boekingen.
Verder een hoop verschillende gasten in huis: duitsers, oostenrijkers, hongaren, nederlanders, tsjechen, slowaken, belgen, oud, jong, dik, dun, met de trein, met de motor, sportief of relaxed, in voor een praatje of erg op zichzelf. Het is wel een leuke mix. Iedere dag hebben we veel gasten die bij ons eten, het was dus fijn dat we gisteren even een dagje niet hoefden. De mooiste complimenten over het eten kregen we van een gast die al 31 jaar kookcursussen gaf. Toch een goed gevoel!
Vandaag doe ik alleen het ontbijt, zodat Pepijn even uit kan slapen. We hebben nauwelijks vertrekkende gasten, dus dan hoef je niet tussen de ontbijtzaal en de receptie heen en weer te rennen of met 2 personen te zijn. Aankomende weekend zijn we weer zo goed als vol, gisteren hadden we nog een paar kamers voor het weekend vrij, maar de helft is daarvan alweer verkocht. Op maandag is hier de zoveelste katholieke feestdag in Beieren, Maria Hemelvaart, dus iedereen heeft een lang weekend vrij. Het is vandaag niet zo mooi weer, maar in het lange weekend zou het 24 graden moeten worden, dus dat verklaart de vele last-minute boekingen.
Verder een hoop verschillende gasten in huis: duitsers, oostenrijkers, hongaren, nederlanders, tsjechen, slowaken, belgen, oud, jong, dik, dun, met de trein, met de motor, sportief of relaxed, in voor een praatje of erg op zichzelf. Het is wel een leuke mix. Iedere dag hebben we veel gasten die bij ons eten, het was dus fijn dat we gisteren even een dagje niet hoefden. De mooiste complimenten over het eten kregen we van een gast die al 31 jaar kookcursussen gaf. Toch een goed gevoel!
vrijdag 5 augustus 2011
Dubbele dienst
We zouden hier natuurlijk kunnen bloggen…
We zouden hier hele mooie foto's kunnen plaatsen van ons korte tripje naar de Trinkwassertalsperre Frauenau en de Baumwipfelweg Neuschönau op onze eerste Ruhe-middag in 6 weken….
Maar ja, geen tijd…..
Het hotel is de hele week helemaal vol en we draaien hier helemaal door. Iedere dag van 06:30 tot minimaal 24:00 zijn we vol in touw, niet even zitten, niet normaal eten, geen rustig moment. Normaal doet 1 het ontbijt en draait tot laat en de ander heeft de uitslaapdag en gaat vroeg naar bed, en dan andersom, maar deze week kan niemand uitslapen of vroeg naar bed. Vanmorgen stonden er nog 9 rekken afwas van gisteravond, we hebben toen om half 12 de handdoek in de ring gegooid omdat we er anders midden in de nacht nog zouden staan…
Positief is dat de hechtingen in mijn duim er vandaag uitgehaald zijn en alles er goed uitziet. Zeer deed het na de eerste dagen niet meer, het was gewoon lastig met het verband.
Goed, genoeg geklaagd, het kopje thee is op, dus weer in de benen…
Tot een volgend moment….
We zouden hier hele mooie foto's kunnen plaatsen van ons korte tripje naar de Trinkwassertalsperre Frauenau en de Baumwipfelweg Neuschönau op onze eerste Ruhe-middag in 6 weken….
Maar ja, geen tijd…..
Het hotel is de hele week helemaal vol en we draaien hier helemaal door. Iedere dag van 06:30 tot minimaal 24:00 zijn we vol in touw, niet even zitten, niet normaal eten, geen rustig moment. Normaal doet 1 het ontbijt en draait tot laat en de ander heeft de uitslaapdag en gaat vroeg naar bed, en dan andersom, maar deze week kan niemand uitslapen of vroeg naar bed. Vanmorgen stonden er nog 9 rekken afwas van gisteravond, we hebben toen om half 12 de handdoek in de ring gegooid omdat we er anders midden in de nacht nog zouden staan…
Positief is dat de hechtingen in mijn duim er vandaag uitgehaald zijn en alles er goed uitziet. Zeer deed het na de eerste dagen niet meer, het was gewoon lastig met het verband.
Goed, genoeg geklaagd, het kopje thee is op, dus weer in de benen…
Tot een volgend moment….
zaterdag 30 juli 2011
Medisch Dagje
Amper 6 maanden nadat hij erin kwam, mag hij er al weer uit: mijn
beugel! Gisteren was ik bij de orthodontist en het is helemaal klaar. De
eerste voorzichtige prognose was 9-18 maanden, maar eind maart had de
orthodontist al aangegeven dat we dat absoluut niet gingen halen. Het is
dus uiteindelijk op 6 dagen na net geen half jaar! Gisteren had hij het
hardstikke druk, en vanaf volgende week is hij de hele maand augustus
met vakantie, dus we hebben een afspraak gemaakt voor 16 september.
Bovendien moet de ondersteunende schroef in mijn kaak eruit geoperereerd
worden, en wil ik dit soort operaties uit principe niet in juli en
augustus als er niemand ziek uit kan vallen.
Nou, dat had ik iets te hard geroepen…. Gistermiddag wilde ik een blik fruitsalade open maken. Je kent het wel, zo'n blik met zo'n treklip. De treklip stribbelde heftig tegen en bij het kracht zetten schoot mijn hand uit en ging ik met mijn duim langs de scherpe rand. Bloeden als een rund, de keuken zag eruit als het decor van een horrorfilm en wat we ook deden, het hield niet op met bloeden. Snel naar de huisarts dus, en het moest gehecht worden. Ik heb heel de praktijk bij elkaar geschreeuwd, het deed zo zeer. Ik zit hier dus met mijn duim in een dik verband wat niet vies of nat mag worden, en laat anderen voor mij werken. Het doet heidens zeer en ik kan er niets mee. Zucht!
Nou, dat had ik iets te hard geroepen…. Gistermiddag wilde ik een blik fruitsalade open maken. Je kent het wel, zo'n blik met zo'n treklip. De treklip stribbelde heftig tegen en bij het kracht zetten schoot mijn hand uit en ging ik met mijn duim langs de scherpe rand. Bloeden als een rund, de keuken zag eruit als het decor van een horrorfilm en wat we ook deden, het hield niet op met bloeden. Snel naar de huisarts dus, en het moest gehecht worden. Ik heb heel de praktijk bij elkaar geschreeuwd, het deed zo zeer. Ik zit hier dus met mijn duim in een dik verband wat niet vies of nat mag worden, en laat anderen voor mij werken. Het doet heidens zeer en ik kan er niets mee. Zucht!
woensdag 27 juli 2011
Dure Mentos
Ik mag eigenlijk geen Mentos (bevat best veel suiker), maar ja, een
mens moet af en toe smokkelen. God straft meteen. Volgens de tandarts
staat Mentos in de Top Drie van de grootste veroorzakers van
tandproblemen: het is veel te hard, dus je breekt
tanden/vullingen/kronen/beugels en daarnaast ultra-plakkerig dus trekt
ook je vulling/kroon/slotje ermee los. Drie maal raden…eerst krak mijn
nieuwe kroon gebroken en toen blijven plakken aan de Mentos … Ze vonden
het zo zielig bij de tandarts (omdat ik al zoveel gedoe met die
implantaten en die kronen heb gehad) dat ik de eigen bijdrage voor het
consult niet hoefde te betalen en dat ze het consult bij de verzekering
als halfjaarlijkse controle hebben gedeclareerd (kronen en implantaten
moet je eigenlijk zelf betalen). Nou ja, die nieuwe kroon die de
tandtechnicus maakt moet ik natuurlijk straks wel afrekenen….
Vorige week dinsdag moesten we lang wachten op onze aankomsten en was het 19 uur bijtijds we weg konden. Wij zijn naar een restaurantje in de buurt gegaan wat ons door de buurman was aangeraden. Het eten was wel OK maar niet super, de bediening was slecht en ze hadden een hele zielige verwaarloosde hond aan een ketting. We wilden bijna de dierenbescherming bellen. Thuisgekomen volgde een sprintje naar de WC. Het eten was dus vet fout…. ik doodziek en Pepijn ook…. Een week later en we hebben er nog steeds last van…
Zaterdag was hier dorpsfeest, typisch Beiers met bier, worst, hoempapa-muziek en lange houten banken. De inwoners van Frahels bakken allemaal een taart en iedereen helpt met versieren, op- en afbreken en 1 van de buren fungeert als DJ. Supergezellig en zeer goed voor de integratie. Pepijn heeft 2 quiches en een tortilla gebakken. Hartige taart was weer eens wat anders en iedereen vond het een tof idee. We hebben tegen onze gasten gezegd dat ze welkom waren om mee te gaan naar het feest, maar dat wij echt niet in het hotel gingen koken. Daar is de dorpsbarbeque, koop een worst en een bier en kom erbij zitten…. 16 gasten hebben dat ook gedaan. Om half 10 voelde ik me echt niet goed, nog steeds van de voedselvergiftiging helemaal koud en rillerig. Ik ben (tot grote teleurstelling van alle buren, schattig hè) dus naar huis gegaan. Pepijn kwam om 2 uur thuis. Ik sliep door de misselijkheid nog steeds niet. Zondag hadden we mega veel ontbijters en heel veel uitcheckers, dus we moesten samen om 6:45 op. We zijn nog steeds niet helemaal optimaal, maar het bedrijf dendert door.
Ik had gisteren ontbijtdienst, zet alles klaar en loop weg. Na 10 minuten kom ik terug en is het hele buffet ontdaan van álle portieverpakkingen: smeerkaasjes, yoki-drinkjes, pakjes Kelloggs, alles he-le-maal weg. Ik dus alles aangevuld, en binnen 10 minuten was alles weer weg. Ik begon dus te vermoeden dat mensen ons buffet gebruikten om eten voor de hele dag in te slaan, en ja hoor… Bij het tafels afruimen heb ik nauwelijks lege verpakkingen gevonden. Ik kon dus na de tandarts boodschappen gaan doen, want de hele voorraad voor 2 weken was in 1 klap uit de ontbijtzaal verdwenen. Helaas pindakaas is het ontbijtbuffet dus noodgedwongen aangepast: geen portieverpakkingen meer (de lokale supermarkt verkoopt die spullen niet), de Smacks en de Rice Crispies staan in grote (afsluitbare) bakken, de Yokidrink in een grote glazen kan en er liggen geen apart verpakte smeerkaasjes meer. Wel jammer voor de gasten die wel ter goeder trouw zijn. En dat zijn 99% van de tijd de buitenlandse gasten, geloof het of niet ook de nederlanders, het zijn eerder de duitse (en in dit geval de oostenrijkse) gasten die zich niet kunnen beheersen. De hongaarse en tsjechische gasten die overduidelijk heel weinig geld hebben, kleding van de Wibra dragen en in een oud barrel rijden doen dat niet. Zoals we wel eens eerder gelogd hebben: de gasten die dit doen hebben het goedkoopste arrangement van iedereen en dragen de sjiekste kleding en hebben de mooiste auto van allemaal.
Gisteren hebben we het gezellig uit eten met veel succes over gedaan. Weer konden we pas om 18 uur weg nadat de aankosmten er waren. We zijn naar Kötzting gereden waar we buiten op het terras van een collega-3* sterren hotel heerlijk gegeten hebben. Het was niet eens veel duurder dan bij die ander, maar dit keer echt fantastisch: superlekker eten, gezellig terras en zeer vriendelijke en professionele bediening. Daar gaan we vaker heen! Ook hadden we eindelijk eens tijd om de hele avond daar lekker met een drankje samen een goed gesprek te hebben. De laatste tijd zijn we zo druk bezig met de dagelijkse dingen dat we geen tijd hebben voor reflectie of welke koers we willen volgen en wat we van bepaalde dingen eigenlijk vinden. Het was rustgevend en we hebben verrassende conclusies getrokken.
Vorige week dinsdag moesten we lang wachten op onze aankomsten en was het 19 uur bijtijds we weg konden. Wij zijn naar een restaurantje in de buurt gegaan wat ons door de buurman was aangeraden. Het eten was wel OK maar niet super, de bediening was slecht en ze hadden een hele zielige verwaarloosde hond aan een ketting. We wilden bijna de dierenbescherming bellen. Thuisgekomen volgde een sprintje naar de WC. Het eten was dus vet fout…. ik doodziek en Pepijn ook…. Een week later en we hebben er nog steeds last van…
Zaterdag was hier dorpsfeest, typisch Beiers met bier, worst, hoempapa-muziek en lange houten banken. De inwoners van Frahels bakken allemaal een taart en iedereen helpt met versieren, op- en afbreken en 1 van de buren fungeert als DJ. Supergezellig en zeer goed voor de integratie. Pepijn heeft 2 quiches en een tortilla gebakken. Hartige taart was weer eens wat anders en iedereen vond het een tof idee. We hebben tegen onze gasten gezegd dat ze welkom waren om mee te gaan naar het feest, maar dat wij echt niet in het hotel gingen koken. Daar is de dorpsbarbeque, koop een worst en een bier en kom erbij zitten…. 16 gasten hebben dat ook gedaan. Om half 10 voelde ik me echt niet goed, nog steeds van de voedselvergiftiging helemaal koud en rillerig. Ik ben (tot grote teleurstelling van alle buren, schattig hè) dus naar huis gegaan. Pepijn kwam om 2 uur thuis. Ik sliep door de misselijkheid nog steeds niet. Zondag hadden we mega veel ontbijters en heel veel uitcheckers, dus we moesten samen om 6:45 op. We zijn nog steeds niet helemaal optimaal, maar het bedrijf dendert door.
Ik had gisteren ontbijtdienst, zet alles klaar en loop weg. Na 10 minuten kom ik terug en is het hele buffet ontdaan van álle portieverpakkingen: smeerkaasjes, yoki-drinkjes, pakjes Kelloggs, alles he-le-maal weg. Ik dus alles aangevuld, en binnen 10 minuten was alles weer weg. Ik begon dus te vermoeden dat mensen ons buffet gebruikten om eten voor de hele dag in te slaan, en ja hoor… Bij het tafels afruimen heb ik nauwelijks lege verpakkingen gevonden. Ik kon dus na de tandarts boodschappen gaan doen, want de hele voorraad voor 2 weken was in 1 klap uit de ontbijtzaal verdwenen. Helaas pindakaas is het ontbijtbuffet dus noodgedwongen aangepast: geen portieverpakkingen meer (de lokale supermarkt verkoopt die spullen niet), de Smacks en de Rice Crispies staan in grote (afsluitbare) bakken, de Yokidrink in een grote glazen kan en er liggen geen apart verpakte smeerkaasjes meer. Wel jammer voor de gasten die wel ter goeder trouw zijn. En dat zijn 99% van de tijd de buitenlandse gasten, geloof het of niet ook de nederlanders, het zijn eerder de duitse (en in dit geval de oostenrijkse) gasten die zich niet kunnen beheersen. De hongaarse en tsjechische gasten die overduidelijk heel weinig geld hebben, kleding van de Wibra dragen en in een oud barrel rijden doen dat niet. Zoals we wel eens eerder gelogd hebben: de gasten die dit doen hebben het goedkoopste arrangement van iedereen en dragen de sjiekste kleding en hebben de mooiste auto van allemaal.
Gisteren hebben we het gezellig uit eten met veel succes over gedaan. Weer konden we pas om 18 uur weg nadat de aankosmten er waren. We zijn naar Kötzting gereden waar we buiten op het terras van een collega-3* sterren hotel heerlijk gegeten hebben. Het was niet eens veel duurder dan bij die ander, maar dit keer echt fantastisch: superlekker eten, gezellig terras en zeer vriendelijke en professionele bediening. Daar gaan we vaker heen! Ook hadden we eindelijk eens tijd om de hele avond daar lekker met een drankje samen een goed gesprek te hebben. De laatste tijd zijn we zo druk bezig met de dagelijkse dingen dat we geen tijd hebben voor reflectie of welke koers we willen volgen en wat we van bepaalde dingen eigenlijk vinden. Het was rustgevend en we hebben verrassende conclusies getrokken.
Abonneren op:
Posts (Atom)