ons hotel

vrijdag 11 september 2009

Betrapt!

Wat is dat toch met rokers? Denken die nou echt dat niet-rokers dom zijn of zo? Op een niet-roken kamer roken valt altijd op, daar kom je eenvoudigweg niet mee weg. Omdat ze zelf een rooklucht om zich heen hebben hangen, denken ze dat het met de kamer wel meevalt, maar zelfs als ze uit het raam roken is het duidelijk voor de schoonmaker. Nu hebben we er weer eentje die denkt dat als je in de badkamer rookt met de deur dicht en de ventilator aan, dat het dan niet opvalt. Als je vervolgens je sigarettenas op de WC-bril laat liggen, ben je betrapt. En ook nog zo schaamteloos zijn en het nog toegeven ook onder het motto "Ach, af en toe een sigraetje moet toch kunnen". Ik heb gezegd dat als het nog 1 keer geconstateerd wordt, we dan kosten in rekening gaan brengen omdat de kamer als niet-roken kamer onverhuurbaar is. Je hebt geen rokenkamer aanvraagt en bij aankomst zeg je dat je toch niet in de kamer rookt. En dan gaan zitten mokken als er wat van gezegd wordt en moeilijk tegen ons doen… Nu willen ze ineens verhuizen. Soms heb ik het gevoel dat we hier een kleuterschool hebben.
Dit weekend wordt het heel erg druk, we hebben de golfgroep weer op bezoek, en daarnaast nog redelijk wat andere kamers. Dat wordt dit weekend nog even héél hard werken en weinig slapen, en waarschijnlijk hele zere voeten. Na het weekend is het dan ineens heel rustig, dan gaan de kinderen hier weer naar school. Een goed moment om bij te slapen! Gek genoeg hebben we later in de maand weer een week dat we bijna helemaal vol zitten, maar dit is toeval, dit zijn geen mensen die elkaar kennen.
Vandaag was het nog even extra jammer dat we een zakenreiziger in huis hebben die een uur vroeger moet ontbijten. Ik stond nou net om 6 uur niet echt naast mijn bed te juichen… Gelukkig komt Christine vandaag en morgen en Sandra zondag om ons te ontlasten. Silvia heeft aangegeven dat ze er geen zin meer in heeft en wil toch liever niet onregelmatig werken. Ze wil graag dat we een week van te voren bellen als we werk voor haar hebben of wil een vaste dag werken. Aangezien de meeste gasten 1 tot 2 dagen van te voren reserveren en ook vaak als ze hier zijn nog besluiten om langer te blijven of eerder te vertrekken, kan dat dus echt niet. Ze heeft gewoon ook teveel andere dingen die ze graag doet, altijd als je haar belt heeft ze een of andere sociale afspraak. Als iemand niet wil werken of geen tijd heeft om te werken, moet hij die verplichting ook niet aangaan, en moet hij er ook niet raar van staan te kijken als de baas uiteindelijk iemand belt die wèl graag komt.

maandag 7 september 2009

Bedankjes

Na een wat kouder weekend, waarbij ‘s avonds zelfs even de verwarming aan moest, is het nu weer prima weer. Morgen wordt het alweer 24 graden! Tot nu toe hebben we voor morgen geen aankomsten, dus wie weet komen we de deur wel uit op onze Ruhetag. Het zal ons overigens ook niets verbazen als er toch nog boekingen bij komen, gisteren werd er ook weer ijverig voor vandaag gereserveerd. Vanavond hebben we een echt goede bezetting voor het naseizoen! Overigens zal het wel vreemd zijn deze en volgende week dat een constante persoon ontbreekt: onze vaste gast heeft twee weken vakantie.
Wat deze week opvalt, is dat we al meerdere emails van oud-gasten gekregen hebben met bedankjes voor de fijne vakantie en leuke foto’s daarbij van zichzelf of de hond voor ons hotel. Ook hebben we deze week weer een aantal supergoede cijfers gekregen op beoordelingswebsites, onder andere 2x een 8,8 en een 9!!! Daar doe je het voor….

zaterdag 5 september 2009

Herfst

Het is hier opeens herfstig geworden. Na weken hoge temperaturen loeit de wind om het huis. Alles is nog groen, maar het duurt waarschijnlijk niet lang meer voordat alle blaadjes rood en bruin worden. Gek hoor, de zomer is voorbij gevlogen en we hebben er zo goed als niets van mee gekregen. We krijgen na het weekend nog even lekker nazomerweer met verwachtingen tot wel 24 graden.
Hier is het ineens wat rustiger geworden, maar vanaf maandag zitten we weer wat voller, en volgend weekend is de golfgroep er weer zoals ieder jaar. Deze maand gaat het in golfbewegingen, sommige weken zijn we heel vol en andere (nog) niet. Je merkt dat de gasten het minder vinden als er maar een paar kamers in huis zijn. Al heb je natuurlijk rare gasten die daar meteen hele andere conclusies aan verbinden. Sommige mensen brengen nou eenmaal hun eigen ongezellige relatie en negativiteit mee en zien dat graag (ten onrechte) bevestigd in het gedrag van andere gasten of gewoon in het feit dat het rustig is.
Pepijn mocht gisteren weer liefdadig gaan doen en bloed gaan geven. Hier in Beieren is dat nogal apart: je krijgt naderhand een complete Beierse maaltijd met Leberkäs en worsten en mag ook nog een cadeau uitkiezen. Vorige keer kwam hij met een koksmes naar huis, dit keer had Pepijn een bakkwastenset meegenomen. Ze wikkelen je arm helemaal in het verband en daar plakken ze een streepjescode op, echt een heel raar gezicht. De vorige keer vroegen alle gasten wat hij gedaan had, maar deze keer viel het op dat helemaal niemand wat zei.
Gisteren hebben we eindelijk ons vertaalwerkje afgekregen. Het grootste probleem waarom het zo lang duurde was, naast de drukte in het hotel, dat sommige zinnen in het Duits zo krom als een hoepel waren, en dat wordt er tijdens het vertalen niet beter op. Het gevolg is dus dat je ook nog de hele tekst moet proberen te verbouwen en ondertussen zo dicht mogelijk bij het origineel moet blijven. Verwijzingen als "daarom", "ten tweede", "ondertussen", "hij", hebben alleen zin als er in de zin(nen) ervoor dingen staan die daarmee samenhangen… Gelukkig heeft Pepijn ook een lekkere talenknobbel, dus met z’n tweeen komen we er altijd uit.

woensdag 2 september 2009

Druk, druk, druk


We worden hier gillend gek! Waar normaal gesproken eind augustus het hoogseizoen al zo’n beetje ten einde loopt, is het nu een gekkenhuis. Iedereen lijkt nog snel even weg te willen. Het heugelijke nieuws is dat we in augustus, tegen alle verwachtingen in, de omzet van vorig jaar augustus geevenaard hebben!!! Als iemand ons dat aan het begin van de zomer verteld had, hadden we het niet geloofd….Eigenlijk was dus alleen mei een rampzalige maand, en hadden we in juli een klein minnetje. We hopen dat de crisis-gedachten van mensen nu echt voorbij zijn, en dat mensen nu weer fijn geld aan vakanties gaan uitgeven. Vanaf vandaag is het geld van de Abwrackprämien helemaal op: consumenten krijgen dus geen geld meer bij het omruilen van een hele oude auto. De verwachting is dat dit ook een gunstig effect zal hebben op het aantal vakantiegangers.
Nadeel van alle bedrijvigheid is dat we alsmaar niet toekomen aan ons duits-engels vertaalwerkje, wat ons zomaar in de schoot geworpen is. Natuurlijk willen we deze belangrijke opdrachtgever graag tevreden houden, dus we moeten er maar eens tijd voor gaan vrijmaken!

vrijdag 28 augustus 2009

Hoog en droog

Joehoe, het is vijf over 12 en we hebben eindelijk weer water! De hele ochtend hebben we geen water gehad door een probleem met de hoofdleiding ergens in de gemeente. Gelukkig hadden de meeste gasten er begrip voor en waren er vrolijk onder, er waren er maar 2 die vonden dat wij een shithotel waren. Sorry jongens, dit is toch echt overmacht… We hebben flessen mineraalwater ter beschikking gesteld zodat mensen in ieder geval hun tanden konden poetsen en dergelijke. Ook was er gewoon koffie en thee. Zelfs Christine heeft gewoon kamers schoon kunnen maken. Meer dan dat konden we toch echt niet doen.
Hier is het ondertussen onveranderd warm en druk. Nog altijd veel last-minuteboekingen, iedere keer dat we denken dat het rustiger is komen er op het laatste moment veel reserveringen bij. Er zit zelfs een kans in dat we de omzet van vorig jaar augustus alsnog gaan evenaren, of er slechts een klein beetje onder blijven steken. Niet slecht dus onder de omstandigheden.

donderdag 20 augustus 2009

Hoe til je je baas?

Gisteren weer een nieuw hoogtepunt in onze carriere, deze kenden we nog niet….. Gast checkt ‘s middags in en meldt zich ‘s avonds laat ineens aan de receptie met een raar verzoek. Of wij geen rekening uit konden schrijven voor het dubbele kamerbedrag, wat hij dan met zijn bedrijfscreditcard zou betalen en dan gaven wij hem de helft ervan contant terug. Zo kon hij zijn baas tillen en had hij een leuke bijverdienste. Ik dacht eerst dat mijn duits ineens zo slecht geworden was dat ik iets verkeerd begreep… Toen hij het nogmaals droog herhaalde bleef het daarna van mijn kant heel erg stil. Hahahaha!!! Alsof wij daaraan zouden meewerken. En dan wij zeker dubbele BTW afdragen aan de Belastingdienst en dubbele creditcardkosten afrekenen. Grapje zeker! Het antwoord was meteen pertinent NEE. Voor je het weet heb je hier de Belastingdienst op de stoep staan voor controle van je boeken, en in onze branche is het bovendien ook niet ongebruikelijk dat bedrijven natrekken wat de normale kamerprijs is van een hotel waar een werknemer een rekening van indient. Toen kreeg hij mij nog helemaal op de kast met de mededeling dat ik het misschien mijn man maar eens moest vragen… Euh…ik ben hier net zo goed de manager en het gebeurt gewoon niet. Pepijn was het er uiteraard geheel mee eens, dus bij hem was die man ook nergens gekomen. Vanmorgen is de man gelukkig normaal afgereisd.

woensdag 19 augustus 2009

En wie bent u dan?

Gisteren was het hier spitsuur met walkins zonder reservering. Zodanig dat we even overwogen om na de laatste incheck maar helemaal niet weg te gaan op onze rustdag, aangezien het zo goed liep. Pepijn kreeg op een gegeven moment een telefoontje van ene meneer X dat hij met nog iemand met de motor onderweg was en of we nog kamers vrij hadden. Ze moesten uit Zwiesel komen rijden, dat is normaal zo’n 40 minuten. Toen er precies na die tijd twee motorrijders binnen kwamen riepen we dus meteen "Ah, meneer X?" Nee dus, dit waren andere motorrijders op de bonnefooi, die ons wel heel toevallig in hetzelfde motorboekje als dat van meneer X gevonden hadden. Gelukkig hadden we voor hen ook nog een kamer. Zij hebben er hartelijk om gelachen en toen 5 minuten later meneer X en zijn bijrijder binnenkwamen lagen die ook in een deuk toen we het vertelden. De motorrijders hebben het hier zo naar hun zin dat ze verlengd hebben… Het zou eigenlijk deze week een slap weekje zijn, maar gisteren moesten we dus op stel en sprong weer extra personeel gaan regelen. Vorige week vrijdag had ik al tegen onze vaste gast gezegd dat het volgende week niet zo’n gekkenhuis zou worden als afgelopen week en toen was zijn geamuseerde opmerking dat we dat de week ervoor óók al gezegd hadden.

Nadat we de vele checkins allemaal ontvangen hadden, besloten we laat in de middag toch nog maar even een hapje buiten de deur te gaan eten. Gezien de zeer hoge temperaturen wilden we een goed restaurant met een heerlijk terras, en Pepijn zou wel heel graag Italiaans eten. We zijn dus naar het plaatsje Regen gereden, waar naast elkaar twee uitstekende italiaanse restaurants zitten met een prachtig terras aan de rivier de Regen. We hebben heerlijk buiten gezeten en heerlijk gegeten. In Nederland zou men je voor gek verslijten dat je even 80 km (40 heen, 40 terug) rijdt voor een restaurant. Hier is het echter de realiteit dat als je iets goeds wilt, je er dan ook voor moet rijden. Je gevoel van afstanden is hier heel anders, iets waar we met gasten erg rekening mee moeten houden, niet iedereen wil 80 km rijden.

Wij willen iedereen bedanken voor alle leuke en lieve reacties naar aanleiding van de vorige log. Natuurlijk willen we er niet mee ophouden, Pepijn al helemaal niet. We zijn altijd al voorzichtig geweest hoe we dingen zeggen, en we vermelden nooit namen van gasten of negatieve details waar iemand (behalve hooguit misschien de persoon in kwestie) iets in zou kunnen herkennen. Ook kan het best zijn dat we over iets loggen wat niet deze week is gebeurd. Het verhaal van de motorrijders is gewoon grappig en daar benadeel je ook niemand mee. Ook plaatsen we expres bijna geen foto’s, dan kunnen er per ongeluk ook geen gasten op staan. We hebben ook geen negatieve reacties gehad van gasten of zo, het viel alleen heel erg op dat het er ineens wel wat veel werden. We zullen in de toekomst voorzichtig blijven over wat we schrijven.