ons hotel

vrijdag 8 januari 2016

De rust is weergekeerd

Zo, we hebben het weer achter de rug. Zoals Pepijn al zegt: 5 weken werken in 2 weken gepropt. Nu zijn we erg moe, maar het was gelukkig gezellig met de feestdagen.Tijd om puin te ruimen, de was weg te werken en de kerstversiering naar beneden te halen.

Sinds een paar dagen ligt het toerisme hier geheel op z'n gat. Er is nog steeds erg weinig sneeuw gevallen. De skipistes zijn weliswaar eergisteren eindelijk open gegaan, maar er ligt slechts een klein beetje kunstsneeuw. We hebben gisteren al 2 keer de traumahelicopter gehoord, er gebeuren veel ongelukken omdat onverantwoordelijke mensen vinden dat ze persé moeten skieen. Er schijnt ook een bordje bij de kassa van de skilift te staan dat de sneeuw slecht is en dat mensen op eigen risico skieen.

Wij hebben de hele week al tussen de 2 en 6 gasten. De beslissing is dan ook genomen dat we aanstaande zondag 2 weken dicht gaan. Het is altijd de tweede en derde week van januari erg rustig, en de weersvoorspellingen wijzen niet op veel verbetering op de korte termijn. Het is zonde van de stookkosten en de personeelsinzet om open te blijven.

We willen misschien even een paar dagen naar Nederland, maar we hebben nog een berg administratie te doen en bovendien is het nog steeds kwakkelen met de tandjes. Op 30 december heeft de tandarts in Straubing een noodoperatie moeten doen aan de kaak: opensnijden en een zware ontsteking eruit. Volgens hem was het kaakbot weggevreten en kon hij zo de tandwortel zien. De tijd zal het leren of ik deze tand wel mag houden. Ik kom net van de andere lokale tandarts, het gaat alsmaar niet beter, maar niemand kan vinden waar de ellende vandaan komt. Probleem is dat de ontsteking direct naast mijn implantaten zit en men bang is dat het misschien overslaat. Nu ga ik dus eind januari weer naar de kaakchirurg en waarschijnlijk zal er dan een erg zware operatie volgen ergens in februari.

Dan zijn we op dit moment ook bezig naar een andere bank te wisselen. Sinds onze oude bank een nieuwe directeur heeft, doen ze daar ineens over alles moeilijk. Prima, dan gaan we toch naar een ander. Ze schijnen meer kleine zelfstandigen weg te hebben gepest, mijn tandarts is Straubing wist vorige week ook het nodige te vertellen. Het is wel een beetje suf dat sommigen, ondanks dat we allang de nieuwe gegevens hebben doorgegeven, stug van onze oude rekening proberen te blijven afschrijven. De grootste zondaar is de gemeente Lam. Pepijn heeft ze net een fax gestuurd nadat ze voor de vijfde keer hebben geprobeerd van de foute rekening af te boeken, terwijl er al 3 keer over gecommuniceerd is dat dat niet gaat lukken. Ze hebben daar waarschijnlijk nog een kater van de feestdagen, tegen een betonnen muur praten is zinvoller. Duitsers en efficient....yeah sure.....

woensdag 23 december 2015

Be careful what you wish for.....

Dat engelse spreekwoord "wees voorzichtig wat je verlangt" is zeker van toepassing. We hebben met onze vorige log dat het zo rustig was wat uitgelokt..... De dag erna kregen we 's avonds een verontrustend telefoontje over een doodziek familielid. We zijn meteen in de auto gesprongen en hebben dinsdagnacht de hele nacht doorgereden naar Nederland. Zaterdagnacht zijn we weer teruggereden, later kon echt niet. Met de patient gaat het gelukkig weer wat beter.

We zijn dus nu helemaal gesloopt, en dat voordat de feestdagen nog moeten beginnen. Feitelijk hadden we alleen de maandag om alles te regelen. We moesten echter naar de groothandel, gisteren moest ik lokaal dus nog van alles regelen, en vandaag reed de bezorgdienst gelukkig een extra ingelaste rit. Dan heeft een medewerkster een sterfgeval in de familie waardoor ik vandaag het rooster kon omschrijven, en voel ik mijzelf bijzonder rot vanwege de antibiotica vanwege nog steeds die ontsteking in mijn kaak (zie 10 november).

We hebben al enige gasten, de grote aanstorm komt morgen. We hebben ons voorgenomen zelf ook echt te genieten van de feestdagen dit jaar. We hebben gistermiddag op het zakelijk front fijn nieuws gekregen waardoor we in ieder geval heel erg vrolijk zijn. Sneeuw is er helemaal niet, maar de gasten nemen het ons niet zo kwalijk. De wandelkaarten waren in de aanbieding bij de VVV, dus we hebben een hele stapel gekocht en geven de gasten  per geboekte party nu een wandelkaart met de mededeling dat wij het zo sneu vinden van de sneeuw dat we ze een wandelkaart kado doen. Dat ervaren mensen als erg positief, en voorkomt een hoop geklaag voor onze balie.

maandag 14 december 2015

Dooie boel

Onze vrije dagen kabbelen voort. We merken dat er weinig uit onze handen komt, maar dat maakt niet uit, want er gebeurt ook niets. Geen telefoon, nauwelijks email, er loopt niemand op straat, het is officieel dooie boel in het Beierse Woud. En ondertussen slapen we veel. Heerlijk. De kat doet lekker mee en ligt hier naast het toetsenbord te suffen.

Vanaf morgen moeten we weer een klein beetje in beweging komen. Morgen belt de bakkerij met de bestelling en woensdag de wasserij. Woensdag gaan we zowiezo naar Regensburg vanwege Internations, dan kunnen we bij de Metro alvast een aantal niet-bederfelijke dingen zoals servetten en wijn meenemen. Donderdag moeten we bij de bezorg-groothandel bestellen en vrijdag doen we een bierbestelling.We zouden eigenlijk vrijdag open, maar vanwege geen sneeuw hebben we geen boekingen voor het weekend en komen de eerste gasten pas volgende week dinsdag. De skipistes blijven ook dit weekend nog gesloten. Gelukkig zijn de kerstgasten nooit zo geinteresseerd in de skipistes, die komen voor het lekkere eten en de gezelligheid. We zijn dus al bijna helemaal vol geboekt voor kerst.We zijn vandaag al een beetje aan het brainstormen wat we gaan inkopen.

Het is ook de perfecte week voor onderhoud: vandaag hebben we van het energiebedrijf een nieuwe stroommeter gekregen, morgen komt de verwarmingsmonteur voor onderhoud aan de ketel, er lag een kaartje van de schoorsteenveger dat hij aan de deur was geweest en zelf was ik vandaag bij de tandarts.

Omdat het buiten nog zo warm is, zijn we niet echt in kerststemming. Pepijn heeft gisteren de winterbanden gemonteerd, zo laat in het jaar waren we er nog nooit bij. Een vriend van ons vroeg of we woensdag mee gingen naar de kerstmarkt, als we dat doen dat is het vanwege het gezelschap en niet vanwege de kerstmarkt. Pepijn heeft gisteren ook de sneeuwfrees winterklaar gemaakt, maar het is twijfelachtig of we die de komende tijd nodig gaan hebben.

dinsdag 10 november 2015

Geen schaamte

Ik zeg het wel vaker: mensen hebben tegenwoordig absoluut geen schaamte meer. Vandaag kregen we van het hoofd van de VVV een email doorgestuurd. Ook hij was lastig gevallen door onze flessentrekker, die had een klacht over ons. Hij gaf in zijn email tegenover de VVV gewoon schaamteloos toe dat hij wilde vertrekken zonder te betalen, en hij wilde even klagen dat wij toen onaardig waren geworden. Gezien het feit dat hij met zijn flessentrekkerij ook de VVV dupeerde waar het ging om de toeristenbelasting, vind ik het nogal brutaal dat je dan wat dan ook verwacht van de VVV. Ik had mijn mond maar gehouden over mijn criminele aciviteiten.
Hij heeft van het hoofd van de VVV een keurige reactie gehad dat er nooit klachten over ons hotel zijn, en dat het spijtig was dat het verblijf in Lam niet had bevallen. Lekker neutraal en nietszeggend. Ze weten bij de VVV precies wie dit is, en ik wil wedden dat ze daar net zo hard hebben gelachen als bij de reisorganisatie.

Ondertussen zijn we inmiddels 3 dagen dicht, maar we zijn nog druk bezig met dingen zoals administratie, tuin, kamers schoonmaken, de was draaien, enz. Vandaag hebben we even tijd genomen om alvast wat dingetjes klaar te leggen voor onze vakantie. Ook moest ik vandaag naar de tandarts, natuurlijk is er weer iets met mijn tanden. Ik heb weer eens een wortelpuntontsteking in mijn kaak. Gelukkig was het abces sinds 5 dagen geleden zo'n 70% geslonken, en doet het niet echt zeer meer, we laten het voorlopig even betijen tot na de vakantie. De tandarts had groot gelijk dat het vaak slechter is er meerdere keren kort na elkaar in te gaan zitten wroeten.

maandag 2 november 2015

Nou wilde ik even klagen.....

Vandaag belde de reisorgansatie van onze flessentrekker. Wij hadden hen vorige week gebeld om te vertellen wat er gebeurd was, en zij melden dat ze een buitensporig grote hoeveelheid reisjes aan deze klant hadden verkocht (25 in 24 maanden), wat ze een beetje een ongewoon patroon vonden voor een privépersoon. Ze gingen hier eens even verder induiken, en bedankten ons voor de melding.
Vandaag belden ze dus terug, met de mededeling dat ze steekproefsgewijs contact hadden opgenomen met een klein aantal van de hotels, en dat er in ieder geval eentje vandaag al meteen terug was gekomen met de mededeling dat deze gasten bij hen gestolen hadden. De contactpersoon kondigde aan nog deze week alle al bezochte hotels te benaderen, en een waarschuwing uit te doen gaan naar de hotels waar deze gasten al geboekt maar nog niet verbleven hebben. Ook zijn zij op een zwarte lijst geplaatst, zodat ze geen nieuwe reisjes bij deze reisorganisatie kunnen boeken.

De mevrouw die we aan de telefoon hadden, kwam overigens niet meer bij van het lachen over een email die ze vandaag van het sujet ontvangen had. Het begon onschuldig met een klacht over de tv in zijn kamer, maar het interessante deel kwam later: "Nou ja zeg, nou wilde ik zonder te betalen wegrijden, en toen hebben ze mij de weg versperd. Dat is toch belachelijk, dat kan ik toch zo niet accepteren! Vanwege het aangedane leed wil ik dat de reisorganisatie mij een deel van de afgerekende reis terug betaalt."
Hij geeft in zijn email dus gewoon knalhard toe dat hij een incompetente flessentrekker is. Hij is zo teleurgesteld dat hij op heterdaad betrapt is, dat hij tijdens het zeuren daarover de daad bekent.

Iedereen begrijpt dat we al een paar uur de slappe lach hebben. Ook zijn wij onder de indruk van het daadkrachtig optreden van de reisorganisatie die meteen actie hebben genomen om collega's voor dit verdriet in bescherming te nemen. Daar kunnen vele grotere reisburo's nog een puntje aan zuigen.

woensdag 28 oktober 2015

Oscar-waardig flessentrekken

Vanmorgen had Pepijn de vroege dienst. Hj had alle vertrekkers al gehad, op eentje na, en de rekening lag klaar. De gasten van deze kamer komen langs en zonder iets te zeggen gooien ze de sleutel over de balie en marcheren de deur uit. Pepijn erachter aan met de rekening in de hand: "Vergeet u niet iets?" Ze renden naar de parkeerplaats en sprongen in de auto, en wilden gas geven terwijl Pepijn net bij de auto aan kwam. Hij weigerde opzij te gaan en eindigde zittend op de motorkap, waar hij bleef zitten. Ondertussen belde hij met de politie dat we een flessentrekker hadden. Die wilden niet komen, volgens hen was het geen strafbaar feit om zonder te betalen te vertrekken, maar "een verschil van mening over de rekening". Nou, dat hebben we even nagekeken, en wegrijden zonder een gerechtvaardigde rekening te willen betalen is in Duitsland wel degelijk een strafbaar feit (valt onder bedrog/oplichting). Pepijn belde dus intern met mij of ik even met onze autosleutel naar buiten kon komen. Ik heb de auto uit de garage gereden en hem voor de gewraakte auto gezet. Zo.....klaar....die gaat nergens meer heen.....

Volgens de gast mochten we dit niet, want dat was gijzeling, en hij belde zelf de politie. Nu wilden ze wel komen. Juridisch gezien is dit echter helemaal geen gijzeling, dat is namelijk alleen als je een onschuldig iemand vast houdt of ergens toe dwingt. Wat wij deden staat zelfs in het duitse wetboek en heet "Selbsthilfe": als je het slachtoffer geworden bent van bedrog of flessentrekkerij, mag je de uitgang blokkeren om zo toch je geld te krijgen of eventueel gestolen spullen terug te krijgen. Je mag iemand zelfs beetpakken, fouilleren of in een kamertje opsluiten (doen winkels met een winkeldief tenslotte ook).

Inmiddels was er natuurlijk een oploopje ontstaan van enige nieuwsgierigen, zowel buiten als binnen voor het raam. Iedereen vond het maar wat amusant, in de categorie "haha, poging lekker mislukt, en nu betalen vriend!" Vervolgens werd het amusement nog groter toen de vrouw ver van mij of Pepijn verwijderd theatraal in elkaar zakte en op het asfalt ging liggen kermen alsof ze Julia Roberts was. Ik zou haar iets aangedaan hebben. Ik bleef heel rustig en zei "mevrouw, de surveillanceauto moet uit Bad Kötzting of Furth im Wald komen, dus dat duurt wel minimaal 30 tot 45 minuten. Lijkt me in deze tijd van het jaar wat koud om zo te blijven liggen op het asfalt. Sta nou maar gewoon op, iedereen staat u uit te lachen". Ze stond resoluut op, riep "hou je muil, domme koe!" en ging in haar auto zitten. Gelach natuurlijk. Binnen stonden een aantal gasten en een medewerkster voor het raam die meteen zeiden een verklaring af te willen leggen dat wij die vrouw niet aangeraakt hadden, en dat de man het was die Pepijn had geprobeerd aan te rijden. Eén mevrouw was zo lief dat ook daadwerkelijk op papier te zetten. Toen de politieauto erg lang op zich liet wachten, kwamen de flessentrekkers ineens met de mededeling dat ze toch gingen betalen. Toen er afgerekend was en Pepijn de auto weggereden had, bleven ze nog een tijdje beduusd in de auto zitten voordat ze zelf weg reden. Ondertussen begon binnen iedereen te lachen toen die mevrouw zei "Ach kijk die twee kleuters eens beteuterd kijken in hun auto....ze kunnen nog steeds niet bevatten dat het plannetje mislukt is...."

Ik belde ondertussen de politie dat hun inzet nu niet meer nodig was. De reactie van de agent was legendarisch. Het bleek dat ze niet echt haast hadden gehad om te komen, en "dat in hun ervaring dit soort dingen zich vanzelf oplossen". Dus.....als ze nou maar langzaam genoeg hierheen zouden rijden de flessentrekkers er genoeg van zouden krijgen en zouden betalen..... En ik weet nog van de aanrijding van onze medewerkster dat als de politie niet ter plaatse is geweest er dus ook geen schriftelijke melding in het logboek staat. Zo los je dat soort onzin dus Beiers op....

zaterdag 10 oktober 2015

Oktober

We zijn de laatste tijd erg laks met de weblog. Een gevolg van het feit dat het bij ons natuurlijk alleen maar drukker wordt, en het makkelijker is via Facebook met goede vrienden even snel een paar regeltjes te delen.

Vorige week waren we in Nederland. Alhoewel het super was de ouders weer eens te zien, was het eigenlijk veel te kort, en de heen en terugreis waren een drama vanwege waanzinnig veel files en veel verkeer op de weg. We zijn er nog steeds flink moe van. We begrijpen ook helemaal dat onze ouders het niet meer in 1 keer rijden, maar onderweg willen stoppen.

Ondertussen vreet de privé- en bedrijfssores nog steeds veel energie, en we merken dat het batterijtje leeg is en dat we een kort lontje hebben. Dingen die je anders weg lacht, doen je nu op zijn minst even zuchten. Bijvoorbeeld die meneer die graag 20 minuten lang uitleg wil hebben hoe je naar het hotel terug rijdt vanuit het centrum omdat hij zo bang is om te verdwalen, of de mevrouw die op het aanmeldformulier in alle vakjes waar je de verschillende personen in je groepje moet aangeven overal haar eigen naam en geboortedatum invult. Ook ergerlijk was de mevrouw die niet wilde begrijpen dat als je bij een online tussenpersoon een kamer boekt dat die dan duurder kan zijn dan direkt bij het hotel. Dat reisburo moet ook eten. Als ik naar de Nike outlet ga zijn de sportschoenen daar ook meestal goedkoper dan bij een warenhuis.

Dan hadden we nog een nieuw dieptepunt in de laagseizoen-gasten-soap. Ken je die stevige supermarkttassen? Een paar eurootjes, van gerecyceld materiaal? We hadden dus kompleet gedoe met gasten die zo'n lege shopper (naar eigen zeggen 4 euro) kwijt zeiden te zijn. Ze hebben onze medewerkster van diefstal beschuldigd, toen ons, en toen beweerde die vent dat andere gasten speciaal in hun kamer hadden ingebroken om een gebruikte supermarkttas van een paar euro te stelen en verder niets. Yeah sure..... Dus uw boodschappentas is gestolen, maar al uw andere spullen en de TV staan er nog? Wij kennen dit al uit Amsterdamse hotels, als hotelgasten iets kwijt zijn, dan is het meteen "gestolen". In 99,9% van de gevallen hebben ze het wel, of de reisgenoot weet er meer van. Op het woord sorry kun je daarna natuurlijk lang wachten. Pepijn zei heel nuchter dat wij wel 10 van die tassen van de Edeka en de Wibra hadden, en dat als het zo'n halszaak was, dat hij er graag eentje van ons weggaf. Nee, daar ging het niet om, de tas had "sentimentele waarde". Goed meneer, als u ervan overtuigd bent dat er echt in uw kamer is ingebroken, gaan we nu de politie bellen, en dan gaat u onder ede aangifte doen. Oh? Dat wilt u toch maar niet? Ik ben toen toch wel een beetje erg boos geworden. Ofwel je meent het als je het woord diefstal gaat lopen roepen, of je zegt niets en zoekt nog even tussen je zelf veroorzaakte rotzooi naar je vermiste item.

Het is nog 4 weken tot onze herfstsluiting. Zoals ik al vaker schrijf in oktober, de laatste paar weken zijn echt nog een beetje sprokkelen. De bezetting hangt af van het weer (vanaf morgen wordt het koud en herfstig), en of mensen nog vakantiedagen hebben. Ook krijgen we redelijk wat mensen die nog bonnen hebben, van reisorganisaties waar we mee samen werken, die voor het eind van het jaar nog op moeten. Die bonnen hebben een beperkte looptijd, en er zijn redelijk wat mensen die er dan kort voor de afloopdatum ineens nog mee komen.