Rustig?

Zo denk je dat het hotel na het weekend leeg is, ineens wordt het stralend weer en 24 graden en "regent" het reserveringen. Zonder al te veel inspanning ineens nu al 40% van de kamers verkocht voor volgende week, en wie weet wat er nog bij komt! Gisteren ook 2x walk-ins gehad die zomaar binnen kwamen voor een kamer, en ook bleven. De parkeerplaats is dit weekend een puzzelstukje, heb net iedereen verteld dat ze zoveel mogelijk moeten inschuiven, er moeten nog meer auto’s bij vanavond…. Alle gasten zijn héél erg tevreden, en dat is na de emotionele achtbaanrit van de afgelopen dagen wel heel erg welkom. We mogen morgen wel uit alle macht ineens gaan poetsen.

Naar aanleiding van de herkeuring zijn de verbouwplannen enigzins gewijzigd. We hebben besloten de kamers nog maar even zo te laten, en iets aan de algemene indruk bij binnenkomst te gaan doen. Zo willen we de lobby opnieuw verven en wat meer schilderijtjes ophangen in de gangen. Ook ga ik volgende week wat mooie zijdebloemen (MOOIE, niet van dat akelige nep) kopen om de gangen wat op te fleuren. Hier en daar hebben we nog wat losse kabeltjes van de satellietboer die we nog wat beter gaan wegwerken. Al voor de keuring hadden we contact gehad met een tapijtboer over mooie projecttapijttegels in een sjieke kleur voor in de kamers, die hebben we gisteren gebeld of hij wat stalen op kon sturen. Van een plaatje is het moeilijk kiezen. Ze zijn echter niet voor de kamers, maar voor de gang en het restaurant. Maandag zijn ze er, en als er een mooie bij zit en we bellen ze, is het aan het eind van de week in huis. Bij de lokale bouwmarkt of equivalent van de Leenbakker halen we wat goedkope stof of goedkope vitrage in een frisse kleur ipv de bruine gordijnen die er nu hangen. Ze hoeven niet te voldoen aan de eisen van kamer-gordijnen, als het er maar gezellig uitziet. Ook hebben we besloten om de tegels uit het terras te bikken, en dat dan met beton te egaliseren, en eventueel het beton een frisse kleur te verven. Wat we dan later aan tegels of hout neerleggen, zien we dan wel weer. We hebben natuurlijk niet zo lang (hooguit een paar weken), maar we willen wel het gevoel hebben dat we er echt alles aan gedaan hebben. Tegen vriendjespolitiek, concurrentieoverwegingen of discriminatie doe je alleen niet zoveel.

Het hoofd van de VVV was overigens geshockeerd over de keuring. Hij ging zijn gewicht in de strijd gooien, want hij vond het zo oneerlijk. De VVV heeft besloten in hun nieuwe catalogus voor volgend jaar bij ons hotel drie sterren af te drukken, en dus tegen de hotelkeuring in te gaan, omdat het volledige team van mening is dat we er gewoon drie moeten hebben. Hij zei ook dat het in de regio algemeen bekend is dat de hoteleigenaren in Bayerisch Eisenstein zeer anti-engels in het bijzonder en anti-buitenlander in het algemeen zijn vanwege het succes van buitenlandse (vaak engelse) verhuurders aldaar. Het stomste wat deze organisatie had kunnen doen is iemand uit die plaats naar een buitenlander (en dan nog wel een engelse!) te sturen. Pepijn roept net dat iemand uit München dat niet weet, maar wel zou kunnen of moeten weten.

Vernietigend

Heb net even een half uurtje de tijd van mijn leven gehad op internet. Er bestaan een hoop sites waar je je vakantie-ervaringen kwijt kunt. Waar wij voortdurend tussen de 8 en 8,5 terecht komen, vond ik een opvallend veel leuke dodelijke recensies over het hotel van onze vriend van gisteren. En waar wij voortdurend tienen scoren voor service, wordt zijn hotel geheel afgebrand.

Lees mee en val van je stoel van het lachen:

"Das Hauptgebäude und die Einrichtung befindet sich noch immer in dem dunklen 80er-Jahre Eichenholz-Charme. Wer es gerne Rustikal mag, mit unzähligen Zinntellern, kupfernen Pflugpferden und dunkel gerahmten Bildern allerorten wird dort aus dem Schwelgen nicht mehr herauskommen".

"Die Zimmer im Altbau sind sehr altmodisch und dunkel eingerichtet und würden dringendst mal eine Renovierung vertragen. Die tägliche Reinigung der Zimmer war sehr oberflächlich und wenig sorgfältig"

"Die Menueauswahl bestand aus einem Hauptgericht und ??? nichts. Das wäre aber nicht das Schlimmste. Das Abendessen erinnerte unverkennbar an die Bilder in einem Fertiggerichte-Katalog und dementsprechend schmeckte es auch".

"Es gibt in Zimmer einen uralten Fernseher mit Fernbedienung, sah aus wie einer der ersten".

"Das Pool sah grünlich aus, was dazu führte, das wir (7 Frauen) uns davor geekelt haben ins Wasser zu gehen. Schwarzer Schimmel im Duschraum vor dem Saune an der Decke. Sah auch nicht gerade einladend aus".

"Alles in allem, nicht sauber, alles kostet extra, Reklamationen werden nicht zur Kenntnis genommen, hauptsache man zahlt alles und haut wieder ab".

"Das ganze Hotel hat zwei Seiten. Z. B. der Frühstücksraum im Altbbau miefig, dunkel, altbacken ohne Atmosphäre, im angrenzenden Neubau hell und freundlich aber auch ohne Atmosphäre.
Vom dusteren Schwimmbad mit ranzigen Gartenliegen spreche ich lieber nicht. Insgesamt wirkte vieles sehr unprofessionell".

"Man wurde die ganze Zeit das Gefühl nicht los, dass alles zum Eigennutz der Inhaberin auf für sie beste Preis/Leistung getrimmt ist. Geschenkt bekommt man mit Sicherheit nichts. In der heutigen Zeit für uns ein Indiz für kurzfristige Abzock-Mentalität"

"Auffällig war, dass alle Zutaten beim Essen vom Einfachsten waren. Letztendlich ist das Essen minderwertig, einem Hotel nicht würdig".

"Das Frühstücksbuffet entsprach nicht dem Standard eines Wellness-Hotels. Es gab weder frische Sachen noch Abwechslung in den 7 Tagen. Es waren billigste Zutaten bis hin zu aufgebackenen Brötchen aus der Tüte. Es gibt kein Restaurant, sondern auf Wunsch Halbpension. Wir hatten einmal dieses "Menue", als Vorspeise Tomatensuppe aus der Tüte und als Dessert tiefgefrorenen(!) Obstsalat".

"Ich kann das Hotel nicht weiter empfehlen. Wir hatten das Gefühl, es ging nicht um die Zufriedenheit der Gäste, sondern um das Geldverdienen nach altem Stil".

Op een andere site stond ook nog (kan het helaas niet inkopieren): "als ze zo doorgaan zijn ze binnen 2 jaar failliet, zo schofterig als ze de gasten behandelen. Je mag je geld afgeven en verder oprotten".

EN DAT MOET ONS BEOORDELEN ????

Herkeuring

Pepijn heeft vanmorgen weer gebeld met de Bayern Tourist, met de mededeling dat wij het gisteren allemaal niet zo hard wilden stellen tegenover hen, maar dat wij met een hele nare smaak in de mond zijn blijven zitten na de keuring. Dit naar aanleiding van een aantal zeer onkiese, zelfs discriminerende mededelingen van de keurders over buitenlanders, en dat wij daarnaast inmiddels uitgevonden hebben via het internet dat deze personen direkte concurrenten zijn. Als je via de site van het Natuurpark Bayerischer Wald of via de site Arberland een hotel zoekt, kom je bij ons alle drie terecht. Al snel werd duidelijk wat er gebeurd was: de regels stellen dat er iemand moet komen keuren uit een andere Landkreis om partijdigheid of vriendjespolitiek te voorkomen. Die mensen mochten dus niet uit Landkreis Cham komen. Het probleem is echter dat we op de grens van Landkreis Cham en Landkreis Regen wonen. Als je iemand uit Landkreis Regen laat komen, zit die dus mogelijkerwijs maar een paar km verderop, terwijl iemand uit Roding of Rötz (=Landkreis Cham) meer dan anderhalf uur moet rijden om bij ons te komen. Grote procedurefout van de organisatie dus, en daarom krijgen we een herkeuring. We hoefden niet eens andere argumenten in stelling te brengen….

Deze soap wordt vervolgd!

Lelijk tapijt

Je hebt soms van die dagen dat je een moord wilt plegen…. Iedereen die ons al een tijdje volgt, weet meteen dat er vandaag iets niet zo goed gegaan is…..

Op dit moment hebben we het met gasten te druk om een heel verhaal te typen, maar de strekking van het verhaal is dat we inderdaad voldoen aan de hoteleisen, maar dat ze het tapijt lelijk vonden en ook inééns ergens een vlek vonden, de bank bij de receptie (die er staat omdat zij dat willen) moest volgens hen twee kuipstoeltjes en een salontafel zijn, en de gerenoveerde kamers waren ongezellig (ze hadden daar graag wat meer "meuk" gezien, de kamers waren te strak). Alles droop van de subjectiviteit, ze konden ook niet echt met een verhaal komen wát er dan niet goed was. Het goede nieuws is dat ze weliswaar rapport uitbrengen aan de hotelbond, maar niet het laatste woord hebben. Hier is het laatste woord ook nog niet over gezegd: ze waren nog niet koud de deur uit of we hebben opgebeld naar hun hoofdkantoor wat dit nu weer voor onzin was…. Wordt vervolgd…..

Inmiddels hebben we trouwens allemaal blije gasten, die lekker gegeten hebben en een gezellige avond hebben. Draagt enorm bij aan goed humeur bij onszelf!

Update:

Inmiddels zijn we er na een beetje Googlen achter dat de heer van de keuring een direkte concurrent uit de omgeving is, en dat mevrouw een paar appartementjes verhuurt in een toerische plaats een half uur verderop waar Engelsen inmiddels een groot deel van de markt hebben veroverd (zeer tegen de zin van de lokale verhuurders!). Beiden laten zich voorstaan op "origineel Beierse stijl", maar de foto’s van de accomodatie zien er net zo goed niet uit. Meneer z’n lobby en tapijt zijn echt áfschúwelijk!!! Beiden hebben dus zo hun eigen beweegredenen om een potentiele concurrent geen ster meer te geven!

Bijslapen

Het eerste wat we vandaag gedaan hebben, is na de laatste checkout de deur op slot doen en in bed gaan liggen…. Hoezo druk geweest? Vanmiddag zijn we na 4 uur bijslapen een stukje gaan rijden door de omgeving (iets wat niet overdekt is, is met dit weer geen fun) en hebben daarna bij onze favioriete Griek in Cham gegeten.

Het weer is echt afschuwelijk, de meeste tijd kunnen we het dal en de bergen erachter niet eens zien door de regen en de mist. Op grotere hoogtes (o.a. op de Grosse Arber) is sneeuw gevallen, maar bij ons hier nog niet.Ineke zit in Oostenrijk net wat hoger, en die had foto’s van een besneeuwd hotel. Wij willen trouwens een keer een nieuwe digitale camera, het ligt aan het *&^%$# – ding wat we nu hebben dat er steeds geen foto’s bijstaan. Het is ons hopelijk even vergeven.

Het slechte weer was slecht nieuws voor de groep golfers die we in huis hadden. Tijdens hun toernooi was het gelukkig even droog, maar voor de rest zijn een hoop buitenactiviteiten in het water gevallen. Al dagen hebben we de verwarming aan, en vandaag liepen we met truien, winterbroeken en dikke jassen aan. Kom op zeg, het lijkt wel winter, vorig jaar om deze tijd wilde je zo weinig mogelijk aan vanwege de warmte! Ook het weerbericht biedt niet veel hoop. Met de lastminute boekingen loopt het dus ook voor geen meter, maar we hebben die paar dagen hard nodig voordat we weer "full house" hebben en de keuring langs komt.

Nog 2 weken en dan komen mijn ouders weer gezellig langs. Gelukkig maar, want ik heb vandaag het laatste dropje opgegeten wat Heleen en Martijn meegebracht hadden, en over 2 weken is de Cruesli van Pepijn ook weer op. Nee, even alle gekheid op een stokje, Pepijn heeft mijn ouders niet meer gezien sinds ze hier met Oud & Nieuw waren, en ik heb ze met Pinksteren natuurlijk redelijk kort gezien vanwege die begrafenis. Ergens hopen we dat het weer iets minder slecht wordt en dat het rustig blijft, hebben we tijd om af en toe iets leuks te gaan doen.

Nieuwe gasten

Zowel op onze weblog als in ons hotel hebben we een hoop nieuwe gasten. Het is best grappig, ik heb wat aandacht besteed aan International Blog Day (maar volgens mij heeft er niemand een recensie geschreven over ons, al hebben een aantal mensen ons in hun blog bedankt voor de recensie), en ineens hebben we 35% meer bezoekers per dag op onze site.

Vandaag zijn er een hoop leuke nieuwe gasten aangekomen, we hadden even wat positieve vibes nodig. Gelukkig gaan onze ‘favoriete gasten’ morgen weg. Op een gegeven moment kreeg ik het gevoel dat het treiteren was: eerst eindeloos zitten zuigen over het eten, maar toen we de gewenste gebraden kip met friet op het menu zetten, wilden ze ineens hier helemaal niet meer eten. Toen was er namelijk niets meer te kankeren, dus toen was het niet meer leuk. Zelf beseffen ze dit kleutergedrag waarschijnlijk niet eens.

De komende dagen wordt het echt topdrukte: morgen moeten we samen nog "even" 9 kamers schoonmaken, en donderdag 2. We gaan donderdag een enorme BBQ houden op ons terras en vrijdag een lopend buffet, anders is het HP logistiek gezien niet te doen. Dan is het een paar dagen rustig (wéér alles poetsen!) en zitten we vanaf volgende donderdag wéér ramvol. Precies die donderdag komt de hotelsterrenkeuring. Hoezo timing?

Daarna wordt het akelig stil. De zomer is dan echt voorbij, en dan krijgen we alleen nog een echt boekingspiekje in de herfstvakantie (loopt nu al goed). Geen nood, onze handen jeuken om een stel kamers te gaan verbouwen. Daar hadden we er natuurlijk al een paar van gedaan, maar de hele zomer is er niets van gekomen. Maandag 17 september gaat de beuk erin, en werpen we de houten lambrisering en de prachtige bruine Heuga-tegels van 6 kamers over de balkonrand. We hebben gisteren voor de balkonkamers leuk projecttapijt gezien voor een zinnige prijs, wat we zelf kunnen halen met de aanhanger en zelf kunnen leggen. Ook hebben we eindelijk een redelijke oplossing voor de afbrokkelende terrasvloer. Pepijn had grote plannen om van het overdekte terras een serre te laten maken met openvouwbare deuren, maar na een aantal offertes blijkt dat toch financieel wel wat overambitieus te zijn. Dan maar een nieuwe vloer erin en leuk investeren in supermooie kamers. Eindelijk tegels in onze eigen badkamer en een eind aan een mogelijke electrocutie zou ook mooi zijn! Ik probeerde net een foto te maken van de spaghetti van loshangende electriciteitsdraden in onze badkamer, maar voor een buitenstaander is niet te zien wat wat is…

Steve Lukather's pizza

In 2002 werkte ik (Pepijn) bij Crowne Plaza Schiphol in de nacht. In juni kwamen er een paar bands inchecken die net van een optreden in Weert kwamen, op het festival Bospop. 
1 van die bands was Toto, en zoals dat gaat draag je natuurlijk de koffers voor die mensen. Er werd onderweg naar de kamer al gesproken over wat te eten, en natuurlijk heeft een vijfsterren hotel ook ‘s nachts een – zij het beperkte – roomservice. Men wilde graag pizza, en even later werd er gevraagd of ik daar al voor gebeld had. Ze waren zeer verrast toen ik zei dat ik die in de oven zou schuiven zodra ik weer beneden was; "U bedoelt dat we VERSE pizza krijgen? Niet van een koerier?"; waarop ik door Steve Lukather omhelsd werd! 
Ik vond dat wat overdreven en weet het aan een overmatige whisky-consumptie…….tot gisteravond.

Wat wil het toeval, we hebben nu een gast die jaarlijks voor de bands zorgde. Het gesprek kwam op muziek, bands, vip-gasten…. en ik hoorde ineens de voorgeschiedenis van dit verhaal.
Al vóór het optreden bleek Steve om een pizza te hebben gevraagd, maar mede doordat hij een waslijst aan eisen had en de pizza (met een koeriertje) van ver moest komen, heeft hij die nooit gekregen. Daarna nog in de toerbus naar Amsterdam, en midden in de nacht krijgt meneer Lukather dan eindelijk zijn pizza. Natuurlijk had die omhelzing ook met een half flesje whisky of zo te maken maar ik begrijp de reactie nu beter!